Plotselinge agressie bij hagedissen: wat een verandering in temperament betekent

Snel antwoord

Een hagedis die maandenlang kalm is geweest en plotseling sist, gaapt, uitvalt of bijt, is niet ineens 'vals' geworden. Het vertelt u dat er iets veranderd is, en de lijst met mogelijke oorzaken is kort: hormonen, pijn, gezichtsvermogen, temperatuur of wat het dier heeft geleerd over uw hand.

Reptielen hebben nauwelijks gedragsmatige woordenschat om aan te geven dat ze zich niet goed voelen. Ze kunnen niet overtuigend mank lopen, ze piepen niet en ze verbergen zwakte omdat zwakte in het wild fataal is. Een verandering in temperament is daarom een van de weinige signalen die ze hebben, en dit moet als een klinisch symptoom worden behandeld totdat een fysieke oorzaak is uitgesloten.

Een opgeheven kop, een strakke blik en een verstijfd lichaam zijn het begin van een dreiggedrag, geen nieuwsgierigheid. Door de vroege signalen te lezen, heeft u tijd om afstand te nemen.

• Plotselinge agressie bij een voorheen kalme hagedis is op de eerste plaats een medische vraag en op de tweede plaats een gedragsvraag.
• Controleer de temperaturen in het verblijf voordat u iets verandert aan het hanteren. Een hagedis die niet kan thermoreguleren, voelt zich de hele dag ongemakkelijk.
• Agressie die wordt veroorzaakt door het aanraken van een specifieke plek is pijn totdat het tegendeel is bewezen.
• Agressie die wordt veroorzaakt door het openen van de deur van het verblijf is meestal een aangeleerde voederreactie, en geen agressie.
• Een vrouwtje dat defensief wordt en stopt met eten kan drachtig zijn, en dat kan leiden tot legnood, wat een spoedgeval is.

Beslis in 60 seconden

Waarom temperamentverandering een klinisch symptoom is

Zoogdieren met pijn hebben veel manieren om dat aan te geven. Reptielen hebben er maar weinig, en de manieren die ze hebben zien eruit als persoonlijkheidsveranderingen.

Een hagedis is een prooidier voor zeer veel andere dieren. Zwakte tonen trekt aandacht die het dier niet kan overleven, dus de geëvolueerde strategie is om ziekte zo lang mogelijk te verbergen en zich vervolgens fel te verdedigen wanneer het verbergen faalt. Wat een Baasje ervaart als een dier dat chagrijnig wordt, is vaak een dier dat het einde van die verborgen fase bereikt.

De tweede reden is mechanischer. Reptielen werken op externe warmte. Spijsvertering, immuunfunctie, genezing en activiteit hangen allemaal af van het feit of het dier zijn voorkeurstemperatuurbereik bereikt. Een hagedis die niet warm genoeg kan worden, of nooit af kan koelen, bevindt zich de hele dag in een lichte fysiologische crisis en heeft een veel korter lontje.

Dit is de reden waarom de eerste reactie op een gedragsverandering niet is om de manier waarop u de hagedis hanteert te veranderen. Het is om het verblijf te meten.

Meten voordat u interpreteert

Plaats een digitale sonde of een infraroodthermometer op het zonoppervlak, op de vloer van het koele gedeelte en in het midden. Doe dit op verschillende punten gedurende de dag, inclusief de namiddag wanneer een kamer opwarmt, en 's nachts.

Controleer de ultravioletvoorziening afzonderlijk. De ultravioletoutput daalt lang voordat de lamp stopt met het uitzenden van zichtbaar licht, dus een lamp die er prima uitziet kan niets nuttigs meer doen. Noteer het type lamp, de afstand tot het dier, of er zich iets tussen de lamp en de hagedis bevindt en wanneer deze voor het laatst is vervangen.

Controleer de luchtvochtigheid als u een soort houdt die dat nodig heeft, omdat onvolledige vervellingen en vernauwingen door vervelling voortkomen uit het niet goed doen hiervan.

