Territoriale agressie bij konijnen: het verdedigen van het hok, de voerbak en uw handen

Snel antwoord

De meeste agressie bij een konijn is verdediging van een ruimte, geen verdediging van een voorwerp. Verander waar uw handen komen en het meeste gedrag stopt.

Een konijn dat knort, uitvalt of bijt wanneer u in zijn hok reikt, verdedigt bijna nooit het voer. Het verdedigt een hol, en een hand die in de ingang van een hol komt, heeft precies de vorm van hetgeen een konijn is geprogrammeerd om af te weren.

De drie oorzaken zien er van buiten hetzelfde uit en vereisen verschillende antwoorden. Territoriumverdediging stopt op het moment dat het konijn buiten zijn ruimte is. Hormonale agressie verschijnt in de puberteit en verdwijnt weken na de castratie. Agressie door pijn verschijnt plotseling bij een konijn dat voorheen tolerant was, en vereist een Dierenarts in plaats van een trainingsplan.

• De meest effectieve verandering is om te stoppen met het steken van handen in het verblijf. Laat het konijn eerst naar buiten komen en maak daarna pas schoon en voer.
• Castratie lost de meeste hormonale territoriumagressie op of vermindert deze aanzienlijk, en verwijdert een serieus risico op baarmoederkanker bij voedsters.
• Een konijn dat plotseling agressief wordt, terwijl het voorheen vriendelijk was, heeft pijn totdat een Dierenarts anders zegt.
• Nooit straffen, spuiten, in het nekvel pakken, tikken of schreeuwen. Voor een prooidier bevestigt dit dat handen roofdieren zijn.
• Konijnenbeten zijn diep en raken geïnfecteerd. Dat geldt ook voor krassen van de achterpoten, die erger snijden dan de tanden.

Beslis in 60 seconden

Waarom het hok voor een konijn geen kooi is

Een wild konijn leeft in een burcht, in een sociale groep met een hiërarchie, en verdedigt ingangen van holen, nestkamers en voergebieden. Territorium is geen abstractie voor een konijn; het is het verschil tussen ergens naartoe kunnen vluchten en opgegeten worden.

Een hok, een kooi, een ren of een hoek van een kamer wordt die burcht. Het bevat het nest, het voer, de latrine en de vluchtweg, en het is het enige deel van de wereld dat het konijn controleert.

Overweeg nu hoe schoonmaken er van binnen uitziet. Een groot roofdier verschijnt bij de ingang. Een ledemaat reikt naar binnen. Het konijn kan er niet langs, omdat de ledemaat de enige uitgang blokkeert. Vechten is de juiste reactie, en het werkt, omdat de hand zich terugtrekt.

Dat laatste punt is belangrijker dan al het andere in dit artikel. Elke keer dat een konijn uitvalt en de hand terugtrekt, leert het konijn dat uitvallen werkt. Agressie bij de deur van het verblijf is een van de meest efficiënt versterkte gedragingen bij het houden van huisdieren, en het wordt versterkt door de persoon die er last van heeft.

De oplossing is om de situatie weg te nemen in plaats van deze te winnen. Als handen nooit de bezette ruimte binnengaan, heeft het gedrag niets om op te oefenen.

Een ren met schuilplaatsen, een toiletbak, voer en speelgoed is van binnenuit gezien een burcht. Maak het schoon en vul het aan terwijl het konijn buiten is, niet terwijl het erin zit.

De drie oorzaken, en hoe u ze onderscheidt

Territoriumverdediging.

Locatiegebonden. Het konijn is agressief bij de hokdeur, bij de rand van de ren, of in zijn favoriete hoek onder de bank, en is een compleet ander dier drie meter verderop.

Vaak het ergst tijdens het schoonmaken en voeren, omdat dat de momenten zijn dat een hand binnendringt. Gaat vaak gepaard met het afgeven van geur met de kin, het verspreiden van keutels rond de grens en graven in de hoeken.

Hormonale agressie.

Verschijnt met seksuele volwassenheid, wat bij de meeste konijnen ergens in de eerste helft van het eerste levensjaar is en eerder bij kleine rassen dan bij grote. Het is meestal erger in het voorjaar.

