Socialisatie van de puppy: het venster, wat echt telt en het schema

Snel antwoord

Socialisatie is geen quotum aan ervaringen. Het is een reeks ontmoetingen waarbij de puppy ervoor kiest om toenadering te zoeken en snel herstelt.

De hersenen van een puppy hebben een beperkte periode waarin onbekende zaken als normaal worden opgeslagen in plaats van als bedreigingen. Deze loopt van ongeveer drie weken tot ongeveer twaalf weken leeftijd, en sluit geleidelijk in plaats van plotseling. Alles wat een puppy kalm ontmoet binnen die periode wordt achtergrond. De meeste dingen die hij voor het eerst ontmoet daarna, worden kandidaat voor achterdocht.

Het planningsprobleem is hard en wordt zelden uitgelegd: de puppy gaat meestal met acht weken naar huis, dus meer dan de helft van het venster is al door iemand anders besteed. Wat de fokker deed in week drie tot acht is net zo belangrijk als alles wat je daarna doet.

• Kwaliteit gaat boven kwantiteit. Een blootstelling telt alleen als de puppy vrijwillig toenadering zocht, weg had kunnen gaan en binnen enkele minuten weer normaal gedrag vertoonde.
• Blootstelling aan iets waar de puppy bang voor is, is geen socialisatie. Het leert de angst sneller aan dan vermijding zou hebben gedaan.
• Wacht niet tot de vaccinatiecyclus is voltooid. Beheer in plaats daarvan het infectierisico: draag de puppy, gebruik schone privéterreinen en kies cursussen waarvoor een bewijs van de eerste vaccinatie vereist is.
• Neem zaken mee als alleen gelaten worden, aangeraakt worden en niets doen op een drukke plek. Dit zijn de drie categorieën die het meest worden overgeslagen en ze veroorzaken de meest voorkomende problemen bij volwassen honden.
• Slaap is onderdeel van het plan. Een puppy die chronisch te weinig slaapt, ziet er hyperactief uit, bijt harder en leert slechter.

Beslis in 60 seconden

Waarom het venster bestaat

Een pasgeboren puppy kan niet zien of horen. Vanaf ongeveer drie weken komen de zintuigen online en begint de puppy te verkennen, en de komende maanden loopt zijn benaderingssysteem vooruit op zijn vermijdingssysteem. Nieuwe dingen activeren onderzoek in plaats van terugtrekking, en de stressrespons op nieuwheid blijft laag.

Dat is geen toeval in het ontwerp. Bij een wilde hondachtige worden de eerste weken doorgebracht rond het hol, dus alles wat in die periode wordt tegengekomen, is statistisch gezien onderdeel van de veilige wereld. De hersenen behandelen het als zodanig en bouwen een categorie 'normaal' op.

Naarmate de puppy volwassen wordt, haalt het angstcircuit in. Nieuwigheden produceren eerst een stressrespons en dan pas onderzoek. Vanaf dat moment is een onbekend voorwerp of persoon een kandidaat voor voorzichtigheid, tenzij anders bewezen, en anders bewijzen vereist bewust werk in plaats van informele blootstelling.

Dit is de reden waarom een ontmoeting van een puppy van veertien weken met zijn eerste rolstoel een compleet andere gebeurtenis is dan bij een puppy van zeven weken, en waarom "hij zal er wel aan wennen" een veel zwakkere uitspraak is na het venster dan tijdens.

De afloop telt net zo zwaar als het venster. De deur sluit niet op een verjaardag. Wat verandert is de wisselkoers: elke week die verstrijkt, levert een bepaalde ervaring minder op en kost een slechte ervaring meer.

Waar de tijd werkelijk heen gaat

Splits het venster in twee helften, omdat ze van verschillende mensen zijn.

Week drie tot acht zijn van de fokker.

Dit is wanneer de puppy leert of vloeren glad zijn, of een wasmachine alarmerend is, of mensenhanden prettig zijn en of zijn moeder kalm is rond bezoekers. Puppy's die binnenshuis worden opgevoed, dagelijks worden aangeraakt en worden blootgesteld aan huishoudelijk geluid, komen aan met een fundament. Puppy's die in een bijgebouw, een kennelblok of een commerciële fokkerij worden opgevoed, komen aan zonder, en geen enkele inspanning vanaf week acht vervangt dat volledig.

Dat maakt de keuze van de fokker een socialisatiebesluit, niet alleen een ethische. Ontmoet de moeder en observeer haar gedrag met jou, niet alleen met haar baasje. Zie waar de puppy's echt wonen, niet waar ze naartoe zijn gebracht om bekeken te worden. Vraag welke oppervlakken, geluiden en mensen ze hebben ontmoet.