Schrijf die getallen op. Als u één ding meeneemt naar een reptielen-Dierenarts, moet het een lijst met gemeten temperaturen zijn in plaats van de indruk dat het vivarium warm aanvoelt.

Een goed temperatuurverloop, minstens twee schuilplaatsen, beschutting en iets om te doen. Een hagedis die nergens heen kan, heeft maar één optie over als hij zich in het nauw gedreven voelt.

De oorzaken en hoe u ze kunt onderscheiden

Een aangeleerde voederreactie.

De meest voorkomende en de meest eenvoudig op te lossen oorzaak. Als het openen van het verblijf betrouwbaar voer heeft voorspeld, leert de hagedis om uit te halen naar alles wat door de deur naar binnen komt. Dit is geen agressie, het is een voederreactie gericht op het verkeerde doel.

De signalen zijn duidelijk. Het gebeurt bij de deur en stopt zodra het dier eruit is. Het is erger wanneer de hagedis honger heeft en beter nadat het gegeten heeft. Het is gericht op beweging in plaats van specifiek op u.

De oplossing is om de associatie te verbreken. Voer met lange tangen of een schaaltje in plaats van met vingers, introduceer een duidelijk signaal dat betekent dat er voer aankomt, zodat de afwezigheid van het signaal betekent dat er niets komt, en open het verblijf op momenten dat er niets wordt aangeboden zodat de deur niet langer een voorspeller is.

Geslachtsrijpheid en broedconditie.

Mannetjes van veel soorten veranderen permanent bij het bereiken van de geslachtsrijpheid, en velen doorlopen daarna seizoensgebonden cycli. Baardagames worden donker en knikken met de kop, leguanen zetten de keelzak uit en worden sterk territoriaal, en sommige soorten tolereren een periode per jaar helemaal geen hantering.

Mannelijke groene leguanen verdienen een specifieke waarschuwing. Een volwassen mannetje in broedconditie kan werkelijk gevaarlijk worden, en houders melden consistent dat de agressie is gericht op specifieke gezinsleden in plaats van op iedereen. Wat het mechanisme ook is, plan ervoor: verminder hantering, laat kinderen niet in de buurt van het dier komen tijdens die periode en probeer niet een grote leguaan te confronteren die rechtop staat en met zijn staart slaat.

Vrouwtjes zijn ook belangrijk. Een drachtig vrouwtje wordt defensief, rusteloos en stopt vaak met eten, en ze zal gaan graven. Dat is normaal, maar het ligt dicht bij een echt spoedgeval, omdat een vrouwtje dat haar eieren niet kan leggen, dystocie (legnood) ontwikkelt. Elk vrouwtje dat dit patroon vertoont, nog niet heeft gelegd en achteruitgaat, heeft een Dierenarts nodig.

Pijn.

De meest gemiste oorzaak. Metabole botziekte produceert breuken en hypocalcemische trillingen. Jicht produceert pijnlijke, gezwollen gewrichten. Abcessen zijn stevige zwellingen die reptielen inkapselen in plaats van af te voeren. Thermische brandwonden op de buik door een defecte warmtemat of een lamp die aangeraakt kan worden zijn gebruikelijk en pijnlijk. Achtergebleven vervelling rond een teen of staartpunt vernauwt naarmate het uitdroogt en snijdt de bloedsomloop af. Impactie, mondinfecties en oorabcessen doen allemaal pijn.

Het patroon dat wijst op pijn is agressie die gekoppeld is aan aanraking. Als de hagedis in orde is totdat u hem optilt, of in orde is totdat een bepaald ledemaat of gebied wordt aangeraakt, is dat geen persoonlijkheidsverandering. Let ook op een verandering in hoe het dier beweegt, een afwijkende rusthouding, verminderd klimmen of tegenzin om een poot te gebruiken.

Gezichtsvermogen.

Een hagedis die niet goed kan zien, haalt uit naar alles wat nadert, omdat hij niet kan zien wat het is. Achtergebleven vervelling over het oog komt veel voor bij gekko's. Hypovitaminose A veroorzaakt gezwollen, gesloten ogen bij insectenetende soorten die slecht gesupplementeerde insecten krijgen. Infectie, letsel en cataract verminderen allemaal het zicht.

