Hagedis met een vermoedelijke breuk: eerste hulp, veilig vervoer en waarom een spalk thuis schadelijk is

Snel antwoord

Een hagedis die plotseling een ledemaat niet meer gebruikt, deze in een vreemde hoek houdt, of een gezwollen poot heeft na een kleine val, heeft deze bijna nooit gebroken omdat de val zo hard was. Het bot brak omdat het al zwak was.

De eerste taak is niet om de poot te immobiliseren. De taak is om de hagedis volledig tot rust te brengen, op de juiste lichaamstemperatuur te houden en naar een reptielendierenarts te brengen die het hele dier kan röntgenen in plaats van alleen één poot.

Een zachte handdoek, een kleine donkere bak en constante warmte doen in het eerste uur meer dan welk verband dan ook.

• De meeste ledemaatfracturen bij hagedissen in gevangenschap zijn pathologisch, wat betekent dat het bot bezweek onder een belasting die het had moeten kunnen dragen.
• De gebruikelijke oorzaak is metabole botziekte door een gebrek aan UVB, een gebrek aan calcium, of een teveel aan fosfor.
• Zelf spalken op de huid van een reptiel veroorzaakt verlies van schubben, doorligplekken en afknelling, en houdt een zacht bot niet op zijn plek.
• Warmte is medicijn. Een koud reptiel kan niet genezen, infecties bestrijden of pijnstilling metaboliseren.
• Röntgenfoto's van het hele lichaam, niet alleen van de pijnlijke poot, zijn het doel van het Bezoek. Pathologische fracturen komen vaak in groepen voor.

:::danger
Geef een hagedis nooit pijnstillers voor mensen.

Paracetamol, ibuprofen, aspirine en elke andere pijnstiller voor mensen hebben geen vastgesteld veilig gebruik bij reptielen en kunnen leiden tot dodelijke orgaanschade. Reptielen voelen wel degelijk pijn, en pijnstilling voor reptielen is wezenlijk anders dan die voor zoogdieren. Sommige medicatie die goed werkt bij een hond doet bijna niets bij een hagedis, en dat is precies waarom de keuze bij een dierenarts ligt die reptielen behandelt.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom het bot brak

Bot is geen statisch steigerwerk. Het is een calciumreserve waar het lichaam constant uit put.

Een hagedis maakt vitamine D3 aan in de huid onder ultraviolet B-licht. Zonder D3 kan het dier voedingscalcium niet efficiënt opnemen, ongeacht hoeveel calcium er in het bakje zit. Het calciumgehalte in het bloed moet binnen een nauwe marge worden gehouden omdat spieren en zenuwen ervan afhankelijk zijn, dus wanneer de opname faalt, geven de bijschildklieren hormonen af die calcium uit de botten onttrekken.

Langdurige onttrekking vervangt solide bot door vezelig weefsel. De medische naam voor dat proces is nutritionele secundaire hyperparathyreoïdie, en de dagelijkse naam is metabole botziekte.

Bot in die staat gedraagt zich als groen hout. Het buigt onder belasting, waardoor ledematen kromgroeien en de ruggengraat knikken ontwikkelt. Het knapt ook bij triviale kracht, en daarom is de trigger vaak iets wat het baasje als onschadelijk beschouwt: een kleine val, opgepakt worden, of worstelen tijdens het hanteren.

Drie fouten in de verzorging veroorzaken dit, en ze treden meestal samen op.

Geen bruikbaar UVB. De lamp ontbreekt, het is een type dat helemaal geen UVB uitstraalt, de lamp is oud en brandt nog wel maar straalt niet nuttig meer uit, hij is te ver weg gemonteerd, of zit achter glas of fijn gaas. Glas en acryl blokkeren UVB bijna volledig, en gaas vermindert het aanzienlijk.

Geen calciumsupplementen. Voederinsecten zijn van nature arm aan calcium en rijk aan fosfor. Een insectendieet zonder toevoegingen put een groeiende hagedis actief uit.

