Interne parasieten bij hagedissen: crypto, coccidiën en de quarantaine die ze voorkomt

Snel antwoord

Een hagedis die goed eet en toch gewicht verliest is het patroon dat u moet doen zoeken naar parasieten.

Hagedissen worden niet ontwormd volgens een kalender. Er is geen maandelijks product, geen routinedosis op basis van Gewicht, en een reptiel blind behandelen schaadt het eerder dan dat het helpt.

Wat de kalender vervangt, is een ontlastingsmonster dat wordt getest wanneer daar een reden voor is, en een quarantaineperiode voor elk nieuw dier die lang genoeg is om nuttig te zijn. De meeste reptielparasieten hebben een directe levenscyclus, wat betekent dat het verblijf zelf het reservoir wordt en het dier zichzelf continu herbesmet totdat u de cirkel doorbreekt.

• Gewichtsverlies met een normale of toegenomen eetlust is het meest bruikbare Symptoom.
• Eén negatief ontlastingsmonster bewijst erg weinig, omdat de uitscheiding onderbroken is.
• Cryptosporidium heeft een specifieke test nodig. Een standaard ontlastingsonderzoek zal het niet vinden.
• Coccidiële en cryptosporidiële oöcysten overleven de meeste huishoudelijke ontsmettingsmiddelen, dus het dier behandelen zonder het verblijf te behandelen is onvoldoende.
• Zet elk nieuw reptiel in quarantaine, met eigen uitrusting, als laatste gehanteerd, gedurende maanden in plaats van weken.

:::danger
Cryptosporidium heeft geen betrouwbare Genezing en besmette hagedissen scheiden dit levenslang uit.

Bij gekko's veroorzaakt het chronisch gewichtsverlies met behoud van eetlust, braken en het verlies van de vetreserve in de staart, wat houders stick tail noemen. De oöcysten zijn resistent tegen routine-ontsmetting, ze overleven in de omgeving en een besmet dier blijft een permanent risico voor elk ander reptiel waarmee het uitrusting, handen of luchtruim deelt. Dit is de specifieke reden waarom quarantaine en een toegewezen set gereedschap per verblijf niet optioneel zijn in een huishouden met meerdere reptielen.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom reptielparasieten zich niet gedragen als honden- en kattenparasieten

Een hond pikt buiten wormen op, wordt behandeld, en de omgeving waarin hij leeft is groot, zonnig en grotendeels zelfreinigend. Een hagedis leeft in een afgesloten doos, warm en vochtig, met zijn eigen ontlasting totdat u deze verwijdert.

De meeste parasieten die ertoe doen bij hagedissen hebben een directe levenscyclus. Eieren of oöcysten passeren in de ontlasting, worden infectieus in het verblijf en worden opnieuw ingeslikt wanneer het dier eet, drinkt of zich verzorgt. Er is geen tussengastheer nodig en geen externe bron vereist. Het dier herbesmet zichzelf, continu, met een tempo bepaald door hoe vaak u schoonmaakt.

Dat ene feit verklaart het meeste van wat volgt. Het is waarom alleen de hagedis behandelen faalt. Het is waarom substraat ertoe doet. Het is waarom een hagedis succesvol ontwormd kan worden en binnen weken herbesmet kan raken in hetzelfde verblijf.

Het tweede feit is dat aanwezigheid niet hetzelfde is als ziekte. Reptielen dragen organismen bij zich die in hun darmen leven zonder hen te schaden, en sommige daarvan zijn alleen een probleem in grote aantallen. Een gezonde hagedis op de juiste temperatuur met een goed Dieet houdt zijn parasietenlast onder controle. Een hagedis die koud, dicht op elkaar gehouden, vers geïmporteerd, gestrest door een ontoereikend verblijf of herstellende is van iets anders, doet dat niet, en hetzelfde organisme dat een passagier was, wordt een ziekteverwekker.

Het derde is dat in het wild gevangen dieren aankomen met gevestigde belastingen en soorten die u niet zult zien in gefokte voorraad, inclusief parasieten met tussengastheren die hun cyclus niet kunnen voltooien in een vivarium maar die het dier dat ze draagt nog steeds kunnen beschadigen.

Gefokt is niet hetzelfde als parasietvrij. Collecties van fokkers delen uitrusting, voederinsecten komen van boerderijen, en nakomelingen pikken op wat de ouders dragen.

