Een konijn laten overstappen op een dieet met hooi als basis, zonder darmproblemen te veroorzaken

Snel antwoord

Grashooi zou het overgrote deel van wat een konijn eet moeten vormen, elke dag en de hele dag beschikbaar. Korrels zijn een kleine, afgemeten aanvulling, geen maaltijd, en verse bladgroenten vullen de ruimte daartussen.

Als uw konijn momenteel op korrels leeft, verminder deze dan langzaam gedurende weken in plaats van ze plotseling te schrappen. Een konijn wiens bakje plotseling leeg is, eet misschien helemaal niets, en een konijn dat niets eet, stevent binnen enkele uren af op darmstasis.

Groenten zijn het dagelijkse bijgerecht. Hooi is het hoofdgerecht en korrels vormen het kleinste deel van de dag.

• Onbeperkt grashooi: timothy, weidehooi, boomgaardhooi of vergelijkbaar grashooi, dagelijks vers aangevuld.
• Korrels: een kleine, afgemeten portie van eenvoudige, uniforme korrels, gewogen in plaats van gegoten.
• Nooit een muesli-mix met vlokken, zaden, erwten en gekleurde stukjes.
• Verminder korrels geleidelijk over enkele weken, terwijl u het gewicht en de keutels in de gaten houdt.
• Elk konijn dat stopt met eten tijdens de verandering, moet dezelfde dag nog naar de dierenarts.

:::danger
Laat een konijn nooit honger lijden om het op hooi over te laten stappen.

Konijnen zijn achterdarmfermenteerders. Het spijsverteringskanaal blijft alleen bewegen zolang er voedsel binnenkomt, en een periode van niet eten veroorzaakt darmstasis, wat pijnlijk en gevaarlijk is en fataal kan aflopen. Als een konijn hooi weigert wanneer de korrels worden verminderd, is de oplossing om de vermindering te vertragen, niet om af te wachten.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom hooi het dieet is en niet de bodembedekking

Tanden.

De tanden van een konijn stoppen nooit met groeien. Wat ze op een werkbare lengte houdt, is niet knagen, maar de lange, zijwaartse maalbeweging die wordt gebruikt om grove grasvezels te vermalen. Een konijn dat vooral korrels eet, is snel klaar met zijn eten met veel minder kauwbewegingen, waardoor de kiezen ongelijkmatig afslijten.

Ongelijke slijtage veroorzaakt scherpe punten die in de tong en wang snijden. Dat veroorzaakt kwijlen, gemorst voedsel, een voorkeur voor zacht voer boven hooi, en uiteindelijk een konijn dat helemaal niet meer goed kan eten. Het is een van de meest voorkomende chronische problemen bij konijnen en is grotendeels een voedingsprobleem.

Darmen.

De darmen van een konijn zijn gebouwd om een continue stroom van grove, energiearme vezels te verwerken. Die onverteerbare lange vezels zorgen er fysiek voor dat de inhoud blijft bewegen. Vervang dit door geconcentreerd voer met weinig vezels en de darmbeweging vertraagt, gas bouwt zich op en de balans van darmmicroben verschuift.

Tijd.

Een wild konijn besteedt een groot deel van zijn wakkere uren aan grazen. Een bakje korrels kost minuten. De uren die overblijven leiden tot verveling, destructief kauwen en gewichtstoename.

Hoe het dieet er daadwerkelijk uit moet zien

Alfalfa of luzernehooi is een apart geval. Het bevat meer eiwitten en calcium dan grashooi en is normaal gesproken gereserveerd voor groeiende konijnen en specifieke veterinaire situaties. Vraag uw dierenarts om advies voordat u dit aan een volwassen konijn geeft.

De overgang, stap voor stap

Het bakje met korrels is het deel dat kleiner wordt. Weeg de portie in plaats van deze te gieten, zodat u weet wat u daadwerkelijk vermindert.

Stap 1: meet wat u nu voert.

Weeg de korrels die u momenteel per dag geeft en weeg het konijn. Noteer beide. Zonder startgetal is een geleidelijke vermindering giswerk.

Een keukenweegschaal verandert "een schepje" in een getal dat u week na week kunt verminderen.

Stap 2: zorg eerst dat hooi overal beschikbaar is.

Voordat u aan de korrels komt, legt u hooi in de toiletbak, in een ruif, in een hoopje op de grond en gepropt in een kartonnen koker. Ververs het dagelijks. Konijnen weigeren oud hooi, en veel "mijn konijn haat hooi" is in werkelijkheid "mijn konijn haat hooi dat er al een week ligt".

Stap 3: verander wanneer de korrels verschijnen, nog niet hoeveel.

