De slang met ondergewicht: lichaamsconditie, oorzaken en veilig opnieuw voeren

Snel antwoord

Een slang met ondergewicht is vrijwel nooit op zichzelf een probleem met de voeding. Het voeren is het moment waarop het probleem zichtbaar wordt. De oorzaak is meestal de temperatuur, een ziekte of een prooi met de verkeerde afmeting voor het dier.

Die volgorde is belangrijk, omdat meer voeren aan een slang die niet kan verteren wat hij al heeft, leidt tot braken, en braken kost het dier meer dan de gemiste maaltijd die je probeerde in te halen.

Een dunne slang weer aan het eten krijgen is de laatste stap, niet de eerste.

• Beoordeel de conditie op basis van de vorm in dwarsdoorsnede, de richel langs de ruggengraat en de staartbasis achter de cloaca.
• Controleer de temperaturen in het verblijf met een sonde voordat je iets verandert aan het voeren.
• Sluit parasieten, mondinfecties en luchtweginfecties uit bij een Dierenarts voordat je de hoeveelheid voer verhoogt.
• Voer opnieuw met kleine maaltijden, vaker, in plaats van over te stappen op grotere prooien.
• Gewichtstoename bij een reptiel wordt gemeten in maanden. Alles wat sneller gaat, is meestal een vergissing.

Beslis binnen 60 seconden

Hoe de lichaamsconditie van een slang te beoordelen

Slangen hebben geen universele scorekaart, maar de fysieke kenmerken zijn consistent.

Dwarsdoorsnede.

Bekijk de slang van voren of van achteren, of voel de vorm in je hand. Een slang in goede conditie is rond of een licht afgeplatte ovaal. Een slang die conditie verliest, wordt driehoekig, met de ruggengraat op de top.

De ruggengraat.

Ga met je hand over de rug. Je moet de wervels kunnen voelen zonder dat ze een zichtbare richel vormen met holtes aan beide zijden. Een richel die je vanaf de andere kant van de kamer kunt zien, is een aanzienlijk verlies.

De ribben.

Als individuele ribben zichtbaar of gemakkelijk telbaar worden door de huid, wijst dit op verlies van de spieren en het vet die ze normaal bedekken.

De staartbasis.

Het deel direct achter de cloaca wordt als eerste dunner en herstelt als laatste. Een staart die abrupt van de lichaamsbreedte naar dun gaat, in plaats van geleidelijk taps toe te lopen, is een nuttig vroeg teken.

Huidplooien.

Losse huid langs de zijkanten, of huid die niet soepel over het lichaam ligt wanneer de slang in rust is, duidt erop dat eronder iets verloren is gegaan.

Verhouding kop en nek.

Een kop die groot lijkt in verhouding tot de nek, met een zichtbare 'trap' erachter, is een laat teken van aanzienlijk verlies.

Ken eerst je soort. Wijnslangen, groene boompython en verschillende toornslangen zijn van nature slank, en ze beoordelen tegen een koningspython leidt tot onnodige paniek. Beoordeel het dier in plaats daarvan op hoe het er zes maanden geleden uitzag.

Weeg de slang en weeg de prooi. Beide getallen, vastgelegd in de loop van de tijd, veranderen een vermoeden in een feit.

Stap één: temperatuur, vóór alles

Dit is de correctie die het grootste deel van slangen met ondergewicht geneest, en het is de stap die Baasjes overslaan omdat het niet aanvoelt als een voederinterventie.

Een slang is een ectotherm. Spijsvertering, opname, immuunfunctie en eetlust hangen allemaal af van het vermogen van het dier om zijn soortspecifieke lichaamstemperatuur te bereiken. Daaronder werken de spijsverteringsenzymen niet op een nuttig niveau.

Een slang die gevoerd is en daarna te koud wordt gehouden, haalt niet de voeding uit de maaltijd. De slang poept het slecht verteerd uit of braakt het uit, en in beide gevallen verliest het dier terrein.

