Vergiftiging van reptielen thuis: dampen, schoonmaakmiddelen en de antiparasitaire producten op uw andere huisdieren

Snel antwoord

De kamer waarin een reptiel leeft, is de lucht die het inademt en het kan die kamer niet verlaten. De plaatsing bepaalt het blootstellingsrisico nog voor al het andere.

Een reptiel in een glazen bak kan niet weglopen van een aerosol, een damp of resten op uw handen. Het heeft een kleine lichaamsmassa, een trage stofwisseling die gifstoffen langzaam afvoert, een doorlaatbare huid en longen die niet kunnen hoesten. Die combinatie maakt huishoudelijke chemie een groter gevaar voor een reptiel dan voor elk zoogdier in hetzelfde huis.

De meest voorkomende ernstige vergiftigingen bij huisdier-reptielen zijn niet exotisch. Het zijn insecticiden die worden gebruikt voor ongedierte in huis, antiparasitaire producten die op de hond of kat worden aangebracht, schoonmaakmiddelen die op of nabij het verblijf worden gebruikt, en dampen van koken, decoreren of geparfumeerde producten.

• Gebruik nooit een insecticidespray, verdamper, stekker of ongediertestrip in een kamer waar een reptiel verblijft.
• Was uw handen en onderarmen voor en na het aanraken en behandel spot-on vlooienproducten bij andere huisdieren gedurende meerdere dagen als verontreinigd.
• Verplaats het reptiel uit de kamer en uit het pand voordat u ongedierte bestrijdt, schildert of aerosols gebruikt.
• Symptomen worden vaak uren tot dagen uitgesteld omdat de stofwisseling van reptielen traag is. Concludeer niet na een normale avond dat het dier in orde is.
• Bewaar de verpakking van alles wat u vermoedt. De dierenarts heeft de werkzame stof nodig, niet het merk.

:::danger
Drie categorieën veroorzaken de meeste sterfgevallen bij reptielen door huishoudelijke chemie.

Pyrethroïde en organofosfaat insecticiden, waaronder insectensprays voor in huis, verdampers en bommen, tuin-insecticiden, hangende ongediertestrips, en de spot-on vlooien- en tekenproducten voor honden en katten. Reptielen zijn hier extreem gevoelig voor en blootstelling kan via de huid, inademing of via een besmet voederinsect plaatsvinden.

Dampen van oververhit anti-aanbak kookgerei en zelfreinigende ovens, die vogels doden en ook de longen van reptielen beschadigen, plus verf, vernis, oplosmiddelen, geurkaarsen, luchtverfrissers en diffusers voor etherische olie.

Ivermectin, wat dodelijk is voor schildpadden en gevaarlijk voor diverse andere reptielen. Ontworm nooit een schildpad of enig ander reptiel met een product dat bedoeld is voor een andere soort of gekocht is zonder betrokkenheid van een gespecialiseerde dierenarts.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom reptielen de meest kwetsbare huisdieren zijn

Ze kunnen niet weg. Een hond verhuist naar een andere kamer. Een reptiel in een vivarium heeft één luchtruimte, en als die warm en vochtig is, blijft vluchtige chemie erin hangen.

Hun longen kunnen niet reinigen. De longen van reptielen zijn groot, eenvoudig en slecht verdeeld, en lucht wordt verplaatst door de romp- en ribspieren in plaats van door een middenrif. Er is geen hoestreflex, geen trilhaar-systeem om van te spreken en geen manier om uit te stoten wat is ingeademd. Schade door een enkele blootstelling kan permanent zijn.

Hun huid absorbeert. De geschubde huid van een reptiel is niet de barrière die het lijkt te zijn, vooral niet aan de buikzijde die tegen de ondergrond drukt en rond de cloaca, mond en ogen. Alles wat vetoplosbaar is, dringt erdoorheen.

Ze zijn klein en traag. Een dosis die een groot zoogdier in uren zou afvoeren, duurt bij een reptiel met een lage stofwisseling veel langer, waardoor dezelfde absolute hoeveelheid van een chemische stof langer werkt bij een hogere effectieve concentratie.

Ze verbergen de vroege symptomen. Verminderde activiteit, weigeren om te zonnen en stoppen met eten zijn de eerste veranderingen, en ze lijken op honderd andere dingen.

Hun verwarmingsapparatuur concentreert het probleem. Warme lucht stijgt op en voert vluchtige stoffen naar de zonneplaats bovenin het verblijf, wat de plek is waar een boomlevende soort zijn dag doorbrengt.

De vier routes naar een reptiel

Alles wat in het verblijf gaat, is een route: ondergrond, decoratie, waterbak en de doek waarmee u ze hebt schoongemaakt. Afspoelen en drogen wint het altijd van een sterker middel.