De verkeerde calcium-fosforverhouding in het dieet. Fosfor concurreert met calcium voor opname, dus een dieet met veel fosfor gedraagt zich als een calciumarm dieet, zelfs als er wel calcium aanwezig is.

Er is een vierde trigger die ervaren houders overkomt: een vrouwtje dat eieren produceert. Eierproductie vraagt veel van de calciumreserve, dus een voorheen stabiel vrouwtje kan een breuk oplopen tijdens of na het leggen.

Hoe een normale hagedis met gezonde botten eruitziet

De basislijn kennen stelt u in staat een ledemaat die subtiel afwijkt op te merken voordat het een duidelijk gebroken ledemaat wordt.

Een gezonde hagedis belast alle vier de poten gelijkmatig en tilt zijn lichaam tijdens het lopen van de bodem in plaats van met de buik te slepen.

De hagedis grijpt. Een baardagaam of gekko die zich aan een tak of een hand vasthoudt, zet echte kracht met de tenen. Een zwakke greep aan één kant is een vroeg symptoom.

De ledematen zijn recht wanneer ze van boven en van opzij worden bekeken. Het buigen van de voorpoten is een van de vroegst zichtbare veranderingen bij metabole botziekte.

De onderkaak sluit netjes aan op de bovenkaak en voelt stevig aan. Een kaak die buigt onder lichte druk, of een onderkaak die naar achteren lijkt geduwd waardoor de tanden niet meer uitlijnen, betekent dat de ziekte al gevorderd is.

De ruggengraat is recht en de staartbasis is niet gezwollen of bobbelig.

Gelijke gewichtsverdeling, rechte ledematen en een stevige greep zijn de basislijn. Let hierop terwijl uw hagedis gezond is, zodat een verandering duidelijk is.

De differentiële diagnose: niet elke opgetilde poot is een breuk

Een hagedis die een poot niet wil gebruiken, heeft een lijstje van mogelijke oorzaken, en elk punt heeft een onderscheidend kenmerk.

Fractuur. Plotseling begin, vaak na hanteren of een val, pijn bij beweging, soms zichtbare hoekvorming of zwelling op een punt langs het bot in plaats van bij een gewricht.

Metabole botziekte zonder breuk. Zwakte in alle vier de ledematen, trillingen, een zachte kaak, tegenzin om te klimmen, een gebogen uiterlijk. Er is nog niets gebroken, maar alles zit dicht bij die grens.

Laag calciumgehalte in het bloed veroorzaakt tetanie. Trekken, trillingen, schokkerige bewegingen, soms epileptische aanvallen. Dit is een noodgeval voor het hele lichaam en kan optreden met of zonder breuk.

Jicht. Zwelling gecentreerd op gewrichten in plaats van op het bot, vaak in meer dan één ledemaat, bij een dier met een geschiedenis van uitdroging of een dieet rijk aan purine. De hagedis is stijf in plaats van acuut pijnlijk op één plek.

Abces of septische artritis. Een stevige zwelling die over dagen groeit, vaak warm om te zien in plaats van om aan te raken, soms volgend op een beet van een kooi-genoot of een voederinsect.

Thermische brandwond op een ledemaat of de buik. Verkleurde, geblisterde of leerachtige huid door een warmtemat of warmtesteen. De hagedis vermijdt het belasten van het verbrande gebied.

Vervellingsresten die een teen of voet afknellen. Een ring van strakke oude huid snijdt de bloedsomloop af. De teen zwelt op, wordt donker en kan verloren gaan. Dit is makkelijk te missen en makkelijk op te lossen als het op tijd ontdekt wordt.

Staartautotomie. Veel gekko's en skinken werpen hun staart opzettelijk af op een breukvlak. De breuk is schoon, er is weinig bloeding en deze mag niet gespalkt of verbonden worden.

Rugletsel of misvorming van de ruggengraat. Beide achterpoten aangedaan, slepen, verlies van spanning in de staart, of incontinentie. Behandel als een noodgeval voor het hele lichaam.

