Bulten en zwellingen bij reptielen: waarom abcessen een operatie vereisen

Snel antwoord

Bekijk de kop terwijl het dier rustig wordt gehouden, maar prik of swab nooit in het oor van een reptiel. Het trommelvlies is een dun vlies direct over het middenoor en een zwelling erachter is een chirurgisch probleem, geen reinigingskwestie.

Een bult bij een reptiel gedraagt zich totaal anders dan een bult bij een hond. Reptielenpus is vast. Het vloeit niet, het vormt geen kop, het barst niet open en antibiotica kunnen er niet in doordringen.

Dat enkele verschil verklaart waarom afwachten niet werkt, waarom knijpen de situatie verergert en waarom de meeste reptielenabcessen chirurgisch worden verwijderd in plaats van gedraineerd. De locatie van de bult vertelt je waarschijnlijk wat het is.

• Stevige, afzonderlijke zwellingen bij een reptiel zijn meestal abcessen, en een abces is hier een vaste massa in een kapsel.
• Een zwelling boven de oorstreek bij een schildpad of hagedis is een oorabces en vereist een operatie door de Dierenarts.
• Een symmetrische zachte zwelling van beide kaken is geen abces, maar stofwisselingsziekte van de botten (metabolic bone disease).
• Een verdikking aan de staartbasis bij een mannetjesslang of -hagedis kan volledig normale anatomie zijn.
• Kalkachtige witte zwellingen rond verschillende gewrichten wijzen op jicht, wat een nier- en hydratatieprobleem is, geen infectie.

:::danger
Knijp nooit in een bult bij een reptiel, prik er niet in en breng geen warm kompres aan.

Het materiaal binnenin is een stevige, ingekapselde massa in plaats van vloeibare pus. Door te knijpen worden bacteriën door het kapsel in het omliggende weefsel en de bloedbaan geperst, en bloedvergiftiging (septicaemie) bij een reptiel is vaak dodelijk. Het opensnijden hiervan thuis laat een open wond achter bij een dier dat leeft op een warme, vochtige en bacterierijke bodembedekker. Elk van deze bulten vereist eerst een onderzoek door de Dierenarts.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom reptielenabcessen anders zijn

Bij een zoogdier produceert een infectie vloeibare pus die zich kan verzamelen, aan het oppervlak kan rijpen en afvloeien. Draining lost het probleem meestal op en antibiotica werken redelijk goed zodra de druk eraf is.

Ontstekingscellen bij reptielen werken anders. Het materiaal dat zich ophoopt is dik, droog en kaasachtig, en het lichaam sluit het af binnen een vezelig kapsel. Er is geen vloeistof om te draineren en het kapsel wordt niet gepenetreerd door antibiotica in de bloedbaan.

Er zijn twee gevolgen.

Het eerste is dat de hele massa en het kapsel meestal chirurgisch moeten worden verwijderd onder anesthesie, waarna de plek wordt gespoeld. Een gat maken en knijpen laat het kapsel achter, waardoor de bult terugkomt.

Het tweede is dat de infectie vaak al veel langer aanwezig is dan het Baasje beseft. Reptielen zijn ectotherm met een trage stofwisseling en ze maskeren ziekte, dus een bult die vorige week werd ontdekt, kan zich al maanden aan het ontwikkelen zijn.

Wat een bult betekent, per locatie

Over normale mannelijke anatomie.

Veel "bulten" gemeld aan de basis van de staart van een slang of hagedis zijn hemipenissen. Mannetjes hebben er twee, ze zitten omgekeerd in zakken en produceren een symmetrische verdikking achter de cloaca. Dat is anatomie.

Wat geen anatomie is, is een zwelling aan slechts één kant, een die groeit, afscheiding geeft of weefsel dat uit de cloaca uitpuilt. Uitpuilend weefsel is een prolaps en een noodgeval voor dezelfde dag.

Over vervellingsresten.

