Open wonden bij slangen: waarom een verband thuis de situatie verergert

Snel antwoord

Bijna elk item in een menselijke EHBO-doos is nutteloos of schadelijk voor een wond bij een slang.

Een slang een verband omdoen is de reflex die de meeste baasjes hebben, en het is de verkeerde. Een slang heeft geen middenrif, dus hij ademt door zijn ribben te bewegen, en zijn ribben lopen over bijna de gehele lengte van zijn lichaam. Een verband dat strak genoeg zit om te blijven zitten, is strak genoeg om de ademhaling te verstoren.

De juiste actie is kort: stel het bloeden onder controle door schoon gaas tegen de wond te houden, verplaats de slang naar schoon papier in een warme, veilige container, breng niets aan op de wond en ga naar een reptielenarts.

• Breng nooit een rondlopend verband, tape of een klevend verband aan bij een slang.
• Houd druk uit met gaas in plaats van iets vast te binden.
• Gebruik geen waterstofperoxide, alcohol, etherische oliën, tea tree of antibiotische zalven voor mensen.
• Laat de slang niet weken en voer hem niet totdat een dierenarts dit zegt.
• Wonden bij slangen genezen over meerdere vervellingscycli, niet in dagen, en infecties gaan diep voordat ze er slecht uitzien.

:::danger
Een verband rond het lichaam van een slang kan hem verstikken.

Slangen hebben geen middenrif. De ventilatie wordt volledig geproduceerd door ribbewegingen, en de ribben strekken zich uit langs het grootste deel van het lichaam. Bij veel soorten is de functionele rechterlong erg lang en loopt deze door in een dunwandige luchtzak die een groot deel van de lichaamsholte inneemt. Er is geen aparte borstkas om dit te compenseren.

Een strak verband over welk deel van de romp dan ook vermindert daarom het volume dat de slang bij elke ademhaling kan verplaatsen, en een slang die tegen een beperking vecht, verhoogt tegelijkertijd zijn zuurstofbehoefte. Zelfklevende tape verwijdert bovendien de buitenste huidlaag, waardoor een tweede wond ontstaat waar de eerste werd bedekt.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom een verband specifieke schade toebrengt aan een slang

Ademhaling.
Eerder besproken, en het is de reden dat een verband kan doden in plaats van de genezing alleen te vertragen.

Beweging.
Slangen bewegen door golven van spiercontracties langs het lichaam te sturen tegen de ribben en buikschubben in. Een stijf of strak verband verhindert dat over de hele lengte, en een slang die niet normaal kan bewegen, zal continu tegen de beperking in werken, wat de wond eronder vergroot.

Circulatie.
Een slang is een lange cilinder met een vrijwel constante omtrek. Een verband dat met een vaste spanning is aangebracht, wordt een tourniquet zodra het weefsel eronder opzwelt, wat precies is wat een gewond gebied doet. De staart, het gebied rond de cloaca en alles distaal van het verband lopen het risico hun bloedtoevoer te verliezen.

Hechting.
De huid van een slang is een doorlopende gekeratiniseerde laag. Zelfklevende tape en plakkerige verbanden hechten aan de buitenste epidermale laag en trekken deze eraf bij verwijdering. Wat eerst één wond was, wordt een wond plus een beschadigd gebied, en het beschadigde gebied vervelt bij de volgende cyclus ook niet goed.

Opgesloten vocht en warmte.
Een afsluitend verband bij een reptiel creëert een warme, natte ruimte tegen beschadigd weefsel in een omgeving die een zware lading Gram-negatieve bacteriën draagt. Dit is de snelste weg naar het hieronder beschreven abces.

Thermoregulatie.
Een slang reguleert zijn temperatuur door te bewegen tussen warme en koele gebieden en door delen van zijn lichaam tegen warme oppervlakken te drukken. Een verband isoleert een segment en kan voorkomen dat de slang zijn gradiënt goed afleest en gebruikt, wat belangrijk is omdat alles wat met genezing te maken heeft, draait op temperatuur.