De parasieten die u daadwerkelijk zult tegenkomen

De praktische groepering is eenvoudiger dan de lijst eruitziet. Sommige organismen zijn normale bewoners die u met rust laat tenzij het dier ongezond is. Sommige zijn altijd ziekteverwekkers en worden behandeld wanneer ze worden gevonden. En één, Cryptosporidium, verandert hoe u de hele collectie beheert in plaats van hoe u één dier behandelt.

De symptomen, en hoe ze zich ontwikkelen

Vroeg.

Niets dat u kunt zien. De ontlasting kan iets dunner zijn of meer slijm bevatten dan normaal. Gewicht stagneert in plaats van daalt. Dit is het stadium dat een routine-ontlastingscontrole oppikt en observatie niet.

Gevestigd.

Gewichtsverlies wordt meetbaar. Eetlust is vaak onveranderd of verhoogd, wat het kenmerk is dat parasitisme scheidt van de meeste andere oorzaken van gewichtsverlies. Ontlasting wordt dun, slijmerig, stinkend of bevat zichtbaar onverteerd voedsel. Sommige dieren braken. Groei bij een jong dier vertraagt of stopt.

Laat.

Spierverlies over de ruggengraat en heupen, een staart die dunner is geworden bij soorten die vet opslaan, uitdroging met ingevallen ogen en huid die blijft staan, lethargie, en een hagedis die zijn zonneplaats niet meer gebruikt. Secundaire infecties worden waarschijnlijk omdat een vermagerd reptiel immuungecompromitteerd is.

Bij jongen kan dit worden gecomprimeerd tot dagen. Coccidiose bij jonge hagedissen kan in korte tijd van schijnbaar gezond naar dood gaan, en daarom is elk jong dier met diarree urgent in plaats van routinematig.

Weeg wekelijks en noteer het. Een hagedis die een normale hoeveelheid eet terwijl het getal daalt, is de meest informatieve observatie die een Baasje kan maken.

Een monster krijgen dat een echt antwoord geeft

De kwaliteit van het monster bepaalt de kwaliteit van het resultaat, en de meeste verspilde afspraken komen voort uit een monster dat nooit iets had kunnen laten zien.

Vers. Dezelfde dag, idealiter binnen enkele uren. Protozoa worden geïdentificeerd door hun beweging onder de microscoop, en ze stoppen met bewegen naarmate het monster droogt en afkoelt.

Koel, niet ingevroren. Bewaar het in een afgesloten container in een koelkast als er vertraging zal zijn. Bevriezen vernietigt de organismen die u probeert te zien.

Scheid de uraat. Het witte gedeelte is urine-vaste stof. De Dierenarts heeft het donkerdere ontlastingsgedeelte nodig.

Niet uit de waterbak als u dat kunt vermijden, aangezien doordrenkte ontlasting snel afbreekt en verdunt wat erin zit.

Meer dan één. Parasieten scheiden onderbroken uit, dus een enkel negatief monster betekent alleen dat er niets werd uitgescheiden in die ontlasting. Waar het klinische beeld wijst op parasieten, zijn monsters op drie aparte dagen veel informatiever dan één.

Vraag om de juiste tests. Een standaardonderzoek combineert een direct uitstrijkje, om beweeglijke organismen te zien, met een flotatie, om eieren en oöcysten te concentreren. Cryptosporidium wordt door geen van beide betrouwbaar gevonden en heeft specifieke kleuring, een antigeentest of PCR nodig, waar om gevraagd moet worden.

Zeg waar u naar op zoek bent. Een Dierenarts die te horen krijgt dat de hagedis gewicht verliest met een normale eetlust, zal andere tests uitvoeren dan wanneer hij een potje krijgt zonder voorgeschiedenis.

Waarom routine ontwormen het verkeerde model is

Er is geen kalenderproduct. Niets is gelicentieerd voor routinegebruik bij huisdierhagedissen op de manier waarop maandelijkse preventieve middelen voor honden dat zijn.

De Medicatie heeft nauwere marges. Antiparasitaire doses bij reptielen zijn geëxtrapoleerd, het metabolisme is temperatuurafhankelijk en herhaalde dosering van sommige middelen is in verband gebracht met schade bij reptielen. Dit is geen klasse medicijn om speculatief te gebruiken.

Ivermectin is dodelijk bij chelonen, en in een huishouden met gemengde soorten rechtvaardigt dat feit alleen al dat u nooit een product gebruikt dat is overgebleven van een ander dier.