Week acht tot twaalf zijn van jou, en ze zijn kort.

Je hebt ongeveer een maand aan 'prime time', overlappend met settelen, zindelijkheidstraining, een angstperiode en een vaccinatiecyclus. Daarom is een plan beter dan goede voornemens.

Opvang en oudere puppy's.

Als je een puppy van vier of vijf maanden in huis neemt, is het eerlijke standpunt dat je niet meer aan het socialiseren bent, maar aan het tegenconditioneren. De methoden zijn anders, langzamer en kunnen beter worden uitgevoerd met professionele begeleiding. Zeg dat vroegtijdig in plaats van te proberen een gemist venster in twee weken te proppen, want dat is hoe 'flooding' ontstaat.

Wat telt eigenlijk als blootstelling

Baasjes krijgen te horen dat ze een puppy aan een groot aantal mensen en plaatsen moeten introduceren. Het getal is bijna betekenisloos. Wat de hersenen van de puppy registreren, is de emotionele toestand waarin hij zich op dat moment bevond.

Een blootstelling telde als al deze drie punten waar zijn.

De puppy koos om toenadering te zoeken. Je hebt hem niet naar het ding toe gedragen en niemand liep op hem af. Beweging naar het nieuwe ding kwam van de puppy.

De puppy had weg kunnen gaan. Er was afstand beschikbaar, geen spanning op de riem die hem vooruit trok en geen cirkel van mensen eromheen. Keuze is het actieve ingrediënt.

De puppy herstelde snel. Binnen een paar minuten at hij, snuffelde hij, bewoog hij losjes en was hij geïnteresseerd in iets anders.

Als de puppy bang was, verliep de sessie in omgekeerde richting. Angstkoppeling onder dwang is hoe je een hond bouwt die slechter is met het ding dan wanneer hij het nooit had ontmoet. Dit is de meest voorkomende manier waarop goedbedoelende baasjes het probleem creëren dat ze probeerden te voorkomen.

Let op de vroege signalen in plaats van de voor de hand liggende. Voedsel weigeren dat hij normaal wel aanneemt, tongelen, een gesloten bek, de kop afwenden, een verlaagde of stijf kwispelende staart, een opgetild pootje en een volledige lichaamsshake als het ding vertrekt. 'Whale eye' en bevriezen zijn laat. Tegen de tijd dat een puppy gromt, zijn er al verschillende eerdere signalen gemist.

De categorieën om te dekken, niet het aantal

Honden generaliseren slecht, dus breedte binnen elke categorie is belangrijker dan herhaling erin.

Behandeling verdient een specifieke opmerking. De meeste volwassen honden die verdoving nodig hebben voor een nagelknipbeurt, een oorcontrole of een muilkorf, hebben nooit geleerd dat die dingen goede uitkomsten voorspellen. Het aanleren duurt minuten per dag tijdens het venster en jaren daarna.

Alleen zijn verdient hetzelfde. Een puppy die nooit alleen wordt gelaten, omdat er de eerste maanden altijd iemand thuis is, leert dat gezelschap constant is. Bouw vanaf de eerste week korte, kalme, geplande afwezigheden in, beginnend met een paar minuten en terugkerend voordat de puppy in paniek raakt.

Een afgebakende rustplaats is waar de puppy leert om uit te schakelen. Elk uitstapje zou hier moeten eindigen, niet met meer stimulatie.

Het schema

Zie elke dag als een klein budget in plaats van als een checklist die voltooid moet worden.

Een werkbaar dagpatroon vanaf week acht.

Een of twee korte uitstapjes, elk van een paar minuten feitelijke blootstelling in plaats van een uur wandelen. Een of twee nieuwe categorieën per dag, niet vijf. Eén hanteersessie van een minuut of twee, gecombineerd met voedsel. Verschillende geplande slaapblokken in een rustige ruimte. Eén korte geplande afwezigheid.

Week acht tot negen: thuis en de directe wereld.

De prioriteit is het huis zelf, omdat een puppy die nog nooit in een huis heeft gewoond, het nieuw vindt. Huishoudelijke geluiden op laag volume, de vloeroppervlakken die je bezit, de stofzuiger ingeschakeld in een andere kamer, de deurbel, de auto met draaiende motor en dan een heel kort ritje. Een klein aantal kalme volwassenen ontmoeten in je eigen huis. Eerste korte afwezigheden. Niets druk.