Bij niet-gecastreerde voedsters uit het zich als territoriale woede, nestgraven, vachttrekken, schijndrachtgedrag en uitvallen naar alles wat de ruimte betreedt. Bij niet-gecastreerde rammen uit het zich meer als sproeien, rijden en cirkelen met een knorrend of brommend geluid, met bijten wanneer het rijden wordt onderbroken.

Het cirkelen en knorren wordt zeer algemeen verkeerd geïnterpreteerd als affectie. Het is baltsgedrag, het is hormonaal gestuurd en het eindigt zeer vaak in een beet wanneer het konijn gefrustreerd raakt.

Angstagressie.

Situationeel en houdingsgericht. Het konijn maakt zichzelf plat, oren naar achteren gedrukt, ogen wijd met wit zichtbaar, lichaam stijf. Dan, wanneer de hand arriveert, explodeert het.

De kritieke fout hier is het platmaken lezen als ontspanning. Een ontspannen konijn is los, heeft zijn oren in een neutrale positie en ligt vaak uitgerekt of op zijn zij. Een angstig konijn is gecomprimeerd en gespannen en volledig stil, wat mensen omschrijven als "hij liet het toe".

De medische oorzaken die mensen missen

Gedragsadvies voor een konijn dat is veranderd, is erger dan nutteloos als het konijn pijn heeft.

Gebitsproblemen.

De kiezen van een konijn groeien continu en kunnen scherpe punten ontwikkelen die in de tong en wang snijden. Het konijn heeft dan constante mondpijn, en een hand die richting zijn gezicht komt, is onverdraaglijk. Let op een natte kin, laten vallen van voer, selectief eten van zachte dingen, een afname in hooiopname, kleinere of minder keutels en gewichtsverlies.

Artritis en rugpijn.

Komt veel voor bij oudere konijnen en wordt gemakkelijk gemist omdat een konijn met pijn simpelweg minder beweegt in plaats van duidelijk te manken. Een konijn dat niet meer op zijn gebruikelijke platform springt, of dat een vieze achterkant heeft gekregen omdat het zichzelf niet meer kan verzorgen, probeert u iets te vertellen.

Zere hakjes.

Drukplekken onder de achterpoten maken het hanteren en gedwongen worden om te bewegen echt pijnlijk.

Ooraandoeningen.

Hangoren zijn gevoelig voor vernauwde gehoorgangen en infecties. Een konijn met een pijnlijke ooraanzet wil niet dat zijn hoofd wordt aangeraakt.

Baarmoederaandoeningen.

Baarmoederadenocarcinoom komt veel voor bij niet-gecastreerde voedsters naarmate ze ouder worden, en een verandering in temperament kan het eerste zijn wat een Baasje opmerkt, nog voordat er bloedingen of fysieke tekenen zijn.

Zichtproblemen.

Konijnen hebben een breed monoculair gezichtsveld aan de zijkanten en een blind gebied direct voor de neus. Voeg staar toe, of de ontsteking in het oog die een E. cuniculi-infectie kan vergezellen, of de beperkte zichtlijn van een hangoor, en een hand die van voren nadert, verdwijnt volledig voor contact. De ervaring van het Baasje is dat het konijn zonder reden beet, wat precies is hoe het ook voor het konijn voelt.

Neurologische aandoeningen.

E. cuniculi en andere oorzaken van neurologische verandering kunnen echte karakterverschuivingen veroorzaken naast een scheve kop, wankelheid of zwakte in de achterpoten.

De vuistregel die de moeite waard is: plotselinge verandering bij een stabiel volwassen konijn is medisch totdat het onderzocht is. Geleidelijke ontwikkeling bij een puber is meestal hormonaal. Locatiegebonden gedrag dat er altijd al was, is meestal territoriaal.

Een konijn lezen voordat het bijt

Konijnen signaleren duidelijk. Het probleem is dat de signalen stil en snel zijn, en de meeste mensen kijken naar de voerbak in plaats van naar de oren.

Het knorren.