Een ring van niet vervelde huid rond een teen of staartpunt werkt als een tourniquet. Het wordt strakker naarmate het weefsel eronder zwelt en het uiteinde sterft af. Baasjes zien de gezwollen punt vaak als een bult. Dit is de enige situatie in de lijst waar u thuis kunt ingrijpen: verhoog de luchtvochtigheid, laat weken, en als de ring niet gemakkelijk loslaat, zoek dan dezelfde dag nog hulp van een Dierenarts.

Fasering: wat te verwachten als het blijft zitten

Vroeg.

Een kleine, stevige, discrete zwelling, vaak beweegbaar onder de huid. Het dier eet en gedraagt zich normaal. Dit is het moment waarop chirurgie het kleinst, goedkoopst en meest succesvol is.

Gevestigd.

De bult zit vast aan het weefsel eronder. Schubben eroverheen zijn uitgerekt, verkleurd of gelift. Het kan open zijn gegaan en stevig, bleek, kruimelig materiaal afgeven. Het dier eet mogelijk minder.

Laat.

Het bot eronder is betrokken, de massa is uitgebreid naar een gewricht of lichaamsholte, of de infectie is in de bloedbaan gekomen. Symptomen zijn nu algemeen: lusteloosheid, eten weigeren, doffe kleur, slechte vervelling, moeizame ademhaling.

De kloof tussen het vroege en gevestigde stadium is langer bij reptielen dan bij zoogdieren, wat zowel de kans als de valkuil is. Er is tijd om actie te ondernemen, dus het probleem lijkt nooit urgent.

Waar deze bulten vandaan komen

Registreer voordat u zich zorgen maakt: een gedateerde foto met iets voor schaal, een meting en een Gewicht. Die reeks vertelt een Dierenarts of de bult groeit.

Bijna elk abces begint als een breuk in de huid of verspreiding vanaf een andere plek. De oorzaak aanpakken is de enige manier om de volgende te voorkomen.

Beten van levende prooi.

Een knaagdier dat achterblijft bij een slang die niet eet, kan ernstige wonden toebrengen, en muilen van knaagdieren introduceren precies de bacteriën die deze abcessen veroorzaken.

Gevechten en samenhuizen.

Reptielen die samen worden gehouden bijten elkaar, vaak 's nachts en vaak zonder dat het Baasje het ziet. Teen- en staartpuntletsels bij hagedissen die samenwonen komen vaak voor.

Thermische brandwonden.

Een onbeschermde lamp, een warmtesteen of een warmtemat zonder thermostaat veroorzaakt brandwonden op de buik en rug. Een reptiel met een slecht warmtegevoel op zijn buik zal op een heet oppervlak blijven liggen totdat het beschadigd is.

Vieze of natte bodembedekking.

Continu contact met vochtige, vervuilde bodembedekking veroorzaakt blaasjesziekte en schubrot, die geïnfecteerd raken.

Slecht dieet.

Vitamine A-tekort verdunt het epitheel dat kanalen en het oorkanaal bekleedt, wat de reden is dat oorabcessen bij schildpadden sterk gekoppeld zijn aan dieet. Calcium- en D3-tekort produceert de zachte kaakzwellingen die worden aangezien voor abcessen.

Uitdroging.

Chronische uitdroging en nierziekte veroorzaken jicht, waarbij uraatkristallen zich afzetten in en rond gewrichten. Het ziet eruit als bulten en het is een metabole noodsituatie in slow motion.

Vervellingsresten en lage luchtvochtigheid.

Afknellende ringen beschadigen het weefsel eronder en beschadigd weefsel raakt geïnfecteerd.

Wat te registreren vóór de afspraak

Wat de Dierenarts zal doen

Verwacht een naaldmonster van de bult voor cytologie, dat snel en goedkoop een abces onderscheidt van een tumor, jicht of een cyste met vloeistof.

Verwacht kweek, inclusief voor anaërobe bacteriën, omdat reptielenabcessen vaak organismen bevatten die groeien zonder zuurstof en die worden gemist door een routinematige swab.

Verwacht röntgenfoto's als de bult over een bot of bij een gewricht zit. Botinfectie onder een abces verandert de operatie en de prognose.

Verwacht chirurgische verwijdering van de gehele massa met het kapsel voor de meeste abcessen, onder anesthesie, gevolgd door antibiotica gekozen op basis van het kweekresultaat. Verwacht dat de Dierenarts uitgebreid vraagt naar de verzorging, want in deze soortgroep is de verzorging meestal de Diagnose.