Het teken is onnauwkeurigheid: het dier mist bij het uithalen naar voer, of heeft meerdere pogingen nodig om een insect te vinden waarvan het kan horen dat het beweegt.

Spiegelbeelden en glas.

Sommige hagedissen reageren op hun eigen spiegelbeeld als een rivaal, vooral in een glazen verblijf met een donkere kamer erachter. Het gedrag generaliseert vervolgens naar al het andere dat zich bij dat paneel bevindt, inclusief uw hand. Het afdekken van de buitenkant van het betreffende paneel met een achtergrond lost dit meestal binnen enkele dagen op.

Samenwonen.

De meeste hagedissen die als huisdier worden gehouden, hebben geen gezelschap nodig en velen lijden er actief onder. In een gedeeld verblijf monopoliseert één dier meestal de zonneplaats, en de ander is chronisch gestrest, onderontwikkeld en defensief. Agressie naar houders komt bij beiden veel voor. Ze scheiden is de Behandeling, en dat moet niet wachten op een bijtwond.

Verandering in de omgeving.

Een nieuwe kamer, een nieuwe positie, een televisie in de buurt, een nieuwe hond of kat die door het glas zichtbaar is, of bouwwerkzaamheden veranderen allemaal hoe veilig het verblijf aanvoelt. Een hagedis die een roofdier kan zien en niet kan ontsnappen, bevindt zich in een permanente staat van alarm.

Neurologische ziekte en toxiciteit.

Agressie gecombineerd met trillingen, schokken, ronddraaien, kopkantelen of verlies van het oprichtreflex is een andere categorie en vereist dringende veterinaire aandacht. Hypocalciëmie, sommige medicatiereacties, thiaminedeficiëntie bij soorten die grotendeels op bevroren vis worden gevoerd en infectieziekten kunnen zich allemaal op deze manier presenteren.

Hanteren van een hagedis die momenteel gevaarlijk is

Verminder hantering tot nul voor het moment. Elke gedwongen interactie bevestigt voor het dier dat het dreiggedrag niet werkte en dat het verder moet escaleren.

Voer met lange tangen en verwijder de voerbak met tangen.

Bedek het paneel waar de hagedis op reageert, en als het verblijf in een drukke kamer staat, overweeg dan om het te verplaatsen of de voorkant af te schermen zodat het dier kan kiezen om niet bekeken te worden.

Gebruik voor grote soorten passende bescherming. Een volwassen leguaan, tegu of monitor kan ernstig letsel toebrengen met tanden, klauwen of staart, en een staartzwiep van een grote leguaan kan de huid breken en een oog beschadigen. Lange mouwen, handschoenen en een tweede persoon zijn redelijke voorzorgsmaatregelen in plaats van een overreactie.

Bouw contact opnieuw op door middel van targettraining in plaats van door hantering. Leer de hagedis een target aan te raken of te volgen voor voer, en daarna om vrijwillig op een hand of platform te stappen. Dit geeft het dier een manier om deel te nemen in plaats van dat er dingen met hem worden gedaan, en het levert dieren op die veel gemakkelijker te onderzoeken zijn bij de Dierenarts.

Als u gebeten wordt, trek dan niet weg.

Hagedissentanden krommen naar achteren. Trekken sleept ze door weefsel heen en verandert een punctiewond in een scheur. Ondersteun het lichaam van het dier zodat het niet aan uw hand hangt, blijf stilzitten en de meeste hagedissen laten binnen enkele seconden los. Lauw water over de kop laten stromen, of voorzichtig in de richting van de beet duwen in plaats van ervan weg, kan helpen.

Was elke beet grondig. Reptielen dragen Salmonella en mondbacteriën die wonden gemakkelijk kunnen infecteren. Zoek medisch advies voor elke beet die de huid doorboort, en snel voor beten van grote soorten of beten over een hand of gewricht.

