Een slang herkennen die pijn heeft of stilletjes onwel is

Snel antwoord

Slangen voelen pijn. De oude overtuiging dat reptielen dit niet doen is onjuist, en de moderne reptielengeneeskunde behandelt pijn bij slangen als iets dat moet worden beheerd in plaats van genegeerd.

Wat slangen echter niet doen, is het laten zien. Er is geen gezichtsuitdrukking, geen geluid, geen mank lopen, en er is een sterke evolutionaire druk om zwakte niet te tonen. Een slang met chronische ongemakken gedraagt zich als een slang die iets stiller is dan normaal, en tegen de tijd dat een baasje zeker weet dat er iets mis is, is het probleem meestal al vergevorderd.

De informatie zit in de spierspanning en houding, niet in het gezicht. Je leert meer in tien seconden hanteren dan in een uur kijken.

• De symptomen zijn houdingsgebonden en gedragsmatig: hoe de slang zichzelf houdt, hoe deze zich vastgrijpt en hoe deze beweegt.
• Een verandering in temperament in beide richtingen is belangrijk. Zowel plotseling defensief als plotseling tolerant zijn signalen.
• Verlies van spierspanning is een van de meest betrouwbare en meest over het hoofd geziene bevindingen.
• Een slang die stopt met normaal toeslaan naar voedsel, of toeslaat en loslaat, vertelt je iets.
• Er is geen veilige pijnstilling die je thuis kunt geven. Analgesie voor een slang is een beslissing van de dierenarts.

:::danger
Geef een slang nooit een pijnstiller voor mensen.

Paracetamol, ibuprofen, aspirine en andere vrij verkrijgbare pijnstillers zijn niet veilig om zomaar aan een reptiel te geven. De dosis is niet afgeleid van de humane geneeskunde, sommige van deze middelen zijn direct giftig voor reptielen, en een slang met nier- of leverbetrokkenheid, wat veel voorkomt bij chronisch zieke dieren, kan deze het minst goed verwerken. Reptielen-analgesie bestaat en werkt, en wordt voorgeschreven door een dierenarts die weet wat de pijn veroorzaakt.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom een slang het verbergt

Er zijn twee factoren aan het werk.

De eerste is evolutionair. Een slang is zowel roofdier als prooi. Een dier dat zichtbaar een deel van zijn lichaam ontziet, is makkelijker te vangen, dus natuurlijke selectie heeft bijna elk uiterlijk teken dat een zoogdier zou vertonen verwijderd. Er is geen gepiep, geen beschermend lichaamsdeel, geen afwijkende gang om te lezen.

De tweede is anatomisch. Slangen hebben geen ledematen, geen gezichtsspieren en geen stem. Het hele kanaal via welk zoogdieren ongemak kenbaar maken, bestaat simpelweg niet.

Dat laat houding, spanning en gedrag over, en alledrie vereisen dat je weet hoe deze individuele slang normaal is. Een dierenarts die een onbekende slang onderzoekt, staat op een echte achterstand vergeleken met een baasje dat het dier wekelijks hanteert en aandacht besteedt.

Het praktische gevolg is dat dossiers van het baasje diagnostisch materiaal zijn. Een gewichtsdossier, een notitie van de laatste vervelling en een herinnering aan hoe stevig het dier normaal gesproken grijpt, zijn meer waard dan welke enkele observatie dan ook.

Hoe een gezonde slang aanvoelt en eruitziet

Spierspanning.

Een gezonde slang is gespierd. Wanneer je hem optilt, houdt hij zijn eigen gewicht vast, grijpt hij je hand of arm vast en beweegt hij met intentie door je vingers. Hij hangt niet slap.

Houding in rust.

Een nette spiraal, of een weloverwogen positie in een schuilplaats, waarbij het lichaam geordend is in plaats van neergegooid. Slangen positioneren zichzelf weloverwogen.

Houding van het hoofd.

Hoofd waterpas, omhoog gehouden wanneer alert, tongelt regelmatig om de lucht te proeven. Regelmatig tongelen is een van de beste snelle indicatoren dat een slang betrokken is bij zijn omgeving.

Beweging.