Controleer met een sonde, niet met een plakthermometer of het wattage op de lamp.

Meet het warme uiteinde, het koele uiteinde en de oppervlaktetemperatuur waar de slang daadwerkelijk ligt. Vergelijk dit met een soortspecifiek doel van een betrouwbare bron.

Bevestig dat elke warmtebron op een werkende thermostaat is aangesloten.

Ongeregelde warmtematten en lampen schommelen, verbranden dieren en zijn een veelvoorkomende bevinding in gevallen die zich presenteren als chronisch slechte conditie.

Controleer wat de kamer doet 's nachts en bij koud weer.

Een gradiënt die in de middag correct is en instort rond drie uur 's ochtends, geeft de slang slechts een deel van een werkdag.

Pas zodra de gradiënt is geverifieerd en Stabiel is, is het zinvol om iets aan de voeding te veranderen.

Stap twee: medische oorzaken uitsluiten

Een slang met ondergewicht heeft een Reptielenarts nodig, en specifiek moeten de oorzaken die niet met voeren kunnen worden verholpen, worden uitgesloten.

Interne parasieten.

Gewichtsverlies terwijl de slang nog eet, is het klassieke beeld. Een ontlastingsonderzoek op een vers monster is de eerste test, en één negatief resultaat is niet doorslaggevend omdat uitscheiding met tussenpozen gebeurt.

Mondinfectie.

Stomatitis is pijnlijk en maakt een slang terughoudend om toe te slaan, vast te grijpen of door te slikken. Zoek naar roodheid, zwelling, afscheiding, kaasachtig materiaal langs de tandvleeslijn, of een slang die zijn mond een beetje openhoudt.

Luchtweginfectie.

Piepen, klikken, gapen, slijm of een uitgerekte nek bij elke ademhaling. Een slang die tegen een infectie vecht, investeert alles daarin en verliest gestaag in conditie.

Cryptosporidiose.

Een slang met chronisch braken, progressief Gewichtsverlies en een stevige zwelling ergens in het lichaam moet hier specifiek op worden onderzocht, omdat dit niet wordt gevonden bij een standaard ontlastingsonderzoek.

Orgaanziekten en tumoren.

Vooral bij oudere slangen, en vooral wanneer het verlies constant is en niets anders het verklaart.

Vervellingsresten, oude brandwonden en problemen met de ruggengraat.

Alles wat beweging of toeslaan pijnlijk maakt, vermindert de inname zonder dat de slang ooit ronduit weigert te eten.

De normale uitzonderingen.

Drachtige vrouwtjes en mannetjes in de paartijd verliezen om volkomen normale redenen gewicht, en veel soorten verminderen seizoensgebonden hun inname. Het is nog steeds de moeite waard om dit te bevestigen in plaats van aan te nemen.

Stap drie: het gewicht herstellen

Zodra de temperaturen juist zijn en de medische oorzaken zijn uitgesloten of worden behandeld, is het voerplan bewust bescheiden.

Houd de prooigrootte hetzelfde of ga kleiner.

De gebruikelijke richtlijn is prooien die niet breder zijn dan de slang op het dikste punt. Een slang met ondergewicht heeft een verminderde maagcapaciteit en darmen die minder werk hebben verricht, dus de maat die voorheen passend was, is nu het plafond, niet de vloer.

Verkort het interval in plaats van de maat te vergroten.

Frequenter kleine maaltijden zorgen voor meer totale voeding door het dier met veel minder risico op braken dan minder grote maaltijden. Vraag de Dierenarts welk interval past bij je soort en de mate van verlies.

Voer op de juiste temperatuur en laat de slang daarna met rust.

Niet hanteren na een maaltijd gedurende de periode die geschikt is voor jouw soort. Een pas gevoerde slang hanteren is een van de meest voorkomende oorzaken van braken, en een slang in slechte conditie is daar kwetsbaarder voor dan een gezonde slang.