Simpelweg te koud. Een hagedis onder zijn voorkeurstemperatuurbereik is traag en onhandig met alle vier de ledematen. Controleer de thermometer voordat u de poot controleert.

Stadia: hoe dit eruitziet in het begin, gevestigd en laat

Vroeg. De hagedis klimt minder, kiest lagere plekken, twijfelt voor een sprong die hij voorheen wel maakte, of grijpt minder stevig vast aan één kant. Baasjes brengen een hagedis zelden in dit stadium, terwijl dit precies het stadium is waarin het corrigeren van UVB en calcium alles wat volgt kan voorkomen.

Gevestigd. Een ledemaat wordt van de grond gehouden, er is zwelling, het dier verzet zich tegen hanteren, eetlust daalt. Buigen van de voorpoten kan zichtbaar zijn. Röntgenfoto's in dit stadium tonen meestal dunne cortexen en vaak meer dan één breuk.

Laat. Meervoudige misvormingen, een zachte of teruggetrokken kaak, knikken in de ruggengraat, onvermogen om het lichaam van de bodem te tillen, trillingen, en bij vrouwtjes soms onvermogen om eieren te leggen omdat het bekken is vervormd. Breuken in dit stadium genezen vaak in de verkeerde positie omdat er niet genoeg gezond bot is om iets op zijn plek te houden.

Het eerste uur thuis

Doe minder dan u denkt dat u zou moeten doen. De grootste oorzaak van extra schade is een baasje dat probeert de ledemaat te stabiliseren.

Stop de beweging, niet de ledemaat.

Verplaats de hagedis naar een kleine, lage, lege bak met een gevouwen handdoek of keukenpapier op de bodem. Grootte doet ertoe: een groot verblijf nodigt uit tot lopen en klimmen, en elke stap beweegt de breukeinden tegen elkaar. Verwijder takken, stenen, schuilplaatsen met hoge ingangen en alles waar het dier op kan klimmen en vanaf kan vallen.

Behoud de warmte.

Reptielenfysiologie draait op temperatuur. Wondgenezing, immuunrespons, medicijnmetabolisme en bothersel vertragen of stoppen buiten het voorkeurstemperatuurbereik van de soort. Een hagedis die koel gehouden wordt omdat hij "rust" is een hagedis die niet kan genezen. Handhaaf de normale temperatuurgradiënt, met een warme zone en een koelere zone, gebruikmakend van een warmtebron waar het dier niet direct tegenaan kan liggen.

Laat de wond met rust als er een is.

Als er bot zichtbaar is of de huid is gescheurd over de breuk, bedek deze dan losjes met schoon gaas dat licht bevochtigd is met steriele zoutoplossing of schoon water. Spoel het niet, schrob het niet, breng geen antisepticum aan en duw niets terug. Open fracturen bij reptielen raken snel geïnfecteerd, en wat u thuis aanbrengt kan beïnvloeden wat de dierenarts daarna kan doen.

Buig niets recht.

Een scheve ledemaat veroorzaakt al pijn. Manipulatie verandert een gesloten fractuur in een verplaatste, of in een open fractuur.

Geef geen grote maaltijd.

Zorg voor water in een ondiep bakje. Wacht met een grote voeding tot de dierenarts heeft beoordeeld of sedatie of anesthesie die dag waarschijnlijk is.

Vervoer dat het niet erger maakt

Een kleine, donkere, warme bak met een antislipvoering. Niets los binnenin dat tegen het dier kan schuiven.

Gebruik een bak die slechts iets groter is dan de hagedis. Ruimte is de vijand in een auto.

Bekleed de bak met een gevouwen handdoek of meerdere lagen keukenpapier voor grip. Een hagedis die glijdt op een gladde ondergrond zet zich af met zijn ledematen, wat het laatste is wat een gebroken ledemaat nodig heeft.

