Obesitas bij slangen: het herkennen en aanpassen van het voedingsplan

Snel antwoord

Obesitas is een van de meest voorkomende Gezondheidsproblemen bij slangen in gevangenschap en een van de minst herkende, omdat een dikke slang er nog steeds uitziet als een slang. Er is geen taille die verdwijnt en geen ribben die door een vacht te voelen zijn. Het bewijs zit in de dwarsdoorsnede, de huid tussen de schubben en de plooien die verschijnen wanneer het dier buigt.

De oorzaak is bijna altijd een voedingsschema in plaats van het voer zelf. Een slang in het wild eet wanneer hij iets vindt en gaat vervolgens op reis, reguleert zijn temperatuur en verteert het eten. Een slang in gevangenschap krijgt op een kalender een knaagdier aangeboden, in een klein verblijf, zonder ergens heen te kunnen. Het overschot wordt opgeslagen als vet in de lichaamsholte en uiteindelijk in de lever.

Het meeste overvoeren is geen enorme maaltijd. Het is een redelijke maaltijd die jarenlang te vaak wordt aangeboden.

• Beoordeel de conditie aan de hand van de vorm van het lichaam in dwarsdoorsnede, niet alleen op basis van Gewicht en nooit op basis van of de slang er hongerig uitziet.
• Huid die zichtbaar is tussen de schubben bij een ontspannen slang, en plooien of vouwen waar het lichaam buigt, wijzen beide op overtollig vet.
• Corrigeer dit door het interval tussen de maaltijden geleidelijk te verlengen, niet door de slang te laten verhongeren of plotseling de prooi te halveren.
• Temperatuur bestuurt het hele systeem. Een slang bij de verkeerde temperatuur kan niet goed verteren en kan niet gebruiken wat hij opslaat.
• Een sterke eetlust is geen bewijs van honger. De meeste slangen vallen hun eten aan, ongeacht hun lichamelijke conditie.

Beslis in 60 seconden

Waarom slangen in gevangenschap dik worden

De kalender vervangt kansen.

In het wild is een maaltijd afhankelijk van het vinden, vangen en overmeesteren van een prooi, en van het feit dat het dier zichzelf voldoende heeft opgewarmd om te jagen. Lange pauzes zijn normaal. In gevangenschap arriveert een knaagdier op schema, vereist geen inspanning en brengt geen risico met zich mee.

Beweging verdwijnt.

Een slang in het wild legt afstanden af tussen schuilplaatsen, zonneplaatsen, water en jachtgebieden. Een slang in een klein verblijf met één schuilplaats en geen rommel heeft geen reden om te bewegen, en heel veel huisdieren wonen in verblijven waar ze nergens heen kunnen.

De prooi is groter dan nodig is.

Een prooi mag niet breder zijn dan het breedste deel van het lichaam van de slang. Baasjes stappen vaak over naar een grotere prooigrootte voordat de slang erin is gegroeid, en zodra een slang een groter item accepteert, is er geen reden om het te weigeren.

Voedingsfrequentie wordt niet aangepast aan de Leeftijd.

Jonge dieren groeien snel en hebben frequente maaltijden nodig. Volwassenen van de meeste veelgehouden soorten hebben veel minder nodig. Die overgang wordt vaak nooit gemaakt, en een schema dat correct was voor een groeiende slang wordt een overvoedingsschema voor hetzelfde dier als volwassene.

De voedingsreactie wordt verkeerd begrepen.

Slangen vallen een prooi aan omdat dat is wat een voedselstimulus produceert, niet omdat er een fysiologisch hongersignaal is overschreden. Een slang met obesitas zal nog steeds enthousiast een knaagdier aannemen, en baasjes interpreteren dat enthousiasme routinematig als bewijs dat de slang de maaltijd nodig heeft.

Het verblijf is de hele tijd te warm.

Een dier dat boven zijn voorkeursbereik wordt gehouden, heeft een verhoogde stofwisseling, wordt meer gemotiveerd door voedsel en wordt als resultaat vaak meer gevoerd.

Conditie goed beoordelen

Kijk recht van boven naar de slang en denk dan aan de vorm van een dwarsdoorsnede door het lichaam.

Dwarsdoorsnede. De meeste terrestrische slangen, inclusief de veelgehouden wurgslangen en toornslangachtigen, zouden ongeveer broodvormig moeten zijn, wat betekent dat ze iets hoger dan breed zijn met een zachtjes afgeronde rug en de wervellijn die net detecteerbaar is wanneer de slang ontspannen is. Een dwarsdoorsnede die cirkelvormig is geworden, of breder dan hij hoog is, wijst op vet.

