Veilig inwikkelen en fixeren van een papegaai: De borstkasregel

Snel antwoord

Er is één regel die belangrijker is dan alle techniekdetails bij elkaar: beperk nooit de borstkas van een papegaai. Vogels hebben geen middenrif. Ze ventileren hun longen door het borstbeen naar voren en beneden te bewegen, dus een hand of handdoek die het borstbeen stilhoudt, maakt ademhalen niet moeilijk, het stopt de ademhaling volledig.

Al het andere vloeit daaruit voort. De fixatie is kort, de borstkas blijft vrij, het hoofd wordt gecontroleerd in plaats van het lichaam samengeknepen, en een vogel die al onwel is, wordt thuis helemaal niet gevangen.

• Ondersteun de vogel, druk hem niet samen. U moet het borstbeen met elke ademhaling kunnen zien bewegen.
• Controleer het hoofd vanaf de zijkanten van de onderkaak. Omklem nooit de keel, knijp nooit in het lichaam.
• Stel een tijdslimiet in voordat u begint. Fixatie wordt gemeten in tientallen seconden, niet in minuten.
• Vogels kunnen niet zweten en verliezen warmte vooral door te ademen. Een vogel die in een handdoek gewikkeld is en worstelt, raakt snel oververhit.
• Een vogel die dik zit, stil is, met de staart wipt of met een open snavel ademt, moet in een reismandje worden vervoerd, niet worden gevangen en vastgehouden.

:::danger
Wikkel het lichaam van een vogel nooit strak in en houd hem nooit vast totdat hij stopt met worstelen.

Een papegaai die slap wordt in een handdoek kan aan het stikken zijn in plaats van rustig te worden. De spieren die het borstbeen bewegen zijn het enige ventilatiemechanisme dat een vogel heeft, en druk op de borstkas heft dit volledig op. Laat direct los als de vogel hapt, als de staart bij elke ademteug meebeweegt, als de tong ritmisch beweegt, als de poten slap worden of als de ogen sluiten. Zet de vogel op een zitstok en laat hem met rust.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom de borstkasregel bestaat

Zoogdieren ademen met een middenrif, een spierplaat die de longen van onderaf opentrekt. Vogels hebben dit niet.

De longen van een vogel zijn klein, stijf en vastgezet tegen de rug en ribben. Ze zetten niet uit. In plaats daarvan wordt lucht erdoorheen gepompt door een set luchtzakken die een groot deel van de lichaamsholte in beslag nemen, en die luchtzakken worden gevuld en geleegd door de beweging van de ribbenkast en het borstbeen.

Het borstbeen zwaait naar voren en beneden bij inademing en terug bij uitademing. Elke ademteug die een vogel neemt, is afhankelijk van de mogelijkheid tot deze beweging.

Houd een vogel stevig vast rond de borstkas en het borstbeen kan niet bewegen. Er is geen back-up mechanisme, geen gedeeltelijke ademhaling en geen waarschuwingsgeluid. Dit is de meest voorkomende manier waarop een vogel per ongeluk thuis wordt gedood door iemand met goede bedoelingen, en het gebeurt binnen zeer korte tijd.

Druk op de buik heeft hetzelfde effect, omdat sommige luchtzakken zich daar bevinden. Dit is de reden waarom een vogel met overgewicht, een vogel met een massa in de buik en een pop die een ei draagt, fixatie veel slechter verdragen dan een gezonde vogel van dezelfde soort.

Het tweede probleem: warmte

Vogels hebben geen zweetklieren. Ze verliezen warmte via de luchtwegen en via de onbevederde huid van het gezicht, de poten en de voeten.

Een vogel die in een handdoek is gewikkeld, heeft de meeste van deze wegen afgedekt. Een vogel die ook nog worstelt, genereert warmte. Een vogel in een warme kamer, of een vogel die onder een lamp wordt gehouden voor beter zicht, warmt nog sneller op.

Oververhitting bij een gefixeerde vogel ziet eruit als ademen met een open snavel, hangende vleugels om de flanken bloot te leggen en uiteindelijk ineenstorting. Het is de reden waarom elke fixatie moet worden gepland voor de kortst mogelijke duur en waarom de kamer comfortabel moet zijn in plaats van warm.

Train in plaats van fixeren

De beste fixatiesessie is degene die niet plaatsvindt. Het meeste waarvoor baasjes hun vogels vangen, kan worden vervangen door coöperatief gedrag, en coöperatief gedrag houdt onder stress veel beter stand dan dwang.

Wegen. Een zitstok op een gramweegschaal, met een beloning voor het erop staan, vervangt het vangen volledig en geeft u de meest nuttige gezondheidscijfers die u kunt verzamelen.

