Hagedissen: een salade samenstellen voor een plantenetende hagedis

Snel antwoord

Het etiket op een bakje pellets lezen vertelt u vrijwel niets over of een plantenetende hagedis op de juiste manier wordt gevoed, omdat de salade bepalend is voor het dieet. Voor volwassen baardagamen, doornstaartagamen (uromastyx) en groene leguanen is de dagelijkse kom met groenvoer het dieet, en de meest voorkomende ernstige ziekten bij deze dieren ontstaan wanneer dit verkeerd wordt aangepakt.

Twee fouten komen het meest voor. Het voeren van te veel dierlijk eiwit aan een herbivoor, wat het lichaam belast met urinezuur en leidt tot jicht en nierbeschadiging. En het samenstellen van de salade uit voedingsmiddelen met meer fosfor dan calcium, of uit voedingsmiddelen die calcium binden, wat stofwisselingsziekten aan de botten veroorzaakt, zelfs wanneer er een calciumsupplement wordt gebruikt.

De salade is belangrijker dan welk pakje dan ook. Voor een volwassen plantenetende hagedis is het het volledige dieet, niet een bijgerecht.

• Een jonge baardagaam en een volwassen exemplaar hebben vrijwel tegengestelde diëten nodig.
• Volwassen uromastyx en groene leguanen mogen geen insecten, hondenvoer, kattenvoer of enig dierlijk eiwit eten.
• Reptielen scheiden stikstof uit als urinezuur, dat nauwelijks oplosbaar is. Een teveel aan eiwit plus uitdroging staat gelijk aan jicht.
• Spinazie, snijbiet en bietenloof binden calcium en mogen nooit de basis van een salade zijn.
• Een koele hagedis kan een goede salade niet verteren. Temperatuur is onderdeel van het dieet.

Beslis in 60 seconden

Waarom eiwit de gevaarlijke voedingsstof is

Mammalia (zoogdieren) zetten overtollige stikstof om in ureum en scheiden dit uit opgelost in urine. Reptielen zetten het om in urinezuur, dat ze uitscheiden als halfvaste witte of witachtige uraten. Die aanpassing bespaart een enorme hoeveelheid water en is de reden waarom woestijnreptielen kunnen leven waar ze leven.

De keerzijde is dat urinezuur nauwelijks oplost. Als er meer wordt geproduceerd dan kan worden uitgescheiden, of als het dier is uitgedroogd waardoor wat wordt uitgescheiden geconcentreerder is, komt urinezuur uit de oplossing en vormt kristallen.

Die kristallen worden op twee plaatsen afgezet. In gewrichten, wat leidt tot gewrichtsjicht: gezwollen, pijnlijke gewrichten, tegenzin om te bewegen, en een hagedis die stilzit en weigert te klimmen. En rond de inwendige organen, wat leidt tot viscerale jicht, die meestal stil is totdat het dier erg ongezond is.

Een teveel aan eiwitten in de voeding stimuleert de productie. Uitdroging stimuleert de concentratie. Een herbivore hagedis die hondenvoer krijgt in een droog verblijf zonder drinkwater wordt van beide kanten tegelijk belast.

Zodra uraatkristallen zijn afgezet, zijn ze uiterst moeilijk te verwijderen en de nierbeschadiging die het proces vergezelt, is niet omkeerbaar. Dit is een ziekte die men moet voorkomen in plaats van behandelen.

Calcium, fosfor en waarom het supplement niet genoeg is

Botten hebben calcium en fosfor nodig in een bepaalde verhouding. Veelgebruikte reptielrichtlijnen stellen het doel op ongeveer tweemaal zoveel calcium als fosfor in het gehele dieet.

De meeste groenten en bijna al het fruit hebben de omgekeerde verhouding, met meer fosfor dan calcium. Een salade gemaakt van fruit, courgette, tomaat en paprika is omgekeerd, en een omgekeerde verhouding trekt calcium uit het skelet, ongeacht hoeveel calciumpoeder eroverheen wordt gestrooid.

Oxalaat is de tweede valstrik. Spinazie, snijbiet, bietenloof en rabarber bevatten veel oxalaat, dat calcium in de darmen bindt tot een onoplosbare verbinding die het dier niet kan opnemen. Een salade van spinazie bestrooid met calciumpoeder levert minder bruikbaar calcium op dan een salade van boerenkool zonder enige toevoeging.