Ingeademd. Insecticidesprays en verdampers, hangende ongediertestrips, luchtverfrissers en stekkers, geurkaarsen, wierook, diffusers voor etherische olie, aerosol-deodorants en haarlak, schoonmaaksprays, verf en vernis, oplosmiddel, damp van nieuw tapijt en nieuwe meubels, sigaretten- en vapendampen, en dampen van oververhit anti-aanbak kookgerei. Ammoniak die opstijgt uit vervuilde ondergrond hoort ook op deze lijst, omdat het in het verblijf wordt gegenereerd en de luchtwegen direct beschadigt.

Geabsorbeerd. Resten op uw handen van handdesinfectie, moisturizer, zonnebrandcrème, insectenwerend middel, nicotine of een spot-on antiparasitair product dat u bij een ander huisdier hebt aangebracht. Resten van desinfectiemiddelen op decoratie of glas. Ceder- en dennenolie in ongeschikte bodembedekking. Behandeld of geverfd hout dat als tak wordt gebruikt.

Ingeslikt. Ondergrond die met voedsel wordt opgenomen, kamerplanten en snijbloemen binnen bereik tijdens vrij rondlopen, geverfd of gegalvaniseerd metaal, zink van gecoat gaas en fittingen, voederinsecten die insecticiden dragen, en voor aquatische soorten alles wat in het water is opgelost, inclusief chloor en chloramine uit onbehandeld kraanwater en koper dat uit leidingen lekt of is geïntroduceerd in een medicatie die bedoeld is voor vissen.

Overgedragen van andere huisdieren. Spot-on vlooien- en tekenproducten blijven dagenlang op de vacht van een hond of kat zitten. Het aanraken van het behandelde dier en daarna het reptiel verplaatst het product. Dat geldt ook voor het behandelde dier dat op een bank ligt waar het reptiel later wordt geplaatst, of een tekenband in dezelfde kamer, of een vlooienspray voor in huis op tapijt.

Huishoudens met meerdere huisdieren: de zonering die ertoe doet

Het werkelijke risico tussen een reptiel en een hond of kat is meestal geen beet. Het is chemie, stress en gedeelde lucht.

Behandel antiparasitaire producten als verontreinigd. Was na het aanbrengen van een spot-on bij een hond of kat tot de elleboog voordat u een reptiel of het verblijf aanraakt. Houd het behandelde dier uit de buurt van de oppervlakken die u gebruikt voor het reptiel totdat het product droog is en idealiter gedurende meerdere dagen.

Gebruik geen vlooiensprays of verdampers in een huis met een reptiel. Als een vlooienplaag omgevingsbehandeling vereist, moet het reptiel het pand verlaten en moet de kamer grondig geventileerd worden voordat het terugkeert. Vraag het ongediertebestrijdingsbedrijf naar de productnaam en het advies voor terugkeer, en verleng dat, omdat die richtlijnen zijn geschreven met zoogdieren in gedachten.

Plaats het verblijf ver van de keuken. Kookdampen, ovenreinigingscycli, aerosol-oliën en oververhitte pannen concentreren zich in keukens.

Plaats het ver van de wasruimte en de voordeur. Wasruimtes verzamelen dampen van wasmiddel en bleekmiddel. Ingangshallen verzamelen wat er binnenkomt aan schoenen, inclusief tuin-insecticiden.

Geef het reptiel een kamer met een raam dat open kan en houd het uit een kamer die regelmatig wordt geparfumeerd, bespoten of gedecoreerd.

Zoneer ook fysiek. Een hond of kat mag niet bij het verblijf kunnen, op het deksel kunnen zitten of verwarmingsapparatuur kunnen omstoten. De stress van een roofdier dat door glas staart, is een echte welzijnskosten, zelfs als er nooit contact is.

Schoonmaken zonder vergiftiging

Watertemperatuur, waterkwaliteit en een bak die dagelijks wordt geleegd, zijn belangrijker dan welk desinfectiemiddel dan ook. Voor aquatische soorten komt alles wat in de kamer wordt gebruikt in het water terecht.

Verwijder het dier eerst, elke keer. Naar een veilige, warme opvangbak, in een andere kamer dan die wordt schoongemaakt.

Gebruik een product dat bedoeld is voor reptielenverblijven, of een desinfectiemiddel van veterinaire kwaliteit dat uw dierenarts voor reptielen aanbeveelt, en volg de contacttijd op het etiket in plaats van te improviseren.

Spoel grondig af, spoel dan opnieuw en droog dan volledig. Vrijwel alle problemen met desinfectiemiddelen bij reptielen komen door residu, niet door het product zelf. Als u het kunt ruiken, zit het er nog.

Meng nooit producten. Bleekmiddel en reinigers op basis van ammoniak produceren samen chloraminegas. In een kleine kamer met een vivarium is dat een dodelijke combinatie.

Gebruik geen dennen- of cederkrullen als ondergrond. De vluchtige oliën irriteren de luchtwegen en de huid.

Lucht het verblijf voordat het dier terugkeert, met de verwarming aan zodat het terugkomt op een correcte temperatuur in plaats van een koude.

Voor aquatische opstellingen, conditioneer al het water voor chloor en chloramine, vermijd behandelingen met koper tenzij een dierenarts ze heeft voorgeschreven, en dek het aquarium af wanneer er ergens in huis iets wordt gespoten.

