Contactroepen bij papegaaien wanneer u de kamer verlaat, en wanneer dit verandert in krijsen

Kort antwoord

Een papegaai die hard roept wanneer u de kamer verlaat, doet het meest normale wat een papegaai kan doen. In het wild blijven koppels in contact door over afstand naar elkaar te roepen, en een vogel die zijn koppel niet kan zien, roept totdat hij antwoord krijgt.

Dit is niet de aandoening verlatingsangst zoals bij honden, en het is geen aangeboren afwijking. Het is communicatie die typerend is voor de soort en die een probleem wordt in huis wanneer niemand antwoordt, wanneer het roepen escaleert in krijsen, of wanneer de vogel echt te weinig bezigheden heeft en te lang alleen is.

Een vogel die roept naar het koppel misdraagt zich niet. Hij stelt een vraag waarop een makkelijk antwoord is.

• Contactroepen is Normaal, en de juiste reactie is om te antwoorden, niet om het te negeren.
• Krijsen is anders dan contactroepen, en de twee vereisen een verschillende aanpak.
• Volume is een soortkenmerk, geen Symptoom. Kaketoes, ara's en conures zijn luidruchtige vogels.
• Een vogel negeren totdat hij stil wordt en dan terugkeren, leert de vogel dat alleen de hardste roep werkt.
• Plotseling nieuw krijsend gedrag bij een voorheen rustige vogel kan duiden op pijn, Ziekte of angst, en moet worden gecontroleerd.

:::info
Dit artikel gaat over roepen wanneer u vertrekt of uit het zicht bent.

Als het probleem van uw vogel opwinding en geluid is wanneer er bezoek komt, dan is dat een ander patroon met een andere oplossing, en dit wordt apart behandeld in de gids over contactroepen en opwinding bij bezoek.
:::

Beslis in 60 seconden

Wat een contactroep is

In het wild foerageren koppelleden verspreid door de begroeiing waar ze elkaar niet kunnen zien. Roepen en antwoorden is hoe ze bevestigen dat iedereen er nog is en veilig is.

Dat Gedrag zit in de genen en schakelt niet uit in een woonkamer. Wanneer u de keuken inloopt, heeft u het gezichtsveld van het koppel verlaten, en roept de vogel om u te lokaliseren.

De roep is meestal kort, herhaald met tussenpozen, en stopt wanneer er wordt geantwoord. Dat laatste deel is het diagnostische kenmerk. Een vogel die stil wordt wanneer u terugfluit, is aan het contactroepen.

De verschillen tussen soorten zijn groot en het zijn geen stoornissen. Molukkenkaketoes, ara's, conures en amazones zijn luidruchtige vogels omdat ze zijn geëvolueerd om over afstand gehoord te worden. Er een kopen en vervolgens de stem behandelen als een gedragsprobleem is een mismatch in verwachtingen in plaats van een aandoening die genezen moet worden.

Waarom dit geen verlatingsangst is

Verlatingsangst bij honden is een gedefinieerd klinisch syndroom: ongemak bij het alleen gelaten worden, met vernieling, vocalisatie, ontlasting en zelfverwonding, wat specifiek optreedt in de afwezigheid van het Baasje en oplost bij terugkomst.

Papegaaien ervaren wel ongemak bij isolatie, maar de vocalisatie die baasjes noemen is meestal het tegenovergestelde van een stoornis. Het is normale communicatie die plaatsvindt op een volume en in een gebouw die daar niet voor ontworpen zijn.

Het behandelen als een angststoornis leidt ertoe dat mensen de vogel gaan negeren, wat precies de reactie is die het erger maakt. Het behandelen als communicatie leidt tot antwoorden, wat wel werkt.

Er is een echte staat van ongemak bij papegaaien, en die ziet er anders uit: verenplukken, zelfverminking, stereotiep heen en weer lopen of route-volgen, voedsel weigeren, en krijsen dat doorgaat ongeacht wat u doet. Dat rechtvaardigt hulp van een dierenarts en gedragsdeskundige.

Beantwoord de roep

De meest effectieve interventie is ook contra-intuïtief. Antwoord.

Kies één specifiek geluid: een fluitje van twee noten, een kort zinnetje, alles wat u consistent kunt produceren vanuit een andere kamer. Gebruik het elke keer dat de vogel roept terwijl u uit het zicht bent.

U vertelt de vogel dat u nog steeds aanwezig bent en dat hij niet hoeft te escaleren. Een vogel die betrouwbaar antwoord krijgt op een zachte roep, heeft geen reden om een harde roep te produceren.

Antwoord snel en kort. U hoeft niet terug naar de kamer. Het antwoord is het punt.

Blijf antwoorden, zelfs als het in de eerste week overdreven voelt. Het roepen neemt meestal in frequentie af zodra de vogel leert dat het antwoord betrouwbaar is.

Foerageren dat echt tijd kost is wat de leegte vult wanneer het koppel niet in de kamer is.

Wanneer roepen krijsen is geworden

Krijsen is aangeleerd, en het is van ons geleerd.

Het patroon is bijna altijd hetzelfde. De vogel roept, niemand antwoordt. Hij roept harder. Nog steeds niets. Hij krijst, en iemand komt binnen, schreeuwt ertegen of dekt de kooi af. Vanuit het perspectief van de vogel werkte krijsen en roepen niet.

