Regurgitatie bij hagedissen: temperatuur, prooigrootte en de oorzaken waarvoor een Dierenarts nodig is

Snel antwoord

Een hagedis die een maaltijd weer naar boven brengt, vertelt u meestal iets over zijn temperatuur, niet over zijn eetlust.

Een hagedis die voedsel weer naar boven brengt, is niet kieskeurig en is niet zijn keel aan het schrapen. De spijsvertering van reptielen draait op enzymen die alleen werken nabij de favoriete lichaamstemperatuur van het dier, dus een hagedis die die temperatuur niet kan bereiken, heeft voedsel in een maag zitten die het niet kan verwerken.

Het uitwerpen ervan is het veiligste wat het dier kan doen. De vraag is waarom het gebeurde, en het antwoord is een korte lijst met temperatuur bovenaan en een klein aantal ernstige aandoeningen lager op de lijst.

• Controleer de temperaturen in het verblijf met een probe of een infraroodthermometer voordat u iets anders verandert.
• Eén keer overgeven na een grote maaltijd of na hantering is meestal mechanisch. Herhaalde voorvallen zijn dat niet.
• Regurgitatie met gewichtsverlies en een normale eetlust is het patroon dat wijst op parasieten, vooral bij luipaardgekko's.
• Bied de volgende dag geen voedsel aan. De maag heeft meerdere dagen nodig om tot rust te komen en de volgende maaltijd moet kleiner zijn.
• Herhaalde regurgitatie droogt een hagedis snel uit, en uitdroging vertraagt de darmen verder, wat het volgende voorval waarschijnlijker maakt.

:::danger
Regurgitatie met een gezwollen, harde buik, persen of als er geen ontlasting wordt geproduceerd, is een mogelijke obstructie.

Een verstopte darm bij een hagedis lost zichzelf niet op. Bodembedekking, een te groot prooidier of een ingeslikt vreemd voorwerp kan de darm blokkeren, en het dier blijft alles wat daarna wordt gegeven weer naar boven brengen terwijl het steeds verder uitgedroogd raakt. Dit vereist beeldvorming en vaak een operatie, en het tijdsbestek waarin het overleefbaar is, wordt in dagen gemeten. Probeer een vermoedelijke verstopping niet te verhelpen met olie, laxeermiddelen of een warm bad.
:::

Beslis in 60 seconden

Regurgitatie en braken zijn niet hetzelfde

Ze zien er voor een Baasje vergelijkbaar uit en betekenen voor een Dierenarts iets anders, dus het is de moeite waard om te kunnen beschrijven wat u heeft gezien.

Regurgitatie is passief. Materiaal komt naar boven zonder buikinspanning, vaak kort na het eten, en is meestal herkenbaar: hele prooien, intacte insecten, ongekauwd groenvoer. Het is niet lang in contact geweest met maagzuur, dus het ruikt niet sterk en is niet gekleurd door gal.

Braken is actief. De hagedis maakt zichtbare buikcontracties, het materiaal heeft lang genoeg in de maag gezeten om deels afgebroken te worden en kan verkleurd zijn door gal of een zure geur hebben.

Regurgitatie wijst op de slokdarm, de maag en de fysieke omstandigheden van de spijsvertering, dus het wijst op temperatuur, maaltijdgrootte en hantering. Braken wijst op het maagslijmvlies en verder, dus dit plaatst parasieten, obstructie, infectie en orgaanziekte hoger op de lijst.

Als u niet zeker weet wat u zag, beschrijf dan de timing, de inspanning en het uiterlijk in plaats van een label te kiezen.

Waarom een ectotherm voedsel weer naar boven brengt

Een zoogdier houdt zijn kern op een vaste temperatuur en zijn spijsverteringsenzymen werken altijd onder ideale omstandigheden. Een hagedis niet. Zijn enzymen werken op het tempo dat zijn lichaamstemperatuur toelaat, en die temperatuur komt uit het verblijf.

Elke reptielsoort heeft een geprefereerde optimale temperatuurzone, de bandbreedte waarbinnen zijn fysiologie is ontworpen om te functioneren. Binnen die band wordt een maaltijd over een voorspelbare periode afgebroken. Daaronder vertraagt het proces, en als het ver genoeg vertraagt, verteert het voedsel helemaal niet.

Wat er dan gebeurt is niet neutraal. Voedsel dat in een warme, natte maag ligt en niet verteert, is een bacteriecultuur. Er ontstaat gas, de maag zet uit en het dier werpt de inhoud uit in plaats van de gevolgen te absorberen.

