Gezondheidslandschap van de Maltezer

Snel antwoord

De Maltezer is een levendige, aanhankelijke metgezel met een lange, zijdeachtige vacht en een aanpasbaar karakter. Over het algemeen robuust, maar gevoelig voor specifieke problemen: gebit en ademhaling, en aangeboren aandachtspunten zoals levershunts en hartafwijkingen. Met een slanke conditie, consistente training en aandacht voor subtiele veranderingen in gedrag of toiletgewoonten ondersteun je een lang, comfortabel leven.

Chronische ulceratieve paradentale stomatitis

Stomatitis bij de Maltezer uit zich vaak als chronische ulceratieve paradentale stomatitis (CUPS). Dit is een erkende tendens in het ras. Je merkt misschien dat de hond voer laat vallen, extreme mondgeur heeft of niet wil dat je aan de bek komt. Thuis kunnen het tandvlees rood, ontstoken en snel bloedend zijn. De dierenarts onderzoekt de mondholte onder sedatie en kan tandfoto’s maken om wortelproblemen uit te sluiten. Behandeling omvat strenge professionele gebitsreinigingen en soms extractie van aangedane tanden. De meest voorkomende fout is wachten tot de hond stopt met eten: veel honden blijven eten ondanks aanzienlijke orale pijn.

Portosystemische shunt

Extrahepatische portosystemische shunts zijn een erkende tendens bij de Maltezer. Een abnormaal bloedvat laat bloed de lever omzeilen, zodat toxines niet goed worden gefilterd. Je ziet misschien een kleinere pup dan nestgenoten, groeiachterstand of neurologische tekenen zoals ijsberen, draaien of lusteloosheid na het eten. De dierenarts vermoedt het vaak op basis van bloedonderzoek met verhoogde leverenzymen of galzuren. Echo of gespecialiseerde beeldvorming is doorgaans nodig om de shunt te lokaliseren. Snelle veterinaire zorg is nodig om ophoping van toxines in het bloed te beheersen.

Congenitale hydrocefalie

Bij hydrocefalie hoopt zich vocht op in de hersenen; de Maltezer is een risicoras voor dit aangeboren probleem. Je kunt een koepelvormige kop zien, problemen met zindelijkheid, een ongecoördineerde gang of een apathische, weinig reagerende pup. De dierenarts doet een neurologisch onderzoek van reflexen en coördinatie, vaak met echo of MRI. De aandoening is goed bekend in het ras; de overdracht is niet volledig opgehelderd. Vroege detectie is essentieel om de druk in de schedel te managen.

Tracheacollaps

Als toy-ras wordt de Maltezer vaak getroffen door tracheacollaps. De ringen van de luchtpijp verzwakken en worden plat, wat ademen bemoeilijkt. Typisch is een droge, harde hoest – vaak als een ganzengeschater – uitgelokt door opwinding, trekken aan de lijn of drinken. De dierenarts beoordeelt de trachea via palpatie van de hals en thoraxfoto’s. Thuis altijd een tuig in plaats van een halsband gebruiken om druk op de luchtwegen te vermijden, en een gezond, slank gewicht houden om de ademhaling te ontlasten.

Urolithiasis en calciumoxalaatstenen

Kleine rassen zoals de Maltezer hebben een hoger risico op calciumoxalaat-urolithen. Deze stenen kunnen in blaas of nieren ontstaan en flinke ongemakken geven. Je merkt misschien persen bij het plassen, vaak kleine beetjes of bloed in de urine. De dierenarts onderzoekt de urine op kristallen en zoekt met röntgen of echo naar stenen. Als erkende tendens kunnen dieetmaatregelen om de urine-pH te sturen en wateropname te verhogen worden aangeraden. Negeer nooit een hond die perst bij het plassen: dat kan wijzen op een levensbedreigende verstopping.

Persistente ductus arteriosus

Dit is een aangeboren hartafwijking waarbij een vat dat na de geboorte moet sluiten open blijft en de bloedstroom tussen de hartkamers verstoort. Maltezers hebben dit vaker dan kruisingen. Je merkt misschien snelle vermoeidheid bij spel, snelle ademhaling of aanhoudende hoest. Bij een routineonderzoek hoort de dierenarts vaak een kenmerkend «machine»-hartgeruis. Echocardografie is de standaardbevestiging. De aandoening is goed bekend in het ras; vroege diagnose maakt correctie mogelijk vóór permanente hartspierschade.

Inflammatoire darmziekte

Inflammatoire darmziekte (IBD) betekent chronische irritatie van het spijsverteringskanaal. Je merkt terugkerend braken, diarree of een duidelijke eetlustverandering. Omdat tekenen wisselend kunnen zijn, helpt een logboek van ontlasting en voeding. De dierenarts sluit parasieten en andere oorzaken uit voordat een eliminatiedieet of biopten ter sprake komen. Het is een erkende tendens; management berust meestal op langdurige dieetcontrole.

Patellaluxatie

Patellaluxatie, of een «springknie», is een veelvoorkomend orthopedisch probleem waarbij de knieschijf uit de groeve schiet. Je ziet misschien huppelen of kort een achterpoot optillen voordat de gang normaal wordt. De dierenarts manipuleert de knie om stabiliteit te beoordelen. De tendens is erkend, de ernst varieert. Houd de hond slank en zorg voor grip op gladde vloeren zoals hout of tegels om de frequentie te verlagen.

Progressieve retina-atrofie

Progressieve retina-atrofie is een degeneratieve oogaandoening die tot gezichtsverlies leidt. Je merkt misschien aarzeling bij schemerlicht, stoten tegen meubels ’s nachts of onzekerheid in nieuwe omgevingen. De dierenarts doet een gespecialiseerd oogonderzoek van het netvlies. Het is een erkende tendens; niet pijnlijk, maar vraagt om aanpassingen thuis zodat de hond veilig blijft naarmate het zicht afneemt.