Papegaaien: adolescentie, hormonale seizoen en wat per soort verandert

Kort antwoord

De lieve jonge papegaai die plots bijt, schreeuwt en de kooi bewaakt, is niet bedorven door iets wat u deed. Hij heeft de geslachtsrijpheid bereikt, en alles in een normaal huis zegt zijn lichaam dat de omstandigheden perfect zijn om te broeden: lange lichte dagen, onbeperkt energierijk voer, warme temperaturen, donkere nest-holtes en een gebonden partner die de rug aait.

Dat begrijpen verandert wat u doet. Adolescentie bij papegaaien is geen trainingsfout die met discipline te corrigeren is. Het is een hormonale toestand gestuurd door vier omgevingshefbomen, en die hefbomen zijn wat de moeite waard is om bij te stellen.

Kleine soorten rijpen binnen het eerste jaar. De vogel die als baby aankwam kan adolescent zijn voordat de meeste houders dat verwachten.

• De vier hefbomen zijn licht, voer, nestgelegenheid en waar u de vogel aanraakt.
• Bijten is de laatste sport op een ladder van waarschuwingen. Leer de eerdere en de beet stopt meestal.
• Aai een papegaai nergens behalve op kop en nek.
• Hutjes, tentjes, dozen en elke donkere holte zijn nestplaatsen voor een hormonale papegaai.
• Dit is geen fase met een einddatum. Het wordt een jaarlijks seizoen.

Beslis in 60 seconden

Waarom een normaal huis een papegaai hormonaal maakt

Wilde papegaaien broeden wanneer de omstandigheden zeggen dat de jongen overleven: langere dagen, overvloedig en makkelijk voer, stijgende temperaturen en een geschikte nestholte.

Een woonkamer levert dat allemaal permanent. Lichten tot laat, de dag wordt nooit korter. Voer in een bak onbeperkt en zonder moeite — gelezen als overvloedseizoen. Kamer het hele jaar warm. En er is bijna altijd een holte: happy hut, tent, kartonnen doos, donkere hoek achter de bank, kast die de vogel vond.

Dan voegt de houder de laatste cue toe door over de rug en onder de vleugels te aaien — wat een partner doet.

Het endocriene systeem reageert precies zoals geëvolueerd, en de gedragsgevolgen volgen: nestverdediging, mate-guarding-agressie, meer vocalisatie, balts en bij hennen eiproductie.

Daarom zijn effectieve interventies omgevingsgericht, niet disciplinair. U corrigeert geen slechte gewoonte — u verwijdert de signalen die zeggen dat het lente is.

Timing en wat per soort verandert

Rijpheid komt op sterk verschillende leeftijden afhankelijk van formaat. Grasparkieten en valkparkieten zijn binnen het eerste jaar rijp, vaak voordat een houder ze als volwassen ziet. Conures en vergelijkbare kleine papegaaien doen er langer over. Grijze roodstaarten, amazonen, grote kaketoes en ara’s kunnen jaren nodig hebben, zodat de «zoete baby»-periode lang genoeg duurt om permanent te lijken.

Individuele variatie binnen een soort is groot; behandel dit als patronen, niet als schema’s.

Grasparkieten. Snelle rijpheid, over het algemeen milde veranderingen. Hennen kunnen kooiterritoriaal worden en geneigd tot leggen.

Valkparkieten. Vroeg rijp. Hennen leggen makkelijk, vaak zonder partner en nest; chronisch leggen is een van de meest voorkomende ernstige problemen van de soort. Sissen met opgezette kuif en vaker nachtschrik zijn typisch.

Conures. Luid en fysiek. Meer snavelgebruik; normale uitbundigheid plus hormonale opwinding levert veel per ongeluk bijten op.

Grijze roodstaarten. Vaak minder openlijk hormonaal dan amazonen of kaketoes, maar zeer gevoelig voor hoe ze in deze periode worden gehanteerd. Interacties forceren met een grijze die weigert levert eerder blijvende vermijding dan gehoorzaamheid op, en dit is de soort waar veer-destructief gedrag het vaakst begint na een slecht geleide adolescentie.

Amazonen. Dramatische seizoensagressie is bekend. Gepinde pupillen, waaierende staart, opgezette nekveren en een paradehouding zijn een duidelijke display; hanteer een amazone in die staat niet tot hij tot rust komt.

Kaketoes. De intensiefste paarbinders, en de soort waar mate-guarding-agressie het snelst echt gevaarlijk wordt voor andere huisgenoten. Schreeuwen bereikt hier het grootste volume, en kaketoes lopen ook de meeste langetermijnschade op door inconsistente hantering in de adolescentie.

