De kleine vogel die mager wordt: aviaire maaggist en de andere oorzaken van vermagering

Snelle reactie

De meeste oorzaken van vermagering bij een kleine vogel zijn behandelbaar, en voor de meeste ervan is wekenlang dagelijks orale Medicatie nodig. Het stellen van de Diagnose is het moeilijkste deel.

"Going light" (vermagering) is de vogelliefhebbersterm voor een vogel die goed eet en toch blijft afvallen. Het is geen Diagnose, het is een patroon, en bij grasparkieten, kanaries, vinken en valkparkieten is de meest gemiste oorzaak een gist genaamd Macrorhabdus ornithogaster.

De ziekte werd jarenlang megabacterie genoemd omdat het organisme een grote staafvorm heeft. Het is een schimmel, hij leeft op de overgang tussen de twee magen, hij verstoort de spijsvertering en veroorzaakt exact het beeld dat Baasjes beschrijven als "hij eet de hele dag en is vel over been".

• Veren verbergen het lichaam volledig. Een vogel die er mager uitziet, heeft al heel veel spieren verloren.
• Weeg dagelijks. Het is de enige methode voor vroegtijdige opsporing die werkt bij een kleine vogel.
• Gehele onverteerde zaden in de ontlasting zijn een belangrijke bevinding en verkleinen de lijst aanzienlijk.
• Één enkel negatief ontlastingsonderzoek sluit de ziekte bij de vogel niet uit, omdat de uitscheiding wisselvallig is.
• Zwarte of teerachtige ontlasting duidt op maagbloedingen en is een spoedgeval.

:::danger
Zwarte, teerachtige of pruimkleurige ontlasting bij een kleine vogel duidt op een bloeding in de maag.

Bij een vogel van deze grootte is het totale bloedvolume minuscuul, en een bloedende kliermaagzweer kan binnen enkele uren dodelijk zijn. Wacht niet op een beschikbare afspraak: bel een Dierenarts voor vogels, houd de vogel warm en rustig, en ga er direct naartoe.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom Gewicht het enige vroege teken is dat u kunt zien

Het lichaam van een kleine vogel is een klein object binnen een grote verzameling veren. Een grasparkiet kan een aanzienlijk deel van zijn borstspier verliezen zonder dat zijn vorm voor het oog verandert, omdat de contourveren de omtrek gelijk houden.

Stofwisselingstechnisch leven deze vogels op het scherp van de snede. De massa-specifieke stofwisseling stijgt naarmate de lichaamsgrootte afneemt, dus een vink verbrandt per gram veel sneller energie dan een ara en draagt naar verhouding minder reserve bij zich. Een kleine vogel die een dag niets eet verkeert in ernstige problemen, en een vogel die zijn voedsel slecht opneemt gaat gestaag achteruit in plaats van dramatisch.

Voeg die twee feiten samen en de conclusie is onvermijdelijk. Tegen de tijd dat u kunt zien dat een kleine vogel mager is, is de ziekte al wekengaande.

Het borstbeen is waar u controleert.

Voel voorzichtig langs de middenlijn van de borst. Het borstbeen (de kam) is de rand van het borstbeen, en de borstspier bevindt zich aan weerszijden ervan. Bij een vogel in goede conditie is die spier gelijk aan of licht afgerond boven de rand. Bij een vermagerde vogel wordt de rand scherp en prominent met een holte aan beide kanten. Leer hoe uw eigen vogel voelt als hij gezond is.

De weegschaal is beter dan de vingers.

Een platte weegschaal met een zitstok erop, elke dag op hetzelfde tijdstip, en het getal opgeschreven. Deze ene gewoonte spoort meer ziekten bij kleine vogels op dan wat dan ook wat een Baasje doet.

Weeg op hetzelfde moment van de dag, idealiter 's ochtends voor de eerste grote voederbeurt, op dezelfde weegschaal. Noteer het getal. Één enkele meting zegt u vrijwel niets, omdat een volle krop en een recente ontlastingsportie de waarde beide beïnvloeden. Een dalende lijn over een week zegt u heel veel.