Afstand tussen de schubben. Bij een slang met een goed Gewicht liggen de schubben dicht bij elkaar. Wanneer het lichaam is uitgezet, wordt de huid ertussen zichtbaar. Controleer dit bij een ontspannen, niet uitgerekte slang, aangezien elke slang die zich uitstrekt tijdelijk huid tussen de schubben zal laten zien.

Plooien en vouwen. Wanneer een slang met overgewicht opkrult, of scherp buigt, rolt het overtollige weefsel in zichtbare plooien langs de flank. Een slang met een goed Gewicht buigt soepel.

Staartbasis. Een verdikte, vlezige staartbasis bij een slang die verder onopvallend is, is een veelvoorkomende vroege bevinding, hoewel bij mannetjes een van nature dikkere staartbasis achter de cloaca normale anatomie is en niet moet worden verward met vet.

Soort is belangrijk. Koningspythons en boa's zijn van nature zwaar gebouwd en een exemplaar met een goede conditie is niet slank. Boomwonende soorten zoals groene boompythons en smaragdboa's zijn van nature zijdelings meer samengedrukt, en een ronde dwarsdoorsnede bij die soorten is een veel sterkere waarschuwing. Toornslangen en andere actieve jagers zijn van nature slank, en een dik exemplaar heeft ernstig overgewicht.

Gewicht alleen is geen Diagnose. Een Dossier van het Gewicht in de loop van de tijd is uiterst nuttig, maar een enkel getal zegt u niets zonder de vorm, de soort, de Leeftijd en de lengte.

Weeg de prooi evenals de slang. Het zet een vaag gevoel van portiegrootte om in een getal dat u bewust kunt aanpassen.

Waarom het belangrijk is

Leververvetting. Vet hoopt zich op in de lever en verstoort de werking ervan. Het ontwikkelt zich stilzwijgend en wordt vaak pas herkend wanneer de slang ernstig onwel wordt of bij post-mortem onderzoek.

Voortplantingsproblemen. Overtollig vet wordt geassocieerd met een slechte ontwikkeling van follikels, mislukte voortplanting en moeilijkheden bij het leggen van eieren, en een vrouwtje dat legnood krijgt, bevindt zich in een levensbedreigende situatie.

Spijsverteringsproblemen. Een slang met overgewicht zal sneller braken, en braken is op zichzelf gevaarlijk.

Verminderde activiteit en vervellingsproblemen. Slangen vervellen door de oude huid te verankeren en eruit te kruipen, waarvoor beweging en iets om tegenaan te schuren nodig is. Een zware, inactieve slang in een leeg verblijf vervelt slecht en houdt stukken achter, met name de oogkappen.

Risico bij anesthesie en onderzoek. Vet maakt interne structuren moeilijker voelbaar en maakt elke ingreep ingewikkelder bij een diersoort die al uitdagend is om onder narcose te brengen.

Maskeren van andere ziektes. Een over het algemeen brede slang maakt het veel moeilijker om de afzonderlijke zwelling op te merken die anders een vroeg teken van iets anders zou zijn geweest.

Veilig gewicht verminderen

Laat de slang niet vasten. Slangen tolereren lange tussenpozen tussen maaltijden goed, wat het verleidelijk maakt om simpelweg te stoppen met voeren. Dat is niet het plan, want het doel is een geleidelijke, gecontroleerde vermindering terwijl het dier actief en gehydrateerd blijft.

Verleng eerst het interval. Het verlengen van de tijd tussen maaltijden is de belangrijkste hefboom en de veiligste. Verleng dit in stappen in plaats van in één keer, en houd elke stap vast gedurende verschillende voedingscycli voordat u weer verlengt.

Pas de prooigrootte als tweede aan. Een prooi mag niet breder zijn dan het breedste deel van de slang. Als het huidige item groter is dan dat, ga dan één stap terug. Verlaag niet meerdere maten tegelijk.

Zorg voor de juiste temperatuurgradiënt. Meet de oppervlaktetemperatuur aan de warme kant en de koude kant met een sonde-thermometer, niet met een opgeplakte wijzerplaat, en controleer dit aan de hand van een betrouwbare verzorgingskaart voor uw soort. De gradiënt is wat de slang zijn eigen stofwisseling laat kiezen, en het is de basis waar alles op rust.

Maak het verblijf de moeite waard om over te steken. Meer vloeroppervlak, meer rommel, takken voor soorten die klimmen, diepere bodembedekking voor soorten die graven, schuilplaatsen aan zowel de warme als de koude kant zodat de slang niet gedwongen wordt te kiezen tussen temperatuur en veiligheid, en een waterbak die groot genoeg is om in te weken. Een slang die redenen heeft om te bewegen, zal bewegen.