Dat is waarom de eerste reactie op een regurgiterende hagedis altijd een thermometer is en nooit ander voedsel. Een hagedis kan zich niet uit een koud verblijf verteren.

Twee gerelateerde fouten produceren hetzelfde resultaat. Een zonneplaats die correct is maar onbruikbaar, omdat de lamp te hoog hangt, het gaas te veel blokkeert of de hagedis te bang is om hem te gebruiken, laat het dier koud in een technisch warm verblijf. En een nachtelijke daling die te ver gaat, of een warmtebron op een timer die faalt, betekent dat de maaltijd warm werd gegeten en daarna afkoelde.

De oorzaken, grofweg in volgorde van voorkomen

Temperatuur.

Verreweg de meest voorkomende. Meet de temperatuur van het zonneoppervlak en de koele kant met een infraroodthermometer of een probe, niet met een opplakbare wijzerplaat, en controleer of de hagedis de warme kant daadwerkelijk gebruikt na het eten.

Hantering en verstoring na een maaltijd.

Een volle maag en een stressreactie gaan niet goed samen. Een hagedis oppakken, verplaatsen tussen verblijven, schoonmaken in de buurt of transport kort na het voeren is een klassieke trigger. Zo ook een verstoring in huis: een nieuw huisdier, verbouwingen, een verandering van kamer.

Maaltijdgrootte en prooitype.

Een prooi die te groot is, rekt de maag uit en verteert langzaam. De standaardrichtlijn voor insectenetende hagedissen is prooi die niet breder is dan de ruimte tussen de ogen van het dier. Harde prooien zoals volwassen superworms en grote krekels bevatten veel onverteerbaar chitine, en een maaltijd die daar volledig uit bestaat, duurt langer om te verteren dan een gevarieerde maaltijd.

De hoeveelheid is net zo belangrijk als de grootte. Een hagedis die zoveel insecten krijgt aangeboden als hij wil, zal vaak meer nemen dan hij kan verwerken.

Meet de maaltijd en weeg de hagedis. Regurgitatie plus een dalend gewicht is een ander probleem dan regurgitatie bij een stabiel gewicht.

Bodembedekking en vreemd materiaal.

Losse bodembedekking die wordt ingeslikt met voedsel hoopt zich op. Sommige hagedissen eten het opzettelijk als ze mineralen tekortkomen. Het resultaat varieert van een trage darmpassage tot een volledige obstructie, en regurgitatie is vaak het eerste teken.

Parasieten.

Cryptosporidium, coccidia, flagellaten en nematoden verstoren allemaal de darmwand. Cryptosporidium bij gekko's is de belangrijkste om te kennen en wordt hieronder in een eigen sectie beschreven.

Uitdroging.

Een uitgedroogde hagedis heeft een tragere darmpassage en dikkere afscheidingen. Dit komt veel voor bij soorten die geen waterbak gebruiken en in verblijven waar de luchtvochtigheid te ver is gedaald.

Drachtigheid.

Een vrouwtje dat eieren draagt of follikels ontwikkelt, heeft minder ruimte in de buikholte en de maag is samengedrukt. Kleine, frequente maaltijden passen haar beter dan grote.

Systemische ziekte.

Nierziekte, leverziekte, jicht en algemene infecties veroorzaken allemaal misselijkheid en verminderde darmmotiliteit. Deze gaan meestal gepaard met andere symptomen: gewichtsverlies, veranderingen in de uraten, lethargie, gezwollen gewrichten.

Recente aanschaf.

Een pas gekochte of herplaatste hagedis komt vaak koud, uitgedroogd, gestrest en met parasieten tegelijk aan. Voer een nieuwe hagedis niet op de dag van aankomst en ga er niet vanuit dat een eenmalige regurgitatie bij een nieuw dier alleen door stress komt.

Wat het materiaal u vertelt

Fotografeer het voordat u het opruimt. De beschrijving die een Baasje uit het hoofd geeft en de foto komen vaak niet overeen, en de foto is wat de Dierenarts kan gebruiken.

Stadia: één voorval, herhaald, chronisch

Eén voorval.

Meestal mechanisch. Corrigeer de temperatuur, laat de hagedis ongemoeid, sla enkele dagen voeren over en begin opnieuw met een kleinere maaltijd. Als al het andere normaal is en het gewicht stabiel, eindigt het hier vaak.