Soepel en continu over het hele lichaam. Geen enkel deel sleept, geen knik, geen aarzeling bij een deel van de ruggengraat.

Gebruik van het verblijf.

Beweegt tussen warm en koel, gebruikt schuilplaatsen, komt naar buiten op de normale uren van de soort. Een slang die nooit een plek verlaat, is gestopt met thermoreguleren.

De reactie op voeren.

Wat normaal is voor dit individu, elke keer op dezelfde manier aangeboden. Een zelfverzekerde beet, een goede omsluiting waar de soort dat doet, en een slang die doorslikt zonder herhaaldelijk te verplaatsen.

Een weegschaal en een notitieblok zijn de twee instrumenten die een verborgen probleem zichtbaar maken.

De veranderingen die betekenen dat er iets mis is

Verlies van spierspanning.

De meest nuttige bevinding. De slang voelt zwaarder en minder responsief in de hand, hangt in plaats van grijpt, en duwt niet terug tegen je vingers. Dit is niet hetzelfde als een kalme slang, en een baasje dat regelmatig hanteert, merkt het verschil onmiddellijk.

Een verandering in temperament, in beide richtingen.

Een kalme slang die defensief wordt, heeft vaak pijn en verwacht gehanteerd te worden. Een defensieve slang die ongewoon tolerant wordt, heeft vaak de energie niet meer om tegen te stribbelen. Beide zijn een afspraak waard.

Terughoudendheid om te bewegen, of asymmetrie in beweging.

Pauzeren of een knik op één punt langs het lichaam, het slepen van een deel, of een slang die midden in een beweging stopt en herhaaldelijk rust. Oudere slangen ontwikkelen ruggengraataandoeningen, en een stijf of pijnlijk segment toont zich als een verandering in hoe het lichaam vloeit.

Een verandering in de manier van toeslaan bij het voeren.

Te kort toeslaan, missen, toeslaan en onmiddellijk loslaten, of voedsel benaderen en dan wegdraaien. Mondpijn, rugpijn en neurologische problemen tonen zich hier allemaal voordat ze zich ergens anders laten zien.

Veranderingen in thermoregulatie.

Permanent aan de warme kant zitten, wat een gedragsreactie op infectie kan zijn, of de warme kant volledig vermijden, wat kan betekenen dat het oppervlak te heet is of dat het dier daar eerder door verbrand is.

Rusten in het open zicht.

Een slang die zijn schuilplaatsen niet meer gebruikt en dag na dag in het open zicht ligt, ontspant niet. Voor de meeste gangbare soorten is dit abnormaal.

Constant weken.

Langdurig in de waterbak zitten kan duiden op mijten, een moeilijke vervelling of ongemak. Het is de moeite waard om te onderzoeken in plaats van het onder persoonlijkheid te scharen.

Tekenen aan hoofd en mond.

Met het hoofd langs decoratie wrijven, de bek iets openhouden, kwijlen, afscheiding of terughoudendheid om de kaak volledig te sluiten. Een mondinfectie bij een slang verergert en heeft veterinaire behandeling nodig.

Verlies van lichaamsconditie langs de ruggengraat.

Ga met een hand langs de rug. Een slang in goede conditie heeft een rond lichaam met de ruggengraat voelbaar maar niet prominent. Een zichtbare richel langs de ruggengraat met holtes aan beide zijden betekent dat spier en vet zijn verdwenen.

De symptomen die urgent zijn in plaats van subtiel

Stargazing (sterrenkijken), kurkentrekkerbewegingen van de nek en het onvermogen om zichzelf om te draaien bij voorzichtig omdraaien zijn neurologische symptomen en hebben dezelfde dag nog veterinaire aandacht nodig.

Mondademhaling, klikken, piepen, belletjes bij de neusgaten of een uitgerekte nek bij elke ademhaling wijzen op een luchtweginfectie, waar slangen niet zelfstandig vanaf kunnen komen omdat ze geen middenrif hebben en niet kunnen hoesten.

Elk weefsel dat uit de cloaca uitsteekt, elke bloeding, elke zwelling die warm is of groeit, en elke wond die door de schublaag gaat, moeten zonder uitstel worden bekeken.

