Winterslaap bij schildpadden: de beslissing, de voorbereiding en het ontwaken

Snel antwoord

De beslissing begint met een gezondheidscheck, niet met een kalender. Een schildpad die niet fit is voor een winterslaap, wordt niet fit door het aanbreken van het seizoen.

Twee vragen gaan vooraf aan alles. Is uw schildpad een soort die überhaupt in winterslaap gaat, en is dit individu dit jaar gezond genoeg om dit te doen.

Mediterrane soorten zoals de Griekse landschildpad, de balkanlandschildpad, de marlandschildpad en de viertandschildpad houden een winterslaap. Tropische soorten zoals de sporenschildpad, panterschildpad, roodvoetschildpad, geelvoetschildpad, Indische sterschildpad, langkoplandschildpad, pannenkoekschildpad en klepschildpad doen dat niet, en het afkoelen van een van deze soorten is geen winterslaap, het is onderkoeling. Als u niet zeker weet welke soort u heeft, is dat het eerste wat u moet vaststellen, niet het laatste.

• Laat een schildpad nooit in winterslaap gaan met neus- of oogafscheiding, mondlaesies, recent letsel of onverklaarbaar gewichtsverlies.
• Het maagdarmkanaal moet leeg zijn voordat de temperatuur daalt. Voedsel dat in een koude darm achterblijft, gaat gisten in plaats van verteren.
• De schildpad moet goed gehydrateerd zijn bij aanvang. Uitdroging tijdens de winterslaap beschadigt de nieren, en die schade komt vaak pas na het ontwaken aan het licht.
• De temperatuur moet continu worden gemeten met een maximum- en minimumthermometer, en niet worden aangenomen.
• Een schildpad die ontwaakt, moet binnen ongeveer een week eten. Als dat niet gebeurt, is dat een zaak voor de dierenarts.

:::danger
Bevriezing doodt schildpadden en maakt degenen die het overleven blind.

Een schildpad die onder het vriespunt wordt gehouden, lijdt blijvende schade aan het oogweefsel, en blindheid na de winterslaap bij dieren die in een schuur of garage overwinterden tijdens een koude periode is een erkend en te voorkomen resultaat. Sterfgevallen komen veel voor.

Aan de andere kant zorgt een doos die te warm wordt ervoor dat het metabolisme actief blijft, waardoor de schildpad reserves verbruikt zonder te eten, en mogelijk semi-actief wordt zonder te kunnen eten of drinken. Beide fouten komen door dezelfde oorzaak: geen continue temperatuurmeting. Een maximum- en minimumthermometer in de doos, die elke dag wordt afgelezen, is geen optie maar een noodzaak.
:::

Beslis in 60 seconden

Welke schildpadden houden een winterslaap, en waarom is dat zo belangrijk

Winterslaap is geen algemeen gedrag van reptielen. Het is een aanpassing van soorten wier natuurlijke leefgebied een koud seizoen kent, en de dieren die dit hebben, zijn fysiologisch gebouwd om maanden bij lage temperatuur te overleven met een vertraagd metabolisme.

Soorten die een winterslaap houden zijn onder meer de Griekse landschildpad, de balkanlandschildpad, de marlandschildpad en de viertandschildpad, ook wel de Russische of Centraal-Aziatische schildpad genoemd. Vooral de viertandschildpad houdt in het wild een lange en diepe winterslaap, en houdt ook zomerslaap tijdens hete zomers.

Soorten die niet in winterslaap mogen gaan zijn onder meer de sporenschildpad, de panterschildpad, roodvoet- en geelvoetschildpadden, Indische sterschildpadden, langkoplandschildpadden, pannenkoekschildpadden en klepschildpadden. Deze komen uit klimaten zonder koud seizoen, en het afkoelen van deze dieren veroorzaakt immuunonderdrukking en longontsteking in plaats van rust.

De reden om hier nauwkeurig in te zijn is dat soortidentificatie voor baasjes echt moeilijk is, schildpadden vaak worden verkocht of geërfd met de verkeerde naam, en een fout hier fataal is. Als er enige twijfel is, lost een foto van het schild van boven, van voren en van de onderkant, getoond aan een reptielendierenarts of een gespecialiseerde schildpaddengroep, dit snel op.

Waarom de darmen leeg moeten zijn

De spijsvertering van een schildpad draait op temperatuur. Als het warm is, breekt het voedsel af. Als het koud is, niet.

