Moet u uw hond laten fokken: een eerlijke beslisgids

Snel antwoord

Een hond laten fokken is niet dezelfde beslissing als het willen hebben van puppy's. Het is een besluit om verantwoordelijkheid te nemen voor de gezondheid van de teef tijdens de dracht en de bevalling, de overleving van pasgeborenen die hun eigen temperatuur of bloedsuikerspiegel niet kunnen reguleren, en een deel van de verantwoordelijkheid voor elke hond die het komende decennium en langer wordt geproduceerd.

De eerlijke versie van de vraag is niet "zou mijn hond lieve puppy's krijgen". Het is "wat gebeurt er als dit misgaat om drie uur 's nachts, als de helft van het nest niet verkoopt, als een puppy wordt geboren met een aandoening waarvoor ik had kunnen screenen, en als een koper een hond van twee jaar oud aan mij terug wil geven". Als een van die antwoorden ongemakkelijk voelt, is dat het antwoord op de oorspronkelijke vraag.

Van een hond houden is een reden om er nog een te willen zoals zij. Het is op zichzelf geen reden om met haar te fokken.

• Gezondheidstesten betekenen de specifieke screeningsprogramma's voor dat Ras, uitgevoerd en vastgelegd vóór de paring, niet een algemeen "ze is nog nooit ziek geweest".
• Temperament is erfelijk. Fokken met een angstige, reactieve of agressieve hond geeft een reëel risico door, wat de stamboom ook zegt.
• De bevalling is een echte medische gebeurtenis. Dystocia, keizersnede, eclampsie en overlijden van de moederhond zijn allemaal mogelijke uitkomsten.
• "Eén nestje is goed voor haar" is niet waar. Er is geen gezondheidsvoordeel voor de teef door het krijgen van een nestje.
• Houd er rekening mee dat het nest niet verkoopt en dat u op elk moment in het leven van de hond een dier terugneemt.

Beslis in 60 seconden

De vraag over gezondheidsscreening

Screening bestaat omdat de aandoeningen die er bij honden het meest toe doen meestal onzichtbaar zijn bij een gezonde volwassene. Een hond met matige heupdysplasie kan jarenlang rennen, springen en geen kreupelheid vertonen. Een hond die een recessieve mutatie voor een erfelijke oogziekte draagt, is volkomen Normaal. Het hele punt is om te vinden wat u niet kunt zien.

Wat passend is, hangt volledig af van het Ras, en de gezaghebbende lijst is degene die wordt gepubliceerd door de nationale kennelclub en de rasvereniging voor dat Ras in uw land. In grote lijnen valt het in vier groepen.

Radiografische scorebepaling. Heup- en elleboogbeoordeling onder gestandaardiseerde positionering, gelezen door een goedgekeurd panel en voorzien van een score of graad. Dit is niet hetzelfde als een Dierenarts die naar een röntgenfoto kijkt en zegt dat het er prima uitziet.

Oogonderzoek. Een klinisch onderzoek door een goedgekeurde oogarts, met tussenpozen herhaald omdat sommige aandoeningen later in het leven verschijnen.

DNA-onderzoek. Beschikbaar voor specifieke mutaties bij specifieke rassen. Een hond kan vrij, drager of lijder zijn, en dragers worden niet noodzakelijkerwijs uitgesloten van de fok, maar twee dragers mogen nooit met elkaar worden gepaard.

Ras-specifieke extra's. Hartauscultatie of echocardiografie bij rassen die vatbaar zijn voor hartaandoeningen, beoordeling van de ademhalingsfunctie bij kortsnuitige rassen, en diverse andere.

Er gaan hier vaak twee dingen mis. Het eerste is een algemene gezondheidscontrole of een vaccinatieafspraak behandelen alsof het een screening is; dat is het niet, en geen enkele Dierenarts die een gezonde hond onderzoekt, kan u de heupscore vertellen. Het tweede is het screenen van één ouder. De genetica werkt alleen als beide worden getest en de resultaten samen worden gelezen.

Vraag om de werkelijke certificaten van het Baasje van de andere hond en controleer of de identiteit op de documenten overeenkomt met de Chip van de hond.

Temperament is geen trainingsprobleem dat u later kunt oplossen

Angstigheid, geluidsgevoeligheid, reactiviteit naar vreemden en een laag aanpassingsvermogen onder stress hebben allemaal een erfelijke component. Een puppy erft een startpunt, en daarna bepaalt de socialisatie door de fokker hoeveel van dat startpunt wordt geuit.

Dat betekent dat een nerveuze teef puppy's produceert met een verhoogd risico op angst, zelfs in goede huizen, en die puppy's worden de honden die worstelen in het normale leven. Een bijtgeschiedenis bij een van de ouders zou het gesprek moeten beëindigen.

