Verzorging van papegaaienveren en de rui: Waarom borstels niet thuishoren bij vogels en wat wél helpt

Snel antwoord

Papegaaien verharen niet, dus er bestaat geen verhaar-hulpmiddel voor een papegaai. Borstels, kammen, slickerborstels, harken en trimhulpstukken zijn allemaal ontworpen voor de vacht van zoogdieren en elk van deze hulpmiddelen beschadigt de veren.

Een veer is een precisieconstructie. Duizenden kleine haakjes vergrendelen naburige baarden tot een doorlopend oppervlak en een vogel besteedt een groot deel van de dag aan het met de snavel weer in elkaar ritsen van die haakjes. Een borstel trekt ze uit elkaar en in tegenstelling tot een klit in een vacht kan een beschadigde veer niet worden gerepareerd. De schade blijft bestaan totdat de vogel de veer tijdens de rui verliest, wat nog vele maanden kan duren.

De veren op het hoofd en de nek zijn de plekken waar een papegaai niet met de eigen snavel bij kan, en daarom zijn deze belangrijk voor zowel de verzorging als de diagnose.

• Water is het verzorgingsinstrument. Baden, niet borstelen, is wat de eigen veer- en vachtverzorging van een papegaai ondersteunt.
• De rui is een geplande vervanging, geen verhaarseizoen, en wordt aangestuurd door daglengte en Gezondheid.
• Groeiende veren bevatten bloedvaten. Trek nooit een veer uit en verwijder nooit de schacht van een veer op de vleugel of het lichaam.
• Veeruitval waarbij het hoofd betrokken is, heeft een medische oorzaak. Veerschade die stopt op de plek waar de snavel bij kan, is gedragsmatig.
• Veren bestaan bijna volledig uit eiwitten, dus een dieet op basis van zaden zorgt voor een zichtbaar slechte rui.

:::danger
Trek nooit een veer uit een papegaai en knip nooit in een klit waarvan u denkt dat u die heeft gevonden.

Groeiende veren, vaak bloedpennen of pennen genoemd, bevatten een slagader en een ader die door de schacht lopen. Een geknakte of uitgetrokken groeiende veer bloedt uit de schacht en een vogel kan voor zijn grootte een gevaarlijke hoeveelheid bloed verliezen. Er zijn ook geen klitten om weg te knippen: wat eruitziet als een pluk, is ofwel een schacht die nog niet is geopend, vuil dat moet worden weggewassen, of beschadigde veren die bij de volgende rui zullen worden vervangen. Knippen in een pluk veren brengt het risico met zich mee in de huid te snijden, en de huid over de borst en vleugel is dun.
:::

Beslis in 60 seconden

Hoe de rui daadwerkelijk werkt

Veren zijn dode structuren zodra ze volgroeid zijn. Ze slijten, verbleken en breken, en de enige manier om ze te vernieuwen is door ze te verliezen en opnieuw te laten groeien. Dat proces is de rui, en bij papegaaien is het een gecontroleerde vervanging in plaats van massale uitval.

Vleugel- en staartveren vallen in een vaste volgorde uit, meestal een bijpassend paar aan beide kanten, zodat de vleugel tijdens het proces bruikbaar blijft. Het is de moeite waard om deze symmetrie te leren herkennen, omdat een asymmetrisch patroon, of een vleugel die meerdere aangrenzende veren tegelijk mist, abnormaal is en wijst op schade, ziekte of plukken in plaats van een normale rui.

De trigger is grotendeels de daglengte, aangepast door hormoonstatus, voeding en algehele Gezondheid. Wilde papegaaien ruien op voorspelbare momenten in het jaar. Papegaaien die in huis leven onder verlichting die van 's ochtends vroeg tot laat in de avond brandt, verliezen dat signaal vaak, met als resultaat een vogel die constant een beetje lijkt te ruien en de cyclus nooit netjes afrondt. Het aanpassen van het lichtschema, met een echte lange en donkere nacht, is een van de meest effectieve interventies die beschikbaar zijn.

Elke nieuwe veer komt tevoorschijn in een keratine-schacht, gevoed door een bloedvat dat door het midden van de schacht loopt. Terwijl de veer groeit, is het een levende structuur en doet het pijn als ertegenaan wordt gestoten. Naarmate de veer rijpt, trekt de bloedtoevoer zich terug, droogt de schacht op en verwijdert de vogel deze met de snavel, wat het fijne witte stof produceert dat rond een ruiende vogel te zien is.

Veren op het hoofd en de nek vormen de uitzondering, omdat geen enkele vogel met de eigen snavel bij zijn hoofd kan. In het wild, en in een hecht koppel, doet een partner dat werk. Bij een vogel in huis doet het Baasje dat, of doet niemand het.

Wat een ruiende papegaai nodig heeft

Water, en veel ook.