Wat u nooit moet doen

Tik niet op het glas, tik niet op de neus en gebruik geen fysieke correctie. Een hagedis kan niet leren van straf op de manier die dit suggereert, en het enige dat hij van de ervaring leert is dat handen gevaarlijk zijn.

Houd het dier niet vast totdat het kalmeert. Fysieke beperking waar niet aan te ontsnappen valt is geen kalmerende ervaring voor een reptiel en het is een betrouwbare manier om een permanent defensief dier te creëren.

Pak een hagedis niet bij de staart vast. Veel soorten laten de staart los, sommige laten een slechte versie teruggroeien en sommige kunnen deze helemaal niet teruggroeien, en het verlies is een echt letsel.

Zet een agressieve hagedis niet terug in een gedeeld verblijf om het 'uit te vechten'.

Ga niet uit van winterslaap (brumatie). Een hagedis die stil en defensief is geworden aan het einde van het jaar kan een seizoensgebonden vertraging ingaan, maar gewichtsverlies, afscheiding, zwelling of abnormale uitwerpselen die daarmee gepaard gaan zijn geen winterslaap en moeten eerst worden onderzocht.

Voeg niet willekeurig supplementen toe om een vermoedelijk tekort op te lossen. Over-suppletie van vitamine D3 en vitamine A veroorzaakt zijn eigen ziekte, en de oplossing voor een tekort is een diagnose gevolgd door een plan.

Laat een grote hagedis niet los rondlopen in een huishouden met jonge kinderen tijdens een periode van seizoensgebonden agressie.

Wat de dierenarts van u nodig heeft

Breng een korte video van het gedrag, gefilmd vanaf een veilige afstand, inclusief wat er direct daarvoor gebeurde.

Breng gemeten temperaturen mee van de zonneplaats, het koele einde en 's nachts, plus de luchtvochtigheid indien relevant.

Breng de ultravioletdetails mee: lamptype, merk, wattage, afstand, of er gaas of glas tussen de lamp en het dier zit, en de datum waarop deze is geplaatst.

Breng het volledige dieet mee, inclusief welke insecten, hoe ze worden gevoerd (gut loading), welke supplementen worden gebruikt en hoe vaak, en elke recente verandering.

Breng het geslacht van het dier mee indien bekend, de Leeftijd, de datum van de laatste vervelling, de datum van de laatste ontlasting, het huidige Gewicht en een vorig Gewicht, en bij een vrouwtje of ze ooit eieren heeft gelegd en wanneer.

Wees specifiek over het patroon. Is het gericht op iedereen of één persoon, op beweging of op aanraking, op de deur van het verblijf of overal, op een bepaald tijdstip van de dag, en begon het abrupt of bouwde het over weken op. Die antwoorden verkleinen de lijst sneller dan elke test.

Wanneer hulp inschakelen

Ga dezelfde dag nog voor agressie met trillingen of schokken, gapen met moeizame ademhaling of slijm bij de bek, een gezwollen of verkleurd ledemaat, een oog dat gesloten is of uitpuilt, een vrouwtje dat perst of al meer dan een dag of twee rusteloos is en niet eet, of elke hagedis die agressief is en ook gestopt is met eten.

Boek een afspraak binnen de week voor een temperamentverandering die meer dan een paar dagen heeft aangehouden, agressie die wordt veroorzaakt door aanraking op één plek, een hagedis die mist bij het uithalen naar voer, of een verandering die samenviel met een vervelling die niet netjes loskwam.

Vraag om een gedrags- en houdersreview, idealiter met foto's van het verblijf, als het dier fysiek gezond is maar de agressie aanhoudt. Het meeste van wat overblijft nadat de medische oorzaken zijn uitgesloten, is temperatuur, zichtlijnen, schuilplaatsen, voerroutine en hanteringstechniek, en die zijn allemaal oplosbaar.

Het einddoel is een hagedis die ervoor kiest om in het open te zitten met een ontspannen houding terwijl u in de kamer bent. Dat is hoe een gesetteld reptiel eruitziet.