Verlies van gezichtsvermogen en de blinde huisdier-konijn: de urgente oorzaken en een werkende inrichting

Snel antwoord

Een konijn in een kamer die het kent. De meeste konijnen die hun gezichtsvermogen verliezen zien er precies zo uit, en daarom ontdekken baasjes het vaak laat.

Een blind konijn in een ongewijzigde omgeving is vaak nauwelijks te onderscheiden van een konijn dat wel kan zien. Konijnen navigeren de laatste centimeters al op basis van snorharen, geur en geheugen, omdat ze zelfs met perfecte ogen niet kunnen zien wat zich direct voor hun eigen neus bevindt.

Dat is het goede nieuws. Het slechte nieuws is dat de oorzaken van blindheid bij konijnen uiteenvallen in twee groepen: de langzame, pijnloze en hanteerbare gevallen, en de pijnlijke, urgente gevallen die het oog vernietigen en soms duiden op ziekte elders. Het onderscheid maken is de kern van de zaak.

• Een witte massa in de pupil van een jong konijn is geen ouderdomsstaar. Meestal is het E. cuniculi lensziekte, en dat oog is ontstoken en loopt risico.
• Plotseling bijten, schrikken of knorrigheid bij een voorheen vriendelijk konijn is een bekende manier waarop gezichtsverlies zich presenteert. Controleer de ogen voordat u dit als gedragsprobleem behandelt.
• Het meest effectieve wat u kunt doen voor een blind konijn is de meubels niet meer verplaatsen.
• Benader een blind konijn nooit stilzwijgend of van bovenaf. Praat tegen het konijn, bied een hand aan om te snuffelen en raak het vervolgens vanaf de zijkant aan.
• Scheid een blind konijn nooit van zijn vaste maatje. De metgezel is het beste hulpmiddel dat er is.

Beslis in 60 seconden

Waarom een konijn beter met blindheid omgaat dan u verwacht

Ze hadden nooit het zicht dat u veronderstelt.

De ogen van een konijn zitten hoog aan de zijkanten van een schedel die gebouwd is om tegelijkertijd de lucht en de horizon in de gaten te houden. Het gezichtsveld is bijna panoramisch, wat uitstekend is om een havik te spotten. De prijs daarvoor is een blinde vlek direct voor en onder de neus, een smalle zone met binoculaire overlap, en een netvlies dat zwaarder weegt op bewegingsdetectie bij zwak licht dan op fijne details.

Dus een konijn identificeerde zijn voerbak nooit op zicht. Het lokaliseerde de bak op basis van geheugen, benaderde deze op basis van geur en bevestigde de positie met snorharen in de laatste centimeters.

Een konijn identificeert een voorwerp dat voor zijn gezicht wordt gehouden met neus en snorharen, niet met zijn ogen. Het kan niet zien wat er direct voor de neus zit, zelfs niet met normaal zicht.

De snorharen doen het werk van dichtbij.

Vibrissae op de snuit, op de wangen en boven de ogen brengen de ruimte rond het hoofd in kaart. Zo beoordeelt een konijn of een opening passeerbaar is en waar de rand van een bak is. Een blind konijn vertrouwt hier volledig op.

Dit is waarom snorharen nooit door u of een trimmer mogen worden bijgeknipt, en waarom een konijn met beschadigde snorharen na een brandwond of gevecht tijdelijk veel meer gehandicapt is dan het letsel doet vermoeden.

De kaart zit in het geheugen.

Konijnen bouwen en behouden een gedetailleerde ruimtelijke kaart van een bekend territorium. Een konijn dat zijn zicht heeft verloren in een kamer die het kent, zal dezelfde routes afleggen, dezelfde toiletbak gebruiken en hetzelfde schuilhuisje zonder enige aarzeling bereiken.

Alles wat praktisch is in dit artikel volgt uit dat ene feit. Het konijn navigeert niet in uw kamer. Het navigeert op basis van zijn geheugen van uw kamer, en elk voorwerp dat u verplaatst introduceert een fout in een kaart die het niet kan corrigeren door te kijken.

Hoe baasjes het daadwerkelijk merken

Bijna niemand merkt eerst de ogen op. Men merkt gedrag op en interpreteert dit verkeerd.

Schrikken en bijten.

