Voeding voor schildpadden: Pellets, natuurlijk voedsel en wat er niet op de verpakking staat

Snel antwoord

Het meeste commerciële voer voor schildpadden is geen volledig dieet en veel producten in het schildpaddenschap zijn nauwelijks als voeding te beschouwen. Wees vooral sceptisch over gedroogde garnaaltjes, gevriesdroogde krill en gekleurde drijvende sticks.

Een pellet kan een goede basis zijn als het een echt samengesteld dieet is, maar een waterschildpad heeft ook plantaardig materiaal nodig, hele prooidieren in plaats van spiervlees en een calciumbron. Door het etiket te lezen, kun je het verschil zien tussen een samengesteld dieet en een zak met gedroogde snacks.

Een basis van pellets aangevuld met groenten en waterplanten komt dichter bij een echt dieet dan welk afzonderlijk product dan ook.

• Reptielenvoeding valt in de meeste landen niet onder de regels voor volledig en gebalanceerd voer zoals bij honden- en kattenvoer, dus de voorzijde van de verpakking bewijst niets.
• Lees de ingrediëntenlijst en de toegevoegde vitaminen en mineralen, niet de marketing.
• Hele prooidieren leveren calcium omdat ze botten bevatten. Spiervlees, garnalenstaarten en meelwormen doen dat niet.
• Een vitamine A-tekort is een klassiek gevolg van een eenzijdig schildpaddendieet en veroorzaakt gezwollen ogen en een dier dat lastiger te behandelen is dan nodig.
• Veel soorten eten meer plantaardig materiaal naarmate ze ouder worden, dus het dieet dat geschikt was voor een jong dier is onjuist voor een volwassen exemplaar.

Beslis binnen 60 seconden

Waarom het etiket de werkelijke informatie bevat

Voeding voor honden en katten wordt in de meeste landen gereguleerd volgens een nutritionele standaard, dus een verpakking mag zich alleen een volledig dieet noemen als deze eraan voldoet. Reptielenvoeding valt over het algemeen buiten die regels.

Dit betekent dat de tekst op de voorzijde van een zak schildpaddenvoer marketingtekst is zonder enige test als onderbouwing. "Compleet", "premium", "natuurlijk" en "gebalanceerd" zijn geen claims die iemand heeft moeten bewijzen voor een schildpad.

De achterkant van de verpakking is anders. Ingrediëntenlijsten en gedeclareerde analyses moeten accuraat zijn, zelfs waar geen nutritionele standaard geldt, dus dat is het deel dat het lezen waard is.

Doorloop het in deze volgorde.

De ingrediëntenlijst, in volgorde.

Ingrediënten worden vermeld op Gewicht vóór verwerking. Een voeding die begint met hele vis, hele insectenmeel of een benoemd vismeel is een ander product dan een voeding die begint met tarwe, maïs of een onbenoemd bijproduct.

Let op bij het opsplitsen van ingrediënten, waarbij verschillende vormen van hetzelfde graan apart in de lijst verschijnen zodat geen van hen bovenaan komt te staan. Bij elkaar opgeteld kunnen ze zwaarder wegen dan het eerste ingrediënt.

De gegarandeerde of typische Analyse.

Dit geeft eiwit, vet, vezels, vocht en meestal as aan, en vaak calcium en fosfor.

De valkuil is vocht. Een droge pellet bevat weinig water en een product in blik of gel bevat veel water, dus hun percentages beschrijven verschillende dingen. Om ze te vergelijken, moet je beide corrigeren naar een droge-stofbasis, wat betekent dat je elk cijfer deelt door het aandeel van het voer dat geen water is.

Calcium en fosfor samen.

Calcium is alleen nuttig in verhouding tot fosfor, omdat een dieet met veel fosfor de opname van calcium verstoort. Een voeding die wel calcium maar geen fosfor aangeeft, vertelt je slechts de helft van het verhaal.

De toegevoegde vitaminen en mineralen.

Hier ontdek je of vitamine A en vitamine D3 zijn toegevoegd en in welke vorm. Voor een schildpad binnen bepalen deze twee veel.

De datum.

Vitamine A en vitamine D3 degraderen door tijd, hitte en licht. Een gedateerde verpakking die koel, donker en verzegeld is bewaard, is veel meer waard dan een goedkope zak van onbekende ouderdom.