Ara’s. Het gedrag lijkt op andere grote papegaaien, de snavel niet, dus gemiste waarschuwingen hebben ernstiger gevolgen. De ladder lezen telt hier het meest.

De escalatieladder en waarom de beet de laatste sport is

Papegaaien willen niet vechten. Vechten riskeert verwonding, en een gewonde wilde papegaai sterft. Elke papegaai heeft daarom een reeks signalen om u te laten stoppen voordat contact nodig is.

Ruwweg: de vogel stopt en kijkt. Pupillen pinnen. Veren veranderen, strak of op de nek omhoog. Lichaam leunt weg. Een poot tilt. Snavel opent. Dan bijt hij.

Houders die een vogel melden die «bijt zonder waarschuwing» missen bijna altijd de eerste vier sporten. De vogel heeft geleerd dat vroege signalen worden genegeerd en late werken, dus gaat hij direct naar de late.

De fix is eenvoudig en vraagt geduld. Let op het vroegste signaal en stop. Trek de hand terug, wacht, vraag zo opnieuw. Een vogel wiens stille weigering wordt gerespecteerd hoeft niet te escaleren, en binnen enkele weken gebruiken de meesten weer eerdere signalen.

Wat het erger maakt: door de waarschuwing heen duwen, dramatische reacties op een beet, snavel wegflikken, de vogel laten vallen, ertegen blazen of schreeuwen. Aandacht is de valuta, en een luide reactie is een grote betaling.

Open zitstokken, foerageren en speelruimte buiten de kooi. Alles wat gesloten, donker en zacht is wordt nest — het meubilair telt.

De vier hefbomen

Licht.

De krachtigste hefboom. Veel vogelartsen adviseren een lange, echt donkere nacht van ongeveer tien tot twaalf uur, en specifiek donker in plaats van alleen stil. Een aparte slaapkooi in een echt donkere kamer werkt beter dan een hoes in de woonkamer met televisie. Vraag uw dierenarts welk schema voor uw soort, en verkort de dag geleidelijk, niet overnight.

Voer.

Overvloed signaleert broedseizoen. Warm, zacht, energierijk voer is het sterkste signaal — daarom gaan pap, pasta en warme mash vaak hormonaal gedrag vooraf. Verminder die, houd het dieet geformuleerd en groentebasis, en verhoog de moeite: foerageerspeelgoed, ingepakt voer, meerdere kleine plekken in plaats van één volle bak.

Nestgelegenheid.

Verwijder elk hutje, tent, knuffelnest, doos en gesloten schuilplaats uit de kooi. Blokkeer kasten, ruimtes onder en achter meubels, laden en elke donkere holte die de vogel vond. Verwijder scheurbaar papier als het tot nest wordt geript in plaats van speelgoed. Dit is vaak de verandering waar houders het meest tegen stribbelen en vaak die het snelst werkt.

Aanraken.

Alleen kop en nek. Geen aaien over de rug, kietelen onder de vleugels, aanraken rond cloaca of staart, knuffelen onder kleding, in een trui laten zitten of uit de mond voeren. Het gaat niet om kil zijn; kopkrabben is verzorgingsgedrag tussen zwermleden en is volledig passend. Al het andere is balts.

De één-persoonsbinding managen

Een papegaai die een partner koos verdedigt die persoon tegen iedereen, en wie verdedigd wordt geniet er meestal van — daarom verdiept het patroon zich.

Iedereen hanteert de vogel. Roteer wie step-ups doet, voer aanbiedt, trainingsessies doet. Een vogel met relatie tot vier mensen heeft een veel beter leven en een betere prognose als omstandigheden veranderen.

De gekozen persoon wordt op de juiste manier saai. Verminder intiem contact, stop de enige bron van al het goede te zijn, en laat anderen de beste beloningen geven.

Zet de vogel in deze periode niet op de schouder. Schouder zet een snavel naast een gezicht, ontneemt het lezen van lichaamstaal en verhoogt de vogel op een manier die bij sommige individuen zelfvertrouwen vergroot.

Laat de vogel anderen niet najagen of aanvallen. Verplaats de vogel kalm naar een standaard of kooi vóór escalatie, zonder drama, elke keer. Consistentie doet het werk.

Train een alternatief. Stationtraining, targettraining en een betrouwbare step-up op cue geven een manier om de vogel te verplaatsen zonder confrontatie, en geven de vogel iets te doen dat legitiem aandacht oplevert.

De medische verklaring uitsluiten

Plotselinge agressie, schreeuwen of terugtrekken kan hormonaal zijn en ook het eerste teken van ziekte; vogels verbergen ziekte goed.