Een korte geforceerde uitademing, soms omschreven als een grom. Het betekent: ga weg. Het is de beleefde waarschuwing en deze moet elke keer worden gerespecteerd, omdat een konijn wiens waarschuwingen worden genegeerd, stopt met ze te geven.

Oren naar voren gedraaid en dan naar achteren platgelegd met een gespannen lichaam.

Naar voren gedraaide oren met een gespannen, naar voren leunend lichaam en de staart omhoog is agressieve intentie. Oren plat tegen de rug met het hele lichaam op de grond gedrukt is angst.

Het uitvallen.

Een korte voorwaartse uithaal met de voorpoten, vaak zonder contact. Dit is de laatste waarschuwing.

Boksen.

Op de achterpoten staan, uithalen met de voorpoten. Volledige toewijding.

Kinnen.

Het wrijven met de onderkant van de kin op voorwerpen zet geur af uit een klier daar. Het is normaal territoriaal markeren, geen agressie, en het neemt toe wanneer een konijn voelt dat zijn territorium wordt uitgedaagd.

Keutels verspreid rond een grens, en urine sproeien.

Markeren in plaats van een toiletfout. Het is de moeite waard om dit te onderscheiden van echte regressie van de toiletbak, die zijn eigen medische oorzaken heeft.

Tandenknarsen.

Twee compleet verschillende geluiden. Een zacht, bijna spinnend geknars terwijl het konijn wordt geaaid, is tevredenheid. Een luid, doelgericht krakend geknars, meestal met een ingezakte houding, is pijn. Deze verwarren is een van de meest ingrijpende fouten bij het houden van konijnen.

Stampen.

Een alarmsignaal naar de groep. Het betekent dat het konijn iets heeft gedetecteerd wat het niet fijn vindt, wat u kunt zijn.

Wat te veranderen, in volgorde

1. Castreer, als het konijn niet gecastreerd is.

Dit is de interventie met het hoogste rendement voor territoriale en hormonale agressie, en bij voedsters verwijdert het ook het risico op baarmoederkanker dat met de leeftijd toeneemt. Gedrag verandert niet op de dag van de operatie; hormonen verdwijnen in de loop van weken en de aangeleerde gewoonten hebben meer tijd nodig, dus verwacht verbetering over weken tot enkele maanden in plaats van onmiddellijk.

Beschikbaarheid, kosten en de standaard van konijnenanesthesie verschillen aanzienlijk tussen landen en tussen praktijken. Kies een Dierenarts die regelmatig konijnen opereert.

2. Stop met handen in het bezette verblijf te steken.

Open de deur en wacht. Laat het konijn er uit eigen beweging uitkomen. Maak schoon, vul aan en herschik terwijl het ergens anders is. Dit verwijdert de trigger volledig en stopt het oefenen van het gedrag.

3. Verander de meetkunde van uw benadering.

Ga op vloerniveau zitten. Benader vanaf de zijkant in plaats van recht van voren, zodat u niet in de blinde vlek bent. Houd uw hand laag en laat het konijn ernaar toe komen in plaats van over de bovenkant van zijn hoofd te reiken. Roofdieren komen van boven; handen moeten dat niet doen.

4. Voeg voer toe, verwijder het nooit.

Als u in de buurt moet zijn van een konijn dat eet, leg dan iets beters in de buurt. Pak nooit de bak terwijl het konijn zijn kop erin heeft. Een konijn dat leert dat handen voer toevoegen, verdedigt de bak er niet tegen.

5. Geef het verblijf twee uitgangen en schuilplaatsen met twee deuren.

Een schuilplaats met één ingang is een doodlopend spoor, en een in het nauw gedreven konijn vecht omdat het niets anders kan. Kartonnen dozen en tunnels met een opening aan beide kanten laten een konijn weggaan in plaats van verdedigen.

6. Geef meer ruimte en meer tijd eruit.

Krap gehuisveste konijnen zijn territoriale konijnen. Het vergroten van het vloeroppervlak en de dagelijkse tijd buiten het verblijf vermindert in de meeste gevallen de intensiteit van de verdediging, omdat het territorium stopt de hele wereld van het konijn te zijn.