Een konijn dat een naderende hand niet ziet aankomen, schrikt ervan. Geschrokken konijnen bijten, vallen uit en knorren. Baasjes beschrijven een vriendelijk konijn dat is "veranderd", zoeken naar een verklaring in het gedrag, en vinden die ook, omdat konijnen op diezelfde leeftijd ook territoriaal worden door hormonale redenen.

Als een konijn defensief is geworden zonder verandering in zijn territorium, zijn maatje of het seizoen, laat dan de ogen nakijken.

Alleen tegen nieuwe dingen botsen.

Het patroon is diagnostisch. Een konijn dat tegen een doos loopt die u gisteren hebt neergezet, maar nooit tegen de bank die er altijd al stond, is niet onhandig. Het loopt op geheugen.

Verlies van zelfvertrouwen bij randen.

Stoppen met op de bank springen, aarzelen bovenaan een trap, een oprijplaat weigeren die het voorheen vrolijk gebruikte. Diepteperceptie verdwijnt als eerste.

Houding en bewegingsveranderingen.

Neus lager gedragen, snorharen naar voren gehouden, een langzamer en voorzichtiger huppel, en een heen-en-weer beweging met de kop terwijl het konijn scant met de delen van het gezichtsveld die het nog heeft.

Een zichtbare verandering in het oog.

Troebeling, een witte vlek, een kleurverandering, een oog dat groter lijkt dan het andere, of een oog dat het licht niet meer op dezelfde manier reflecteert als het andere.

Helemaal niets.

Echt gebruikelijk. Bij heel veel konijnen wordt tijdens een routinematig onderzoek voor iets anders vastgesteld dat ze blind zijn aan één of beide ogen.

Testen thuis en wat u niet moet concluderen

Thuistests bij konijnen zijn onbetrouwbaar, en het is belangrijk dat u weet waarom voordat u uzelf geruststelt.

De hand-zwaai-test werkt niet.

Het bewegen van een hand naar het oog veroorzaakt een luchtstroom die het konijn op zijn snorharen voelt, dus een blind konijn kan knipperen. Tegelijkertijd knipperen veel normale konijnen helemaal niet bij een dreigende beweging, omdat bevriezen een betere strategie is dan terugdeinzen als u prooi bent. Een konijn dat niet slaagt voor deze test is niet noodzakelijkerwijs blind, en een konijn dat er wel in slaagt is niet noodzakelijkerwijs ziende.

Betere observaties thuis.

Kijk of het konijn een stil gerolde bal over de vloer volgt. Kijk of het een traktatie vindt die rustig en uit de wind is geplaatst. Let op of de pupillen even groot zijn en of beide nauwer worden wanneer er licht in de buurt wordt gebracht.

Plaats één onbekend obstakel op een bekende route, één keer, voorzichtig, en kijk of het wordt ontweken of dat het konijn ertegenaan loopt. Verwijder het daarna. Dit is informatief en ook een beetje onaardig, dus doe het één keer en niet vaker.

Niets hiervan vervangt het onderzoek.

Het nuttige deel van een Bezoek aan de Dierenarts is niet de Diagnose blindheid, die u mogelijk al vermoedde. Het is achterhalen of de oorzaak pijnlijk is, of het vordert, of het andere oog risico loopt en of het wijst op ziekte elders in het lichaam.

De oorzaken en welke urgent zijn

E. cuniculi lensziekte bij een jong konijn.

Dit is degene die u moet kennen. Encephalitozoon cuniculi is een microsporidiale parasiet die veel konijnen dragen. Bij sommigen bereiken sporen vóór de geboorte de zich ontwikkelende lens. Wanneer het lenskapsel later scheurt, lekt lens-eiwit in het oog en lokt een intense ontsteking uit die phacoclastic uveitis wordt genoemd.

Wat u ziet is een jong konijn, meestal aan één oog, met een witte massa in de pupil en vaak een rood, ongemakkelijk oog. Het is gemakkelijk om dit staar te noemen en te besluiten dat staar kan worden aangekeken. Hier kan dat niet. Zonder Behandeling vernietigt de ontsteking het oog en kan verwijdering noodzakelijk zijn.

Leeftijdsgebonden staar.