Het verkeerde medicijn doet niets. Ontwormingsmiddelen behandelen geen protozoa. Coccidia, flagellaten en Cryptosporidium hebben totaal andere middelen nodig, en een hagedis met coccidiose zomaar ontwormen vertraagt alleen de Diagnose.

Een zware last snel doden kan het dier schaden. Een grote massa dode wormen in een kleine darm kan deze blokkeren, en een plotselinge vrijgave van parasietmateriaal kan een zwak reptiel erger maken voordat het beter wordt.

Sommige belastingen zouden helemaal niet behandeld moeten worden. Lage aantallen aarsmaden bij een gezonde herbivore hagedis worden meestal met rust gelaten, omdat ze verwijderen niets biedt en de Behandeling risico met zich meebrengt.

De juiste volgorde is: monster, identificeren, dan behandelen wat werd gevonden, in een dier wiens verblijf tegelijkertijd is gecorrigeerd.

Quarantaine die werkt

Quarantaine is de meest effectieve interventie die beschikbaar is voor een houder, en het is de interventie die het vaakst wordt verkort.

Een aparte kamer indien mogelijk, niet een aparte plank. Aerosol en besmetting via voorwerpen binnen een kamer zijn reëel.

Een eenvoudig verblijf. Substraat van papieren handdoeken of krantenpapier, zodat ontlasting zichtbaar, verzamelbaar en verwijderbaar is. Eenvoudige schuilplaatsen die ontsmet of weggegooid kunnen worden. Geen aarde, geen bioactieve opstelling, geen poreus decor.

Toegewezen uitrusting. Zijn eigen tangen, waterbak, spuitfles, thermometer en schoonmaakdoeken, die nooit een ander verblijf aanraken.

Als laatste gehanteerd. Voer, maak schoon en hanteer elk gevestigd dier eerst, dan het dier in quarantaine. Was daarna de handen en wissel van kleding, niet ervoor.

Lang genoeg. De conventie bij het houden van reptielen is minimaal ongeveer drie maanden, en langer voor in het wild gevangen dieren. Kortere periodes missen onderbroken uitscheiding en langzaam ontwikkelende ziekte.

Ontlastingsmonsters tijdens de periode, niet alleen aan het begin, gespreid in plaats van geclusterd.

Geen gedeelde voederinsecten opgeschept uit een bak met dezelfde hand of beker.

Quarantaine geeft u ook iets dat minder voor de hand ligt: een periode waarin het nieuwe dier dagelijks wordt bekeken op eenvoudig substraat zonder dat er iets verborgen is. Baasjes vinden mijten, vastzittend vervellingshuid, slechte lichaamsconditie en abnormale ontlasting in quarantaine die in een beplant verblijf onopgemerkt zouden zijn gebleven.

Voederinsecten en het hanteren van voer zijn een route naar binnen. Een beker die wordt gebruikt tussen verblijven verplaatst meer dan alleen voer tussen de verblijven.

Het verblijf ontsmetten

Dit is het deel dat wordt overgeslagen, en het is de reden waarom behandelingen lijken te falen.

Verwijder en gooi al het substraat weg. Probeer het niet schoon te maken.

Gooi poreuze items volledig weg: kurkschors, onbehandeld hout, karton, stoffen hangmatten, alles met een oppervlak dat vocht vasthoudt. Ze kunnen niet betrouwbaar worden ontsmet.

Reinig niet-poreuze items eerst mechanisch, met heet water en afwasmiddel, omdat organisch materiaal elk ontsmettingsmiddel blokkeert.

Begrijp wat uw ontsmettingsmiddel doet. Veel standaard reptielveilige ontsmettingsmiddelen doden geen coccidiële of cryptosporidiële oöcysten, die zijn gebouwd om in de omgeving te overleven. Hitte en stoom zijn effectiever, en ontsmetting op basis van ammoniak wordt gebruikt tegen coccidiën. Als u zoiets gebruikt, moet het dier uit de kamer zijn, de ventilatie moet grondig zijn, en elk oppervlak moet volledig worden afgespoeld en gedroogd voordat het dier terugkeert. Ammoniak en bleekmiddel mogen nooit samen worden gebruikt.

Reinig tijdens en na de Behandeling, niet slechts één keer. Bij een directe levenscyclus is het doel om de omgevingsbelasting onder het niveau te houden waarop herbesmetting de Behandeling inhaalt.

Bioactieve verblijven verdienen een eerlijke opmerking. Een levend bodemsubstraat heeft echte voordelen en kan niet worden ontsmet. Bij een dier met een bevestigde coccidiële of cryptosporidiële infectie is een bioactieve opstelling een permanent reservoir en moet deze meestal worden afgebroken.