Koop de kleine zak. Vitaminen vervagen zodra de verpakking geopend is, en een zak die een jaar meegaat is aan het einde minder waard dan aan het begin.

Waarom pellets alleen niet het hele antwoord zijn

Een samengestelde pellet lost het mineralen- en vitamineprobleem netjes op, en voor veel Baasjes zou dit de basis van het dieet moeten zijn. Het lost niet alles op.

Waterschildpadden in het wild eten een mengsel dat verandert met het seizoen en de Leeftijd van het dier. Veel van de algemeen gehouden soorten, waaronder roodwangschildpadden, sier- en landkaartschildpadden, eten meer dierlijk materiaal als ze jong zijn en verschuiven naar plantaardig materiaal naarmate ze ouder worden. Een dieet dat vast blijft zitten in het patroon van een jong dier voor de rest van het leven van een volwassen schildpad is een echte oorzaak van problemen op de lange termijn.

Plantaardig materiaal is ook mechanisch van belang. Grazen op waterplanten houdt een schildpad bezig, spreidt het eten over de dag en geeft de bek iets om tegen te werken.

Waterplanten zoals waterpest, kroos en azolla kunnen in het aquarium worden gelaten zodat de schildpad kan grazen. Donkere bladgroenten kunnen ook worden aangeboden. IJsbergsla is grotendeels water met een blaadje eromheen en telt niet als groente.

Voor soorten en individuen die dierlijke voeding eten, is het belangrijke onderscheid hele prooi tegenover spiervlees. Een hele kleine vis of een heel insect bevat botten of een exoskelet en dus calcium. Een garnalenstaart, een reepje vlees of een meelworm niet, en een dieet dat daarop is gebouwd verstoort de calcium-fosforbalans in de verkeerde richting.

:::danger
Voer geen goudvissen of andere voervissen uit de karperfamilie als hoofdvoeding.

Meerdere algemene voersoorten bevatten thiaminase, een enzym dat vitamine B1 afbreekt. Een schildpad die hier regelmatig mee wordt gevoerd, kan een vitamine B1-tekort ontwikkelen, wat het zenuwstelsel aantast. Voervissen brengen ook parasieten en ziekten in het aquarium, en de vettere soorten dragen bij aan obesitas en leverziekte. Als hele vissen onderdeel zijn van het dieet, gebruik dan soorten waarvan bekend is dat ze geen thiaminase dragen en koop ze als schone diepvriesvoeding in plaats van uit een aquarium met levende voervissen.
:::

Vitamine A, en waarom het steeds opduikt

Vitamine A onderhoudt het epitheel: de oppervlaktelagen die de ogen, de mond, de luchtwegen, de gehoorgangen en de nierbuisjes bekleden.

Bij een tekort veranderen die bekledingen van karakter en stoppen ze met het produceren van normale afscheidingen. Kanalen raken verstopt. Afval hoopt zich op. Dat is het mechanisme achter de gezwollen oogleden, de uitvloeiing en de zwellingen aan de oren die reptielendierenartsen zien bij schildpadden die een eenzijdig dieet krijgen.

De schildpadden die dit ontwikkelen, eten bijna altijd slechts één soort voer dat er weinig van bevat: gedroogde garnaaltjes, spiervlees of een niet-aangevuld zelfgemaakt dieet. Een samengestelde pellet met toegevoegde vitamine A, plus plantaardig materiaal, is de gebruikelijke preventie.

De andere kant hiervan is dat vitamine A ook in overmaat kan worden gegeven door injectie of door over-suppletie, wat eigen problemen veroorzaakt. Dat is een reden om supplementen door een Dierenarts te laten bepalen in plaats van ze zelf uit het schap te verzamelen.

Een verandering doorvoeren zonder hongerstaking

Schildpadden die jarenlang hetzelfde eten, zijn oprecht terughoudend om te veranderen en ze kunnen het lang volhouden.

Verander langzaam. Introduceer de nieuwe voeding naast de vertrouwde voeding en verschuif de verhouding geleidelijk over weken in plaats van dagen.