Herhaald over weken.

Iets wordt niet gecorrigeerd. Of het probleem met de huisvesting is er nog steeds, wat vaak voorkomt omdat Baasjes de zonnetemperatuur fixeren en niet de koele kant, of er is een medische oorzaak. Dit is het punt voor een afspraak bij de Dierenarts en een vers ontlastingsmonster.

Chronisch, met gewichtsverlies.

Regurgitatie die maandenlang aanhoudt, waarbij de hagedis dunner wordt ondanks dat hij blijft jagen en eten, is het patroon van chronische darmaandoeningen. Parasieten staan bovenaan die lijst. Net als gedeeltelijke obstructies en orgaanziekte. Chronische gevallen raken ook uitgedroogd, en uitdroging maakt de regurgitatie erger, waardoor het dier achteruitgaat in plaats van stabiliseert.

Cryptosporidium, en waarom gekko's hun eigen sectie krijgen

Cryptosporidium is een protozoaire parasiet die het slijmvlies van de maag en darmen koloniseert. De soort die hagedissen treft, heeft een specifieke associatie met gekko's, en luipaardgekko's zijn de dieren waarbij eigenaren dit tegenkomen.

Het beeld is kenmerkend. De gekko blijft jagen en eten, soms enthousiast, maar verliest gestaag gewicht. Het vet dat in de staart is opgeslagen, wordt verbruikt, waardoor de staart dun wordt tot een stokje terwijl het lichaam relatief normaal blijft, wat de term "stokstaartje" verklaart. Regurgitatie komt veel voor en de ontlasting is vaak dun.

Het is belangrijker dan de meeste parasieten om drie redenen. Er is geen betrouwbare curatieve Behandeling, alleen management. De oöcysten zijn zeer resistent tegen gewone ontsmettingsmiddelen, dus een besmet verblijf blijft besmet. En een besmet dier scheidt de parasiet de rest van zijn leven uit, dus het is een permanent risico voor elk ander reptiel in huis.

Diagnose vereist specifieke testen in plaats van een routine ontlastingsonderzoek, dus hier moet specifiek om gevraagd worden. Als u meer dan één hagedis houdt, is de praktische implicatie quarantaine, aparte apparatuur en handhygiëne tussen verblijven, vanaf voordat u een Diagnose heeft in plaats van erna.

Stokstaartje is een beschrijving, geen Diagnose. Gewichtsverlies met een behouden eetlust komt ook voor bij andere parasieten, bij gebits- en kaakziekten en bij malabsorptie, dus de testen zijn wat ze van elkaar onderscheidt.

Wat verandert per soort en Leeftijd

Luipaardgekko's en andere gekko's zijn de groep waarbij chronische regurgitatie met gewichtsverlies vroeg moet leiden tot onderzoek naar parasieten.

Baardagamen regurgiteren vaak vanwege te grote of harde prooien, een te zwakke zonneplaats of ingeslikte bodembedekking. Bij juvenielen die niet groeien en persistent regurgiteren, staat een infectieuze oorzaak bij jonge baardagamen op de lijst, en het is de moeite waard om hiernaar te vragen.

Chameleons zijn buitengewoon gevoelig voor hantering en verstoring, en regurgitatie na het oppakken komt vaak voor. Ze drogen ook snel uit omdat velen niet uit een bakje drinken.

Varanen, tegu's en andere grote vleesetende hagedissen regurgiteren bij prooien die te groot zijn of te vaak worden gevoerd, en hun grootte maakt een echte obstructie een groot chirurgisch probleem.

Pasgeborenen en juvenielen hebben veel minder reserve. Een juveniel dat twee keer regurgiteert, staat dichter bij een crisis dan een volwassene die hetzelfde doet.

Drachtige vrouwtjes hebben kleinere, frequentere maaltijden nodig totdat ze leggen, en regurgitatie bij een vrouwtje dat ook graaft en rusteloos is, moet leiden tot een controle op eieren in plaats van een dieetverandering.

Soorten in seizoensgebonden cycli. Een hagedis die in winterslaap gaat, vertraagt en mag niet worden gevoerd in die periode. Voedsel dat wordt gegeten en daarna niet wordt verteerd terwijl het dier afkoelt, is een specifieke en vermijdbare oorzaak.

De eerste 48 uur

Doe dit in deze volgorde.

Meet de temperatuur van het zonneoppervlak en de koele kant, en controleer de gradiënt in het verblijf. Corrigeer alles wat fout is voordat u iets anders doet.