Neem de puppy mee naar buiten om te zitten en naar de wereld te kijken voordat hij volledig is gevaccineerd. Een puppy in je armen aan het eind van een rustige straat, kijkend naar een bus die voorbijrijdt, doet aan echte socialisatie zonder grondcontact.

Week negen tot elf: de overlap met de angstperiode.

Veel puppy's maken rond deze leeftijd een periode door waarin ze bekende dingen plotseling verdacht vinden. Forceer niets tijdens deze periode en plan je grootste evenementen niet hier. Verminder de intensiteit en behoud variatie. Iets wat een puppy bang maakt in een angstperiode blijft onevenredig hangen.

Dit is ook wanneer de eerste bezoeken aan de dierenarts vallen. Vraag om een bezoek voor wegen en snoepjes zonder procedure, zodat de kliniek niet wordt gedefinieerd door de vaccinatie.

Week elf tot veertien: verbreed de wereld.

Stad, vervoer, cafés, huizen van anderen, kalme volwassen honden, vee bij een hek. Puppycursussen als ze goed worden gegeven. De test voor een goede cursus is of puppy's mogen observeren in plaats van verplicht moeten spelen, of het aantal puppy's beperkt wordt, of de eerste vaccinatie vereist is en de vloer schoon is, en of de instructeur tijd besteedt aan het leren lezen van stresssignalen door de baasjes.

Na veertien weken: onderhouden, niet stoppen.

Het venster vernauwt, maar het leren stopt niet. Alles wat voor die tijd is gesocialiseerd, heeft periodieke herhaling nodig, anders vervaagt het. De puberteit brengt ergens in de tweede helft van het eerste jaar een tweede periode van voorzichtigheid met zich mee, wanneer een voorheen zelfverzekerde hond kan beginnen te reageren op dingen die hij voorheen negeerde. Dat is normale ontwikkeling, geen trainingsfout, en de reactie is meer afstand en meer geduld in plaats van meer druk.

Het logboek bijhouden

Een schriftelijk dossier verandert een vaag plan in iets wat je kunt controleren, en het is het eerste waar een gedragsprofessional om zal vragen.

Schrijf voor elke sessie de datum op, wat de puppy ontmoette, de afstand, hoe lang en een oordeel van één woord: ontspannen, nieuwsgierig, voorzichtig of bezorgd. Alles wat erger is dan voorzichtig, is een notitie om het verder weg opnieuw te doen.

Het wekelijks lezen van het dossier onthult twee dingen die je dagelijks niet zult opmerken: categorieën die je stilletjes hebt vermeden en elke categorie waarin het oordeel in de loop van de tijd de verkeerde kant op gaat. Afwijking in de verkeerde richting is de vroege waarschuwing die telt.

Waar het gebruikelijke advies faalt

"Neem hem mee naar het hondenpark om te socialiseren."

In hondenparken zitten ongecontroleerde volwassen honden met een onbekend temperament. Eén beangstigende ontmoeting in het venster kan levenslange reactiviteit veroorzaken, en een puppy die leert dat elke hond spelen betekent, wordt een puber die niet voorbij een hond kan lopen. Kalme, tolerante, bekende volwassen honden zijn meer waard dan een dozijn vreemden.

"Laat iedereen hallo zeggen."

Omringd worden en over zich heen laten hangen leert puppy's dat de aankomst van mensen controleverlies betekent. Vraag mensen om stil te blijven staan, weg te kijken en de puppy de toenadering te laten maken. Als een vreemde naar de puppy reikt, is het volkomen redelijk om nee te zeggen.

"Laat hem eraan wennen door het meer te doen."

Herhaalde blootstelling op een intensiteit die het dier niet aankan, is 'flooding' en het produceert ofwel afsluiting of sensitisatie. De juiste versie is om de intensiteit te verminderen totdat de puppy comfortabel is, en dan in kleine stappen te verhogen. Afstand, volume en duur zijn de drie knoppen.

"Maak hem moe, dan gedraagt hij zich."

Lange wandelingen met een jonge puppy belasten groeiende gewrichten en, wat belangrijker is, een oververmoeide puppy is een bijterige, hectische, onleerbare puppy. Mentale arbeid en slaap produceren een kalmere hond dan afstand.

"Hij is in orde, hij is gewoon enthousiast."

Hoge opwinding en angst lijken op elkaar bij een puppy: snelle beweging, happen, onvermogen om voedsel zachtjes aan te nemen, opspringen. Beoordeel op basis van of de puppy zich kan losmaken en tot rust kan komen, niet op basis van hoe snel hij beweegt.