Reismandjes. Een reismandje dat open in de kamer staat, met lekkers erin, wordt een plek waar de vogel vrijwillig ingaat. Een vogel de ochtend van een afspraak een reismandje in jagen leert de vogel dat het reismandje voorspelt dat hij opgejaagd zal worden.

Medicatie. Veel vogels kunnen leren om vrijwillig een spuitje met vloeistof aan te nemen, vooral als de spuit eerder is gebruikt om iets lekkers toe te dienen. Vraag de dierenarts of dit mogelijk is voor het specifieke medicijn voordat u ervan uitgaat dat het niet kan.

Nagel- en snavelverzorging. Vrijwillig het aanbieden van een poot op een zitstok kan worden getraind. In de praktijk zijn de meeste baasjes beter af als ze de nagels laten doen door een dierenarts of een ervaren vogelverzorger, omdat het leven in de nagel van een papegaai hevig bloedt en snavelwerk apparatuur en oordeel vereist.

Handdoekgewenning. Een handdoek kan over weken heen worden geïntroduceerd als een neutraal of prettig object: gedrapeerd bij de vogel, dan over een hand, dan gebruikt voor een seconde contact, altijd gepaard met iets wat de vogel lekker vindt en altijd beëindigd voordat de vogel bezwaar maakt. Een vogel die is geleerd dat een handdoek geen bedreiging is, is in een echt noodgeval veel veiliger te hanteren.

Niets hiervan neemt de noodzaak weg om te weten hoe u een vogel op de juiste manier fixeert. Het vermindert alleen hoe vaak u het hoeft te doen.

Houd het hoofd te allen tijde zichtbaar. De stand van de snavel, tongbeweging en of de ogen open blijven, zijn uw meetinstrumenten.

Het op de juiste manier doen, wanneer u moet

Bereid alles volledig voor voordat u begint.

Alles wat u nodig heeft is open, klaargelegd en binnen bereik. De kamer is op een comfortabele temperatuur, niet warm. Ramen en deuren zijn gesloten, ventilatoren en andere huisdieren zijn uit de ruimte, en harde oppervlakken waar een vogel zou kunnen vallen zijn bedekt. Beslis wat de maximale tijd is voordat u begint en laat iemand anders de tijd bijhouden.

Twee personen zijn beter dan één voor alles wat groter is dan een valkparkiet, en essentieel voor ara's en grote kaketoes. Eén persoon fixeert en bewaakt de ademhaling, de ander voert de taak uit.

Dim het licht in de kamer een beetje.

Minder licht verlaagt de neiging van een vogel om te vliegen en maakt de vangst rustiger. Volledige duisternis is niet nodig en desoriënteert de vogel.

Benader één keer, vastberaden, vanaf de zijkant of achterkant.

Herhaalde mislukte pogingen zijn veel stressvoller dan één rustige, competente vangst. Jaag een vogel nooit op tot hij uitgeput is. Een uitgeputte vogel is een hyperthermische vogel met opgebruikte reserves, en dat is precies de staat waarin fixatie gevaarlijk wordt.

Gebruik een handdoek die groot genoeg is om de vogel en uw handen te bedekken.

De handdoek is een barrière en een ondersteuning, geen wikkel. Hij moet voorkomen dat de snavel u bereikt en de poten iets geven om vast te grijpen, zonder ergens op te drukken.

Controleer eerst het hoofd.

Voor middelgrote en grote papegaaien zitten de duim en wijsvinger aan weerszijden van het hoofd net achter de onderkaak, waarbij ze het hoofd wiegen in plaats van omklemmen. Omsluit de keel niet. Druk niet onder de kaak. Zodra het hoofd onder controle is, kan de rest van de vogel ondersteund worden.

Ondersteun het lichaam zonder het samen te drukken.

De vogel ligt in de palm of tegen een onderarm, met de handdoek er losjes omheen. Uw greep zit op de handdoek en op het hoofd, niet vastgeklemd rond de ribbenkast. U moet gedurende de hele tijd de borstkas kunnen zien op en neer gaan.

Houd de vleugels of poten niet vast tegen weerstand in.

Een vleugel die wordt vastgehouden terwijl een vogel draait, is hoe vleugels breken. Beperk de vleugels voorzichtig met de handdoek in plaats van ze vast te houden.

Bewaak continu.

Let op ademhalen met open snavel, ritmische tongbeweging, staartwippen bij elke ademteug, plotselinge slapheid in de poten of sluitende ogen. Elk van deze signalen betekent: direct loslaten.

Laat op de juiste manier los.

Zet de vogel op een bekende zitstok, open de handdoek en stap achteruit. Fixeer niet verder om de vogel te controleren. Geef hem enkele minuten alleen. Een snelle ademhaling gedurende een minuut of twee daarna is te verwachten. Een ademhaling die na enkele minuten nog niet is gestabiliseerd, is een veterinair probleem.