Voer wanneer de schildpad warm is. Een schildpad onder zijn voorkeurstemperatuur zal niet goed verteren en is veel minder geïnteresseerd in voer, dus breng de warmte- en watertemperaturen op orde voordat je de schuld aan het voer geeft.

Bied plantaardig materiaal drijvend in het water aan waar de schildpad het tegenkomt tijdens het zwemmen, in plaats van alleen in een bakje.

Voeren in een aparte bak met aquariumwater helpt op twee manieren: het hoofdaquarium blijft schoner en de schildpad leert dat de bak eten betekent, wat het driftige bedelen tegen het glas vermindert.

Laat een schildpad niet verhongeren om een nieuw dieet te accepteren. Reptielen kunnen lang achteruitgaan voordat ze toegeven, en langdurige anorexia heeft zijn eigen gevolgen.

Hoe gezonde voeding eruitziet

Een volwassen schildpad in goede conditie is alert, zwemt goed en heeft een stevig schild met gelijkmatige groei.

Porties zijn bescheiden. Een veelgebruikte vuistregel onder verzorgers is om bij elke voeding ongeveer de hoeveelheid voer aan te bieden die in de kop van de schildpad zou passen als deze hol zou zijn. Het is een ruwe richtlijn in plaats van een meting, maar het is een nuttige correctie op de manier waarop schildpadden bedelen.

Voedingsfrequentie hangt af van de soort en de Leeftijd, en jonge groeiende schildpadden worden vaker gevoerd dan volwassen dieren. Vraag een schema voor jouw soort aan een reptielendierenarts in plaats van te voeren zodra de schildpad bij het glas verschijnt, omdat schildpadden constant bedelen en blijven eten, ver voorbij wat ze nodig hebben.

Overvoeding uit zich als snelle groei, een schild dat ongelijkmatig uit het frame van het dier groeit en vetophopingen die zichtbaar zijn bij de pootopeningen wanneer de schildpad zich terugtrekt.

Stabiele groei, een stevig schild en een alerte schildpad die interesse toont in voer is hoe een goed dieet eruitziet.

Wat je nooit moet doen

Voer geen honden- of kattenvoer als hoofdvoeding. De eiwit- en vetgehaltes zijn ontworpen voor een zoogdier en de mineralenbalans is onjuist voor een reptiel dat een schild moet opbouwen.

Vertrouw niet op gedroogde garnaaltjes, krill, gammarus of gedroogde meelwormen als dieet. Dit zijn traktaties.

Voeg niet op eigen inzicht calcium- of vitaminesupplementen toe bovenop samengestelde voeding. Over-suppletie van vetoplosbare vitaminen is schadelijk en een goede pellet bevat deze al.

Koop geen product zonder datum en bewaar een geopende zak niet maandenlang in een warme kamer.

Ga er niet vanuit dat een voeding die voor zowel schildpadden als landschildpadden wordt verkocht, voor beide goed is. Waterschildpadden en landschildpadden eten verschillend en een product dat voor beide wordt verkocht, is een compromis.

Voer geen brood, zuivel of menselijke restjes. Reptielen hebben daar niets aan en zuivel in het bijzonder is niet iets waar het maagdarmkanaal van een schildpad op is gebouwd.

Gebruik het aquarium niet als voerbak als je dat kunt vermijden. Ongegeten eiwit dat in het water rot, is een directe weg naar een slechte waterkwaliteit en infecties aan huid en schild.

Wanneer hulp zoeken

Maak een afspraak bij de Dierenarts voor gezwollen of gesloten oogleden, uitvloeiing uit de ogen of neus, een zwelling aan de zijkant van de kop, een zacht of vervormd schild, of een schildpad die alle voeding voor een langere periode heeft geweigerd in plaats van één of twee dagen.

Ga sneller als de schildpad lusteloos is, ongelijkmatig drijft of met de bek open ademt, omdat dat wijst op problemen die verder gaan dan alleen voeding.

Neem de verpakking van de voeding zelf mee, of foto's van de ingrediënten- en analysepanelen, samen met hoeveel en hoe vaak je voert, welke supplementen worden gebruikt en de water- en warmtetemperaturen. Voedingsziekten bij schildpadden worden net zozeer gediagnosticeerd op basis van die geschiedenis als op basis van het onderzoek.