Terugschreeuwen is aandacht. De kamer in rennen is aandacht. De kooi afdekken is een dramatische reactie op geluid. Ze belonen allemaal de luidste versie van het Gedrag.

Het ongedaan maken vereist drie dingen tegelijk.

Beantwoord de zachte roepen betrouwbaar, zodat de optie met laag volume weer begint te werken.

Reageer niet op krijsen met aandacht. Kom niet binnen, schreeuw niet en dek niet af. Wacht op een pauze, hoe kort ook, en beantwoord die.

Beloon rust actief. Loop naar binnen en geef aandacht of een traktatie terwijl de vogel kalm is, in plaats van alleen wanneer hij luidruchtig is. De meeste baasjes hebben alleen interactie met de vogel wanneer deze geluid maakt, wat het hele probleem in één zin is.

Verwacht een uitdovingsfase. Wanneer krijsen niet meer werkt, worden de meeste vogels een periode luider voordat ze stiller worden. Toegeven tijdens die fase leert de vogel dat hij alleen maar harder hoeft te escaleren, en het maakt de volgende poging veel moeilijker.

Herstel de onderliggende condities

Gedragswerk faalt wanneer de dag van de vogel leeg is.

Tijd buiten de kooi in gezelschap. Een papegaai heeft aanzienlijke dagelijkse tijd met zijn koppel nodig. Dit is het meest voorkomende hiaat.

Foerageren. Voedsel waarvoor gewerkt moet worden, op meerdere locaties, verandert hoe een vogel zijn ochtend doorbrengt. Een kom met losse zaden is binnen minuten op en laat de rest van de dag leeg.

Vernietigbaar materiaal. Kauwen is een behoefte. Zacht hout, papier, karton, palmblad.

Slaap. Een lange, donkere, stille nacht. Korte slaap produceert prikkelbare, luidruchtige, hormonale vogels, en een kooi in een woonkamer met de televisie tot laat aan is een veelvoorkomende oorzaak.

Positie van de kooi. Een kooi waar de vogel de hoofdverkeersstromen van het huishouden kan zien, is rustiger dan een in een geïsoleerde kamer. Een kooi tegen een muur, in plaats van aan alle kanten blootgesteld, geeft een vogel een plek om zich veilig te voelen.

Voorspelbaarheid. Voeren, tijd buiten de kooi en lichten uit op ongeveer consistente tijden verminderen de angstige anticipatie die roepen aanwakkert.

Achtergrondgeluid. Stille radio of gesproken audio terwijl u weg bent, geeft sommige vogels een gevoel van aanwezigheid van het koppel. Het is een klein effect, geen vervanging voor gezelschap.

Gladde veren, een losse houding en zacht gesnavel zijn wat u beloont. Leer dat moment op te merken en te belonen.

Roepen bij zonsopgang en zonsondergang

Veel papegaaien vocaliseren luid rond zonsopgang en zonsondergang. Dit is koppelgedrag verbonden aan de dagcyclus en is in wezen niet aanpasbaar.

Wat beheerd kan worden is wanneer het gebeurt. Een consistente afgedekte of donkere slaapplaats, en een gecontroleerde tijd waarop de afdekking eraf gaat, verplaatst het ochtendkoor naar een tijd die het huishouden past.

Een aparte slaapkooi in een rustige donkere kamer werkt goed voor huishoudens waar de hoofdekooi in een drukke kamer staat.

Reageer nooit op roepen bij zonsopgang door op te staan en interactie aan te gaan, anders heeft u de wekker van de vogel permanent ingesteld.

Wat u nooit moet doen

Niet straffen. Schreeuwen, water spuiten, tegen de kooi slaan en afdekken als straf verhogen allemaal de opwinding, schaden het vertrouwen en verhogen vaak het geluid.

Negeer de vogel niet volledig. Alle respons uitdoven leert de vogel dat alleen de extreme versie werkt.

Knip geen vleugels en beperk de vogel niet als middel om hem stil te krijgen. Het pakt vocalisatie niet aan en het creëert nieuwe problemen.

Overweeg geen chirurgische of medicamenteuze oplossingen voor normale vocalisatie. Medicatie heeft een plek bij echte ongemaksstoornissen, voorgeschreven en gecontroleerd door een vogelarts, niet als volumeknop.

Koop geen luidruchtige soort en verwacht niet dat training het stil maakt. Volume is niet trainbaar.

Wanneer hulp zoeken

Boek een afspraak bij een vogelarts als de vocalisatie plotseling is veranderd bij een voorheen rustige vogel, als de stem zelf in kwaliteit is veranderd, of als er enige verandering in ademhaling, Gewichtsverlies, verenbeschadiging of veranderde ontlasting gepaard gaat.

Vooral een verandering in stemkwaliteit verdient aandacht, omdat dit kan wijzen op een Ziekte van de syrinx of de luchtweg in plaats van een gedragsprobleem.

Zoek hulp van een gekwalificeerde papegaaiengedragstherapeut als het krijsen continu is, als het uw huishouden of buren ernstig beïnvloedt, of als er geen verbetering is na enkele consistente weken.

Een rustige papegaai roept nog steeds. Het realistische doel is normaal contactroepen op een beheersbaar volume, niet stilte.

Neem het geluidslogboek, het dagelijkse schema, de licht- en slaaproutine en een opname van het geluid mee. Het onderscheiden van een contactroep van een kreet is veel makkelijker vanaf audio dan vanaf een beschrijving.