Calcium en vitamine D3: supplementen voor reptielen op de juiste manier gebruiken

Het korte antwoord

Calciumsupplementen zijn het meest gemaakte fout bij het houden van reptielen, en wel in twee richtingen. Te weinig veroorzaakt metabole botziekte. Te veel toegediende vitamine D3 via de mond zorgt ervoor dat calcium zich afzet in organen waar het niet thuishoort.

De twee beslissingen staan los van elkaar. De eerste is hoe calcium het Huisdier bereikt: het voer bestuiven, de voederinsecten darmvulling geven of een natuurlijk uitgebalanceerd volledig dieet. De tweede is hoe het dier het opneemt: via uv-b-licht op de huid of via vitamine D3 in de voeding.

Calcium in het bakje is slechts de helft van het verhaal. Of het dier het kan opnemen, hangt af van licht en temperatuur.

• Bestuiven en darmvulling hebben verschillende functies en vervangen elkaar niet.
• Calcium kan niet goed worden opgenomen zonder vitamine D3, en D3 komt van uv-b op de huid of uit de voeding.
• Uv-b kan nooit leiden tot een overdosis. Orale D3 wel.
• Slangen die hele gewervelde prooien eten, hebben over het algemeen geen calcium nodig. Insecteneters hebben dit het meest nodig.
• De frequentie hangt af van de soort, Leeftijd, groeisnelheid, reproductieve status en uw uv-b-installatie, dus vraag het plan aan bij een Dierenarts in plaats van op een forum.

Beslis in 60 seconden

Waarom calcium niet simpelweg een kwestie is van meer toevoegen

Calcium in de darmen gaat niet vanzelf de bloedbaan in. Het heeft een actief transportsysteem nodig, en dat systeem wordt ingeschakeld door de hormonale vorm van vitamine D3.

De keten werkt als volgt. Uv-b-licht bereikt de huid en zet daar een cholesterolvoorloper om in vitamine D3. De lever zet dit om in een opslagvorm. De nier zet de opslagvorm om in het actieve hormoon, dat vervolgens de darmwand vertelt om calcium op te nemen.

Elke stap in die keten kan falen. Een reptiel met veel calciumpoeder op het voer en geen werkende uv-b-bron is in dezelfde positie als een dier zonder enige calcium, omdat het absorptiemechanisme nooit wordt ingeschakeld.

Wanneer het calciumgehalte in het bloed daalt, reageren de bijschildklieren door calcium uit het skelet te halen om het bloedniveau Normaal te houden. Dat is nutritionele secundaire hyperparathyreoïdie, en het is het mechanisme achter bijna elk geval van metabole botziekte bij reptielen in gevangenschap.

De botten worden zacht voordat er iets mis lijkt te gaan. Tegen de tijd dat een Baasje een kromme rug of een gezwollen ledemaat ziet, is het skelet al lange tijd aan het leeglopen.

Bestuiven versus darmvulling

Dit zijn verschillende interventies met verschillende doeleinden, en Baasjes doen vaak de ene en gaan ervan uit dat dit de andere dekt.

Bestuiven brengt een laagje calciumpoeder aan op de buitenkant van het insect vlak voordat het wordt aangeboden.

Het is de snelle manier om de onbalans tussen calcium en fosfor van een voederinsect te corrigeren. Het gaat er echter ook snel af. Een insect dat over losse bodembedekking loopt, zichzelf schoonmaakt of een uur in een bakje zit, bereikt de hagedis grotendeels onbestoven, wat de reden is dat zoveel zorgvuldig bestoven diëten toch falen.

Darmvulling betekent dat de insecten een dag of twee voor ze worden aangeboden een calciumrijk, voedzaam dieet krijgen.

Dit verandert wat er in het insect zit, dus het wordt er niet afgeschud. Het verbetert ook de algemene nutritionele kwaliteit van het voederdier in plaats van alleen het calciumgehalte. Insecten die in een bakje worden verkocht, hebben tijdens het transport meestal honger geleden en zijn nutritioneel gezien bijna leeg.

De één vervangt de ander niet. Darmvulling verhoogt de basislijn; bestuiven corrigeert de verhouding op het moment van voeren. De standaardaanpak is om beide te doen.

Weeg voederdieren in plaats van ze op het oog in te schatten, en houd de calcium-pot en eventuele multivitamine-pot zichtbaar gescheiden zodat de twee nooit worden verward.