Langzaam, meestal in beide ogen, bij een ouder konijn, met een comfortabel oog en zonder roodheid. Dit is de groep die oprecht kan worden beheerd in plaats van geopereerd, en waar de omgeving het meeste werk doet.

Glaucoom.

Verhoogde druk in het oog. Het oog ziet er vergroot en troebel uit en doet pijn. Het is erfelijk in sommige lijnen en is een reden om een routinematige afspraak urgent te maken.

Uveitis door andere oorzaken.

Bacteriële verspreiding, trauma of systemische ziekte. Een rood, pijnlijk oog met een kleine pupil en een troebele voorste oogkamer.

Hoornvlieszweren.

Hooi-prikken zijn uiterst gebruikelijk, en lop-rassen met prominente ogen en ondiepe kassen zijn meer blootgesteld. Het konijn houdt het oog gesloten, tranend en wrijft erover. Dit is geen blindheid, maar een konijn met een pijnlijk oog gedraagt zich alsof het aan die kant niet kan zien.

Retrobulbaire ziekte.

Een massa of abces achter het oog duwt het naar voren, waardoor het oog uitpuilt in plaats van vertroebelt. Bij konijnen horen gebitsproblemen en thymomen beide op deze lijst, dus het is nooit enkel een oogprobleem.

Centrale blindheid.

Het oog ziet er normaal uit en het konijn kan niet zien. E. cuniculi encefalitis, hoofdtrauma en andere hersenziekten veroorzaken dit, vaak samen met een scheve kop, rondjes draaien of zwakte in de achterpoten. De urgentie hier betreft de hersenen, niet het oog.

Leven met een blind konijn

Voer hier, hooi daar, schuilplek erachter. Zodra een blind konijn een indeling heeft geleerd, is het meest nuttige wat u kunt doen deze nooit veranderen.

Bevries de indeling.

Toiletbak, hooiruif, water, voerbak, schuilplek, tunnel, bed. Alles blijft waar het is. Vertel iedereen in het huishouden, inclusief de persoon die stofzuigt, dat meubels en konijnenuitrusting niet worden verplaatst.

Als er iets moet verplaatsen, doe het dan één keer, weloverwogen, en loop daarna de gebruikelijke routes van het konijn met hem mee in plaats van het de verandering zelf te laten ontdekken.

Bouw een vloerkaart van texturen.

Verschillende matten, kleden en oppervlakken op belangrijke punten geven het konijn een kaart die het via zijn voeten en snorharen leest. Een kokosmat bij de toiletbak, een zacht kleed bij het bed, kale vloer in de gang ertussen. Het is goedkoop, het werkt en het doorstaat een verhuizing naar een nieuw huis beter dan meubel-herkenningspunten.

Voeg geur- en geluid-herkenningspunten toe.

Een ander veilig kruid op elk station, en een vaste geluidsbron zoals een radio of een klok op één plek, bieden oriëntatiepunten die niet alleen van geheugen afhangen.

Verander hoe u benadert.

Praat eerst, van een afstand. Laat het konijn zich oriënteren. Bied de achterkant van een hand aan om te snuffelen. Raak vanaf de zijkant aan, bij de schouder, nooit recht van boven, wat precies is hoe een roofvogel aankomt. Pak een blind konijn nooit op zonder het eerst te waarschuwen.

Vertel bezoekers en kinderen dit voordat ze het konijn ontmoeten, niet achteraf.

Maak gevaren onmogelijk in plaats van onwaarschijnlijk.

Blokkeer trappen en afgronden. Een blind konijn loopt zo van de rand van een bank af. Omheiningen voor vijvers, vuren en kachels. Beveilig scherpe hoeken op de hoogte van de konijnenkop. Controleer op openingen waar een konijn in vast kan komen te zitten. Sta nooit onbewaakte buiten-tijd toe, omdat een blind konijn een roofdier, een auto of een val niet kan zien.

Houd de band.

Scheid geen vast koppel wanneer er één blind wordt. De ziende partner fungeert als gids en vroegtijdig waarschuwingssysteem, en het blinde konijn volgt diens bewegingen, verzorging en alarmgedrag. Als een blind konijn zijn partner verliest, behandel dit dan als een ernstige welzijnsgebeurtenis en win advies in over het opnieuw koppelen in plaats van het alleen te laten.

Houd het in beweging.