Soortspecifieke en individuele verschillen

Grasparkieten, valkparkieten, dwergpapegaaien en andere kleine papegaaien.

Kleine lichaamsmassa betekent een veel kleinere warmte- en zuurstofreserve. Alles gebeurt sneller bij deze vogels, en het veilige venster voor fixatie is korter. Hun botten zijn navenant delicaat.

Conures, caiques en vergelijkbare middelgrote vogels.

Beheersbaar door één bekwaam persoon voor korte taken. Luidruchtig, beweeglijk en geneigd om door de handdoek heen in uw vingers te bijten.

Grijze roodstaarten.

Geneigd tot stressreacties en, als soort, tot een laag calciumgehalte in het bloed, wat zich kan uiten als zwakte of trillingen onder stress. Hanteer ze kort en stop vroeg.

Amazonepapegaaien.

Krachtige snavels en een sterke seizoensgebonden component in hun tolerantie voor hantering. Een vogel die in de winter rustig in een handdoek zit, kan in het voorjaar een ander dier zijn.

Kaketoes.

Produceren grote hoeveelheden poederdons, dat tijdens het worstelen in de lucht terechtkomt. Ze raken ook dramatisch in paniek en zijn sterk. Altijd met twee personen.

Ara's.

De snavel kan ernstig letsel toebrengen aan een menselijke hand. Fixatie is een klus voor twee personen, en voor de meeste baasjes is het een klus voor de dierenarts.

Soorten met lange staarten.

Staartveren breken gemakkelijk tegen een handdoek of een tafelrand. Laat de staart vrij hangen.

Elke vogel die onwel is.

De allerbelangrijkste variabele. Luchtwegaandoeningen, obesitas, massa's in de buik, eivorming en algemene zwakte verminderen de tolerantie van een vogel voor fixatie enorm. Een vogel in een van deze staten moet in een reismandje worden verplaatst, niet worden vastgehouden.

Wat u nooit moet doen

Druk of wikkel de borstkas niet samen.

Houd een vogel niet vast totdat hij stopt met worstelen. Stilte tijdens fixatie kan instorting betekenen.

Jaag een vogel niet door een kamer. Sluit de kamer af, dim het licht en vang in één keer.

Gebruik geen net. Tenen, vleugels en snavels raken verstrikt in het net en de paniek is erger.

Draag geen dikke handschoenen. Ze ontnemen u het vermogen om te voelen hoeveel druk u uitoefent, en vogels die met handschoenen worden gevangen, worden vaak permanent bang voor handen.

Fixeer een vogel niet als straf voor bijten of schreeuwen. Het schaadt het vertrouwen, leert niets en maakt echte noodgevallen moeilijker.

Blaas niet in het gezicht van een vogel, tik niet tegen de snavel en houd de snavel niet dicht.

Houd een vogel niet ondersteboven en houd hem niet vast bij de vleugels of bij één enkele poot.

Fixeer geen pop die mogelijk legnood heeft en druk niet op de buik van een vogel.

Probeer thuis geen nagels te knippen zonder een bloedstelpend middel en een plan voor wat te doen als een nagel bloedt.

Als een vogel los en in paniek is

Sluit deuren en ramen. Schakel plafondventilatoren en kookplaten uit. Bedek of gordijn grote ramen en spiegels af, want een vogel die tegen een reflectie vliegt, kan zijn nek breken.

Verlaag de verlichting geleidelijk in plaats van alles in één keer uit te schakelen. Een verduisterde kamer stopt de meeste vogels met vliegen, en een vogel die landt is een vogel die u kunt benaderen.

Laat de vogel tot rust komen. Een vogel in paniek die wordt achtervolgd, zal vliegen tot hij uitgeput is, en uitputting is de staat die u moet vermijden.

Benader dan langzaam met een handdoek laag gehouden en bevat hem in één beweging.

Wat de dierenarts wil weten

Wanneer u hulp moet zoeken

Ga onmiddellijk naar een vogeldierenarts als een vogel ineenstort, hapt of er niet in slaagt om binnen enkele minuten na het loslaten weer normaal te ademen.

Ga dezelfde dag nog voor een nagel of bloedveer die niet stopt met bloeden, voor elke vermoedelijke breuk of voor elke vogel die gehanteerd is en nu stil en dik zit.

Probeer helemaal niet te fixeren en ga rechtstreeks naar een dierenarts met de vogel in een reismandje als hij al met moeite ademt, met de staart wipt, zwak is, op de bodem van de kooi zit of perst.

Een goede fixatie eindigt met de vogel terug op een zitstok, binnen een minuut weer normaal ademend en niet meer geïnteresseerd in u dan voorheen.

Neem het gewichtsdossier en een beschrijving van hoe de vogel precies werd vastgehouden mee. Als er tijdens een fixatie thuis iets misging, verandert dat detail waar de dierenarts als eerste op let.