De praktische methode voor bestuiven is een bakje of zakje met deksel, een kleine hoeveelheid poeder, de insecten erin en één of twee keer zachtjes schudden. Het doel is een licht laagje, geen sneeuwbal. Zwaar bedekte insecten worden door veel hagedissen geweigerd, en het poeder dat in het verblijf afvalt, wordt in ongecontroleerde hoeveelheden van de bodembedekking gegeten.

De calcium-fosforverhouding

Het algemeen genoemde doel voor een reptielendieet is ongeveer twee delen calcium op één deel fosfor.

Fosfor concurreert met calcium voor opname, dus een dieet met veel fosfor blokkeert effectief het aanwezige calcium. Dit is de reden waarom een dieet met alleen insecten faalt: krekels, meelwormen, kakkerlakken en wasmotlarven bevatten in hun lichaam veel meer fosfor dan calcium.

Dezelfde valkuil treft herbivoren. Veel groenten die gezond lijken, bevatten veel fosfor of oxalaten die calcium binden en het lichaam uit voeren. Spinazie en rabarber zijn de gebruikelijke voorbeelden. Ze zijn niet giftig, maar ze leveren niet het calcium dat hun voedingsetiketten suggereren.

Vraag een Dierenarts welke groenten geschikt zijn voor uw soort in plaats van aan te nemen dat donker en bladrijk gelijk staat aan een hoog calciumgehalte.

Uv-b of D3 via voeding: hoe te kiezen

Dit is de beslissing waarover Baasjes het meest discussiëren, en het eerlijke antwoord is dat het afhangt van de soort en het natuurlijke gedrag.

Overdag zonnende soorten.

Baardagamen, doornstaartagamen, veel leguanen en de meeste schildpadden zijn geëvolueerd onder een sterke zon en zijn gebouwd om hun eigen D3 te maken. Ze hebben echt uv-b nodig, dat correct is geplaatst en onderhouden. Orale D3 is een slecht substituut omdat het ongereguleerd is en omdat deze dieren ook thermoreguleren en normaal gedrag vertonen als reactie op licht.

Schemer- en nachtactieve soorten.

Luipaardgekko's, wimpergekko's en vergelijkbare dieren werden lang alleen met D3 via voeding gehouden. Het huidige denken is voorstander van het bieden van ook uv-b op laag niveau, omdat zelfs nachtactieve soorten in het wild in de ochtend en avond wat blootstelling krijgen en er baat bij lijken te hebben. Als u zo'n soort op D3 via de voeding houdt, moet de bron en frequentie met een Dierenarts worden gepland, niet gegokt.

Eters van hele prooien.

Een slang of een varaan die hele gewervelde prooien eet, krijgt botten, organen en de eigen D3 van het prooidier binnen. Routine matig bestuiven met calcium is over het algemeen onnodig en kan leiden tot een overschot. Vraag het voordat u iets toevoegt.

:::danger
De uv-b-output stort in lang voordat de lamp geen zichtbaar licht meer geeft.

Een buis of lamp die er perfect helder uitziet, kan bijna geen bruikbaar uv-b produceren. Vervang lampen volgens het schema van de fabrikant en schrijf de datum op de fitting. Gewoon glas en de meeste kunststoffen blokkeren uv-b volledig, dus een lamp die door een glazen deksel of een plastic bakje schijnt, doet niets. Afstand is enorm belangrijk en fijn gaas vermindert de output verder. Een zonnende soort die maandenlang onder een dode lamp wordt gelaten, ontwikkelt metabole botziekte terwijl het verblijf er volkomen Normaal uitziet.
:::

Hoe overdosering eruitziet

Het probleem is hier stiller dan bij een tekort en wordt bijna altijd veroorzaakt door orale D3 in plaats van door calciumpoeder.

Een aanhoudend overschot aan D3 jaagt het bloedcalcium tot boven Normaal. Het lichaam zet calcium vervolgens af waar het niet thuishoort: de nieren, de wanden van de grote bloedvaten, het maagslijmvlies en ander zacht weefsel. Die schade is vaak permanent.

De uiterlijke tekenen zijn niet-specifiek en traag. Verminderde eetlust, gewichtsverlies, lusteloosheid, spierzwakte en uiteindelijk tekenen van nierfalen. Er is niets wat een Baasje kan zien dat dit identificeert, en daarom vereist de Diagnose bloedonderzoek en beeldvorming.

De weg terug is geen aanpassing die u zelf kunt doen. Als u vermoedt dat het dieet te rijk is geweest aan D3, neem dan de potjes met het dier mee naar de Dierenarts en laat hen de totale inname uitrekenen.

