Begrijp de Gezondheid en Verzorging van uw Sussex Spaniel

Snel antwoord

De Sussex Spaniel is een trouwe en aanhankelijke metgezel die bekend staat om zijn kenmerkende uiterlijk en sterke reukvermogen. Hoewel ze over het algemeen goedaardig zijn, hebben ze een aanleg voor specifieke gezondheidsproblemen, waaronder heupdysplasie, pulmonalisklepstenose, tussenwervelschijfziekte en oorontstekingen. Door uw hond te controleren op veranderingen in beweging, ademhaling of gedrag en een gezond Gewicht te behouden, kunt u ervoor zorgen dat uw hond tijdig de juiste zorg ontvangt.

Heupdysplasie

Heupdysplasie is een aandoening waarbij het heupgewricht niet perfect in elkaar past, wat in de loop van de tijd tot abnormale slijtage leidt. Dit is een bekende aandoening bij dit Ras. Thuis merkt u misschien dat uw hond moeite heeft om uit een liggende positie op te staan, terughoudend is om te springen of een zwalkende gang vertoont tijdens het wandelen. Sommige baasjes merken op dat hun hond tijdens wandelingen sneller moe lijkt dan voorheen.

Wanneer u een bezoek brengt aan de Dierenarts, zal deze een lichamelijk onderzoek uitvoeren om te controleren op pijn of een verminderd bewegingsbereik in de achterpoten. De test die de Diagnose vaststelt, is een reeks röntgenfoto's, waarmee de Dierenarts de structuur van het gewricht kan visualiseren. De urgentie wordt bepaald door het pijnniveau dat de hond ervaart. Als uw hond plotseling niet meer kan lopen of jankt van de pijn, is dit een reden voor onmiddellijke aandacht. Een veelgemaakte fout is aannemen dat een hond gewoon trager wordt door de Leeftijd, terwijl hij in werkelijkheid chronisch ongemak ervaart dat met passende veterinaire ondersteuning behandeld zou kunnen worden.

Pulmonalisklepstenose

Pulmonalisklepstenose is een hartafwijking die de bloedstroom van het hart naar de longen beïnvloedt. Dit is een bekende aanleg bij het Ras. Vroege symptomen zijn vaak subtiel, maar u merkt misschien dat uw hond ongewoon lusteloos wordt, moeite heeft om bij te blijven tijdens het sporten of tekenen vertoont van zware ademhaling, zelfs als hij rust. In sommige gevallen merken baasjes een lichte hoest of een verminderd uithoudingsvermogen op dat onkarakteristiek is voor hun hond.

De Dierenarts zal tijdens de routine-Controle naar het hart van uw hond luisteren om abnormale geluiden, bekend als hartruis, op te sporen. Als er een hartruis wordt gedetecteerd, is een echocardiogram, een echografie van het hart, de test die de Diagnose bevestigt. De urgentie wordt bepaald door het optreden van flauwvallen of ernstige ademhalingsproblemen. Negeer nooit een aanhoudende hoest of een hond die lijkt flauw te vallen, aangezien dit belangrijke indicatoren zijn van hartbelasting.

Tussenwervelschijfziekte (IVDD)

Tussenwervelschijfziekte omvat de degeneratie van de kussentjes tussen de wervels in de ruggengraat. Dit is een bekende aandoening bij het Ras. Baasjes merken deze aandoening vaak op wanneer hun hond zijn rug begint te krommen, aarzeling toont bij het beklimmen van trappen of gevoelig lijkt voor aanraking langs de ruggengraat. In ernstigere gevallen merkt u misschien een gebrek aan coördinatie in de achterpoten of het slepen met de poten.

Uw Dierenarts zal een neurologisch onderzoek uitvoeren om de reflexen en pijnreactie van uw hond te controleren. Geavanceerde beeldvorming, zoals een MRI- of CT-scan, wordt vaak gebruikt om de locatie van de aangedane tussenwervelschijf te lokaliseren. Urgentie is hier van cruciaal belang; als uw hond tekenen van zwakte of verlamming vertoont, is dit een tijdsgevoelige kwestie die onmiddellijke beoordeling vereist. Een veelgemaakte fout is afwachten of de hond na een blessure uit zichzelf beter wordt, wat kan leiden tot blijvende zenuwschade.

Oorontstekingen

Oorontstekingen zijn een frequent probleem bij honden met zware, hangende oren. Dit is een bekende aanleg bij het Ras. U zult dit waarschijnlijk thuis merken als uw hond met zijn kop schudt, aan zijn oren krabt, of als er een merkbare geur of afscheiding uit de gehoorgang komt. De oren kunnen ook rood of ontstoken lijken.

Tijdens een onderzoek zal de Dierenarts een otoscoop gebruiken om diep in de gehoorgang te kijken om te controleren op ontstekingen, vuil of een gescheurd trommelvlies. Ze nemen vaak een uitstrijkje van de afscheiding om onder een microscoop te kijken of de infectie wordt veroorzaakt door bacteriën of gisten. De urgentie wordt bepaald door het niveau van ongemak en of de hond het oor beschadigt door te krabben. Een veelgemaakte fout is het gebruik van vrij verkrijgbare oorreinigers terwijl er al een infectie aanwezig is, wat er soms toe kan leiden dat vuil dieper naar binnen wordt geduwd of verdere irritatie veroorzaakt.