Wat verandert door ras en door individu

Het ras verandert het startpunt, het tijdschema en het doel.

Veehoedende rassen zijn geselecteerd op voorzichtigheid met vreemden, en hun gevoelige periode neigt eerder te lopen en sneller te eindigen. Doe het werk vroegtijdig en accepteer dat beleefde tolerantie, geen vriendelijkheid, het realistische doel is.

Herdershonden zijn gebouwd om te reageren op beweging, dus fietsen, joggers, auto's en rennende kinderen zijn de categorieën die het zorgvuldigste werk vereisen. Achtervolgen is intrinsiek lonend, dus herhaling maakt het sterker.

Terriërs brengen opwinding en volharding met zich mee. Het werk gaat evenzeer over het leren uitschakelen als over het ontmoeten van dingen.

Brachycefale rassen raken snel oververhit en vermoeid, dus sessies moeten korter en koeler zijn, en elk teken van verhoogde ademhalingsinspanning beëindigt het uitje.

Toy-rassen worden overal mee naartoe gedragen en leren nooit een hond te zijn op grondniveau. Zet ze neer, op schone grond, op hun eigen voeten.

Reuzenrassen worden gedragen totdat ze te zwaar zijn om te dragen, en ontmoeten de wereld dan op een leeftijd waarop het veel moeilijker is.

Jachthondenrassen zijn over het algemeen geselecteerd op sociabiliteit en zullen veel vergeven, wat de reden is dat dit ook de rassen zijn waar baasjes onderschatten hoeveel het werk uitmaakte totdat ze er een tegenkomen bij wie het niet gedaan is.

Individueel temperament staat boven dit alles. Een van nature voorzichtige puppy heeft dezelfde lijst nodig op grotere afstand en in een langzamer tempo, niet minder. Een van nature dappere puppy heeft dezelfde lijst nodig plus expliciete oefening in niets doen.

Dit is de uitkomst waar het schema voor is: een volwassene die de gewone wereld niet opmerkelijk vindt.

Wat je nooit moet doen

Sleep of draag een bange puppy niet naar het ding dat hij vermijdt. Elke herhaling versterkt de associatie.

Gebruik geen riemcorrecties, een verheven stem of enig schrikachtig apparaat in de buurt van iets dat de puppy al zorgwekkend vindt. Je koppelt pijn of angst aan het ding waar je wilt dat hij van houdt.

Sta niet toe dat vreemden de puppy oppakken. Opgetild worden door een onbekend persoon verwijdert elke vluchtoptie die een puppy heeft.

Laat een puppy niet herhaaldelijk omver lopen door uitbundige honden in de veronderstelling dat ze het zelf zullen oplossen. Dat zullen ze doen, en de les zal zijn dat honden beangstigend zijn.

Sla de dierenarts en de trimsalon niet over totdat er iets misgaat. Beide zijn plaatsen die het waard zijn om eerst voor niets te bezoeken.

Straf een grom niet. Grommen is informatie, en een hond die geleerd is niet te grommen, bijt alsnog, alleen zonder waarschuwing.

Verwar een vermoeide, overprikkelde puppy niet met een slecht opgevoede puppy. Controleer de slaap voordat je de training aanpast.

Rust tussen sessies is geen 'downtime'. Consolidatie van wat de puppy heeft geleerd gebeurt tijdens de slaap.

Wanneer hulp zoeken

Boek deze week een gekwalificeerde, 'force-free' gedragsprofessional, in plaats van te wachten, als de puppy gromt, hapt of uitvalt naar mensen of honden, bevriest en niet wil bewegen, buiten het huis nergens voedsel wil aannemen, in paniek raakt bij aanraking of geen herstel vertoont na een beangstigende gebeurtenis.

Praat eerst met je dierenarts als een voorheen zelfverzekerde puppy plotseling angstig wordt, het vermijdt om op één specifieke plek aangeraakt te worden, zijn houding of gang verandert of prikkelbaar wordt wanneer hij wordt benaderd. Pijn en ziekte veroorzaken veel vaker gedragsveranderingen dan baasjes verwachten, en een gedragsplan dat is gebouwd op een niet-gediagnosticeerd medisch probleem zal niet werken.

Breng je logboek, video van het gedrag gefilmd vanaf een afstand, de leeftijd van de puppy bij het verlaten van het nest, wat je weet van de opgroeijomgeving en hoe de moeder was. Die geschiedenis vormt het plan meer dan enige beschrijving van het huidige gedrag.