Chronische pijn bij papegaaien: de subtiele signalen die vogels verbergen

Snel antwoord

Papegaaien voelen pijn en laten er vrijwel niets van merken. Een prooidier dat hinkt, schreeuwt of gaat liggen maakt zichzelf kwetsbaar, dus doen vogels het tegenovergestelde: ze blijven op hun plek, blijven stil en blijven er normaal uitzien totdat ze het echt niet meer volhouden.

Dat betekent dat chronische pijn bij een papegaai niet wordt ontdekt door te wachten op iets opvallends. Het wordt ontdekt door het opmerken van kleine, onbeduidende veranderingen: welke zitstok de vogel kiest, of u ziet dat hij nog een poot intrekt om te slapen, of hij is begonnen met plukken op één specifieke plek, of hij bijt terwijl hij dat nooit deed.

Het meeste dat u vertelt dat een papegaai pijn heeft, is zichtbaar vanaf de buitenkant van de kooi, bij een vogel die niet wordt vastgehouden.

• Geef een vogel nooit humane pijnstillers. Paracetamol, ibuprofen en aspirine zijn niet veilig om mee te improviseren bij een papegaai.
• Effectieve pijnbestrijding voor vogels bestaat en wordt voorgeschreven door vogelartsen. Vraag er specifiek naar als u pijn vermoedt.
• Een gedragsverandering bij een papegaai is een medische vraag voordat het een trainingsvraag is.
• Snavelknarsen in rust is tevredenheid, geen pijn. Het is een van de meest verkeerd begrepen signalen die er bestaan.
• Een vogel die zijn poten niet meer normaal gebruikt, is gestopt met vliegen of op de kooibodem is gaan slapen, heeft een probleem dat een afspraak waard is.

:::danger
Geef een papegaai nooit humane pijnstillers of een Recept van een ander dier.

Paracetamol, ibuprofen, aspirine en andere humane pijnstillers hebben bij vogels een smalle, soortspecifieke veiligheidsmarge, en een fractie van een humane tablet is geen Dosis. Vogels zijn bovendien zo klein dat een meetfout die bij een hond onbeduidend zou zijn, fataal kan zijn.

Bij het juiste gebruik van ontstekingsremmers bij vogels moet het dier nog steeds eerst worden beoordeeld, omdat uitdroging en nierziekte het risico aanzienlijk veranderen. Die beoordeling is de reden waarom het middel wordt voorgeschreven in plaats van los gekocht.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom pijn onzichtbaar is bij een papegaai

In een koppel trekt een vogel die zwakte toont roofdieren aan en verliest hij zijn sociale positie. Het gedrag dat overleeft, is er normaal uitzien en er normaal te blijven uitzien zolang het lichaam dat toelaat.

Dus de vorm van pijn die u ziet, is vermindering in plaats van toevoeging. Geen schreeuw, maar de afwezigheid van roepen. Niet hinken, maar de stille beslissing om de bovenste zitstok niet meer te gebruiken. Geen klacht, maar een vogel die de kooi niet meer uit wil.

Dat heeft twee gevolgen die serieus moeten worden genomen. Ten eerste: tegen de tijd dat ongemak duidelijk zichtbaar is, is de onderliggende aandoening meestal al ver gevorderd. Ten tweede: het meeste bewijs is alleen beschikbaar wanneer de vogel denkt dat hij niet wordt geobserveerd. Daarom is een telefoon die tien minuten tegen de muur staat geleund een van de meest nuttige diagnostische middelen die een Baasje heeft.

Waar u op moet letten en hoe normaal eruitziet

Houding in rust.

Een ontspannen papegaai in rust is relaxed, staat vaak op één poot, vaak met gladde of licht opbollende veren, en knarst voor het slapen gaan regelmatig zachtjes met zijn snavel. Snavelknarsen is tevredenheid en wordt regelmatig verkeerd geïnterpreteerd als stress of pijn.

Een vogel die problemen heeft, zit laag, houdt zijn veren continu opgebold, leunt op zijn borstbeen (kiel) of staart, steekt zijn kop al vroeg op de dag tussen zijn veren, of houdt zijn ogen halfgesloten terwijl hij wakker is.

Pootgebruik en zitstokken.

Let op op welke poot de vogel rust en of dit afwisselt. Een papegaai die nooit een poot intrekt, die voortdurend van poot wisselt, die zijn snavel meer dan normaal gebruikt om te bewegen, die het grijpen van een smalle zitstok vermijdt, of die zijn favoriete hoge zitstok heeft verlaten, vertelt u iets over zijn poten, voeten of gewrichten.

Kijk ook naar de voetzolen. Roodheid, afplatting, verdikte huid, wonden of zwelling aan de onderkant zijn verschijnselen van pododermatitis, wat pijnlijk en progressief is.

Veren.

Waar de vogel plukt is belangrijker dan dat hij plukt. Schade die zich concentreert op één gewricht, één vleugel, één flank of de onderbuik ligt vaak boven een pijnlijk weefsel of orgaan daaronder. Symmetrisch, wijdverspreid plukken heeft een andere reeks oorzaken.

Slechte verzorging van het verenkleed in één specifieke zone, waardoor die plek samenklit of vuil blijft, wijst in dezelfde richting.

Stem en gedrag.

Minder geluid maken, een veranderde stem, minder interesse in speelgoed en voer, meer slapen, zich verstoppen, weigeren naar buiten te komen en nieuwe agressie bij benadering of aanraking zijn allemaal bekende symptomen. Bij een papegaai is een karakterverandering een klinisch Symptoom.

Eten.

