Hagedissen en een nieuwe baby: Salmonella-veiligheid en het huishoudplan

Snel antwoord

Een hagedis zal niet jaloers zijn op een nieuwe baby, hoeft niet aan de baby te worden voorgesteld en zal helemaal geen relatie met de baby opbouwen. Er is geen introductieplan nodig zoals bij een hond, omdat een hagedis een baby niet ziet als gezinslid of rivaal.

Wat er wel is, is een hygiëne- en veiligheidsplan, en dat is een serieuze zaak. Reptielen dragen vaak salmonella bij zich, baby's zijn de groep die het meest waarschijnlijk ernstig ziek wordt hiervan, en verschillende nationale gezondheidsinstanties raden het houden van reptielen in huishoudens met kinderen onder de vijf jaar zelfs helemaal af.

Een hagedis op meubels met textiel is precies het scenario dat moet worden geëlimineerd voordat er een baby komt. Stof houdt besmetting vast en de baby zal er op liggen.

• Het risico loopt van de hagedis naar het kind, niet van het kind naar de hagedis.
• Salmonella is normaal in de darmen van een gezond reptiel, kan niet uit het dier worden behandeld en wordt met tussenpozen uitgescheiden, dus testen geeft geen garantie.
• Een hagedis in huis los laten lopen is de gewoonte waar je voor de komst van de baby mee moet stoppen, niet daarna.
• De behoeften van de hagedis veranderen ook: lawaai in huis, trillingen en een verstoorde routine zijn echte stressfactoren voor een reptiel.
• Er is geen controle van de tandvleeskleur of capillaire navulling bij een hagedis. Gezondheid wordt beoordeeld aan de hand van Gewicht, lichaamsconditie, uraten, vervellingen en gebruik van de warmteplek.

:::danger
Reptielen en baby's mogen geen oppervlakken delen en het verblijf is geen babyartikel.

Salmonella van reptielen veroorzaakt ernstige ziekten bij baby's, waaronder bloedbaaninfecties en hersenvliesontsteking, en baby's worden onevenredig zwaar getroffen in verhouding tot hun blootstelling. Gezondheidsautoriteiten in verschillende landen raden aan dat huishoudens met kinderen onder de vijf jaar helemaal geen reptielen houden. Als dat wel zo is, mag het dier nooit contact hebben met de baby, het beddengoed van de baby, de verschoonplek, voedingsbenodigdheden, speelgoed, speelmatten of de vloer die de baby gebruikt, en er mag geen reptielenapparatuur in de keuken worden schoongemaakt.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Het salmonellaprobleem, duidelijk gesteld

Dit is de enige reden dat dit artikel bestaat, dus het komt eerst en wordt niet verzacht.

Een groot deel van de gezonde reptielen draagt salmonella in het spijsverteringskanaal. Het is normaal voor het dier, het veroorzaakt geen ziekte en het kan niet worden geëlimineerd door Behandeling. Het wordt onregelmatig uitgescheiden in de uitwerpselen, en daarom is het testen van de hagedis geen nuttige huishoudstrategie.

De bacteriën leven vervolgens op alles wat de uitwerpselen hebben aangeraakt: het substraat, de schuilplaatsen, de waterbak, het glas dat je hebt schoongemaakt, de handen die het hebben schoongemaakt, de gootsteen die die handen hebben gebruikt, de kraan die ze hebben opengedraaid, het werkblad waar de bak op stond, de bank waar de hagedis op zat, de vloer.

Een volwassene die besmet raakt, heeft meestal een paar onprettige dagen. Een baby kan ernstig ziek worden, inclusief bloedbaaninfectie en hersenvliesontsteking, en kan een ziekenhuisopname vereisen.

De route is bijna nooit dramatisch. Het is een hand die het glas van het verblijf aanraakte, en daarna de speen van een baby. Het is een hagedis die vorige maand op een deken zat, en een baby die nu op die deken ligt. Het is een waterbak die in de gootsteen is afgespoeld, en een flesje dat een uur later in diezelfde gootsteen is afgespoeld.

Wat het risico echt vermindert:

Zeep en stromend water, grondig, na elk contact met de hagedis, het verblijf of wat daar ook uit komt. Handdesinfectiemiddel is niet voldoende tegen salmonella.

Geen loslopen. Dit is de grootste verandering en het is de moeite waard om deze vóór de geboorte door te voeren.

Geen reptielcontact in de keuken, en nooit in de kamer van de baby.

Speciale reinigingsmiddelen voor het verblijf, apart opgeslagen, nergens anders voor gebruikt. Was kommen en schuilplaatsen in een badkamer- of bijkeukengootsteen en desinfecteer die gootsteen daarna.

Waar twee volwassenen beschikbaar zijn, is de persoon die net het reptiel heeft gehanteerd niet de persoon die daarna de baby hanteert, en wordt kleding gewisseld.