Vervelling.
Een verband dat tijdens een vervelling blijft zitten, stopt de vervelling van dat segment en produceert een band van vastgehouden huid, die vervolgens gaat knellen.

Hoe de huid van een slang geneest, en waarom dat alles verandert

De huid van zoogdieren herstelt door de wondranden naar elkaar toe te trekken en de opening op te vullen met granulatieweefsel, en dat gaat snel. De huid van een slang doet geen van beide in dat tempo.

De geschubde opperhuid wordt bij de vervelling als één geheel vernieuwd in plaats van continu. Een beschadigd gebied blijft daarom zichtbaar beschadigd totdat de slang vervelt, en een wond door de volledige dikte van de huid heeft mogelijk meerdere vervellingscycli nodig voordat het oppervlak weer intact is. Littekens blijven vaak permanent achter als een gebied met bleke, onregelmatige of ontbrekende schubben, en dat gebied zal de rest van het leven van de slang slecht blijven vervellen.

Het tempo van dit alles wordt bepaald door de temperatuur. Het metabolisme, de immuunrespons en het weefselherstel van reptielen hangen allemaal af van het feit of het dier zijn soortspecifieke lichaamstemperatuur bereikt. Een gewonde slang in een koel verblijf rust dus niet, maar slaagt er niet in te genezen.

Het belangrijkste structurele verschil is wat infectie doet. Witte bloedcellen bij reptielen produceren een vast, kaasachtig materiaal in plaats van vloeibare pus. Een geïnfecteerde wond bij een slang vormt daarom een stevig kaasachtig abces dat niet kan worden uitgeknepen, met een naald kan worden geleegd of alleen door antibiotica kan worden opgelost. Het moet worden geopend en de vaste inhoud moet chirurgisch worden verwijderd. Dit is de reden waarom een wond die over een infectie heen is gesloten erger is dan een wond die nog open is, en waarom de prioriteit van de dierenarts ligt bij vroegtijdig reinigen en debridement in plaats van het afdekken ervan.

Systemische verspreiding is zichtbaar op een manier die baasjes kunnen leren herkennen. Roze of rode verkleuring en kleine puntbloedingen over de normaal bleke buikschubben, samen met lusteloosheid, gapen en weigeren te eten, wijzen op bloedvergiftiging. Dat is een spoedgeval en heeft een slechte prognose zodra het zich heeft gevestigd.

De wonden die slangen daadwerkelijk krijgen

Knaagdierbeten van levende prooien.
Het meest voorkomende ernstige letsel en het meest te voorkomen. Een knaagdier dat bij een slang wordt achtergelaten die niet onmiddellijk geïnteresseerd is, zal knagen en gaat voor wat het dichtstbij is, vaak de kronkels of de kop. De gaatjes zien er klein uit, gaan diep en zijn vanaf de eerste seconde besmet met bacteriën uit de mond van het knaagdier.

Rostrale schaafwonden.
Chronische schade aan de snuit door herhaaldelijk wrijven tegen glas, gaas of een slecht sluitend deksel. Het begint als versleten schubben, wordt een open zere plek en kan zich uitbreiden naar het onderliggende bot en in de mond. Het is evenzeer een teken van de verzorging als een letsel: de slang probeert weg te komen en de reden ligt meestal in veiligheid, temperatuur of schuilplaatsen.

Beten van kooigenoten.
Bijna altijd een verkeerd gerichte voedingsrespons, en de reden waarom het samenhouden van slangen voor de meeste soorten wordt afgeraden. Beten zitten op het lichaam, vaak halverwege, en worden vaak dagen later ontdekt.

Letsels door katten en honden.
Steekwonden met een enorm verschil tussen hoe ze eruitzien en wat ze zijn. Kattentanden zijn dun en diep, ze injecteren mondbacteriën in het weefsel en het toegangspunt sluit binnen enkele uren. Elk van deze moet worden behandeld, zelfs als u het nauwelijks kunt zien.