Maak het donker. Duisternis vermindert het worstelen, en een worstelende hagedis verplaatst zijn eigen breuk.

Houd het dier warm tijdens de reis, vooral in een koud klimaat of een auto met airconditioning. Een kruik of warmte-element verpakt in een handdoek, geplaatst onder één kant van de bak zodat het dier ervan weg kan bewegen, werkt. Plaats nooit een warmtebron in direct contact met het dier, en gebruik er nooit een die heet genoeg is om te verbranden.

Als de ruggengraat betrokken is, of beide achterpoten aangedaan zijn, schuif dan eerst een rigide, platte ondersteuning zoals een stuk karton onder het hele lichaam en vervoer het plat.

Neem de lampen mee als u kunt, of fotografeer ze. De dierenarts heeft het merk, het type en de ouderdom van de UVB-lamp veel harder nodig dan een beschrijving van de val.

Wat de dierenarts zal doen en zal vragen

Verwacht dat het hele dier in beeld wordt gebracht, niet alleen de pijnlijke poot. Röntgenfoto's van een hagedis met één duidelijke breuk tonen vaak oudere genezen breuken, extra actuele breuken, dunne corticale botten en veranderingen in de ruggengraat of het bekken. Dat beeld, niet de enkele breuk, bepaalt het plan.

Verwacht bloedonderzoek. Geïoniseerd calcium, totaal calcium, fosfor, urinezuur en nierwaarden onderscheiden metabole botziekte van jicht en nierziekten, die er van buitenaf vergelijkbaar uit kunnen zien.

Verwacht dat het plan vaker medisch dan chirurgisch zal zijn. Bij een hagedis met een slechte botkwaliteit scheuren pinnen en platen uit, dus de behandeling is meestal strikte rust in een aangepast verblijf, injecteerbare en daarna orale calcium, correctie van UVB en dieet, vochttoediening en passende pijnstilling voor reptielen. Chirurgie is gereserveerd voor breuken bij dieren met voldoende botkwaliteit, open fracturen en ledematen die anders niet kunnen worden gered.

Verwacht een lange tijdlijn. Botgenezing bij reptielen is traag, zelfs onder ideale omstandigheden, en vereist dat het dier gedurende de hele periode in het juiste temperatuurbereik wordt gehouden.

De dierenarts zal vragen stellen, en het is de moeite waard om antwoorden voor te bereiden:

• Welke UVB-lamp, welk type, hoeveel maanden sinds de vervanging, en hoe ver staat deze van de zonneplaats
• Zit er glas, acryl of gaas tussen de lamp en het dier
• Welk supplement, welk merk, hoe vaak bestrooid, en is het puur calcium of calcium met D3
• Wat eet de hagedis precies, en worden insecten 'gut-loaded'
• Wat is de temperatuur van de zonneplaats, gemeten met welk instrument
• Hoe groot is het verblijf, waar kan het dier op klimmen en hoe ver kan het vallen
• Zijn er andere hagedissen in het verblijf
• Voor vrouwtjes: heeft ze eieren gelegd, en wanneer

De kaakcontrole die aangeeft hoe ver het proces is gevorderd

Een rustige orale controle toont de stevigheid van de kaak, uitlijning en de kleur van de slijmvliezen. Alle drie veranderen bij gevorderde metabole botziekte.

De onderkaak is een van de eerste botten die verzacht, omdat het dun is en constant belast wordt. Zeer lichte druk op een gezonde onderkaak stuit op stevige weerstand. Een kaak die buigt, of een onderkaak die is teruggetrokken waardoor de bovenkaak eroverheen steekt, vertelt u dat de calciumreserve al langdurig is uitgeput.

Terwijl de bek open is, kijk naar de kleur van de slijmvliezen. Bleekheid suggereert bloedarmoede of slechte doorbloeding, en dat verandert hoe dringend het dier moet worden gezien.

Doe dit voorzichtig en kort, en helemaal niet als de hagedis hevig worstelt. Niets wat u leert is een tweede breuk waard.

