Papegaaien en een nieuwe partner: paarvorming, hormonaal gedrag en omgebogen agressie

Snel antwoord

Een papegaai die uithaalt naar je nieuwe partner is niet jaloers in de menselijke zin. Het dier heeft een paarband met je gevormd en verdedigt die band en het omliggende territorium tegen een rivaal, precies zoals het in een groep zou doen.

Dit kader is belangrijk, omdat jaloezie niet te behandelen is, maar paarvorming wel. Het gedrag wordt aangestuurd door hormonen, door het territorium en door de specifieke manieren waarop mensen papegaaien hanteren zonder te beseffen wat die aanrakingen signaleren.

Een papegaai die één persoon heeft gekozen, vertoont normaal gedrag voor zijn soort. Het probleem ligt bij het huishouden, niet bij het karakter van de vogel.

• Papegaaien vormen sterke, vaak exclusieve paarbanden en verdedigen deze.
• Agressie verschijnt meestal in of bij de kooi, wat het territorium van het nest is, en neemt af op neutraal terrein.
• Omgebogen agressie betekent dat de vogel vaak het hardst bijt in de persoon met wie hij de band heeft, omdat de rivaal buiten bereik is.
• Het aaien van de rug, staart en onder de vleugels van een papegaai is seksueel contact voor een vogel en versterkt de verkeerde band.
• Plotselinge agressie bij een voorheen kalme vogel kan duiden op pijn of ziekte en moet eerst worden uitgesloten.

Beslis in 60 seconden

Waarom het gebeurt

Papegaaien zijn geen solitair levende huisdieren die een huishouden tolereren. Het zijn groepsdieren die een primaire band vormen met één individu en dat individu als partner behandelen.

In huis is dat individu meestal een mens. Alles vloeit daaruit voort: de vogel wil nabijheid, voert de partner door te braken, verdedigt de gedeelde ruimte en behandelt een nieuwkomer die die persoon benadert als een concurrent.

De intensiteit varieert per soort. Kaketoes en amazones staan erom bekend. Sommige individuen van elke soort vormen brede banden en laten dit nooit zien.

Seizoen en licht spelen een rol. Lange dagen, overvloedig rijk voer en toegang tot donkere afgesloten ruimtes signaleren allemaal broedomstandigheden, en in een centraal verwarmd huis met lampen aan tot laat in de avond kunnen die omstandigheden het hele jaar aanhouden.

Omgebogen agressie, en waarom de vogel jou bijt

Dit is het patroon dat baasjes het meest verwarrend vinden. De nieuwe partner komt de kamer binnen en de vogel, die vrolijk op de hand van de vaste partner zit, draait zich om en bijt die persoon hard.

De vogel is opgewonden door de aanwezigheid van de waargenomen rivaal en kan deze niet bereiken. De agressie ontlaadt zich op het dichtstbijzijnde beschikbare doelwit.

Het is geen straf of een boodschap. Het is een overloop, en het betekent dat de vogel al over de drempel was voordat de beet plaatsvond.

De praktische consequentie is dat je moet reageren op de opwinding, niet op de beet. Zet de vogel kalm op zijn standaard op het moment dat de andere persoon verschijnt, voordat de spanning opbouwt. Dit consequent doen, neemt de situatie weg waarin de beet plaatsvindt.

Grote pupillen, een opgeheven nek, een uitgespreide staart en een stijve voorwaartse helling gaan vooraf aan de beet. Dat is het moment om de situatie te veranderen.

De waarschuwingssignalen lezen

Papegaaien geven duidelijke signalen voordat ze bijten, en de meeste baasjes hebben dit gemist in plaats van dat ze verrast zijn.

Pupilverwijding, waarbij de pupil snel samentrekt en uitzet, duidt op grote opwinding. Het gaat gepaard met opwinding, agressie en hofmakerij, dus lees het in samenhang met de rest van het lichaam.

Opgezette veren in de nek en op de schouders, met een plat, strak lichaam, is een dreighouding.

Een uitgespreide staart en licht geopende vleugels laten de vogel groter lijken.

Een voorwaartse helling met de snavel open, soms met een lage grom of gesis bij sommige soorten.

Voet-tillen, uithalen zonder contact en snavelklikken zijn allemaal waarschuwingen.

Een ontspannen papegaai heeft gladde veren, een los lichaam, slijpt de snavel zachtjes en staat vaak op één poot. Leren om het verschil te zien is het belangrijkste werk.

Wat het gedrag echt verandert

Haal alles van de kooi af.

De kooi is het nest. Agressie is daar het hoogst. Interacties met de nieuwe persoon vinden plaats in een andere kamer, op een verplaatsbare standaard, waar de vogel geen territorium te verdedigen heeft.

De nieuwe persoon wordt de bron van leuke dingen.

Niet aanraken, in het begin. Ze leveren het favoriete voer, laten een nootje in het bakje vallen en lopen weg, en houden later een lekkernij op snavelafstand vast op een stokje of lepel. De vogel bepaalt het tempo.