Voedsel dat in de darmen achterblijft wanneer de temperatuur daalt, blijft niet inert. Darmbacteriën blijven erop inwerken, fermenteren in plaats van verteren, en produceren gas en metabolische bijproducten die de schildpad niet kan verwerken of uitstoten. Het resultaat kan darmdistensie, bloedvergiftiging en de dood zijn, en het is een van de klassieke oorzaken van een schildpad die gezond de winterslaap ingaat en er niet uitkomt.

Daarom bestaat de afbouwperiode, en daarom kan deze niet worden gehaast. De volgorde is: stop met het aanbieden van voedsel terwijl de schildpad volledig warm en verlicht blijft, zodat het de vertering kan voltooien en de rest kan uitscheiden, en begin pas daarna met het verlagen van de temperatuur.

Warme baden gedurende deze periode doen twee dingen. Ze moedigen de schildpad aan om te drinken, wat de hydratatie is die het door de winter moet meenemen, en ze stimuleren de ontlasting, wat de darmen leegt.

De schildpad moet tijdens de afbouw normale uitwerpselen produceren, en daarna niets meer, voordat de temperatuur begint te dalen. Als het nog steeds uitwerpselen produceert, is het er nog niet klaar voor.

Voorbereiding: de controles die de beslissing bepalen

Gewicht in grammen en schildlengte worden in het najaar elke week op dezelfde dag genoteerd. De trend is het bewijs, en het is hetgeen wat baasjes het vaakst niet hebben.

Gewicht en lengte, opgeschreven.

Weeg vanaf het late najaar wekelijks op een gramweegschaal en noteer dit, samen met de schildlengte gemeten in een rechte lijn in plaats van over de kromming. Gewicht alleen zegt weinig zonder lengte, en beide betekenen weinig zonder een trend.

De Jackson-ratio is een index voor gewicht naar lengte ontwikkeld voor mediterrane schildpadden en wordt nog steeds gebruikt als een van de gegevens voor de beslissing. Het is een screeningstool met bekende beperkingen, het is niet ontworpen voor de viertandschildpad, en het vervangt geen klinisch onderzoek. Zie het als een stukje bewijs naast de conditie van het lichaam en het oordeel van een dierenarts, niet als een officieel resultaat.

Lichaamsconditie, fysiek beoordeeld.

De ledematen moeten gespierd aanvoelen en de openingen in het schild opvullen. Huid die los en zakkerig rond de nek en poten lijkt, of een schildpad die onverwacht licht aanvoelt voor zijn grootte, is er niet klaar voor.

Een veterinaire controle.

Ogen helder en open, zonder zwelling of afscheiding. Neusgaten schoon en droog, zonder borrelen, korstvorming of strepen langs het gezicht. Elke neusafscheiding betekent een luchtweginfectie, en een dier met een luchtweginfectie in winterslaap brengen is een van de meest betrouwbare manieren om het te verliezen, omdat de immuunfunctie daalt met de lichaamstemperatuur.

Mond roze en schoon, zonder plaques, roodheid, zweren of geur. Een snavel die niet overgroeid is. Een schild zonder zachte plekken, putjes of schade. Geen wonden en geen recent letsel.

Vraag naar een ontlastingsonderzoek, vooral voor een schildpad die nieuw is, van een onbekende bron komt, of dunne ontlasting heeft gehad.

Reproductieve status.

Vrouwtjes die bij een mannetje zijn geweest, of die onrustig zijn geweest en hebben gegraven, kunnen eieren dragen. Een zwangere schildpad in winterslaap brengen is gevaarlijk. Bespreek dit met de dierenarts.

Leeftijd.

Volwassenen zijn de ongecompliceerde gevallen. Over pas uitgekomen jongen en juvenielen van het eerste jaar wordt gedebatteerd: sommige ervaren houders geven ze een verkorte winterslaap, wat de natuur nabootst, en anderen overwinteren ze het eerste jaar of twee warm. Beide benaderingen hebben steun. Wat niet ter discussie staat is dat een kleine schildpad een kleinere reserve en een kleinere foutmarge heeft, dus een winterslaap bij juvenielen heeft de betrokkenheid van een dierenarts nodig en een kortere duur in plaats van een gok van het baasje.

De twee methoden

De koelkast.

Een speciale koelkast, niet degene waar voedsel in bewaard wordt. Het houdt een stabiele temperatuur vast, ongeacht het weer buiten, wat het grootste voordeel is en de reden waarom het de aanbevolen aanpak is geworden.

Zet het op en laat het eerst een week of langer leeg draaien, met een maximum- en minimumthermometer erin, zodat u weet wat het echt doet in plaats van wat de knop zegt. Koelkasten hebben koude plekken en thermostaatschommelingen, en een fles water in de koelkast naast de doos helpt de temperatuur te bufferen.