Snijwonden door inrichting of ontsnappingspogingen.
Scherp gaas, een gebarsten glasrand, niet-afgewerkt hout en gaten in een deksel. Letsels gerelateerd aan ontsnapping bevinden zich meestal langs de flanken en op de kop.

Vervellingsletsels.
Gescheurde huid waar een baasje aan een vastzittende vervelling heeft getrokken, of waar een slang een vervelling heeft geforceerd tegen de inrichting. Vaak oppervlakkig, maar de staartpunt en de brille (oogschubben) zijn uitzonderingen en beide zijn belangrijk.

Letsels aan cloaca en staart.
Door ongelukken bij het hanteren, door het paren, of door een wond die begon bij de staartpunt en zich heeft verspreid. Deze vereisen snelle aandacht vanwege de betrokken structuren.

Brandwonden en zweren aan de buik.
Een heet oppervlak of een aanhoudend vochtige bodembedekking kan eruitzien als een open wond. Beide zijn aparte problemen met hun eigen beheer, en beide zouden ervoor moeten zorgen dat u het verblijf controleert voordat u de slang controleert.

Wat te doen in het eerste uur

Gaas, schone handdoeken, zoutoplossing en een veilig reismandje. De rol verband in deze set is om druk uit te oefenen, niet om de slang mee in te zwachtelen.

Zet de slang eerst veilig.
Een schone, ontsnappingsveilige container bekleed met eenvoudig keukenpapier. Niet de normale bodembedekking, omdat losse boomschors, aspen, zand en aarde allemaal aan een open wond blijven plakken en deze infecteren.

Zorg voor de juiste thermische gradiënt in die container.
Dit is niet het moment om de slang koel te houden. Hij moet zijn normale geprefereerde temperatuur kunnen bereiken zodat zijn immuunsysteem werkt, vanuit een thermostaatgestuurde bron waar hij niet direct tegenaan kan liggen.

Stel het bloeden onder controle door druk uit te oefenen.
Schoon gaas, stevig tegen de wond gehouden met uw hand, gedurende enkele minuten zonder op te tillen om te controleren. Slangen stollen redelijk goed en de meeste bloedingen stoppen. Niets wordt vastgebonden, getapet of verbonden.

Spoel voorzichtig af als de wond zichtbaar vuil is.
Steriele zoutoplossing is ideaal. Schoon lauw water is acceptabel. Giet of druppel in plaats van te schrobben, en stop als het bloeden opnieuw begint.

Laat de wond open en onbedekt.
Fotografeer het vervolgens, met iets ernaast voor de schaal, en noteer de datum en tijd.

Voer de slang niet.
Een maaltijd bemoeilijkt anesthesie, en een gestresste of geïnfecteerde slang zal waarschijnlijk gaan braken. Wacht op advies van de dierenarts.

Laat de slang niet weken.
Weken is de andere reflex die baasjes hebben. Het brengt besmet water in een open wond en riskeert afkoeling van het dier.

Bel een reptielkundige dierenarts.
Binnen 24 uur voor elke open wond. Onmiddellijk voor een letsel door een kat of hond, een wond die blijft bloeden, een wond aan het oog, de mond of de cloaca, of een slang die lusteloos is.

Hoe genezing eruitziet

Zodra de wond gesloten is, keert de slang terug naar zijn normale bodembedekking. Tot die tijd, eenvoudig papier, dagelijks vervangen.

De eerste week.
De wondranden drogen uit en de marge wordt gedefinieerd. Verwacht dat de dierenarts de wond heeft gespoeld en ontsmet, is begonnen met systemische antibiotica en pijnstilling heeft gegeven. Lokale behandeling alleen is zelden voldoende bij een reptiel omdat de bloedtoevoer naar de huid beperkt is en infecties dieper gaan dan het oppervlak doet vermoeden.

Week twee tot vier.
Het oppervlak moet droog en vlak zijn en niet groter worden. Waarschuwingstekens zijn zwelling rond de plek, een stevige knobbel die eronder ontstaat, verkleuring die zich buiten de oorspronkelijke marge verspreidt, een geur, of als de slang stopt met eten nadat hij gegeten heeft.