Pijn door blessure, artritis of een pootprobleem maakt elke vogel minder tolerant voor hantering. Verslechterend zicht door cataract of andere ziekte levert defensieve reacties op handen die zonder waarschuwing verschijnen. Leverziekte, gebruikelijk bij zwaar zaadrijke diëten, verandert gedrag en energie. Blootstelling aan zware metalen door zink of lood in kooibeslag, oude verf of modejuwelen verandert gedrag naast darm- en neurologische tekenen. Bij een hen kan het hele plaatje leggen zijn.

Wat u naar de dierenarts moet duwen in plaats van een gedragsplan: elke verandering in gewicht, uitwerpselen, eetlust, houding, veren, ademhaling of activiteit naast de gedragsverandering, en elke vogel die stil en opgezet is tussen episodes.

Weeg de vogel wekelijks op een grammenweegschaal. Het is de nuttigste enkele meting in vogelhouderij en scheidt hormonaal van ziek sneller dan iets anders.

Grip, houding en pootgebruik horen bij het plaatje. Een vogel die onwillig is om te zitten of step-up te doen kan pijn hebben in plaats van chagrijnig zijn.

Waar het gebruikelijke advies misgaat

«Laat zien wie de baas is.»

Papegaaien hebben niet de dominantiehiërarchie die dit advies aanneemt. Hoogte verlagen, geforceerde hantering, ladderdrills en dergelijke produceren angst en beschadigen vertrouwen; angstgebaseerde vermijding is veel moeilijker om te keren dan adolescentie.

«Knip de vleugels zodat hij niet bij mensen kan.»

Vlucht wegnemen neemt geen hormonen weg en neemt wel de mogelijkheid weg om een ongewenste situatie te verlaten, wat bijten meestal vermeerdert in plaats van vermindert.

«Negeer het schreeuwen en het stopt.»

Alleen als het schreeuwen door uw aandacht werd onderhouden en niemand in huis ooit reageert. Het doet niets voor schreeuwen door een permanent lange dag, rijk dieet, te weinig slaap of een nest in de kooi. Pak de hefbomen ook aan.

«Geef een hutje om zich veilig te voelen.»

Hutjes zijn nestplaatsen. Ze behoren tot de betrouwbaarste manieren om een vogel in hormonaal gedrag te duwen en, bij een hen, tot leggen.

«Hij is gemeen geworden, we moeten herplaatsen.»

Adolescentie is een periode, geen persoonlijkheid. Een nu herplaatste vogel komt meestal in dezelfde staat in het volgende huis en heeft ook zijn mensen verloren.

«Hij regurgiteert voor mij, dat betekent liefde.»

Hij balts u. Het is een signaal om te veranderen wat u doet, geen compliment.

Wat u nooit moet doen

Straf geen papegaai. Niets aan straf werkt bij deze soort en het meeste beschadigt vertrouwen permanent.

Aai een papegaai nergens behalve kop en nek.

Bied geen hutjes, tentjes, dozen of donkere gesloten ruimtes.

Reageer niet dramatisch op een beet.

Forceer geen interactie die de vogel duidelijk heeft geweigerd.

Haal eieren van een leggende hen niet één voor één weg in de hoop dat ze stopt. Eiverlies laat een hen ze meestal vervangen.

Zet geen hormonale grote papegaai op uw schouder.

Neem gedragsverandering niet als puur gedragsmatig aan zonder te wegen en de uitwerpselen te bekijken.

Wanneer hulp zoeken

Zie snel een vogelarts bij elke plotselinge gedragsverandering met gewichtsverlies, veranderde uitwerpselen, stille opgezette periodes, veranderde ademhaling of verandering in veerconditie.

Zie een vogelarts voor elke hen die is gaan leggen, vooral meer dan eens, en vóór ze ziek wordt eerder dan erna.

Zoek een gekwalificeerde aviaire gedragsprofessional naast uw dierenarts als agressie verwondingen veroorzaakt, als een huisgenoot bang is voor de vogel, of als u herplaatsing overweegt.

Boek een routinecontrole als de vogel de rijpheid nadert, zodat er baseline-gewicht en onderzoek op dossier staan om later mee te vergelijken.

Het doel is een volwassen vogel die zeker is met meerdere mensen, bezig met foerageren, en rustig tussen seizoenen — geen vogel die volgzaam is gemaakt.

Neem mee: leeftijd en soort, wanneer de veranderingen begonnen, het dagelijkse lichtschema inclusief wanneer de kamer donker wordt en hoe donker die echt is, het exacte dieet inclusief warm of zacht voer, een foto van de kooibinnenkant met meubilair, wie de vogel hoe hanteert, waar en hoe de vogel wordt aangeraakt, het wekelijkse gewichtsrecord, en video van het gedrag met de momenten eraan vooraf. Bij een hen de data van eventuele eieren.