Gebruik geuren of warm de prooi op als de slang aanmoediging nodig heeft, maar alleen nadat de verzorging op orde is. Deze technieken helpen een gezonde slang een maaltijd te accepteren. Ze herstellen geen koud verblijf of een infectie.

Weeg consistent.

Dezelfde weegschaal, hetzelfde punt in de voercyclus, idealiter voor een maaltijd in plaats van erna. Schrijf het op. Een enkel gewicht is betekenisloos; een trend over twee maanden is het hele antwoord.

Verwacht dat het traag gaat.

Het metabolisme van reptielen is in beide richtingen traag. Gewichtsherstel wordt gemeten over maanden. Een Baasje dat teleurgesteld is door het tempo en begint met het voeren van grotere maaltijden, veroorzaakt meestal het braken dat de vooruitgang ongedaan maakt.

Warm uiteinde, koel uiteinde, water en twee schuilplaatsen. Een slang die zijn ruimte goed benut, is een slang die kan verteren.

:::danger
Dwangvoer een slang niet thuis.

Het in de mond van een slang duwen van prooien riskeert het scheuren van de kwetsbare weefsels van de keel, beschadiging van de glottis en het inademen van materiaal in de longen door het dier. Het veroorzaakt ook een grote stressreactie bij een dier dat bijna geen reserves meer heeft, en gestreste slangen braken. Wanneer nutritionele ondersteuning echt nodig is, biedt een Reptielenarts dit per sonde aan met een geformuleerd dieet voor kritieke zorg, samen met vloeistoffen, in een tempo dat het dier aankan. Dat is een heel andere procedure dan wat een Baasje kan doen met een pincet.
:::

De routine die het gewicht op peil houdt

Wat je nooit moet doen

Reageer niet op Gewichtsverlies door de prooigrootte te vergroten. Dat is de directe route naar braken.

Voer geen slang in een verblijf waarvan je de temperaturen niet hebt gecontroleerd met een sonde.

Bied niet onmiddellijk voedsel aan na het braken. Vraag je Dierenarts hoe lang je moet wachten en bied iets kleiners aan als je het wel doet.

Niet dwangvoeren, sonderen of prooien in de mond van een slang duwen thuis.

Probeer een herstelde slang niet 'vet te mesten' om verloren tijd in te halen. Overvoeren leidt tot obesitas en leververvetting, die moeilijker om te keren zijn dan het oorspronkelijke probleem.

Hanteer de slang niet gedurende de periode na een maaltijd die zijn soort vereist.

Ga er niet vanuit dat een dunne slang gewoon een kieskeurige eter is. Gewichtsverlies bij een slang die eet is een medische bevinding.

Gebruik onder geen enkele omstandigheid een warmtebron zonder thermostaat.

Wanneer hulp zoeken

Bezoek dezelfde dag nog een Reptielenarts voor een slang die te zwak is om zijn eigen lichaamsgewicht vast te houden, die ingevallen ogen en een plakkerig mondslijmvlies heeft, of die dun is en ook hoorbaar ademt.

Bezoek er een deze week voor een zichtbare ruggengraatrichel, Gewichtsverlies tijdens het eten, herhaaldelijk braken of een stevige zwelling in het midden van het lichaam.

Boek een routineafspraak voordat je aan een herstelplan begint voor een slang die je hebt overgenomen met een onbekende geschiedenis, omdat de oorzaak bij herplaatste dieren vaker medisch dan dieetgebonden is.

Een rond lichaam, een soepele toeloping achter de cloaca en een gewicht dat langzaam en gestaag stijgt, is hoe herstel eruitziet.

Breng het logboek met Gewicht, het voerverslag met prooigroottes, de vervellings- en braakdata, je gemeten temperaturen, de maandelijkse foto's en een vers ontlastingsmonster mee. Die veranderen de afspraak in een Diagnose in plaats van een onderzoek.