Gewoon calciumcarbonaat zonder D3 is veel vergevingsgezinder, en dit is het poeder dat de meeste Baasjes van insecteneters het vaakst gebruiken. Dat maakt het niet onschadelijk in onbeperkte hoeveelheden, omdat een groot overschot aan calcium de opname van andere mineralen verstoort, maar het is niet het ingrediënt dat spoedgevallen veroorzaakt.

Een gevarieerd bakje en een werkende zonneplek doen meer voor de calciumstatus dan welk poeder dan ook.

Vroege tekenen dat de calciumstatus achteruitgaat

U zoekt naar veranderingen in de manier waarop het dier zijn lichaam houdt en beweegt, lang voordat er iets vervormd uitziet.

Trillingen of fijn getril, vooral in de tenen, ledematen of kaak, en het meest zichtbaar wanneer het dier wordt vastgehouden of probeert stil te zitten.

Een kaak die rubberachtig aanvoelt of verkort lijkt, of een onderkaak die niet langer netjes sluit tegen de bovenkaak.

Zwelling langs de lange beenderen van de ledematen, vaak symmetrisch, soms verward met het dier dat in conditie komt.

Het slepen met de buik, of een terughoudendheid om het lichaam van de bodembedekking te tillen bij het lopen.

Een buiging of knik in de ruggengraat of staart, of een staartbasis die ongebruikelijk dik lijkt.

Zwakte, terughoudendheid om te klimmen, of de gewoonte om op één plek te zitten, wat Baasjes vaak lezen als een verandering van persoonlijkheid.

Bij vrouwtjes: persen of het niet kunnen leggen van eieren. Calcium regelt de spiercontracties die eieren uitdrijven evenals het opbouwen van de schalen, dus een vrouwtje met een tekort faalt in beide.

Elk van deze punten is reden voor een afspraak bij de Dierenarts, niet voor het verhogen van het poeder. Vergevorderde metabole botziekte heeft Diagnose, beeldvorming en vaak een injectiebehandeling nodig.

De routine die dit onder controle houdt

Wat u nooit moet doen

Vertrouw niet op een raam voor uv-b. Vensterglas blokkeert de golflengten die D3 maken, dus een zonnige vensterbank biedt warmte en geen vitamine.

Verhoog de frequentie van het bestuiven niet omdat het dier er ongezond uitziet. Zwakte en trillingen betekenen dat het skelet al in gevaar is, en de correctie moet veterinair zijn.

Gebruik geen calciumtabletten of antacida voor mensen als vervanging zonder instructie van een Dierenarts. De samenstellingen variëren, sommige bevatten fosfor of magnesium in verhoudingen die tegen u werken, en de concentraties zijn ingesteld voor een heel ander dier.

Geef geen oraal D3-supplement aan een soort die u ook onder sterk uv-b houdt zonder het eerst te vragen. Dat is de combinatie die het meest waarschijnlijk een overschot veroorzaakt.

Laat bestoven insecten niet los in het verblijf om ze urenlang te laten eten. Het poeder belandt op de bodembedekking in plaats van in het dier, en de bodembedekking wordt opgegeten.

Behandel een supplementenschema dat u online vindt niet als toepasbaar op uw dier. De frequentie verandert met Leeftijd, groeisnelheid, soort, seizoen, reproductieve status en het uv-b dat u biedt.

Wanneer hulp inschakelen

Boek diezelfde week een Dierenarts voor trillingen, een zachte of verkorte kaak, gezwollen ledematen, een kromme ruggengraat, moeite met het optillen van het lichaam, of elk vrouwtje dat perst zonder te leggen.

Boek eerder als het dier is ingestort, toevallen heeft of zichzelf niet kan oprichten.

Boek een routineafspraak voordat u een supplementenplan wijzigt, en opnieuw als een vrouwtje in broedconditie komt, want dat is het moment waarop een marginale calciumstatus een crisis wordt.

Het doel is een dier dat zijn lichaam netjes optilt, zonder aarzeling beweegt en gedurende maanden stabiel op gewicht blijft.

Neem de soort, de Leeftijd, de exacte supplementpotjes, het type uv-b-lamp en de installatiedatum, de gemeten zon-temperatuur, het dieet inclusief wat darmvulling krijgt en hoe, en het Gewicht-Dossier mee. Die zeven dingen verklaren de casus meestal sneller dan het onderzoeken van het dier zelf.