Voer laten vallen, aan één kant kauwen, de kop vreemd draaien, de voorkeur geven aan zacht voer, of naar de voerbak lopen en deze vervolgens verlaten, kan wijzen op pijn in de snavel, bek, bijholten of nek.

Gewicht.

Weeg wekelijks, op hetzelfde tijdstip, op een weegschaal in grammen, en noteer dit. Gewichtsverandering is het Symptoom dat een vogel niet kan verbergen, en het verandert meestal al voordat er iets zichtbaars verandert.

Een wekelijks getal en een korte aantekening winnen het van elk geheugen. Het is bovendien het bewijs waar een Dierenarts mee kan werken.

Wat meestal de oorzaak is

Chronische pijn bij een papegaai heeft meestal een specifieke, achterhaalbare oorzaak.

Poten en voeten. Pododermatitis door ongeschikte zitstokken, artritis bij oudere vogels, oude fracturen die slecht zijn genezen, en afknellingsletsels.

Gewrichten. Gewrichtsjicht zet uraatkristallen af in de gewrichten en is zeer pijnlijk. Het komt vaker voor bij vogels met nierziekte en uitdroging.

Voortplantingsstelsel. Chronisch eieren leggen, legnood, aandoeningen van de eileider en massa's in de buikholte. Vogels met pijn aan het voortplantingsstelsel plukken of verwonden zichzelf vaak op de onderbuik en de binnenkant van de dijbenen.

Buik- en inwendige aandoeningen. Leverziekte, nierziekte en tumoren.

Kop en luchtwegen. Chronische sinusitis (bijholteontsteking), wat veel voorkomt bij papegaaien met een slechte voeding, en aandoeningen aan de snavel of mondholte.

Huid. Veercysten, zelftoegebrachte wonden en brandwonden.

Trauma. Vleugel- en pootletsels door valpartijen, ongelukjes in de kooi, botsingen tegen ramen en andere Huisdieren, soms maanden vóór de huidige Symptomen.

Bijna al deze aandoeningen kan een Dierenarts vaststellen met een onderzoek en beeldvorming, en verschillende zijn te behandelen in plaats van alleen te beheersen.

Wat u kunt doen terwijl u wacht op een afspraak

Maak een video.

Tien rustige minuten van de vogel zonder dat hij wordt gestoord, vanaf de andere kant van de kamer, waarin te zien is hoe hij staat, op welke poot hij rust, hoe hij zich tussen zitstokken beweegt en hoe hij eet. Vogels verbergen hun pijn nog sterker in de spreekkamer, en de video laat regelmatig zien wat het onderzoek niet kan aantonen.

Dwing de vogel niet tot hanteren.

Een pijnlijke vogel grijpen maakt het erger en leert hem zichzelf te verdedigen. Als uw Dierenarts hem moet fixeren, zal deze dat veilig doen.

Plaats de zitstokken lager.

Verlaag alles naar een comfortabele hoogte boven een zachte, opgevulde bodem om valpartijen te voorkomen, en voeg bredere, meervlakkige zitstokken toe met gevarieerde diameters zodat de poten niet steeds in dezelfde positie staan.

Breng voer en water binnen bereik.

Meerdere ondiepe bakjes op goed bereikbare hoogten, en zachter voer als het kauwen moeilijk lijkt.

Houd de vogel warm en rustig, maar niet geïsoleerd.**

Papegaaien zijn sociale dieren. Ondersteunende zorg betekent niet dat hij alleen in een donkere kamer moet zitten.

Schrijf op wat er is veranderd en wanneer.

Het eerste wat u opmerkte, de datum en wat er sinds die tijd is gebeurd. Chronologie is wat een Dierenarts nodig heeft en wat het geheugen verliest.

Wat u nooit moet doen

Geef nooit paracetamol, ibuprofen, aspirine of een andere humane pijnstiller.

Geef nooit Medicatie die is voorgeschreven voor een ander dier, of restanten van een vorige vogel.

Breng nooit etherische oliën, kruidenzalf of humane producten voor uitwendig gebruik aan op een vogel.

Ga er nooit van uit dat een stille vogel een ontspannen vogel is.

Ga er nooit van uit dat snavelknarsen, rusten op één poot of kort opbollen van de veren signalen van pijn zijn. Deze zijn Normaal.

Accepteer nooit "gewoon oud worden" als verklaring voor een vogel die is gestopt met op een zitstok zitten, vliegen of goed eten.

Behandel een nieuwe bijt- of schreeuwgewoonte nooit als een gedragsprobleem voordat een Dierenarts de vogel heeft onderzocht.

Wacht nooit af wanneer een vogel niet op een zitstok kan zitten, geen Gewicht kan dragen, of is gestopt met eten.

Wanneer u hulp moet inschakelen

Ga dezelfde dag nog naar de Dierenarts als een vogel niet op een zitstok kan zitten, geen Gewicht op een poot kan dragen, bloedt, is gestopt met eten, bol en laag zit, of met moeite ademhaalt.

Maak snel een afspraak voor een vogel die is gestopt met het intrekken van een poot, zijn hoge zitstok heeft opgegeven, is begonnen met plukken op één plek, een veranderde stem heeft, plotseling agressief is geworden of Gewicht heeft verloren.

Een helder oog, een strak verenkleed en een dier dat reageert op de omgeving vormen de basis. Alles wat hiervan afwijkt is een signaal.

Neem de video en het Gewichtsdossier mee. Bij een soort die pijn bewust verbergt, zijn de observaties van het Baasje bij een ongestoorde vogel vaak het meest informatieve onderdeel van het consult.

Het doel van de Behandeling van pijn bij een papegaai is dit: een vogel die zijn hele kooi weer gebruikt, op één poot rust en weer ouderwets geluid maakt.