Beoordeel eerlijk in plaats van beschermend. De relevante vraag is niet of uw hond lief is voor u. Het is hoe ze is bij een onbekend persoon op een onbekende plek, bij de hond van een vreemde, bij hantering door een Dierenarts en bij een huishouden dat lawaaieriger en minder voorspelbaar is dan het uwe.

Een extra factor komt hier nog bij. Het gedrag van een teef tijdens de dracht en lactatie vormt de puppy's ook, zowel door de vroege omgeving van het nest als door haar omgang met hen. Een angstige moederhond die een nestje grootbrengt in een stressvolle omgeving produceert puppy's die meetbaar moeilijker goed te plaatsen zijn.

Een opstelling voor de bevalling is uitrusting, ruimte en tijd. De uitrusting is het goedkope gedeelte.

Wat kan er gebeuren met de teef

Dracht en bevalling brengen een reëel risico met zich mee, en de reden om dit duidelijk op te schrijven is dat de meeste mensen die een nestje fokken er nog nooit iets van hebben gezien.

Dystocia. Een bevalling die niet vordert. Dit kan komen doordat een puppy in een verkeerde positie ligt of te groot is, of omdat de baarmoeder zwak samentrekt of is gestopt, wat de meest voorkomende reden is. Het tijdsbestek waarin ingrijpen nog puppy's redt, is niet lang.

Keizersnede. Vaak nodig buiten kantooruren, wat de kostenpost is. Bij sommige rassen is het bijna routine in plaats van een noodsituatie.

Eclampsie. Het bloedcalciumgehalte daalt bij een teef die grote hoeveelheden melk produceert. Het verschijnt meestal in de eerste weken na de bevalling, beginnend als rusteloosheid en hijgen en vorderend naar stijfheid, trillingen, instorting en toevallen. Het is fataal indien onbehandeld en behandelbaar indien op tijd ontdekt.

Mastitis en metritis. Infectie van het borstweefsel of de baarmoeder na de bevalling, die de teef beide systemisch ziek maken.

Achtergebleven placenta of achtergebleven puppy. Presenteert zich als aanhoudende uitvloeiing, een teef die zich niet lekker voelt, of koorts na de bevalling.

Bloeding en baarmoederruptuur. Ongewoon en catastrofaal.

Overlijden. Het is zeldzaam, en het gebeurt.

Daartegenover staat dat sterilisatie het risico op baarmoederontsteking volledig wegneemt, en sterilisatie eerder in het leven vermindert het risico op borsttumoren. Het idee dat een nestje bijdraagt aan de Gezondheid van een teef wordt niet ondersteund.

Wat kan er gebeuren met de puppy's

Pasgeboren puppy's worden geboren met bijna geen vermogen om hun eigen lichaamstemperatuur te reguleren, geen trilreflex en zeer beperkte energiereserves. Een puppy die koud wordt, stopt met zogen, en een puppy die stopt met zogen wordt kouder en ziet zijn bloedglucose dalen. Die spiraal is de meest voorkomende manier waarop puppy's verloren gaan, en het is stil.

De praktische implicaties zijn constant. De kraamruimte moet warm worden gehouden zonder de moederhond te oververhitten, elke puppy moet dagelijks op een grammenweegschaal worden gewogen en de cijfers moeten worden opgeschreven, en een puppy die niet is aangekomen, heeft die nacht aandacht nodig in plaats van in de ochtend.

Voeg daar infectieziekten in de eerste weken aan toe, aangeboren afwijkingen die pas zichtbaar worden naarmate puppy's zich ontwikkelen, en de mogelijkheid dat de moederhond een puppy afwijst of er op gaat liggen. Een afgewezen nestje met de hand grootbrengen betekent wekenlang dag en nacht voeden en elke puppy verzorgen na elke voeding.

De verplichtingen die langer duren dan het nestje

Puppy's plaatsen. Een nestje kost weken werk om goed te plaatsen, en de kopers die de laatste twee puppy's nemen zijn meestal niet de kopers die u wilde. Plan voor een puppy die niet verkoopt, want die puppy is van u.

Levenslange verantwoordelijkheid. Een verantwoordelijke fokker neemt een hond op elke leeftijd terug, om welke reden dan ook, voor altijd. Dat is geen slogan; het is het mechanisme dat voorkomt dat honden uit een nestje in het asiel belanden. Als u zich daar niet aan kunt verbinden, vraagt u iemand anders om de consequenties te dragen.