De schildpad gaat in een geventileerde doos met substraat, in de koelkast. Open dagelijks de deur voor luchtverversing, omdat een gesloten koelkast bijna luchtdicht is en de schildpad nog steeds zuurstof nodig heeft, en omdat u zo elke dag naar het dier kijkt.

Een doos in een onverwarmde ruimte.

De traditionele methode, en veel minder controleerbaar. Als u deze gebruikt, moet het een geïsoleerde doos in een tweede doos zijn, op een plek die nooit bevriest en nooit opwarmt, en het moet echt knaagdierbestendig zijn. Ratten en muizen knagen aan schildpadden in winterslaap, en de verwondingen zijn ernstig.

Welke methode u ook gebruikt, de vereisten zijn identiek: continue temperatuurmeting, dagelijkse controles, wekelijks wegen, en duidelijke drempels waarop u stopt.

De uitvoering

Het algemeen aanbevolen bereik is ongeveer 4 tot 8 graden Celsius. Bevriezing veroorzaakt blijvende oogschade en de dood. Boven de 10 graden stijgt het metabolisme van de schildpad, verbruikt het reserves die het niet kan vervangen, en kan het semi-actief worden zonder te kunnen eten of drinken.

Controleer elke dag de maximum- en minimumthermometer en reset deze. Die aflezing is het hele veiligheidssysteem.

Weeg wekelijks. Een klein, gestaag verlies is te verwachten. Richtlijnen in algemeen gebruik stellen het acceptabele verlies op ongeveer één procent van het lichaamsgewicht per maand, en een sneller verlies dan dat is een reden om te onderzoeken in plaats van af te wachten. Overmatig verlies betekent meestal dat de doos te warm is of dat de schildpad uitgedroogd de winterslaap in ging.

Kijk naar de schildpad wanneer u deze weegt. Het moet stil zijn, met ledematen en kop ingetrokken, en moet zachtjes weerstand bieden als u aan een poot trekt. Volledige slapheid, een open mond, afscheiding, of een schildpad die in de doos rondbeweegt, zijn allemaal redenen om te stoppen.

De duur varieert per soort, leeftijd en plan van de houder, en is een beslissing die u met uw dierenarts moet nemen in plaats van op basis van een vaste regel. Korter is veiliger dan langer, en er is geen verplichting om een bepaalde lengte aan te houden.

Ontwaken

Het eerste doel na het ontwaken is drinken, dan eten. Een schildpad die rondscharrelt en ontlasting produceert, heeft het doorstaan.

Breng de schildpad eerst op kamertemperatuur en plaats deze daarna op dezelfde dag onder volledige warmte en UVB. Het dier moet snel zijn normale bedrijfstemperatuur bereiken, omdat alles ervan afhangt.

Bad direct en dagelijks in een ondiep warm bad. Drinken is de eerste prioriteit, niet eten. Tijdens de winterslaap heeft de schildpad afvalstoffen opgehoopt die het niet zonder water kan uitscheiden, en rehydratatie zorgt ervoor dat de nieren deze kunnen wegspoelen.

Bied voedsel aan zodra de schildpad goed warm is. Sterk geurende favorieten werken het beste, en veel schildpadden drinken voordat ze enige interesse in eten tonen.

Verwacht dat de schildpad een paar dagen langzaam zal zijn. Verwacht dat het veel drinkt.

De cruciale regel: een ontwaakte schildpad moet binnen ongeveer een week eten. Anorexia na de winterslaap is het klassieke probleem van het voorjaar en het is een echt spoedgeval, geen fase. Een schildpad die niet wil eten, spreekt reserves aan die het al heeft verbruikt, en de lever en nieren zijn de organen die de prijs betalen.

Controleer ook de ogen bij het ontwaken. Gezwollen, gesloten of troebele ogen na de winterslaap roepen de vraag op of er sprake is van koude-schade, en deze moeten onderzocht worden.

Wat er misgaat, en hoe het eruitziet

Lees die tabel voordat u de doos opzet, niet daarna. Elke rij wordt voorkomen door iets dat in de voorbereidingsfase is gedaan.

Kiezen om geen winterslaap te houden

Besluiten om een mediterrane schildpad wakker te laten overwinteren is een legitieme keuze. Dierenartsen raden het vaak aan voor een schildpad die ondergewicht heeft, ziek is, heel jong is, onlangs is aangeschaft, of wanneer de eigenaar geen gecontroleerde omstandigheden kan bieden.