De symptomen lezen, van vroeg tot laat

Reptielen vertonen vergiftiging laat en vaag. Indeling helpt.

Vroeg. Weigeren om te zonnen of weggaan van de warme kant, meer dan normaal verstoppen, stoppen met eten, rusteloosheid of ongebruikelijke stilte, glas-surfen, over het gezicht wrijven, en verhoogd of verlaagd watergebruik. Niets hiervan is specifiek, daarom is de geschiedenis van wat er in huis is gebruikt de basis voor de diagnose.

Vastgesteld. Spiertrillingen of fijne trekkingen, zwakte, coördinatieproblemen, een scheve kop, moeite met omdraaien, overmatig speeksel of schuim bij de mond, regurgitatie, ongewoon donkere of bleke kleur, en gapen.

Laat. Met moeite ademhalen met open mond, verlamming, toevallen, niet reageren en instorting.

De differentiële diagnoses die hetzelfde lijken. Trillingen en zwakte zijn ook het beeld van metabole botziekte en een laag bloedcalcium. Gapen en luidruchtig ademen zijn ook een luchtweginfectie. Lethargie is ook een temperatuurprobleem, brumatie of sepsis. Neurologische symptomen bij een boe-slang roepen heel andere mogelijkheden op. Visetende soorten kunnen thiaminedeficiëntie ontwikkelen met vergelijkbare neurologische symptomen. Het kenmerk dat vergiftiging onderscheidt, is de blootstellingsgeschiedenis, daarom is opschrijven wat er in huis is gebruikt en wanneer nuttiger dan elke thuistest.

Het eerste uur na een blootstelling

Verplaats het dier naar schone lucht, houd het warm. Zet een afgekoeld reptiel niet in een koude kamer voor de ventilatie. Een koud reptiel voert gifstoffen langzamer af en gaat slechter om met alles.

Bij huidcontact, afspoelen met lauw water. Voor een olieachtig product is een kleine hoeveelheid gewoon ongeparfumeerd afwasmiddel, voorzichtig ingewerkt en daarna extreem grondig afgespoeld, de standaardmethode om vetoplosbare resten te verwijderen. Niet schrobben, gebruik geen heet water en laat het dier daarna niet nat en koud achter.

Bij oogcontact, spoelen met steriele zoutoplossing als u die heeft en het dier dit tolereert.

Laat het dier niet braken of regurgiteren. Er is geen veilige methode voor thuis bij een reptiel en de poging veroorzaakt aspiratie.

Geef geen voedsel, melk, olie, actieve kool of enig huismiddeltje tenzij een dierenarts voor reptielen u dat instrueert.

Bewaar de verpakking of fotografeer het ingrediëntenpaneel. De dierenarts heeft de werkzame stof en de concentratie nodig.

Bel vooruit. Niet elke praktijk ziet reptielen, en degenen die dat wel doen, moeten zich misschien voorbereiden.

Wat de dierenarts wil weten

Wat u nooit moet doen

Hang nooit een ongediertestrip op, gebruik nooit een verdamper of spuit nooit een insecticide in een kamer waar een reptiel leeft, en ga er nooit vanuit dat het dier een uur verwijderen genoeg is.

Breng nooit een antiparasitair product dat bedoeld is voor een zoogdier aan op een reptiel.

Geef nooit ivermectin aan een schildpad en ontworm nooit een reptiel met een product dat niet voor die soort is voorgeschreven door een dierenarts die de soort kent.

Gebruik nooit een geurkaars, stekker-luchtverfrisser, wierook of diffuser voor etherische olie in een reptielenkamer. Verspreide oliën worden ingeademd en via de huid opgenomen.

Laat nooit een reptiel achter in een huis dat wordt geschilderd, waar nieuw tapijt wordt gelegd of waar ongedierte wordt bestreden.

Leg nooit een vervuilde ondergrond terug om geld te besparen. Ammoniak beschadigt de luchtwegen continu en onzichtbaar.

Voer nooit in het wild gevangen insecten uit een tuin die is behandeld, of vanaf ergens in de buurt van een lokaasstation.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een dierenarts met ervaring met reptielen na elke bekende blootstelling, zelfs bij een dier dat er normaal uitziet.

Ga direct bij trillingen, coördinatieproblemen, toevallen, verlamming, overmatige speekselvloed, ademhalen met open mond of instorting.

Ga direct als een aquatische soort in water is geweest waar een chemisch middel in is gekomen, na het uitvoeren van een grote waterverversing met goed geconditioneerd water.

Neem de verpakking, uw temperatuurmetingen en uw logboek mee. Vergiftiging bij reptielen wordt veel vaker gediagnosticeerd op basis van de geschiedenis dan op basis van tests, en de geschiedenis is het deel dat alleen u kunt aanleveren.

Een reptiel dat zijn hele verblijf gebruikt, volgens schema zont en normaal eet, is de baseline die u beschermt. Elke verandering in dat patroon nadat er iets in huis is gebruikt, is een telefoontje waard.