De derde component is vitamine D3, zonder welke calcium uit de voeding niet wordt opgenomen. Bij de meeste hagedissen in gevangenschap komt dat van passende UVB-verlichting in plaats van voedsel, en daarom moet een voedingsartikel over de lamp spreken. Een perfecte salade in een verblijf met een verlopen UVB-lamp veroorzaakt nog steeds stofwisselingsziekten aan de botten.

Er zijn dus vier zaken die tegelijkertijd correct moeten zijn: het calciumgehalte van het voedsel, het fosforgehalte van het voedsel, de afwezigheid van grote hoeveelheden oxalaat en functionele UVB. Drie van de vier goed doen is niet voldoende.

Snijd alles in een formaat dat het dier gemakkelijk kan doorslikken, bied het aan in een ondiepe, brede schaal en geef het nadat het zonnen is begonnen in plaats van als eerste.

De salade samenstellen

Baseer het op calciumrijk groenvoer met een laag oxalaatgehalte.

Boerenkool en lente-groenten, raapstelen, mosterdblad, paardenbloemblad, andijvie en escarole, en cactusbladeren (prickly pear) waar u eraan kunt komen. Dit zijn de voedingsmiddelen die een gunstige calcium-fosforverhouding hebben zonder een grote oxalaatbelasting, en een of meer hiervan zouden het grootste deel van de kom moeten vormen.

Wissel de koolsoorten af in plaats van op één soort te vertrouwen.

Boerenkool, kool, broccoli, paksoi en mosterdblad zijn allemaal nuttig en bevatten allemaal stoffen die de jodiumopname verstoren als één ervan de dagelijkse basis wordt. Afwisseling lost dit op. Uitsluiting is niet nodig.

Voeg groenten toe voor variatie en vezels.

Flespompoen en andere pompoenen, sperziebonen, peultjes, paprika, okra, pastinaak met mate. Deze verruimen het voedingsprofiel en voegen textuur toe.

Houd fruit klein en incidenteel.

Fruit bevat veel suiker, heeft een omgekeerde calcium-fosforverhouding en draagt bij baardagamen bij aan slappe ontlasting. Gebruik het om een nieuwe salade interessant te maken, niet als onderdeel van de dagelijkse kom.

Bouw een salade niet op met sla.

Ijsbergsla is vrijwel voedingswaarde-loos. Romaine is beter maar bestaat nog steeds grotendeels uit water en zou niet de basis moeten zijn.

Voer nooit avocado, rabarber of de uienfamilie.

Voer uromastyx als de woestijnherbivoren die ze zijn.

Plantaardig materiaal met veel vezels, gedroogde peulvruchten en zaden zoals veel houders gebruiken, en geen fruit. Volwassenen hebben geen routineuze insecten nodig en ze regelmatig voeren verergert precies het eiwitprobleem dat hierboven is beschreven.

Voer leguanen helemaal geen dierlijk eiwit.

Op elke leeftijd. Het historische gebruik om leguanen hondenvoer of apenbrokjes te voeren is verantwoordelijk voor een enorme hoeveelheid nieraandoeningen.

Presentatie en timing

Snijd alles klein genoeg zodat de hagedis het kan doorslikken zonder langdurig kauwen, en meng het in plaats van het in lagen te leggen, anders zal het dier de favorieten eruit vissen.

Gebruik een ondiepe brede schaal in plaats van een diepe kom.

Bied het aan nadat het dier is opgewarmd en is begonnen met zonnen, niet daarvoor. Een koude hagedis zal niet eten en niet verteren.

Haal het eruit voordat het slap wordt of uitdroogt, vooral in een warm verblijf, en laat nooit oude salade 's nachts liggen waar het zal beschimmelen en insecten zal aantrekken.

Bestrooi met een calciumsupplement zoals geadviseerd. Het schema hangt af van de soort, de leeftijd van het dier, de UVB-voorziening en het specifieke product, dus neem dit over van een reptielendierenarts of van de richtlijnen van de fabrikant voor die soort in plaats van van een algemene regel.