7. Voer uit de hand weg van de verdedigde ruimte.

Ga op de grond zitten, wees stil en laat het konijn naar u toe komen voor iets wat het lekker vindt. Dit bouwt een associatie van hand-betekent-iets-leuks op een locatie zonder territoriale lading.

Op het niveau van het konijn zijn, vanaf de zijkant, met een lage hand, verwijdert zowel het silhouet van de roofvogel als de blinde vlek in één beweging.

De routine die problemen vroeg opvangt

A video op de telefoon is meer waard dan welke beschrijving dan ook tijdens het consult. Konijnen gedragen zich compleet anders in een spreekkamer, en een Dierenarts die de werkelijke volgorde thuis kan bekijken, kan vaak pijn of een zichtprobleem identificeren aan de hand van de benadering waar het konijn op reageert.

Wat u nooit moet doen

Straal niet, schreeuw niet, spuit niet, tik niet op de neus of duw de kop van een konijn niet naar beneden. Elk van deze vertelt een prooidier dat handen onaangename dingen veroorzaken, wat precies de overtuiging is die het gedrag aanstuurt.

Pak een konijn niet in het nekvel. Konijnen zijn geen katten, en opgetild worden bij de huid is pijnlijk en angstaanjagend.

Houd een konijn niet vast totdat het stopt met worstelen. Naast het risico op rugbreuken, is de stilte een angstreactie en het leert het konijn dat worstelen zinloos is in plaats van dat hanteren veilig is.

Leg een konijn niet op zijn rug om het stil te krijgen. Die staat is een door angst gedreven onbeweeglijkheid, geen ontspanning, en het herhaaldelijk opwekken ervan beschadigt het vertrouwen en kan ertoe leiden dat een konijn zichzelf bezeert wanneer het eruit komt.

Reik niet in een hok om een konijn te pakken dat naar u heeft geknord. De volgende escalatie is een beet, en konijnenbeten zijn diepe puncties die gemakkelijk geïnfecteerd raken.

Ga er niet van uit dat agressie de persoonlijkheid van het konijn is. Zeer weinig konijnen zijn simpelweg agressief. Bijna allemaal zijn ze hormonaal, territoriaal, bang of hebben ze pijn, en de eerste drie daarvan zijn thuis oplosbaar.

Zet geen niet-gecastreerde ram en een niet-gecastreerde voedster bij elkaar om ze "te kalmeren". U zult zowel agressie als een nest hebben.

Dit is hoe ontspannen eruitziet: lichaam los in plaats van gecomprimeerd, oren neutraal en een vluchtweg binnen handbereik die het niet heeft hoeven gebruiken.

Wanneer hulp te zoeken

Boek een afspraak bij de Dierenarts, bij een praktijk die regelmatig konijnen ziet, voor elk van deze:

• Een voorheen tolerant volwassen konijn dat agressief is geworden
• Elke agressie naast verminderde hooiopname, kleinere of minder keutels, gewichtsverlies of een natte kin
• Een konijn dat geschrokken lijkt door een hand tot het moment van contact, wat wijst op een zichtprobleem
• Een scheve kop, wankelheid, zwakte in de achterpoten of een verandering in coördinatie
• Een oudere niet-gecastreerde voedster met elke gedragsverandering
• Agressie die niet is verbeterd enkele maanden na de castratie
• Agressie die zo ernstig is dat het konijn niet veilig gehanteerd kan worden voor basisverzorging

Breng deze mee naar de afspraak: de leeftijd van het konijn, de castratiestatus en de datum van de operatie, wanneer het gedrag begon en of het plotseling of geleidelijk verscheen, precies waar en wanneer het gebeurt, een video op de telefoon van de reeks inclusief uw benadering, het huidige gewicht en eventuele recente gewichten, wat en hoeveel het konijn daadwerkelijk eet met bijzondere aandacht voor hooi, en een beschrijving van de keutels.

Als het onderzoek niets vindt, vraag dan specifiek naar gebitspunten op de kiezen en naar de ogen. Beide vereisen een goed onderzoek met de juiste apparatuur en beide zijn gemakkelijk te missen bij een snelle blik op een konijn dat niet wil dat zijn gezicht wordt aangeraakt.