Geen hagedis op bedden, banken, speelmatten, verschoonmatten, kinderstoelen of tapijten die de baby gebruikt.

Alles waar de hagedis op is geweest, moet apart op een hete was worden gewassen.

Het huis in zones indelen

Bepaal de geografie voordat de baby arriveert, want daarna is het veel moeilijker.

Kamer voor het verblijf. Niet de babykamer, niet de keuken, niet de hoofdruimte waar de baby vloertijd zal hebben. Een logeerkamer, een werkkamer of een goed geventileerde gangruimte werkt.

Hoogte van het verblijf. Buiten het bereik van een kruipende baby, op een stabiele ondergrond die niet omver getrokken kan worden. Naarmate het kind een peuter wordt, is hoogte niet meer genoeg en wordt een slot noodzakelijk.

Beveiliging van het verblijf. Een slot dat een klein kind niet kan bedienen, hoog geplaatst in plaats van aan de basis. Peuters werken aan dingen op hun eigen niveau.

Kabels en warmtebronnen. Warmtelampen, keramische stralers en kabels worden erg heet en zijn een duidelijk doelwit om vast te pakken. Leid kabels buiten bereik, zet ze vast en beveilig elke lamp. Dit is een brandgevaar voor het kind en, als het armatuur wordt losgetrokken, een brand- en elektrocutiegevaar.

Reinigingszone. Een aangewezen gootsteen, een aangewezen set apparatuur, een aangewezen desinfectiemiddel en een regel over wat er daarna gebeurt.

Fase voor fase, naarmate het kind groeit

Vóór de geboorte.

Stop met loslopen. Maak alles waar de hagedis vroeger kwam grondig schoon, vooral stoffering en vloeren.

Verplaats het verblijf als het in de kamer staat die de babykamer wordt, en doe dit vroeg zodat het dier gewend is voor de verstoring van een pasgeborene.

Stel de speciale schoonmaakset en de wasroutine in de badkamer of bijkeuken in.

Stel vast wie de reptielenzorg op zich zal nemen zodra de baby er is, realistisch gezien. Reptielenzorg zakt in de eerste maanden na een geboorte vaak in, en een hagedis met een falende warmtelamp en een verlopen UVB-buis is het gevolg.

Pasgeborene tot zes maanden.

De baby is niet mobiel, dus de blootstellingsroute is via volwassenen en via oppervlakken. Hier doen de regels voor handen wassen en kleding hun werk.

Houd de deur van de kamer van het verblijf gesloten. Doe de reptielenzorg op een tijdstip dat niet vlak voor het hanteren van de baby is.

Fotografeer de baby niet met de hagedis. Dit is een heel gebruikelijk verzoek en het is precies het contact dat je moet vermijden.

Let op de toestand van de hagedis zelf, want de routine in huis is net volledig veranderd.

Zes tot achttien maanden, kruipen en lopen langs meubels.

De fase met het hoogste risico. De baby is mobiel, alles gaat in de mond en de vloer is de belangrijkste omgeving.

Scherm de kamer van het verblijf af met een hekje of houd de deur dicht. Verhoog het verblijf als het laag staat. Zet kabels vast.

Verhoog het vloeronderhoud in de ruimtes die de baby gebruikt.

Achttien maanden tot drie jaar.

Het kind kan reiken, klimmen en dingen openen. Een slot is nu essentieel, hoog geplaatst.

Begin de regel als een gestelde regel: wij komen niet aan het huis van de hagedis, en we wassen onze handen.

Onder toezicht kijken is prima. Aanraken niet.

Drie tot vijf jaar.

Het kind kan regels begrijpen en volgen, maar valt nog steeds in de leeftijdsgroep die gezondheidsautoriteiten uitlichten.

Ze kunnen helpen bij dingen zonder contact: de thermometer aflezen, kiezen welk groenvoer te kopen, het Dossier van vervellingen bijhouden, kijken bij het voeren.

Hanteren blijft een activiteit voor volwassenen. Handen wassen na elk contact met de kamer, onder toezicht, elke keer weer.

Vijf jaar en ouder.

Hanteren onder toezicht wordt redelijk voor de meeste rustige soorten, met verplicht handen wassen onder toezicht daarna en een strikte regel over geen contact met het gezicht.

Versterk dit bij bezoekende kinderen, die de regels niet kennen.

Verrijking en interesse blijven in het verblijf. Wat verandert wanneer een baby arriveert, is waar het dier mag zijn, niet wat het krijgt.

Wat de verandering doet met de hagedis

Het dier ervaart dit op zijn eigen manier, en het is de moeite waard om dit te begrijpen omdat het echte gezondheidsgevolgen heeft.

