De gezondheid van je pekinees begrijpen

Kort antwoord

De pekinees is een waardige en trouwe metgezel die specifieke aandacht nodig heeft voor ademhaling, ogen en skelet. Door hun unieke lichaamsbouw zijn ze gevoelig voor aandoeningen van ademhaling, gewrichten en wervelkolom. Door subtiele veranderingen in beweging of ademhaling te volgen en een slank gewicht te houden, help je je huisdier comfortabel te leven.

Brachycefaal syndroom en obstructief luchtwegsyndroom

De pekinees is een ras met een korte snuit, een erkende tendens bij het ras. Deze bouw kan leiden tot obstructie van de bovenste luchtwegen. Thuis hoor je misschien snuiven, snurken of fluiten bij het ademen, vooral bij inspanning of warmte. Als de hond moeite heeft om op adem te komen of blauwachtig tandvlees heeft, is dit een spoedgeval. De dierenarts doet meestal een lichamelijk onderzoek en kan beeldvorming gebruiken. De meest gemaakte fout is zwaar hijgen normaal te vinden en activiteit bij warm of vochtig weer niet te beperken.

Oogproblemen

Oogproblemen zijn bij dit ras goed bekend. Door de prominente ogen zijn ze gevoelig voor irritatie, droogte en letsel. Je ziet misschien knijpen met de ogen, krabben aan de snuit of overmatige afscheiding. De dierenarts gebruikt speciaal licht en een kleuringstest om krassen of zweren op het oogoppervlak te zoeken. Houd het haar rond de ogen kort en schoon. Als de hond plotseling een oog dicht houdt of het oog troebel lijkt, zoek snel hulp om blijvende schade te voorkomen.

Mitralklepaandoening en myxomateuze mitralklepaandoening

Deze hartaandoeningen zijn erkende tendensen bij het ras. Myxomateuze mitralklepaandoening is een veelvoorkomende zorg bij kleine rassen. Je merkt misschien eerst aanhoudende hoest, vooral 's nachts, of minder energie. De dierenarts luistert bij een routinecheck naar een hartruis. Wordt die gevonden, dan is echo van het hart de standaardtest om de klepstructuur te beoordelen. Wacht niet op instorting: regelmatige gezondheidschecks vangen deze veranderingen het best vroeg op.

Patellaluxatie

Hierbij schuift de knieschijf uit de normale groef – een erkende tendens bij het ras. Je ziet misschien dat de hond een stap overslaat, een achterpoot even optilt of ongewoon loopt. De dierenarts onderzoekt de knie op instabiliteit. Help met gezond gewicht en matten op gladde vloeren voor meer grip. Als de hond plotseling een poot niet kan belasten, is dierenartsonderzoek nodig om breuk of ernstige luxatie uit te sluiten.

Tussenwervelschijfaandoening

Deze aandoening is een erkende tendens bij het ras; hoe ze overerft is niet volledig duidelijk. Het betreft de schijven tussen de wervels. Je merkt misschien stijfheid, aarzeling om te springen of trappen te lopen, of pijn bij aanraken van de rug. In ernstige gevallen zwakte of slepen met de achterpoten. De dierenarts doet een neurologisch onderzoek. Tekenen van verlamming of niet kunnen staan zijn een kritieke spoedgeval. Afwachten of de pijn vanzelf overgaat is een veelgemaakte fout die permanente zenuwschade kan geven.

Hydrocephalus

Deze aandoening met vochtophoping in de hersenen is een erkende tendens bij het ras; de overerving is niet volledig vastgesteld. Eigenaren merken gedragsveranderingen, trainingsproblemen of een ongebruikelijke kopvorm. De dierenarts beoordeelt reactiviteit en coördinatie. Desoriëntatie, aanvallen of het drukken van de kop tegen muren zijn urgente situaties die onmiddellijke dierenartsinterventie vragen.

Malocclusie

Problemen met tandstand zijn een erkende tendens bij het ras; de overerving is niet volledig duidelijk. Je merkt misschien moeite met oppakken van voer of chronisch kwijlen. De dierenarts inspecteert de bek bij routinebezoeken zodat tanden tandvlees of gehemelte niet beschadigen. Gebitshygiëne is essentieel; bij pijn tijdens het eten de stand laten beoordelen om langetermijnproblemen te voorkomen.