Hagedissen: target-training voor verzorging

Snel antwoord

Target-training geeft een hagedis een manier om zichzelf te verplaatsen naar waar jij hem nodig hebt, in plaats van opgepakt te worden.

Hagedissen zijn geen honden, en impulsbeheersingsspelletjes voor zoogdieren werken niet voor hen. Wat wel werkt, is target-training, de enige trainingsmethode met echt nut voor de verzorging van reptielen.

De hagedis leert een targetobject aan te raken of te volgen, en jij gebruikt dit om hem in een reismand te krijgen, op een weegschaal, of weg van een open deur zonder hem te hoeven vasthouden. Minder oppakken betekent minder stress, minder beten en minder afgeworpen staarten.

• Gebruik één specifiek targetobject dat alleen tijdens de training verschijnt.
• Train vlak voor een maaltijd, wanneer de voedselmotivatie het hoogst is.
• Houd sessies erg kort. Een paar herhalingen is voor de meeste hagedissen een volledige sessie.
• Train op de normale actieve temperatuur van het dier, nooit wanneer het koel is.
• De beloning is voer, dat direct en altijd met een pincet wordt gegeven in plaats van met je vingers.

Beslis in 60 seconden

Waarom target-training, niet impulsbeheersingsspelletjes

Impulsbeheersingsoefeningen voor honden hangen af van het onderdrukken van een geleerde verwachting, van sociale aandacht en van een beloningssnelheid die een zoogdier kan volhouden gedurende vele herhalingen.

Hagedissen hebben dat allemaal niet. Ze zijn niet sociaal gemotiveerd door menselijke aandacht, ze werken niet voor complimenten en ze eten volgens een schema dat je slechts een handvol nuttige beloningsmomenten per week geeft.

Wat ze wel kunnen, is leren dat een specifiek object betrouwbaar voer voorafgaat, en er vervolgens naartoe bewegen. Dat is een eenvoudige, robuuste associatie en het is genoeg om de manier waarop je met het dier omgaat te veranderen.

Het nut bij de verzorging is de reden om dit te doen.

De hagedis in een reismand krijgen zonder hem in het nauw te drijven. Hem op een weegschaal krijgen zodat het gewicht kan worden bijgehouden. Hem naar de ene kant verplaatsen terwijl je de andere kant schoonmaakt. Kooigenoten scheiden bij het voeren zodat het ene dier niet alles opeet.

Elk van deze vervangt een gebeurtenis waarbij je anders in het verblijf zou moeten grijpen en hem zou moeten oppakken, wat de interactie is die hagedissen als het meest stressvol ervaren.

Opzetten

Eén target, één pincet, één voorspelbare plek. Eenvoud maakt de associatie duidelijk.

Kies een target.

Een gekleurde bal op een stokje, een plastic dop op een staafje, of iets visueel onderscheidends dat geen deel uitmaakt van de inrichting van het verblijf. Houd het tussen sessies uit het zicht.

Kies een marker als je dat wilt.

Sommige verzorgers gebruiken een clicker of een gesproken woord op het moment van contact. Het is optioneel, maar als je het gebruikt, gebruik het dan elke keer identiek.

Zorg eerst voor de juiste temperatuur.

Train wanneer de hagedis heeft liggen zonnen en op zijn normale actieve temperatuur is. Een koele hagedis is niet koppig, hij kán fysiek niet reageren.

Stem het af op het voedingsschema.

Vlak voor de gebruikelijke maaltijd van het dier, zodat de voedselbeloning waarde heeft. Train nooit een hagedis die net gegeten heeft.

Gebruik een pincet voor elke voerbeurt.

Consistent, veilig en het houdt je handen buiten de voedselassociatie.

Het gedrag opbouwen

Lichaamstaal lezen

Een betrokken hagedis is alert met een opgeheven kop. Een platgedrukt, donker dier heeft er genoeg van.

Betrokken.

Kop omhoog, ogen volgen, lichaam van de ondergrond getild, beweegt doelbewust naar de target.

Overenthousiast.

Snel uitvallen, voorbij de target happen, snauwen naar alles in de buurt. Vertraag en vergroot de afstand.

Niet betrokken.

Zich afkeren, ogen sluiten, wegwandelen. De sessie is voorbij, en dat is een normaal resultaat.

Gestrest.

Platgedrukt lichaam, donkere kleur, gapen, in een hoek drukken of baard vertonen bij soorten die dat hebben. Stop direct en laat het dier met rust.

Wat je nooit moet doen

Train geen koele hagedis. Leren en spijsvertering hangen er beide van af dat het dier op temperatuur is.

Jaag de hagedis niet op met de target. Als het dier wegloopt, is de sessie voorbij.

Gebruik de target niet voor iets onaangenaams, zoals het naar buiten lokken van de hagedis voor een procedure die hij niet prettig vindt. Dat devalueert de associatie snel.

Train niet tijdens de rui, direct na een grote maaltijd of wanneer het dier moet wennen aan een nieuw verblijf.

Houd geen voer achter voorbij het normale schema om de motivatie te vergroten. Train in plaats daarvan vlak voor een geplande maaltijd.

Verwacht niet dat elke hagedis meedoet. Individuele variatie en variatie tussen soorten is groot, en sommige dieren doen simpelweg niet mee.

Hoe succes eruitziet

Het resultaat is een rustiger dier dat zichzelf verplaatst, en een verzorger die hem veel minder vaak hoeft op te pakken.

Succes is geen kunstje. Het is een hagedis die op de weegschaal loopt, de reismand in gaat, of naar de andere kant verplaatst wanneer je de deur moet openen.

Gewicht wordt gemakkelijk bij te houden, wat de meest bruikbare gezondheidsindicator is die je hebt. Bezoeken aan de dierenarts beginnen met een hagedis die zelf het transportbakje in loopt in plaats van er één die door het verblijf wordt opgejaagd.

Wanneer hulp zoeken

Trainingsproblemen zijn zelden trainingsproblemen. Een hagedis die na verschillende pogingen niet mee wil doen, is meestal te koel, onwel, in de rui of nog niet gewend aan zijn verblijf.

Maak een afspraak bij een in reptielen gespecialiseerde dierenarts als een voorheen responsieve hagedis interesse in voer verliest, samen met enige gewichtsverandering, of defensief wordt terwijl dat voorheen niet zo was.

Neem je temperatuurmetingen, voerdossier en gewichtslogboek mee. Een plotselinge verandering in de bereidheid om voor voer te werken is vaak het eerste gedragsmatige teken van een gezondheidsprobleem.