Het verblijf aanpassen voor herstel

Variatie die het antwoord verandert

Baardagamen. De klassieke patiënt. Snelgroeiende juvenielen die insecten zonder toevoegingen krijgen onder een zwakke of verlopen lamp zijn het tekstboekvoorbeeld. Ze zijn ook robuust genoeg dat baasjes het vroege buigen vaak missen.

Kameleons. Boombewonend, licht gebouwd en zeer gevoelig voor metabole botziekte. Een val van een hoge tak in een hoog verblijf is een veelvoorkomende presentatie, en hun botkwaliteit is vaak al slecht.

Luipaardgekko's en wimpergekko's. Staartautotomie verwart het beeld. Wimpergekko's in het bijzonder ontwikkelen calciumtekort bij een slecht dieet en kunnen een slappe, misvormde kaak krijgen, bij houders bekend als 'floppy tail' en kaakveranderingen.

Groene leguanen. Groot, zwaar en historisch gezien de soort die het meest wordt geassocieerd met ernstige metabole botziekte. Rug- en bekkenfracturen komen veel voor en hebben een slechter vooruitzicht.

Varanen en tegus. Sterk genoeg om zichzelf en hun baasjes te verwonden tijdens fixatie. Breuken bij deze soorten zijn vaker echt traumatisch.

Vrouwtjes van elke soort. Eierproductie is een calciumvreter. Een vrouwtje dat rond de leg een breuk oploopt, moet bij hetzelfde Bezoek haar reproductieve status laten beoordelen.

Leeftijd. Snelgroeiende juvenielen hebben de hoogste behoefte en de minste reserves. Oudere hagedissen breken botten om andere redenen, waaronder tumoren en nierziekten.

Wat u nooit moet doen

Spalk, tape of verbind de ledemaat niet zelf.

Geef geen medicatie voor mensen, inclusief pijnstillers en ontstekingsremmers.

Breng geen antibiotische zalven bedoeld voor mensen aan op een open wond bij een reptiel.

Koel het dier niet af om het "rustig te krijgen". Het afkoelen van een reptiel schakelt het immuunsysteem en het vermogen om te genezen uit.

Laat het dier niet klimmen tijdens het herstel omdat het verveeld lijkt. Vallen tijdens herstel veroorzaken de tweede breuk.

Corrigeer niet alleen het calcium en stop dan. Calcium zonder bruikbare UVB corrigeert heel weinig, omdat het dier het nog steeds niet goed kan opnemen.

Ga er niet van uit dat een schoon uitziende ledemaat prima is omdat de hagedis eet. Reptielen verbergen pijn extreem goed en blijven eten met aanzienlijke verwondingen.

Wanneer hulp zoeken

Ga dezelfde dag nog voor elke ledemaat die een hagedis niet gebruikt, elke zwelling langs een bot, elke zichtbare misvorming, of een kaak die zacht aanvoelt.

Ga onmiddellijk voor een open fractuur, zichtbaar bot, als beide achterpoten zijn aangedaan, bij slepen, trillingen of schokken, of bij elke hagedis die het lichaam niet van de bodem kan tillen.

Zoek een dierenarts die regelmatig reptielen ziet voordat u er een nodig heeft. Een praktijk zonder reptiel-röntgenfoto's en zonder ervaring in het lezen van reptiel-botdichtheid zal moeite hebben met precies de casus die dit artikel beschrijft, en de vertraging die gepaard gaat met doorverwijzing is tijd die de hagedis met pijn doorbrengt.

Neem de lampen of duidelijke foto's ervan mee, de verpakking van de supplementen, een lijst van wat de hagedis eet, uw temperatuurmetingen en het instrument dat u gebruikte, en de gewichtshistorie van het dier als u die heeft.

Die geschiedenis van verzorging is wat van een gebroken poot een Diagnose maakt. Zonder dat kan de dierenarts de breuk repareren en een hagedis mee naar huis sturen die binnen maanden weer een bot breekt.