Ga er nooit van uit dat een Stabiel Gewicht betekent dat de vogel gezond is als de ontlasting is veranderd. Vochtretentie en een vergrote proventriculus kunnen het getal hoog houden terwijl spierweefsel verdwijnt.

Macrorhabdose, in detail

Waar het leeft en wat het doet.

Vogels hebben twee magen. De proventriculus scheidt zuur en enzymen af, en de ventriculus maalt. Macrorhabdus koloniseert de smalle overgang daartussen. Het organisme verstoort de zuurafscheiding, waardoor de pH van de maag stijgt, de eiwitvertering afneemt en het slijmvlies ontstoken en uiteindelijk gezworen raakt.

Dat mechanisme verklaart elk Symptoom. Voedsel wordt slecht afgebroken, waardoor zaden geheel in de ontlasting verschijnen en de vogel minder uit elke maaltijd haalt. De vogel reageert door meer te eten, wat verklaart waarom Baasjes een uitstekende eetlust beschrijven. Spierweefsel wordt afgebroken om het tekort aan te vullen. Ontsteking en zweren veroorzaken uiteindelijk braken en, in latere stadia, bloedingen.

Wie het krijgt.

Grasparkieten het meest. Kanaries, vinken waaronder gouldamadines, valkparkieten, agapornissen en forpusussen worden allemaal getroffen. Het komt voor bij grotere papegaaien en bij pluimvee, maar de kleine zaadetende soorten overheersen.

Hoe het zich verspreidt.

Door opname van het organisme in ontlasting of opgegeven voedsel. Dit omvat oudervogels die kuikens voeren, gedeelde voer- en drinkbakjes, en besmette volière-oppervlakken. Dit is waarom één vogel die mager wordt in een koppel of volière een probleem is voor de gehele groep.

Waarom het plotseling verschijnt bij een vogel die jarenlang gezond was.

Dragerschap zonder ziekte komt veel voor. Stress, een bijkomende ziekte, verhuizing, kweek of een slechte voeding kunnen een drager doen doorslaan naar klinische ziekte. Dus "hij was in orde totdat we verhuisden" is een consistente anamnese, geen argument tegen de Diagnose.

Diagnose.

Een nat preparaat van verse ontlasting dat onder de microscoop wordt onderzocht kan de karakteristieke grote staafvormige organismen laten zien, en een Gram-kleuring zal ze ook tonen. Het addertje onder het gras is wisselvallige uitscheiding, dus meerdere monsters verzameld over meerdere dagen zijn veel beter dan één. PCR-testen zijn gevoeliger waar een laboratorium dit aanbiedt. Er kan een krop- of kliermaagspoeling worden genomen. Röntgenfoto's kunnen een verwijde proventriculus tonen. Definitieve bevestiging is histologisch.

Behandeling.

Dit vereist een Dierenarts voor vogels en een specifiek antischimmelmiddel. Oraal toegediende amphotericin B is op de meeste plaatsen de basis, en de kuur wordt gemeten in weken. Van antischimmelmiddelen die gericht zijn op Candida, waaronder nystatin, wordt over het algemeen gemeld dat ze niet werken tegen dit organisme, dus een kuur met het verkeerde antischimmelmiddel is een veelvoorkomende reden dat een Baasje te horen krijgt dat de vogel "niet reageerde".

Herhaling komt veel voor en herhaalde kuren zijn vaak nodig. In een volière of koppel wordt meestal de hele groep behandeld en de omgeving schoongemaakt, omdat herbesmetting vanuit de volière een individuele genezing tenietdoet.

Beschikbaarheid verschilt per land. Op veel plaatsen moet amphotericin B voor oraal gebruik bij vogels door een apotheek worden bereid, wat tijd kost om te regelen. Natriumbenzoaat in het drinkwater doet de ronde als huismiddeltje, maar het bewijs hiervoor is zwak en de marge tussen een Dosis die iemand online aanbeveelt en een giftige Dosis is niet groot. Gebruik het niet zonder toezicht.

