Nier- en urineweggezondheid bij Dwergschnauzers

Snel antwoord

Dwergschnauzers hebben een bekende aanleg voor specifieke aandoeningen aan de nieren en urinewegen, waaronder chronische nierziekten en de vorming van calciumoxalaat-blaasstenen. Deze problemen vereisen een nauwkeurige observatie van de toiletgewoonten, de hydratatie en het algehele energieniveau van uw hond. Door een consistent Dossier bij te houden van de Gezondheid van uw hond en snel te handelen bij symptomen van persen of veranderingen in het urineren, kunt u helpen deze risico's effectief te beheersen.

Chronische nierziekte

Chronische nierziekte is een aandoening waarbij de nieren geleidelijk hun vermogen verliezen om afvalstoffen effectief uit het bloed te filteren. Bij de Dwergschnauzer is dit een erkende aanleg van het ras, vaak geassocieerd met nierdysplasie. Omdat de nieren veel essentiële functies uitvoeren, kunnen de symptomen van deze aandoening subtiel zijn en zich in de loop van de tijd langzaam ontwikkelen. Mogelijk merkt u eerst dat uw hond meer water drinkt dan normaal of vaker urineert. Andere symptomen zijn onder meer een geleidelijk verlies van eetlust, gewichtsverlies of een doffe vacht. Tijdens uw Bezoek aan de Kliniek zal de Dierenarts bloedonderzoek uitvoeren om de nierwaarden te meten en een urine-Analyse om te controleren hoe goed de nieren de urine concentreren. Een echografie kan ook worden gebruikt om naar de structuur van de nieren te kijken. Dit is een erkend verschijnsel bij het ras, en hoe dit wordt overgedragen is nog niet vastgesteld.

Calciumoxalaat-urolithiase

Urolithiase verwijst naar de vorming van stenen in de urinewegen. Dwergschnauzers, in het bijzonder reuen, lopen een hoger risico op het ontwikkelen van calciumoxalaat-urolieten in vergelijking met andere rassen. Deze stenen ontstaan wanneer mineralen in de urine kristalliseren. Mogelijk merkt u dat uw hond perst tijdens het urineren, slechts kleine hoeveelheden urine produceert of bloed in de urine heeft. Soms kan de hond vanwege ongemak regelmatig aan het genitale gebied likken. Een Dierenarts zal doorgaans een röntgenfoto van de buik of een echografie gebruiken om de stenen zichtbaar te maken. Als er stenen aanwezig zijn, kan een chirurgische verwijdering nodig zijn of, in sommige gevallen, een specifieke dieetbehandeling om verdere groei te voorkomen. Dit is een erkende aanleg bij het ras en het is ook een algemeen gedocumenteerd risico voor kleine hondenrassen.

Uw hond thuis monitoren

Wanneer hulp zoeken

Veelgestelde vragen