Soorten mengen, en het argument dat niemand hard genoeg maakt

Entamoeba invadens is het duidelijkste geval. Veel herbivore chelonen dragen het bij zich zonder ziek te worden. Bij hagedissen en slangen veroorzaakt het ernstige, vaak fatale ziekte.

Dat betekent dat een schildpad en een hagedis die een kamer, een tang, een waterbak of de ongewassen handen van een verzorger delen, een echt gevaar zijn voor de hagedis, volledig gecreëerd door de opstelling.

Dezelfde logica is breder van toepassing. Verschillende soorten dragen verschillende organismen, verdragen ze anders en hebben verschillende behandelingsopties. Verblijven met gemengde soorten, gedeelde uitrusting en informeel hanteren tussen verblijven zijn hoe een beheersbare situatie bij één dier een probleem voor de hele collectie wordt.

Toegewezen gereedschap per verblijf, was handen tussen dieren, en houd soorten die niet van nature in hetzelfde gebied voorkomen fysiek uit elkaar.

Waar de Dierenarts om zal vragen

Houd gereed: soort, Leeftijd en waar de hagedis vandaan komt, inclusief of het in het wild gevangen of gefokt is en hoe lang u het al heeft.

Ook: de gewichtsgeschiedenis, eetlust, hoe de ontlasting eruitziet en hoe deze is veranderd, de verblijfstemperaturen gemeten aan het zonoppervlak en de koele kant, het substraat, de UVB-lamp en de Leeftijd daarvan, of er nog een ander reptiel in huis is, en of er onlangs iets nieuws is binnengekomen.

Breng een vers ontlastingsmonster mee, koel bewaard. Zeg of u wilt dat Cryptosporidium wordt overwogen, omdat de test apart is.

Verwacht dat het plan zowel het verblijf als het dier omvat. Een Recept zonder substraat en een verandering in schoonmaak is een halve Behandeling.

Verwacht Controle-bemonstering na de Behandeling. Vrijgave wordt bevestigd door herhaaldelijk testen, niet door het feit dat het dier er beter uitziet.

Het doel: Stabiel Gewicht, volledige spieren over de heupen en ruggengraat, en gevormde ontlasting.

Wat u nooit moet doen

Behandel een hagedis niet tegen parasieten zonder Diagnose. Het verkeerde medicijn is nutteloos en het juiste medicijn in de verkeerde Dosis is gevaarlijk.

Gebruik geen ontwormingsmiddel bedoeld voor een hond, een kat, een vogel of een andere reptielsoort. Soortverschillen hier omvatten dodelijke verschillen.

Accepteer niet één negatief ontlastingsresultaat als bewijs, vooral niet wanneer het klinische beeld de andere kant op wijst.

Behandel het dier niet zonder het verblijf tegelijkertijd te strippen en te ontsmetten.

Verkort de quarantaine niet omdat de nieuwe hagedis er gezond uitziet. Gezond uitziende dragers zijn de hele reden dat quarantaine bestaat.

Huisvest een hagedis niet bij een cheloon, en deel geen uitrusting tussen hen.

Zet een behandeld dier niet terug op aarde of schors die aanwezig was tijdens de infectie.

Sla het wassen van handen tussen verblijven niet over. Het is de goedkoopste beschikbare controlemaatregel en het dekt ook salmonella, wat het risico voor u is in plaats van voor de hagedis.

Wanneer u hulp moet zoeken

Boek deze week een reptielendierenarts voor gewichtsverlies met een normale eetlust, dunne of slijmerige ontlasting, groeiachterstand bij een jong dier, of braken dat vaker dan één keer is voorgekomen.

Ga dezelfde dag voor een hagedis die ook lethargisch is, uitgedroogd, bloed uitwerpt of weigert te zonnen, en voor elk jong dier met diarree.

Regel testen in plaats van Behandeling voor een nieuwe aankomst, voordat het een ander dier ontmoet, en opnieuw voordat de quarantaine eindigt.

Vraag om een Dierenarts die in-house reptielenontlastingswerk uitvoert of weet welk extern laboratorium te gebruiken. Het verschil tussen een direct uitstrijkje dat wordt bekeken terwijl het monster warm is en een potje dat wordt opgestuurd en twee dagen later wordt onderzocht, is het verschil tussen een antwoord en een leeg resultaat.