Ondersteunende zorg is even belangrijk als het geneesmiddel.

Houd de vogel warm, houd voer binnen handbereik, geef iets wat hij daadwerkelijk eet in plaats van iets dat ideaal is, en weeg dagelijks gedurende de gehele Behandeling. Een vogel die aankomt in Gewicht reageert op de behandeling.

De andere oorzaken van vermagering

Een vogel in conditie: borst vol en afgerond, veren glad, Gewicht naar voren gedragen. De vergelijking die u moet maken is met uw eigen vogel een maand geleden, niet met een foto.

Proventriculaire dilatatieziekte, geassocieerd met aviair bornavirus.

De belangrijkste aandoening die erop lijkt, omdat gehele zaden in de ontlasting en gewichtsverlies bij een goede eetlust bij beide passen. PDD voegt vaker neurologische Symptomen toe: een wankele gang, koptremors, aanvallen, of een vogel die onhandig lijkt op de stok. Diagnose en aanpak zijn totaal verschillend, en röntgenfoto's plus specifieke testen onderscheiden ze.

Het zaadbakje vol lege hulsels.

Absurd veelvoorkomend en echt dodelijk. Kleine vogels pellen zaden en laten de hulsels terug in het bakje vallen, dat er vervolgens vol uitziet. Blaas elke dag voorzichtig over het oppervlak van het bakje. Als het meeste wegwaait, heeft de vogel uit een lege bak gegeten.

Een te lange snavel.

Een grasparkiet met een snavel die te lang is om zaden te pellen zal verhongeren in een volle kooi. Schurftmijt, Knemidokoptes, is een veelvoorkomende oorzaak van snavelvervorming bij grasparkieten en veroorzaakt een kenmerkende honingraatachtige korst bij de neusdop en snavelrand.

Darmparasieten.

Trichomonas veroorzaakt opgeven van voedsel, krop-Symptomen en gewichtsverlies, met name bij grasparkieten. Giardia is een bekend probleem bij valkparkieten en veroorzaakt slechte absorptie en dunne ontlasting. Volière- en buitenvogels krijgen ook spoelwormen, coccidia en lintwormen. Een ontlastingsonderzoek is snel en goedkoop.

Chlamydiose.

Gewichtsverlies, limegroene ontlasting, ademhalingssymptomen en een slome vogel. Overdraagbaar op mensen, wat het ook een huishoudelijk probleem maakt.

Zwaremetalenvergiftiging.

Zink en lood uit kooionderdelen, gordijngewichten, goedkope sieraden en oude verf. Veroorzaakt gewichtsverlies, opgeven van voedsel, ongebruikelijke ontlastingskleur en soms neurologische Symptomen.

Tumoren, vooral bij grasparkieten.

Nier- en geslachtskliertumoren komen veel voor bij deze Soort. Het klassieke beeld is progressief gewichtsverlies met zwakte of verlamming in één poot, omdat de massa op de zenuwtoevoer drukt, soms met buikzwelling en een verandering van neusdopkleur.

Chronisch eieren leggen.

Een pop die herhaaldelijk eieren legt uit haar calcium- en eiwitreserves en verliest gestaag conditie. Let op een geschiedenis van eieren, een opgezwollen buik of persen.

Aspergillose en mycobacteriose.

Beide veroorzaken chronische vermagering. Aspergillose voegt meestal ademhalingsmoite of een stemverandering toe. Mycobacteriose is een specifiek probleem bij vinken en veroorzaakt traag, meedogenloos gewichtsverlies.

Luchtzakmijten.

Bij kanaries en gouldamadines, een klikkende of piepende ademhaling met wippen van de staart en gewichtsverlies.

Jodiumtekort bij een grasparkiet die alleen zaden eet.

Een vergrote schildklier drukt op de slokdarm en luchtweg, wat zorgt voor opgeven van voedsel en een piepende ademhaling, en de vogel verliest conditie.

Vroeg, gevorderd en laat

Vroeg.