Vernevel het groenvoer lichtjes. Herbivore hagedissen halen een groot deel van hun water uit voedsel, en vochtig groenvoer draagt zinvol bij aan de hydratatie bij een soort die misschien niet uit een bakje drinkt.

Temperatuur is onderdeel van het dieet

Herbivore hagedissen verteren zelf geen plantaardige vezels. Ze huisvesten microbiële populaties in een vergrote dikke darm, en die microben fermenteren de vezels en geven voedingsstoffen vrij die het dier kan opnemen.

Die fermentatie is temperatuurafhankelijk. Onder het juiste bereik vertraagt het en stopt het uiteindelijk, en onverteerd plantaardig materiaal blijft in de darmen zitten.

De praktische gevolgen zijn direct. Een hagedis die te koel wordt gehouden, zal minder eten, minder verteren van wat hij eet, abnormale uitwerpselen produceren en gewicht verliezen op een dieet dat op papier correct lijkt. Een hagedis zonder goede zonneplaats kan zijn lichaamstemperatuur niet genoeg verhogen om het proces überhaupt te starten.

Dus het eerste dat u moet controleren als een plantenetende hagedis het slecht doet op een goede salade, is niet de salade. Het is de temperatuur aan de warme kant, gemeten met een instrument aan het oppervlak waar het dier daadwerkelijk zit, het verloop door het verblijf en de nachttemperatuur.

Variatie die zichtbaar is in de kom is het doel. Een salade die er elke dag hetzelfde uitziet, is meestal opgebouwd uit één of twee items en draagt alle onevenwichtigheden met zich mee die die items hebben.

Een terughoudende hagedis aan het groenvoer krijgen

Volwassen baardagamen die op insecten zijn grootgebracht, weigeren vaak salade, en eigenaren geven toe omdat het dier duidelijk honger heeft en duidelijk krekels wil.

Bied eerst salade aan, daarna pas insecten. Zet de salade neer zodra het zonnen begint en bied insecten pas aan nadat het een tijdje beschikbaar is geweest.

Laat het bewegen. Sommige hagedissen reageren op beweging. Het plaatsen van een levend insect bovenop de salade, of het voorzichtig schudden van de kom, activeert een voedingsrespons die vervolgens ook omvat wat eronder ligt.

Gebruik geuroverdracht. Het mengen van een kleine hoeveelheid van een sterk geurend geaccepteerd item door het groenvoer, en dit over weken verminderen, werkt voor veel dieren.

Verminder de portie insecten geleidelijk in plaats van ze te verwijderen. Abrupt stoppen zorgt voor een patstelling, en een volwassen hagedis kan het langer volhouden dan de meeste eigenaren.

Controleer eerst de temperatuur. Een hagedis die geen salade eet, weigert die misschien niet; het is misschien te koel om überhaupt zin te hebben in eten.

Wees geduldig. Dieetovergangen bij volwassen reptielen duren weken tot maanden. Dat is normaal en is geen teken dat het niet werkt.

Waarop te letten

Gewicht, op een gramweegschaal, met hetzelfde interval. Trends zijn belangrijker dan losse metingen.

Lichaamsconditie, die bij baardagamen deels wordt afgelezen aan de vetkussentjes aan de basis van de staart en achter de kop, en bij de meeste soorten aan de vraag of de heupbeenderen en ruggengraat prominent aanwezig zijn.

Ontlasting en uraten. Uraten moeten wit of witachtig en zacht zijn. Kalkachtige, harde, gele of oranje uraten wijzen op uitdroging en het is de moeite waard om daar actie op te ondernemen voordat er iets anders gebeurt.

Beweging en grip. Een hagedis die is gestopt met klimmen, terughoudend is om te lopen, of een ledemaat anders houdt, moet worden gezien, omdat zowel jicht als stofwisselingsziekten aan de botten zich op die manier presenteren.

De kaak en ledematen. Verzachting van de onderkaak, zwellingen langs de ledematen, trillingen of een rubberachtig gevoel aan de botten wijzen op stofwisselingsziekten aan de botten en vereisen dringende aandacht.

Temperatuur van het zonne-oppervlak, luchttemperaturen aan de warme en koele kant en de installatiedatum van de UVB-lamp.

Waar het gebruikelijke advies fout gaat

"Voer commerciële herbivore pellets als hoofdvoeding."