Regelmatig baden is het meest nuttige dat u kunt aanbieden. Het verzacht schachten, verwijdert stof en vuil en zorgt voor een lange poetsbeurt daarna, wat de conditie van de veren daadwerkelijk herstelt. Opties zijn een fijne vernevelaar, een ondiepe schaal, een zitstok voor in de douche of het laten lopen van een kraan voor een vogel die dat prettig vindt. Gebruik gewoon water op kamertemperatuur en laat de vogel zelf bepalen hoe ver hij gaat. Gebruik nooit shampoo, conditioner, schoonmaakmiddelen of een product dat voor een andere soort op de markt wordt gebracht.

Soorten verschillen. Kaketoes, grijze roodstaarten en valkparkieten produceren grote hoeveelheden poederdons, een fijn keratine-stof van gespecialiseerde veren, en zij moeten vaak baden voor zowel hun eigen comfort als voor de luchtkwaliteit in de kamer. Amazones en ara's geven over het algemeen de voorkeur aan een flinke douchebeurt en zullen vaak enthousiast baden onder de douche of in de regen.

Eiwitten en de voedingsstoffen die keratine opbouwen.

Een veer bestaat bijna volledig uit eiwit, rijk aan zwavelhoudende aminozuren, en het laten groeien van een volledige set is metabolisch kostbaar. Zaadmengsels zijn arm aan precies deze voedingsstoffen, en dat is de reden waarom vogels die op zaden worden gehouden langzaam ruien, een doffe kleur krijgen, schachten behouden en stressstrepen vertonen. Een basis van geformuleerde pellets met groenten ondersteunt de rui veel beter. Probeer niet op eigen houtje aminozuursupplementen toe te voegen, want overdosering van individuele voedingsstoffen veroorzaakt eigen problemen.

Luchtvochtigheid.

Droge verwarming in huis maakt schachten broos en het poetsen minder effectief. Baden helpt hier plaatselijk bij, en het verhogen van de luchtvochtigheid in de kamer helpt in de winter.

Slaap.

Een lange, donkere, ononderbroken nacht. Dit ondersteunt de hormooncyclus waar de rui afhankelijk van is en vermindert de hormonale drang die vogels in een constante broedconditie brengt.

Geduld met het temperament.

Een papegaai met veel pennen is oprecht ongemakkelijk. Verwacht een korter lontje, meer gedrag waarbij het hoofd wordt ingetrokken en minder tolerantie voor aanraking, en verlaag uw eisen aan de vogel in plaats van door te zetten.

Helpen bij pennen op het hoofd, en waar te stoppen

Dit is de enige handmatige verzorging van veren die passend is, en deze is beperkt.

Bied een zachte kriebel aan op de achterkant van het hoofd en de nek, tegen de groeirichting van de veren in, met een vingertop. Een vogel die dit wil, zal zijn hoofd buigen, de nek opzetten en stil blijven zitten. Een vogel die wegtrekt, bijt of wegstapt, wil het niet, en het antwoord is stoppen in plaats van doorgaan.

Schachten die klaar zijn, vallen er met bijna geen druk af als droog, schilferig wit materiaal, voorzichtig tussen vinger en duim gerold. Schachten die nog niet klaar zijn, voelen wasachtig aan en zitten vast aan een schacht die nog steeds van bloed wordt voorzien, en ze forceren is pijnlijk en kan bloedingen veroorzaken.

Doe dit nooit bij vleugelveren, staartveren of lichaamsveren. De vogel kan daar zelf bij, en de veren waar hij niet bij kan, zijn de veren die nog groeien en met rust gelaten moeten worden.

Gebruik nooit een hulpmiddel. Alleen vingers, en alleen als de vogel het toelaat.

De veren lezen

Stressstrepen.

Fijne, doorschijnende lijnen die over de vlag lopen, allemaal op dezelfde afstand van de basis op veren die tegelijkertijd zijn gegroeid. Ze leggen een periode vast waarin de vogel ziek was, voedingsstoffen tekortkwam of onder aanzienlijke stress stond terwijl die veer werd gevormd. Eén set strepen van een bekende gebeurtenis is geschiedenis. Herhaalde sets in opeenvolgende ruien betekenen dat het probleem aanhoudt.

Achtergebleven schachten.

Veren die hun witte omhulsel behouden in plaats van schoon af te schilferen. Wijst op slechte voeding, lage luchtvochtigheid, ziekte of een vogel die niet goed poetst omdat hij onwel is of pijn heeft.

Misvormde, verdikte, gedraaide of vernauwde veren.