De vaste partner wordt saai tijdens die sessies.

Als jij de bron van alles blijft, is er geen stimulans om te veranderen. Stap terug en laat de nieuwe persoon voeren, trainen en belonen.

Beide personen trainen de vogel.

Eenvoudige beloningsgebaseerde gedragingen, opstappen, doelgericht aanraken, op een zitstok stationeren; geef de vogel een manier om met de nieuwe persoon te interageren die niet draait om het gehanteerd worden.

Stop met het contact dat paren signaleert.

Beperk het aanraken tot de kop en nek. Het aaien van de rug, de staartaanzet, onder de vleugels en rond de cloaca is hofmakerij en stuurt direct de hormonale staat aan die je probeert te verminderen.

Beheer de hormonale triggers.

Verkort de dag en zorg voor een lange, echt donkere nacht. Verwijder nestkasten, huisjes, tentjes en elke donkere holte, inclusief kasten en ruimtes onder meubels. Verminder warm en zacht voer. Verwijder of roteer een spiegel of speelgoed waar de vogel het hof mee maakt.

Straf nooit.

Niet schreeuwen, niet de kooi afdekken als straf, niet met de vinger tegen de snavel tikken, de vogel niet laten vallen. Dit alles verhoogt de agressie en het laatste riskeert letsel.

Foerageerwerk absorbeert de energie die anders in het bewaken van een persoon zou gaan zitten, en het geeft het nieuwe huishoudlid iets nuttigs om aan te bieden.

Tijdlijn en verwachtingen

Weken tot maanden, geen dagen. Een vogel die jarenlang een band heeft gehad met één persoon zal dat niet in veertien dagen opnieuw toewijzen.

Vooruitgang wordt gemeten in verminderde opwinding in plaats van in genegenheid. Het eerste doel is een vogel die niet gespannen raakt wanneer de nieuwe persoon binnenkomt. Het accepteren van hantering komt veel later, en bij sommige vogels komt het nooit volledig terug.

Consistentie tussen beide personen is belangrijker dan techniek. Als een van hen de vogel op de schouder laat zitten en de rug aait, wordt het werk van de ander continu ongedaan gemaakt.

Terugvallen rond een hormonaal seizoen zijn normaal en betekenen niet dat het plan is mislukt.

Eerst de medische verklaringen uitsluiten

Een voorheen kalme papegaai die gedurende dagen of weken agressief wordt, heeft een vogelarts-onderzoek nodig voordat er een gedragsplan wordt opgesteld.

Pijn door artritis, een oude breuk, ontsteking van de veerfollikel of een intern probleem maakt hantering onaangenaam en bijten rationeel.

Gezichtsverlies maakt een naderende hand schrikbarend.

Reproductieve ziekte, inclusief chronisch eieren leggen en eileiderproblemen bij hennen en testikelziekte bij hanen, drijft hormonale agressie aan die gedragstherapie alleen niet zal verhelpen.

Vergiftiging door zware metalen en leverziekte veroorzaken beide gedragsveranderingen.

Wat je nooit moet doen

Herplaats niet in de veronderstelling dat de vogel de nieuwkomer nooit zal accepteren. De meeste van deze gevallen verbeteren aanzienlijk met management.

Forceer geen contact tussen de vogel en de nieuwe persoon. Gehanteerd worden door iemand waartegen de vogel zich verdedigt, werpt het proces terug.

Laat de vogel niet op schouders zitten tijdens een hormonale of agressieve fase.

Gebruik geen enkele vorm van straf. Het maakt papegaai-agressie betrouwbaar erger.

Moedig het braken van voer op een persoon niet aan, en behandel het niet als genegenheid die beantwoord moet worden. Het is hofmakerij en versterkt de paarband die je probeert los te maken.

Bied geen nestkast aan "zodat de vogel zich veilig voelt". Het doet het tegenovergestelde van wat je wilt.

Wanneer hulp inschakelen

Boek een vogelarts als agressie nieuw is, als het snel is geëscaleerd, of als er fysieke tekenen naast zijn, inclusief eieren leggen, gewichtsverandering, een aanhoudende zwelling, of een verandering in de ontlasting.

Krijg hulp van een gekwalificeerde papegaaigedragsprofessional als beten de huid doorbreken, als iemand in het huishouden bang is voor de vogel, of als er geen vooruitgang is na enkele weken van consistent management.

Zoek medisch advies voor elke beet van een papegaai die de huid doorbreekt, vooral op het gezicht of de handen, omdat vogelbeten snel geïnfecteerd raken.

Het realistische doel is een ontspannen vogel die de nieuwe persoon kalm tolereert, niet een vogel die iedereen evenzeer liefheeft.

Breng een video van het gedrag mee, een notitie van wanneer het begon, het lichtschema, het dieet en een eerlijke beschrijving van hoe de vogel normaal wordt aangeraakt. Die vier dingen verklaren de meeste gevallen.