Gewicht zakt langzaam af. Eetlust Normaal of verhoogd. Ontlasting kan gehele zaden bevatten of omvangrijker worden. De vogel ziet er nog Normaal uit en gedraagt zich Normaal. Dit is waar het gewichtslogboek zijn waarde bewijst, omdat er verder niets zichtbaar is.

Gevorderd.

Het borstbeen wordt prominent. De vogel zit op sommige momenten van de dag bol en zit stil. Opgeven van voedsel kan optreden, soms te zien als plakkerige kopveren of zaadjes die rond de kop kleven. Ontlasting wordt minder goed gevormd.

Laat.

Duidelijke zwakte, op de kooibodem zitten, donkere of teerachtige ontlasting door maagbloedingen, en plotselinge dood. Vogels in dit stadium lopen ook risico door de stress van het vastpakken, dus de Dierenarts kan de vogel eerst stabiliseren voordat hij hem onderzoekt.

Wat u vandaag moet doen

Het doel van dit alles: een vogel van wie het Gewicht zich binnen een Stabiel bereik bevindt dat u daadwerkelijk kent, op een dieet dat hij kan verteren, in een kooi waar niemand lege hulsels eet.

Wat u nooit moet doen

Wacht niet af om te zien of een kleine vogel opknapt. De marge tussen een vogel die afvalt en een vogel die doodgaat wordt gemeten in dagen.

Behandel niet met een vrij verkrijgbaar antischimmelmiddel, antibioticum of "versterkend middel" uit een dierenspeciaalzaak. U zult dit organisme er niet mee behandelen en u maakt de diagnostische monsters moeilijker te interpreteren.

Geef geen natriumbenzoaat in het water op basis van een forumbericht. Het bewijs is zwak en de giftige Dosis ligt niet ver af van de voorgestelde Dosis.

Ga er niet van uit dat een vogel die er Normaal uitziet in een groep vrij is van ziekte. Dragerschap komt veel voor en uitscheiding is wisselvallig, dus de stille vogel in de hoek van de volière vandaag is vaak de zieke vogel over drie weken.

Beoordeel de voedselinname niet op basis van hoe vol het bakje eruitziet. Beoordeel het op basis van het Gewicht.

Verplaats een zieke vogel niet tussen kooien of volières. Besmette bakjes en oppervlakken verspreiden de ziekte.

Stop de Behandeling niet voortijdig omdat de vogel er beter uitziet. Terugval na een verkorte kuur is een van de meest voorkomende redenen waarom deze gevallen mislukken.

Wanneer u hulp moet inschakelen

Neem onmiddellijk contact op met een Dierenarts voor vogels of bijzondere dieren voor:

• Zwarte, teerachtige of donkerpruimkleurige ontlasting
• Een vogel die op de kooibodem zit of niet op de stok kan zitten
• Ineenstorting, of een vogel die niet wakker te krijgen is
• Ademhalingsmoite of wippen van de staart in rust in combinatie met gewichtsverlies

Binnen een week voor:

• Een dalende gewichtstrend over meerdere dagen
• Gehele zaden die in de ontlasting verschijnen
• Opgeven van voedsel, of zaadjes die aan de kopveren kleven
• Een prominent borstbeen met holtes aan weerszijden
• Elke vogel in een groep die in conditie achteruitgaat

Neem dit mee naar de afspraak: uw dagelijkse gewichtslogboek, vers verzamelde ontlasting van meerdere verschillende dagen, een foto van het papier op de kooibodem, de exacte voeding inclusief het merk zaad of pellet en hoe oud de zak is, wanneer de vogel voor het laatst ruitte of kweekte, of er nieuwe vogels aan het huishouden zijn toegevoegd en wanneer, waar de kooi en het speelgoed van gemaakt zijn, en of de vogel ooit een kuur van enige Medicatie heeft gehad.

Vraag twee dingen expliciet. Vraag of het monster specifiek is onderzocht op Macrorhabdus in plaats van als een algemene parasietenscreening, en vraag wat het plan is als het eerste monster negatief is. Die twee vragen voorkomen dat een behandelbare ziekte over het hoofd wordt gezien bij een vogel van wie de tijd dringt.