Pellets kunnen een component zijn en zijn geen vervanging voor vers plantaardig materiaal, dat de vezels, het vocht en de variatie levert die deze dieren nodig hebben.

"Spinazie is een superfood, het moet goed voor ze zijn."

Spinazie bevat veel oxalaat, dat calcium blokkeert. Het is een van de slechtst mogelijke basissen voor een reptielensalade.

"Voeg extra calciumpoeder toe en de verhouding herstelt zichzelf."

Poeder kan een oxalaatprobleem niet corrigeren, kan een afwezige UVB-lamp niet repareren en compenseert niet voor een dieet dat is opgebouwd uit fosforrijk voedsel. Los eerst het voedsel op.

"Volwassen baardagamen houden nog steeds van krekels, dus ze zouden ze moeten krijgen."

Dat doen ze, en een volwassene die als een jong dier wordt gevoed, wordt te zwaar, ontwikkelt vet in de lever en verhoogt zijn eiwitbelasting. Volwassenen zijn plantgericht.

"Een beetje hondenvoer geeft een leguaan wat eiwit."

Dit ene stukje verouderd advies heeft waarschijnlijk meer leguanen in gevangenschap gedood dan enig ander. Geen dierlijk eiwit.

"Fruit is natuurlijk, dus het is prima."

De meeste fruitsoorten hebben een omgekeerde calcium-fosforverhouding en een hoog suikergehalte. Incidenteel is prima. Dagelijks niet.

"Hij wil geen salade eten, dus voer ik wat hij wel wil eten."

Een volwassen herbivoor die alleen insecten eet, wordt door die regeling geschaad. De overgang duurt weken en is het waard om goed te doen.

Wat u nooit moet doen

Voer geen dierlijk eiwit aan een volwassen herbivore hagedis.

Bouw een salade niet op met spinazie, snijbiet, bietenloof of ijsbergsla.

Voer geen avocado, rabarber of iets uit de uienfamilie.

Vertrouw niet op een calciumsupplement om een verkeerd dieet te corrigeren.

Ga er niet van uit dat de UVB-lamp werkt omdat deze zichtbaar licht uitzendt. De output daalt lang voordat de lamp kapot gaat.

Bied geen voedsel aan aan een koude hagedis en laat geen opgegeten salade in een warm verblijf liggen.

Voer geen snelle dieetverandering door bij een volwassen reptiel. Weken, geen dagen.

Geef geen supplement, wormenmiddel of medicatie die bedoeld is voor een andere soort.

Wanneer hulp zoeken

Raadpleeg direct een reptielendierenarts bij gezwollen gewrichten, tegenzin om te bewegen of te klimmen, een ledemaat die anders wordt gehouden, verzachting van de onderkaak, trillingen of een rubberachtig gevoel aan de botten.

Raadpleeg een dierenarts bij kalkachtige, harde, gele of oranje uraten, bij gewichtsverlies op een ogenschijnlijk adequaat dieet, bij een hagedis die gestopt is met poepen, en bij elk dier dat gedurende een langere periode dierlijk eiwit als herbivoor heeft gegeten.

Boek een routinecontrole om het dieet en de UVB-opstelling te beoordelen wanneer u een volwassen hagedis overneemt waarvan u de geschiedenis niet kent, en voordat u een grote dieetverandering doorvoert bij een dier dat al jaren op één manier wordt gevoerd.

Een hagedis die zont, zijn salade eet, normale uitwerpselen met zachte witte uraten produceert en een stabiel gewicht behoudt, vertelt u dat het dieet en de warmte beide in orde zijn.

Breng de exacte soort, de leeftijd van het dier en hoe lang u het heeft, een foto van een typische saladekom, een lijst van alles wat in een normale week is gevoerd inclusief insecten en traktaties, de supplementproducten en hoe vaak elk wordt gebruikt, de gemeten temperatuur van het zonne-oppervlak en de koele kant, het type UVB-lamp en de installatiedatum, het gewichtsdossier en een foto van een recente uitwerpsel inclusief het uraat. Verwacht dat de dierenarts de hydratatie beoordeelt en overweegt om bloedonderzoek en beeldvorming uit te voeren als jicht of nieraandoeningen worden vermoed.