De verleiding is groot om een blind konijn voor de veiligheid op te sluiten. Een konijn dat stopt met bewegen verliest spiermassa, komt aan in gewicht en krijgt darmstilstand, en dat zal hem veel eerder schaden dan een gestoten neus. Houd de ruimte, verwijder de gevaren.

Pas de verrijking aan.

Graafbakken, voer verspreiden in het hooi, karton om op te kauwen, wilgenhout om te versnipperen en snuffel-achtige foerageermethoden werken allemaal zonder zicht. Leg iets nieuws op dezelfde aangewezen verrassingsplek in plaats van het door de kamer te verspreiden.

Let op de achterkant en de vacht.

Een konijn dat minder mobiel of aarzelender is, loopt meer risico op een bevuild achterwerk, en een bevuild achterwerk bij warm weer is een risico voor madenziekte. Controleer twee keer per dag in het vliegenseizoen.

Wat u nooit moet doen

Verplaats de meubels, de ren of de indeling van verrijking niet om het konijn gestimuleerd te houden.

Benader niet stilzwijgend of van bovenaf, en til niet op zonder waarschuwing.

Ga er niet vanuit dat een troebel oog bij een jong konijn vroege staar is die kan worden aangekeken.

Behandel een zojuist knorrig of bijterig konijn niet als een gedragsprobleem totdat de ogen zijn onderzocht.

Gebruik geen oogdruppels voor mensen, oude druppels voorgeschreven voor een ander dier, of iets dat een steroïde bevat.

Trim geen snorharen en laat niemand anders dat doen.

Scheid geen vast koppel omdat er één blind is geworden.

Verplaats een blind konijn niet naar een nieuwe kamer of een kleinere ren voor het gemak. Vertrouwdheid is meer waard dan toezicht.

Weiger enucleatie niet uit principe als een Dierenarts dit adviseert voor een pijnlijk, blind oog. Konijnen herstellen goed van oogverwijdering, en een comfortabel konijn met één oog is veel beter af dan een ziend konijn dat pijn lijdt.

Wanneer hulp inschakelen

Een blind konijn dat zo plat ligt, heeft zijn territorium geleerd. Een konijn dat opgetrokken en gespannen in één hoek blijft zitten, heeft dat niet en heeft een herziening van de indeling en de benaderingsroutine nodig.

Ga dezelfde dag nog voor een witte massa in de pupil van een jong konijn, een oog dat groter is dan zijn partner, een rood of pijnlijk oog, een oog dat dichtgehouden wordt of waarover gewreven wordt, een uitpuilend oog, of plotselinge blindheid gepaard gaand met een scheve kop, rondjes draaien of zwakte.

Ga dezelfde dag nog, ongeacht de ogen, als een blind konijn stopt met eten of stopt met keutelen. Stress en desoriëntatie veroorzaken darmstilstand, en darmstilstand is wat konijnen daadwerkelijk doodt na een verhuizing.

Boek een routinematige afspraak voor langzame, comfortabele, symmetrische vertroebeling bij een ouder konijn, en voor elk konijn wiens gedrag is veranderd op de manieren die hierboven zijn beschreven.

Neem deze zaken mee naar de afspraak: wanneer u het voor het eerst merkte en hoe snel het veranderde, of het om één oog of beide gaat, de Leeftijd van het konijn, eventuele scheve kop of wankelen, recent trauma, of het konijn tegen verplaatste voorwerpen botst of tegen bekende, uw maandelijkse oogfoto's en een notitie van alles in het huishouden dat is veranderd.

Verwacht dat de Dierenarts beide ogen onderzoekt met vergroting, het hoornvlies kleurt met fluoresceïne om te zoeken naar zweren, pupilreacties controleert, de druk in het oog meet als glaucoom mogelijk is en naar de tanden kijkt, omdat gebitsproblemen achter een verrassend aantal oogproblemen bij konijnen zitten. E. cuniculi serologie kan worden besproken, met de bovenstaande voorwaarde over wat een positief resultaat wel en niet betekent.

Stel twee vragen voordat u vertrekt. Is dit oog pijnlijk, want dat verandert alles wat betreft de urgentie. En loopt het andere oog risico, want dat bepaalt hoe nauwkeurig u kijkt en hoe snel u terugkomt.