Trillingen en lawaai. Hagedissen detecteren trillingen scherp via oppervlakken. Een huilende baby, een stofzuiger die vaker aanstaat, meer voetstappen, deuren en een huishouden dat nu 's nachts wakker is, registreert allemaal. Een verblijf op een stevige, trillingsvrije ondergrond in een rustigere kamer pakt het meeste aan.

Licht en duisternis. Nachtvoedingen betekenen licht aan op onvoorspelbare tijden. Reptielen hebben een consistente dag- en nachtcyclus nodig, en een onderbroken cyclus beïnvloedt de eetlust, activiteit en, bij sommige soorten, seizoensgebonden gedrag.

Routine. Voedingstijden, sproeien, puntschoonmaak en hanteren worden allemaal onregelmatig. Reptielen kunnen goed omgaan met minder hanteren, maar niet met onregelmatige temperaturen of een gemiste UVB-vervanging.

Inzinking in de zorg. Dit is het eerlijke risico. De thermostaat die faalt, de UVB-buis die negen maanden over tijd is, de waterbak die niet wordt ververst. Stel agendameldingen in vóór de geboorte, want daarna vergeet je het.

Een rustige hagedis gebruikt zijn hele gradiënt, behoudt zijn Gewicht en vervelt schoon. Dat zijn de maten om in de gaten te houden tijdens een gezinsomwenteling.

Tekenen dat de hagedis het niet trekt

Dit zijn reptieltekens, geen zoogdiertekens.

Verminderde of afwezige eetlust, aanhoudend langer dan een normale schommeling.

Constant verstoppen, of weigeren om de warmteplek te gebruiken.

Donkerder worden van de kleur, of een donkere baard bij baardagamen die voor langere tijd worden vastgehouden.

Gewichtsverlies op een weegschaal in grammen.

Glas-surfen of repetitief ijsberen dat nieuw is.

Achtergebleven vervelling, wat meestal aangeeft dat de vochtigheid of hydratatie is verslechterd samen met de routine.

Harde kalkachtige uraten.

Defensief gedrag, gapen of sissen bij nadering wanneer het dier dit voorheen tolereerde.

Controleer temperaturen, vochtigheid en UVB voordat je concludeert dat het stress is, omdat de apparatuur het meest waarschijnlijk stilletjes heeft gefaald tijdens een periode waarin niemand ernaar keek.

Er is geen tandvleeskleur en geen capillaire navultijd om te controleren bij een hagedis. Gewicht, lichaamsconditie bij de staartbasis en heupen, uraten, vervellingen, oogvulling en gebruik van de gradiënt zijn de beoordelingen die er zijn.

Wat je nooit moet doen

Fotografeer of houd de baby niet vast met de hagedis. Dit is het verzoek dat iedereen doet en het contact dat het meest direct infecties veroorzaakt.

Laat de hagedis niet op bedden, banken, speelmatten, verschoonmatten of tapijten.

Reinig geen reptielenapparatuur in de gootsteen van de keuken, of zet deze niet op een oppervlak voor voedselbereiding.

Vertrouw niet op handdesinfectiemiddel in plaats van zeep en stromend water.

Houd het verblijf niet in de babykamer.

Laat geen kabels van warmtelampen binnen bereik van een peuter.

Ga er niet van uit dat een hagedis de baby moet ontmoeten. Dat hoeft niet, en het concept bestaat niet voor een reptiel.

Test de hagedis niet op salmonella en beschouw een negatief resultaat niet als een vrijgave.

Laat de verzorging niet verslappen omdat je uitgeput bent. Stel de herinneringen vooraf in.

Wanneer hulp zoeken

Neem contact op met een arts, niet een Dierenarts, voor elke baby of jong kind met diarree, koorts, braken of ongebruikelijke lusteloosheid, en vertel hen dat er een reptiel in het huishouden is. Dat ene stukje informatie verandert waar op wordt getest en hoe snel.

Neem dringend contact op met een arts voor een baby onder de twaalf maanden met diarree en koorts, of voor elk kind dat ongewoon slaperig is, niet normaal urineert of bloed in de ontlasting heeft.

Raadpleeg een in reptielen gespecialiseerde Dierenarts als de hagedis gedurende een langere periode stopt met eten, gewicht verliest, achterblijvende vervelling ontwikkelt, harde kalkachtige uraten produceert, defensief wordt of enig teken van metabole botziekte vertoont, zoals trillen, een zachte of gezwollen kaak of kromme ledematen. Controleer de temperaturen, vochtigheid en de datum van UVB-vervanging vóór de afspraak, want tijdens een periode van huishoudelijke omwenteling is de apparatuur de meest waarschijnlijke boosdoener.

Het resultaat om naar te streven is een hagedis waarvan de verzorging niet is verslapt en een baby die nooit een oppervlak met hem heeft gedeeld.