Dossier en papierwerk. Chippen voor verkoop, registratie, contracten en in veel landen een fokvergunning zodra u een bepaald aantal nestjes overschrijdt. De regels variëren sterk per land, dus controleer de uwe.

Registerregels. Kennelclubs weigeren vaak nestjes te registreren van een moederhond die te jong of te oud is, die al een bepaald aantal nestjes heeft gehad, of die herhaalde keizersneden heeft gehad. Zoek de regels in uw land uit vóór het plannen, niet daarna.

Een moederhond moet nauwe hantering door vreemden verdragen tijdens een moeilijke tijd. Als routinehantering al een worsteling is, is dat informatie.

De eerlijkheidstest

Beantwoord deze hardop en behandel elke 'nee' als een stop in plaats van een hindernis.

Weet u, via de rasvereniging, precies welke screeningsprogramma's van toepassing zijn op uw Ras, en hebben beide ouders ze allemaal doorlopen met vastgelegde resultaten?

Heeft u de certificaten van de andere hond gezien en komen de identiteiten overeen?

Is de teef fysiek volwassen, in goede conditie, up-to-date met preventieve zorg en vrij van enige aandoening die door een dracht zou verergeren?

Is ze zelfverzekerd bij vreemden, bij hantering en op onbekende plaatsen?

Heeft u het geld nu beschikbaar, niet op krediet, voor een keizersnede buiten kantooruren en voor veterinaire zorg voor een ziek puppy?

Kunt u continu aanwezig zijn tijdens de bevalling en de weken daarna, inclusief nachten?

Heeft u met uw Dierenarts afgesproken wat het plan is als de bevalling stagneert, en weet u waar de dichtstbijzijnde dienst buiten kantooruren is en wat het kost?

Heeft u huizen klaarstaan en bent u bereid elke puppy te houden die u niet kunt plaatsen?

Zult u elke hond uit dit nest op enig moment in zijn leven terugnemen?

Als uw teef sterft, kunt u het nestje dan met de hand grootbrengen, of heeft u iemand die dat kan?

Is er iets aan dit nestje dat het Ras verbetert, in plaats van simpelweg meer honden te produceren?

Wat u nooit moet doen

Fok niet met een hond die de screeningsprogramma's van zijn Ras niet heeft doorlopen, hoe de stamboom er ook uitziet.

Paar nooit twee dragers van dezelfde recessieve aandoening.

Fok niet met een hond met een bijtgeschiedenis, ernstige angstigheid of een aandoening waarvan bekend is dat deze erfelijk is in het Ras.

Fok niet met een teef in haar eerste loopsheid, of een teef die te jong of fysiek onvolwassen is.

Fok niet opnieuw met een teef die een keizersnede nodig had zonder specifiek veterinair advies.

Behandel een algemene controle bij de Dierenarts, een vaccinatie of "ze lijkt in orde" niet als gezondheidsscreening.

Gebruik geen dekreu zonder zijn gezondheidsresultaten te zien en, waar dit relevant is in uw land, zijn brucellose-screening.

Plan een bevalling niet zonder te weten waar de dienst buiten kantooruren is en wat de keizersnede zal kosten.

Verkoop puppy's niet voordat ze oud genoeg zijn, voordat ze zijn gechipt, of zonder contract en levenslange terugnameverplichting.

Wanneer u hulp moet inschakelen

Neem onmiddellijk contact op met een Dierenarts tijdens de bevalling als de teef langdurig krachtig heeft geperst zonder een puppy te produceren, als er een lange pauze tussen puppy's is zonder persen, als er verse bloedingen of een groene of zwarte uitvloeiing zijn vóór de eerste puppy, of als ze zwak of angstig wordt.

Neem onmiddellijk na de bevalling contact op met een Dierenarts als ze rusteloos, hijgend, stijf, trillend of instabiel is, als ze koorts heeft, een stinkende uitvloeiing, of een hete pijnlijke borstklier, of als ze stopt met zorgen voor het nestje.

Besluiten om niet te fokken is een legitieme en gebruikelijke conclusie, en vaker wel dan niet de juiste.

Neem dezelfde dag nog contact op met een Dierenarts voor elk puppy dat koud aanvoelt, niet aankomt, aanhoudend huilt of is weggeduwd van het nestje.

Neem de screeningscertificaten van beide ouders mee, de paringsdata, de resultaten van een eventuele drachtscan, de dagelijkse gewichten van de puppy's en het verloop van de bevalling, inclusief wanneer het persen begon en wanneer de laatste puppy arriveerde. Boek de pre-breeding controle vroeg genoeg zodat een gevonden probleem de planning nog kan veranderen, wat betekent maanden vóór een geplande loopsheid in plaats van dagen vóór een paring.