Geef de dagelijkse portie korrels als één avondmaaltijd in plaats van een volle bak te laten staan. Het konijn besteedt dan de uren aan hooi eten en krijgt nog steeds dezelfde totale hoeveelheid.

Stap 4: verminder langzaam.

Haal een klein beetje van de dagelijkse portie af, houd dit een week aan en controleer het gewicht en de keutels voordat u verder vermindert. Langzaam genoeg zodat het konijn het nauwelijks merkt, is de juiste snelheid; er een paar maanden over doen is prima.

Stap 5: introduceer groenten geleidelijk.

Voeg één nieuwe groente per keer toe, in een kleine hoeveelheid, en wacht een paar dagen voordat u er weer een toevoegt. Plotselinge grote hoeveelheden onbekend vers voer veroorzaken zachte keutels.

Stap 6: controleer opnieuw.

Weeg wekelijks gedurende het hele proces. Kijk dagelijks naar de keutels. Als het gewicht sneller daalt dan een lichte afname bij een konijn met overgewicht, of als keutels kleiner worden, pauzeer dan de vermindering.

Hooi de moeite waard maken

Koop hooi dat fris en groen ruikt en niet stoffig is. Stoffig hooi irriteert de luchtwegen en konijnen weigeren het.

Bied meer dan één type aan. Veel konijnen die het ene grashooi weigeren, eten wel een ander, en een mengsel van texturen houdt het interessant.

Leg hooi in de toiletbak. Konijnen eten en poepen tegelijk, dus dit verhoogt de hooi-inname en verbetert tegelijkertijd de zindelijkheidstraining.

Prop hooi in kartonnen kokers, papieren zakken en dozen, zodat het eruit halen moeite kost. Foerageren is verrijking naast voeding.

Voeg een paar verse kruiden toe aan de hoop hooi, zodat het konijn door het hooi moet werken om ze te vinden.

Bewaar hooi droog en niet op de vloer. Vochtig hooi gaat schimmelen en beschimmeld hooi is echt schadelijk.

De resultaten bekijken

Een afgemeten portie op, en hooi nog steeds beschikbaar. Dat is het patroon waar u elke dag naar streeft.

Wat u nooit moet doen

Voer geen muesli-achtig konijnenvoer. Selectief eten uit gemengd voer is direct gekoppeld aan gebitsproblemen en darmproblemen.

Bied geen brood, ontbijtgranen, crackers, zaden, noten, chocolade, zuivel of iets anders dat voor mensen is ontworpen aan.

Voer geen grasresten van de grasmaaier. Dit begint bijna onmiddellijk te fermenteren en veroorzaakt ernstige darmverstoringen. Met de hand geplukt vers gras is prima.

Voer geen ijsbergsla als basisvoeding. Het is grotendeels water met weinig voedingswaarde en het verdringt voer dat dat wel heeft.

Voer geen avocado, rabarber, aardappel, ui, knoflook of enige plant die u niet met zekerheid kunt identificeren.

Schakel niet abrupt over van korrelmerk. Meng het nieuwe door het oude gedurende een paar weken.

Laat hooi 's nachts niet opraken. Konijnen zijn schemerdier en een groot deel van hun eten gebeurt terwijl u slaapt.

Wanneer het konijn echt geen hooi wil eten

Sommige konijnen zijn niet kieskeurig. Een konijn dat hooi wil eten maar niet kan, heeft meestal een gebitsprobleem; het zal zacht voer kiezen, voer uit de mond laten vallen, langzaam eten, kwijlen of zijn kop vreemd draaien tijdens het kauwen.

Oudere konijnen met artrose kunnen moeite hebben om bij de hooiruif te komen. Verplaats hooi naar de grond en kijk of de inname verandert.

Een konijn dat hooi nog nooit als voer heeft gezien, meestal een dier dat vanaf het spenen op korrels is grootgebracht, heeft wellicht weken van consistente blootstelling nodig. Houd het beschikbaar, houd het vers en houd de korrelvermindering langzaam.

Als weken van juiste aanbieding niets veranderen, boek dan een gebitscontrole in plaats van harder te proberen.

Wanneer u hulp moet zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een dierenarts als uw konijn stopt met eten, stopt met het produceren van keutels, alleen kleine keutels produceert of ineens met een bolle rug stil zit.

Neem binnen een dag of twee contact op met een dierenarts voor zachte keutels die aan de achterkant blijven plakken, kwijlen, eten dat uit de mond valt, gewichtsverlies of een konijn dat langzaam en aarzelend eet.

Boek een gebitscontrole voordat u concludeert dat een konijn niet van hooi houdt, vooral als het het voorheen wel at, omdat een verandering in wat een konijn wil kauwen een van de vroegste tekenen van gebitsziekte is.