Abnormale veerontwikkeling is geen verzorgingsprobleem. Circovirus, de oorzaak van de papegaaienziekte (PBFD), en het aviaire polyomavirus beschadigen beide de ontwikkelende veer bij de follikel, en beide zijn overdraagbaar op andere vogels. Elke vogel die consequent abnormale veren produceert, moet worden getest en uit de buurt van andere vogels worden gehouden totdat dit is gebeurd.

Aangegeten veren die stoppen bij een lijn.

Kijk waar de schade eindigt. Als het hoofd en de bovenkant van de nek perfect zijn en alles waar de snavel bij kan is aangegeten, versnipperd of ontbreekt, doet de vogel dit zichzelf aan. Verwoestend veergedrag heeft een lange lijst van medische oorzaken, waaronder huidziekte, pijn, luchtzak- en leverziekte, blootstelling aan zware metalen en voortplantingsziekten, en het wordt medisch onderzocht voordat het als gewoonte wordt behandeld.

Veeruitval inclusief het hoofd.

Omdat een papegaai niet bij zijn eigen hoofd kan, is uitval daar het gevolg van ziekte of een andere vogel. Bij een koppel is het normaal dat de ene vogel de veren op het hoofd en de nek van zijn partner uittrekt, en dit is een relatieprobleem in plaats van een ziekte bij de geplukte vogel.

Een strak, glanzend verenkleed met schone randen en geen kale plekken is hoe een voltooide rui bij een goed dieet eruitziet.

Leeftijd, soort en seizoen

Jonge vogels.

De eerste volledige rui uit het juveniele verenkleed is een grote fysiologische vraag en valt vaak samen met het uitvliegen, spenen en verhuizen. Een jonge vogel die slecht ruit, is meestal een jonge vogel die slecht eet.

Volwassenen.

Zouden in een herkenbaar jaarlijks patroon moeten komen. Elke verandering in dat patroon is informatie.

Oudere vogels.

De rui vertraagt en de kwaliteit van de veren neemt af met de Leeftijd, chronische ziekte en verminderd poetsen door artrose. Een oudere papegaai met een plotseling slordig uiterlijk heeft vaak een pijn- of mobiliteitsprobleem in plaats van een verenprobleem.

Hormonale vogels.

Vogels in een constante broedconditie, aangedreven door een lange daglengte, rijk voedsel en nestgelegenheid, ruien slecht en plukken meer. Het beheersen van de hormonen verbetert de veren.

Winter binnenshuis.

Droge verwarmde lucht, korte natuurlijke dagen die kunstmatig worden verlengd en minder baden. Deze combinatie produceert de klassieke slordige papegaai in de winter, en dit wordt verholpen met luchtvochtigheid, lichtdiscipline en water.

Wat u nooit moet doen

Borstel, kam of gebruik geen enkel verzorgingsmiddel voor zoogdieren bij een papegaai.

Trek geen veer uit, hoe slordig deze er ook uitziet.

Verwijder geen schachten van vleugel-, staart- of lichaamsveren.

Knip niets af dat op een klit lijkt.

Was niet met shampoo, conditioner, olie, aloëproducten of iets anders dan gewoon water, tenzij een Dierenarts dit heeft voorgeschreven.

Gebruik geen haardroger. Hete lucht verbrandt de huid onder de veren, en veel haardrogers en verwarmde apparaten hebben coatings die dampen afgeven die dodelijk zijn voor vogels.

Ga er niet van uit dat veren kauwen verveling is voordat een Dierenarts de medische oorzaken heeft uitgesloten.

Introduceer een vogel met abnormale veren niet bij andere vogels voordat u bent getest.

Wanneer hulp inschakelen

Boek een afspraak bij de vogel-Dierenarts voor haaruitval waarbij het hoofd of gezicht betrokken is, voor veren die consequent misvormd zijn of hun schachten behouden, voor een rui die nooit voltooid raakt en voor elke kale plek waar de vogel met zijn snavel bij kan.

Ga dezelfde dag nog bij bloedingen uit een veerschacht, voor een vogel die opgezet en stil is en er slordig uitziet, en voor elke vogel die volledig is gestopt met poetsen.

Test voordat u vogels bij elkaar zet. Elke vogel met abnormale veerontwikkeling moet apart worden gehouden totdat de uitslag van de circovirus- en polyomavirus-testen bekend is, omdat beide zich gemakkelijk verspreiden via veerstof.

Breng de soort en Leeftijd, het exacte dieet inclusief traktaties, het dagelijkse licht- en donkerschema, de bad-routine, de luchtvochtigheid in de kamer, gedateerde foto's en eventuele veren die u heeft bewaard, of er andere vogels in huis zijn en wanneer het probleem is begonnen mee. Verwacht een lichamelijk onderzoek, bloedonderzoek, ontlastingsonderzoek, röntgenfoto's als interne ziekte of zware metalen worden vermoed, en PCR-testen op veer- en bloedmonsters waar de veerontwikkeling abnormaal is.