Laat de hagedis met rust. Geen hantering, geen fotosessies, geen herschikking. Een gestreste hagedis heeft een tragere darmpassage.

Bied geen voedsel aan. Het maagslijmvlies is ontstoken en een tweede maaltijd daarbovenop komt er waarschijnlijk direct weer uit. Enkele dagen rust is normaal, en langer bij een grote of traag verterende soort.

Ondersteun de hydratatie op de manier die de soort accepteert: een bakje voor soorten die daaruit drinken, druppels of beneveling voor soorten die dat niet doen, en een ondiep warm bad voor soorten die via de cloaca absorberen, als dat normale praktijk is voor uw dier.

Kijk naar de ontlasting. Een hagedis die regurgiteert en daarna normale ontlasting produceert, bevindt zich in een andere positie dan een die niets produceert.

Weeg het, en weeg het over een week opnieuw.

Als u weer begint, bied dan een kleinere maaltijd aan van iets zachts en makkelijks, op het warmste deel van de dag, en laat de hagedis daarna ongemoeid.

Begin klein en zacht. De eerste maaltijd na een voorval is een test, geen inhaalslag.

Waar de Dierenarts naar zal vragen

Houd paraat: soort en Leeftijd, de temperaturen in het verblijf gemeten op het zonneoppervlak en de koele kant, het type UVB-lamp en de vervangingsdatum, de bodembedekking, wat er is gevoerd en in welke grootte en hoeveelheid, en hoe lang na het eten het voorval plaatsvond.

Ook: de gewichtstrend, of de eetlust behouden is, hoe de ontlasting eruitziet, of het dier uraten normaal doorgeeft, of het onlangs is gehanteerd of verplaatst en of er een nieuw reptiel in huis is gekomen.

Breng een vers ontlastingsmonster, koel bewaard en niet bevroren. Als Cryptosporidium een mogelijkheid is, zeg dit dan, want de test hiervoor is niet hetzelfde als een standaard ontlastingsonderzoek.

Verwacht dat de Dierenarts beeldvorming overweegt als een obstructie mogelijk is, aangezien een blokkade niet kan worden uitgesloten door alleen onderzoek bij een dier met een stijve lichaamsmuur en veel buikvet.

Wat u nooit moet doen

Niet de volgende dag weer voeren om de verloren maaltijd in te halen. De maag moet eerst tot rust komen.

Verhoog de temperatuur in het verblijf niet boven het soortbereik in de hoop de spijsvertering te versnellen. Oververhitting is een apart noodgeval en een ziek dier verplaatst zich mogelijk niet op tijd uit een warmtebron.

Geef geen olie, laxeermiddelen of minerale olie bij een vermoedelijke blokkade. Als de darm verstopt is, voegen deze volume toe en vertragen ze de Diagnose, en olie gegeven aan een misselijk reptiel brengt het risico op aspiratie met zich mee.

Houd een hagedis niet rechtop of ondersteboven terwijl het materiaal naar boven brengt. De glottis zit aan de basis van de tong en ingeademd materiaal veroorzaakt longontsteking.

Behandel niet blindelings tegen parasieten. Antiparasitaire middelen voor reptielen hebben smalle veiligheidsmarges, het verkeerde middel doet niets nuttigs en ivermectin is gevaarlijk bij sommige reptielen.

Ga er niet vanuit dat het verblijf in orde is omdat het vorige maand in orde was. Lampen verouderen, thermostaten wijken af en een kamer die warm was in de zomer is niet dezelfde kamer in november.

Een hagedis die eet, daarna zont, normale ontlasting produceert en zijn gewicht behoudt, heeft de maaltijd verteerd.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een reptielen-Dierenarts bij een harde of gezwollen buik, persen, geen ontlasting, bloed in het materiaal of een hagedis die ook koud is en niet reageert.

Boek binnen de week voor elk tweede voorval, voor regurgitatie gecombineerd met gewichtsverlies, voor dunne ontlasting daarnaast of voor een onlangs aangeschafte hagedis die meer dan eens heeft geregurgiteerd.

Vraag om een Dierenarts die regelmatig reptielen ziet. De beslissing die vroeg telt, is of dit een huisvestingsprobleem, een parasietenprobleem of een obstructie is, en het scheiden van die drie vereist iemand die comfortabel is met het interpreteren van reptielen-röntgenfoto's en reptielen-ontlastingsmonsters.