Een alert hoofd, opgeheven en tongelend, is de houding waar je alles mee vergelijkt.

Waar chronische pijn bij slangen meestal vandaan komt

Oude brandwonden door warmte.

Een niet-gereguleerde warmtemat of een lamp waar de slang bij kon, veroorzaakt een brandwond die geneest tot littekenweefsel. Dat weefsel rekt niet normaal uit en kan lang nadat het letsel genezen lijkt, ongemakkelijk blijven. Elke warmtebron heeft een thermostaat nodig.

Mondinfectie.

Stomatitis, in de volksmond mondrot genoemd, is pijnlijk, progressief en vaak secundair aan slechte verzorging of een andere onderliggende ziekte.

Ruggengraataandoeningen bij oudere slangen.

Degeneratieve veranderingen en botvorming langs de ruggengraat komen voor bij langlevende slangen in gevangenschap en veroorzaken stijfheid en terughoudendheid om te bewegen.

Achtergebleven vervelling.

Een band van opgedroogde vervelling die rond het puntje van de staart of het lichaam blijft zitten, knelt bij het drogen en snijdt de bloedsomloop af.

Inwendige problemen.

Parasieten, nierziekten, jicht, voortplantingsproblemen bij vrouwtjes en tumoren veroorzaken allemaal een stille, chronische slechte gezondheid in plaats van een duidelijke acute gebeurtenis.

Oude letsels en genezen breuken.

Veelvoorkomend bij geredde dieren wiens eerdere geschiedenis onbekend is.

De routine die het vroeg opmerkt

Wat je nooit moet doen

Geef geen menselijke pijnstiller, ontstekingsremmer of overgebleven diergeneesmiddel. Er is geen veilige dosering voor thuisgebruik bij een slang.

Verhoog de temperatuur van het verblijf niet boven het bereik van de soort in de hoop dat het helpt. Oververhitting is een eigen noodsituatie en een onwel slang beweegt mogelijk niet op tijd weg van de hitte.

Schrijf een verandering in temperament niet toe aan leeftijd of persoonlijkheid zonder controle. Bij slangen zijn gedragsveranderingen meestal fysiek.

Wacht niet tot de volgende voerdag om te beslissen of er iets mis is. Voerintervallen bij slangen zijn lang, en veertien dagen wachten is veertien dagen verergering.

Masseren, manipuleren of uitrekken van een slang die stijf lijkt is niet toegestaan. Als een deel van de ruggengraat pijnlijk is, maakt bewegen het erger.

Behandel vermoedelijke mijten, mondinfecties of wonden niet met een huismiddeltje. Verschillende producten die voor reptielen worden verkocht zijn onveilig, en de behandeling moet passen bij het werkelijke probleem.

Ga er niet vanuit dat een slang die nog eet in orde is. Veel slangen blijven eten met aanzienlijke ziekte.

Wanneer hulp zoeken

Bezoek een reptielen-dierenarts dezelfde dag voor neurologische symptomen, elke verandering in ademhaling, uitstekend weefsel bij de cloaca, een open wond of een slang die zichzelf niet kan omdraaien.

Bezoek er één deze week voor verlies van spierspanning, een verandering in temperament, een afwijkende manier van toeslaan, zichtbare ruggengraatprominentie, terughoudendheid om een deel van het lichaam te bewegen of constant weken.

Boek een routineafspraak voor een oudere slang, zelfs als er niets klaarblijkelijk mis is, omdat ruggengraat- en orgaanziekten zich langzaam ontwikkelen en makkelijker te beheersen zijn voordat ze invaliderend worden.

Vraag direct naar pijnverlichting. Analgesie voor reptielen is beschikbaar, en het is redelijk om te vragen of het passend is voor de aandoening van je dier.

Een slang die zijn ruimte gebruikt, beweegt tussen warm en koel, en zijn gewicht stabiel houdt, is de uitkomst waar dit alles op gericht is.

Breng het gewichtsdossier, de data van voeren en vervellen, de temperaturen in het verblijf, de leeftijd indien bekend, eventuele geschiedenis van brandwonden of letsel en de video mee. Die maken van een vage zorg iets waar een dierenarts mee kan werken.