Weeg maandelijks, niet wekelijks. Het Gewicht van een slang verandert langzaam, en een maandelijks Dossier op een digitale weegschaal met het genoteerde getal is voldoende. Fotografeer tegelijkertijd de dwarsdoorsnede.

Verwacht dat dit lang duurt. Maanden, en vaak langer. Een slang die snel afvalt, is ofwel ziek of wordt uitgehongerd.

Een opgerolde slang laat duidelijk zijn conditie zien. Zoek naar soepele bochten zonder plooien of vouwen langs de flank.

Wat niet dik is

Een algemene, symmetrische toename in breedte die zich over maanden heeft ontwikkeld, is vet. Alles wat lokaal is, alles wat snel gaat en alles bij een volwassen vrouwtje heeft een beoordeling nodig voordat u het voedingsplan wijzigt.

Wat er vaak misgaat

Weigering als ziekte lezen. Een gezonde volwassen slang die een maaltijd weigert, vooral in de koudere maanden, gedraagt zich vaak normaal. Het aanbod verhogen, het verblijf verwarmen of proberen met geurende prooien het voeren te forceren, verandert een normale vastenperiode in een overvoedingscyclus.

Prooigrootte verhogen op basis van een schema. De prooigrootte volgt de omvang van de slang, niet de kalender.

Voor altijd voeren volgens een vast wekelijks ritme. Het interval moet veranderen met Leeftijd, soort en conditie.

Een opgeplakte wijzerplaat-thermometer gebruiken. Ze meten de lucht bij het glas, niet het oppervlak waar de slang op ligt, en ze wijken vaak ver af. Een sonde of een infrarode oppervlakte-thermometer is het minimum.

Huisvesting in een klein verblijf om stress te verminderen. Slangen hebben veiligheid nodig, wat komt van schuilplaatsen en rommel, niet van een kleine doos. Een goed ingericht groter verblijf geeft zowel veiligheid als beweging.

Hanteren om beweging te bieden. Hanteren is geen beweging voor een slang en verbrandt niet nuttig energie. Het ontwerp van het verblijf doet het werk.

Crash-diëten. Langdurig ongepland vasten bij een dier dat al vet in de lever heeft, kan leverziekte verergeren in plaats van verbeteren.

Wat u nooit moet doen

Verlaag de temperatuur van het verblijf niet om het gewicht te verminderen.

Laat een slang niet voor een lange periode vasten als methode voor gewichtsverlies.

Laat niet meerdere prooimaten tegelijk vallen.

Voer geen levende prooi, wat het risico op ernstig letsel bij de slang vergroot en onnodig is.

Voer niet in een aparte bak in de overtuiging dat het agressie voorkomt; het voegt hanteerstress toe na een maaltijd en verhoogt het risico op braken.

Hanteer een slang niet gedurende enkele dagen na een maaltijd.

Zet een vrouwtje dat drachtig kan zijn niet op dieet.

Gebruik geen opgeplakte wijzerplaat-thermometer als uw enige meting.

Ga er niet vanuit dat een sterke eetlust betekent dat de slang voeding nodig heeft.

Wanneer u hulp moet zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een reptielen-Dierenarts bij braken, ademen met open mond, een slang die zichzelf niet kan omdraaien, persen zonder ontlasting te produceren of enige afzonderlijke zwelling.

Een slang die zijn kaken uitlijnt na een maaltijd is normaal. Herhaaldelijk ademen met open mond en inspanning is dat niet, en daar is een Dierenarts voor nodig.

Maak een afspraak voordat u begint met een reductieplan voor een slang met zichtbare plooien bij het opkrullen, een slang die al langere tijd overgewicht heeft, een volwassen vrouwtje dat mogelijk reproductief actief is, of elke slang met een geschiedenis van braken.

Breng de soort, Leeftijd en geslacht, het Dossier van het Gewicht met data, het type en Gewicht van de prooi en de voedingsdata, de gemeten temperaturen aan de warme en koude kant en hoe u deze heeft gemeten, de afmetingen van het verblijf en wat erin staat, en gedateerde foto's van recht bovenaf en vanaf de zijkant. Verwacht dat een reptielen-Dierenarts de conditie beoordeelt door de slang te hanteren, bloedonderzoek wil als er zorgen zijn over leverziekte, en het nieuwe voedingsinterval specifiek instelt in plaats van een algemene instructie te geven om minder te voeren.