Reptielen genezen langzaam en met temperatuurafhankelijke snelheden, dus nazorg omvat het dier houden aan het warme uiteinde van zijn soortbereik, op een schone en droge bodembedekking, soms op keukenpapier in plaats van losse bodembedekking, gedurende weken.

De faalmodi van het gebruikelijke advies

"Warm kompres erop en het zal rijpen."

Advies voor zoogdieren. Niets in een reptielenabces zal vloeibaar worden en de hitte doet niets anders dan het dier stress bezorgen.

"Antibiotica zullen het opruimen."

Ze zullen het kapsel niet binnendringen. Antibiotica hebben een rol nadat de massa is verwijderd, geleid door kweek, niet in plaats van verwijdering.

"Wacht af of het groeit."

Redelijk bij een zoogdier op een wekelijkse tijdschaal, nutteloos hier, omdat alles langzaam gaat. Afwachten zet een kleine excisie betrouwbaar om in een grote.

"Het is vanzelf opengebarsten, dus het geneest."

Een abces dat opent heeft een route naar binnen gecreëerd, net als naar buiten. Het bevat nog steeds het kapsel en heeft nu een besmette open wond eroverheen.

"Doe er antiseptische zalf op."

Reptielenhuid absorbeert sommige topische producten en verschillende menselijke preparaten zijn ongepast. Een Dierenarts kan een topische Behandeling voorschrijven na Diagnose; daarvoor gaat er niets op de bult.

"Het is een vitaminetekort, dus voeg supplementen toe."

Vitamine A-tekort zit inderdaad achter veel oorabcessen, maar het dieet corrigeren verwijdert geen abces dat al bestaat. Beide taken moeten worden gedaan, in de juiste volgorde.

"Het moet een tumor zijn op die leeftijd."

Leeftijd verhoogt de kans op neoplasie maar beslecht het niet. Een naaldmonster beantwoordt in een dag wat speculatie helemaal niet kan beantwoorden.

De meeste abcessen zijn te herleiden naar het verblijf: een onbeschermde warmtebron, een vochtige bodembedekking, een kooigenoot of levende prooi. Pak de oorzaak aan of verwacht de volgende.

Wat u nooit moet doen

Niet zelf thuis knijpen, in een bult snijden of draineren.

Stop nooit iets in het oor van een reptiel. Er is geen reptiel-equivalent voor oorreiniging en het trommelvlies zit direct over het middenoor.

Niet trekken aan vervellingsresten die vastzitten. Laat weken, verhoog de luchtvochtigheid en als het niet loslaat, zoek hulp voordat het weefsel eronder sterft.

Niet dieren samen huisvesten nadat er één een abces heeft ontwikkeld door een beet. Scheid ze en behandel de wond.

Niet doorgaan met het voeren van levende prooi aan een slang die is gebeten.

Ga er niet vanuit dat een bult die gestopt is met groeien veilig is. Koude dieren laten bulten langzaam groeien en genezen tegelijkertijd langzaam.

Wanneer hulp inroepen

Na een operatie hangt herstel af van warmte en hygiëne: het juiste temperatuurverloop, een schone droge bodembedekking en geen kooigenoten.

Neem dezelfde dag nog contact op met een in reptielen ervaren Dierenarts bij een bult met lusteloosheid, weigeren te eten, moeizame ademhaling, weefsel dat uit de cloaca uitpuilt, of een gezwollen staartpunt of teen met een ring van vervellingsresten eromheen.

Neem binnen een week contact met hen op voor elke nieuwe stevige bult, elke zwelling op de kop, kaak of rond het oog, kalkachtige gewrichtszwellingen of blaasjes op de buik.

Fotografeer vóór de afspraak de bult naast iets voor schaal, weeg het dier en noteer de temperaturen, luchtvochtigheid, leeftijd van de UVB-lamp, bodembedekking en voedingsgeschiedenis. In de reptielengeneeskunde verklaren die getallen de bult meestal beter dan de bult zelf.