Het belangrijke punt is dat overwinteren op de juiste manier moet gebeuren, en de halfslachtige versie is erger dan elk alternatief.

Op de juiste manier betekent volledige warmte, een correct thermisch gradiënt, werkende UVB, en een kunstmatig gehandhaafde lange daglengte, zodat de schildpad gedurende de winter echt actief blijft, goed eet en normaal verteert.

De faalwijze is een schildpad die in een koele kamer wordt gehouden met een beetje warmte en een korte winterdag. Dat dier houdt geen winterslaap en is niet echt actief. Het blijft semi-slaperig, eet slecht, verteert niet wat het eet, en verliest conditie gedurende het seizoen. Dit is waar een groot deel van de problemen in het voorjaar bij schildpadden die geen winterslaap hielden, vandaan komt.

Een schildpad die geen winterslaap houdt, wordt niet onbekwaam om in toekomstige jaren een winterslaap te houden. Een jaar overslaan is geen definitieve beslissing.

De routine die dit veilig houdt

Waar de dierenarts om zal vragen

Soort en hoe u deze heeft geïdentificeerd. Leeftijd, of hoe lang u de schildpad heeft en de grootte toen u deze kreeg.

De geschiedenis van gewicht en lengte, met data.

Waar de schildpad leeft, welke warmte en UVB het heeft, het type en de ouderdom van de lamp, en of het naar buiten gaat.

Het dieet, inclusief of het voornamelijk onkruid en bladplanten eet of voornamelijk in de winkel gekochte salade en fruit, en welk supplement wordt gegeven.

Eerdere winterslaapsperiodes: hoe lang, via welke methode, en hoe de schildpad uit elk kwam.

Voor een probleem na het ontwaken: de ontwaakdatum, hoeveel het heeft gedronken, of het uraten of uitwerpselen heeft geproduceerd, wat het heeft gegeten en wanneer, en of de ogen er anders uitzien.

Wat u nooit moet doen

Laat een tropische soort niet in winterslaap gaan. Niet kort, niet "iets koeler", helemaal niet.

Laat geen schildpad in winterslaap gaan met een loopneus, een borrelend neusgat, een oogprobleem, een mondlaesie, een wond, of onverklaarbaar gewichtsverlies.

Begin niet met koelen voordat de darmen leeg zijn.

Gebruik niet de koelkast voor het eten van het gezin. Deze wordt constant geopend, de temperatuur schommelt, en reptielen dragen Salmonella.

Laat het dier niet in winterslaap gaan in een verzegelde luchtdichte verpakking.

Begraaf een schildpad niet in een tuin en laat het niet buiten in winterslaap gaan waar u de temperatuur, overstroming of roofdieren niet kunt beheersen.

Gebruik geen warmtemat, een kruik of een föhn om een schildpad snel wakker te maken. Warm geleidelijk op naar kamertemperatuur, dan naar de warmte-temperatuur.

Ga er niet vanuit dat een schildpad die langzaam ontwaakte en niet heeft gegeten "vanzelf wel zal bijkomen". De regel van een week bestaat omdat degenen die niet eten, degenen zijn die sterven.

Sla de dagelijkse temperatuurcontrole niet over omdat de laatste tien dagen goed gingen. Eén koude nacht is genoeg.

Wanneer hulp inroepen

Een schildpad die goed lopend, drinkend, etend en met normale uitwerpselen de winter uitkomt, is hoe een succesvolle winterslaap eruitziet.

Voor de winterslaap, bezoek een reptiel-ervaren dierenarts voor de controle vooraf, en voor elke schildpad die nieuw voor u is, gewicht heeft verloren, op enig moment in het jaar afscheiding heeft gehad, of waarvan u de soort niet kunt bevestigen.

Tijdens de winterslaap, neem contact op met een dierenarts als de schildpad in de doos heeft geplast, sneller gewicht verliest dan verwacht, actief is geworden, enige afscheiding heeft, of is blootgesteld aan temperaturen buiten het veilige bereik.

Na de winterslaap, neem contact op met een dierenarts als de schildpad binnen ongeveer een week na het ontwaken niet heeft gegeten, niet drinkt, gezwollen of gesloten ogen heeft, gezwollen ledematen heeft, dikke korrelige uraten uitstoot, enige neusafscheiding heeft, of zwak is en niet goed kan lopen.

Geen van deze is een afwachtende situatie. Een schildpad die uit de winterslaap komt, bevindt zich op het dieptepunt van zijn jaar, en de omstandigheden die volgen op een slechte winter vorderen snel bij een dier dat niets meer in reserve heeft.