Hechtingen, indien geplaatst.
Hechtingen bij slangen worden anders geplaatst dan bij een zoogdier en blijven veel langer zitten, meestal tot na de volgende vervelling, omdat de huid er zo lang over doet om houvast te bieden. Verwacht niet dat ze na tien dagen worden verwijderd.

De eerste vervelling na het letsel.
Het cruciale controlepunt. Het gebied kan onvolledig of helemaal niet vervellen, en vastzittende vervelling over een genezende wond heeft veterinaire aandacht nodig in plaats van zelf plukken. Verhoog de luchtvochtigheid vooraf naar het soortspecifieke niveau en vertel de dierenarts wanneer de vervelling wordt verwacht.

Lange termijn.
Verwacht een permanent merkteken: onregelmatige, bleke of ontbrekende schubben. Dat gebied moet voor onbepaalde tijd bij elke vervelling in de gaten worden gehouden, omdat het altijd het deel zal zijn dat de meeste kans heeft om huid vast te houden.

Wat u nooit moet doen

Verbind, tape of zwachtel het lichaam van een slang niet. Dit is het hele punt van het artikel en het is de moeite waard om te herhalen: ademhaling via de ribben plus een lichaam met een vaste omtrek maakt een verband gevaarlijk op een manier die niet geldt voor een zoogdier.

Gebruik geen waterstofperoxide. Het vernietigt de gezonde cellen aan de wondrand net zo gemakkelijk als bacteriën, en het vertraagt de genezing in weefsel dat al traag is.

Gebruik geen alcohol, onverdunde jodium, tea tree olie of enige etherische olie. Aromatische oliën worden via de huid van het reptiel opgenomen en zijn direct giftig.

Breng geen antibiotische zalven voor mensen, antiseptische gels, brandwondengels of wondpoeders aan. Sommige zijn simpelweg nutteloos bij een reptiel en vettige preparaten houden besmetting tegen de wond aan.

Lijm of tape de wond niet dicht. Bacteriën in een wond bij een reptiel opsluiten is de manier waarop een kaasachtig abces ontstaat.

Knijp niet in een zwelling. De inhoud van een abces bij een reptiel is vast en zal er niet uitkomen, en de poging verspreidt de infectie naar het omliggende weefsel.

Laat de slang niet weken, baden of zwemmen met een open wond.

Zet de slang niet terug op losse bodembedekking totdat een dierenarts zegt dat de wond gesloten is.

Laat levende prooien nooit onbeheerd achter in een verblijf. Deze enkele regel voorkomt de meeste ernstige wonden in dit artikel.

Breng geen slang in winterrust (brumatie) die een ongenezen wond heeft.

Wanneer hulp inroepen

Ga onmiddellijk voor bloedingen die niet stoppen met een paar minuten vastgehouden druk, elk letsel veroorzaakt door een kat, hond of fret, een wond aan het oog, de mond of de cloaca, blootliggend diep weefsel, of een slang die lusteloos is, gaapt of roze verkleuring over de buikschubben vertoont.

Ga dezelfde dag voor elke open wond, voor een beet van een levende prooi en voor een stevige zwelling op de plek van een ouder letsel.

Boek binnen de week voor versleten of roodachtige schubben op de snuit, een oppervlakkige schaafwond zonder blootliggend weefsel bij een verder levendige slang, of een gebied dat na een vorig letsel bij elke cyclus slecht vervelt.

Neem mee: de gedateerde wondfoto's, de soort, leeftijd en gewicht, hoe en wanneer het letsel is gebeurd, of er levende prooien worden gebruikt en of deze onbeheerd worden achtergelaten, of de slang wordt samen gehouden, gemeten warmte- en koelte-temperaturen, de luchtvochtigheid, de bodembedekking, en de data van de laatste voeding, laatste vervelling en laatste ontlasting.