Hagedis gebeten door voederinsecten: krekels, steken en gevaarlijke ongewervelden

Snel antwoord

Het insectenprobleem waar de meeste hagedissen daadwerkelijk mee te maken krijgen, is geen steek. Het is een hongerige krekel die 's nachts bij een slapende gekko in het verblijf is achtergebleven.

Baasjes maken zich zorgen dat hun hagedis gestoken wordt. In de praktijk werkt het veelvoorkomende letsel de andere kant op: niet opgegeten voederinsecten bijten in de hagedis. Krekels zijn aaseters en een krekel die niets te eten heeft in een verblijf zal zich voeden aan een slapend, vervellend, ziek of pasgeboren reptiel.

De oplossing is onmiddellijk en gratis. Verwijder elk levend insect uit het verblijf na elke voederbeurt, controleer het dier en behandel elke wond als een route voor infectie in plaats van als een schrammetje.

• Laat nooit levende krekels, sprinkhanen of wormen 's nachts in een verblijf.
• Controleer tenen, staartbasis, cloaca, oogleden en de huidplooien. Dat is waar de beten verschijnen.
• Elke wond bij een reptiel is een infectierisico. Verplaats het dier naar keukenpapier en houd het verblijf schoon.
• Voer nooit in het wild gevangen insecten. Vuurvliegjes zijn in het bijzonder dodelijk voor baardagamen.
• Zwelling rond het gezicht of de mond na een steek buiten is een spoedgeval, omdat zwelling daar de ademhaling kan belemmeren.

:::danger
Voer nooit een vuurvliegje, of welk lichtgevend insect dan ook, aan een baardagame of enige andere hagedis.

Vuurvliegjes bevatten defensieve verbindingen die zeer giftig zijn voor reptielen, en het eten van zelfs maar één exemplaar wordt in verband gebracht met een snelle dood bij baardagamen. Symptomen zijn onder meer het schudden van de kop, verdonkering van het lichaam, ademhalen met open mond en instorting binnen korte tijd. Er is geen thuisbehandeling. Dit is een spoedgeval waarvoor direct actie vereist is, en de enige betrouwbare bescherming is dat voederinsecten uit een in gevangenschap gekweekte bron komen en nooit uit de tuin.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom de voederdieren het gevaar zijn

Krekels eten wat ze kunnen vinden.

Een krekel is geen passief voedselitem. Het is een allesetende aaseter die vocht en eiwitten nodig heeft, en in een kaal verblijf is de enige bron van beide het reptiel. Als ze 's nachts worden achtergelaten, verzamelen krekels zich op het warme dier en beginnen ze zich te voeden met het zachtste beschikbare weefsel.

De hagedis slaapt en kan vaak niet reageren.

Luipaardgekko's, wimpergekko's en andere nachtactieve soorten zijn overdag inactief, maar dat zijn veel dagactieve hagedissen ook 's nachts, wanneer de lichten uit zijn en de krekels het meest actief zijn. Een hagedis die in een schuilplaats zit, heeft nergens om naartoe te vluchten.

Vervellende huid is een uitnodiging.

Losse of achtergebleven vervelling is zacht, vochtig en gemakkelijk om op te kauwen, en de huid daaronder is dun en pas gevormd. Hagedissen die vervellen moeten helemaal niet bij levende insecten worden achtergelaten.

Zwakke dieren zijn degenen die gebeten worden.

Pasgeborenen, dieren die herstellen van een ziekte, drachtige vrouwtjes, hagedissen in winterslaap en alles wat gestopt is met eten, lopen allemaal veel meer risico om aangevallen te worden, omdat ze de krekels niet eten en niet bij hen weggaan.

De beet is klein en de consequentie niet.

Een krekelbeet is een gaatje in de huid dat moeilijk schoon te houden is, bij een dier wiens immuunrespons temperatuurafhankelijk is, in een omgeving vol bacteriën. De wond is triviaal. Het abces dat het zes weken later wordt, is dat niet.

Waar te kijken, en hoe een beet eruitziet

Kleine wonden worden gereinigd met steriele zoutoplossing op keukenpapier, niet met antiseptische crèmes voor mensen. Alles wat het oppervlak afsluit, sluit bacteriën daaronder op.

Tenen en toppen van tenen.

De meest voorkomende plek. Zoek naar missende toppen, korstige uiteinden en zwelling van een enkele vinger of teen.

Staartbasis en cloaca.

Zachte huid en plooien. Beten hier zijn gemakkelijk te missen onder de staart.

Oogleden en rond het oog.

Een serieuze plek. Gekko's zijn bijzonder kwetsbaar en oogletsel bij reptielen vordert snel en kan het oog kosten.

De cloaca en het gebied eromheen.

Vochtig en aantrekkelijk voor een aaseter.

Langs de flanken en huidplooien.

Vooral bij dieren met losse huid of in een slechte conditie.

Overal met achtergebleven vervelling.

Beten clusteren waar de huid al aangetast is.

Hoe de wond eruitziet.

Vroegtijdig: een klein rood of donker plekje, soms met een druppel opgedroogd bloed. Na een of twee dagen: een korstvormig punt. Als het geïnfecteerd raakt, zwelt het gebied op, verandert van kleur, kan er afscheiding uitkomen en kan het dier stoppen met het gebruiken van een ledemaat of stoppen met eten.

De reactie, stap voor stap

Eén. Verwijder elk insect.

Haal het verblijf uit elkaar als dat nodig is. Krekels verbergen zich onder inrichting, in bodembedekking en achter verwarmingsapparatuur. Het wegnemen van de oorzaak krijgt prioriteit boven het behandelen van de wond.

Twee. Controleer het hele dier onder goed licht.

Tenen één voor één, staartbasis, cloaca, oogleden, mond. Noteer en fotografeer wat je vindt.

Drie. Stap over op keukenpapier.

Losse bodembedekking blijft aan wonden plakken en is de voornaamste reden dat een kleine beet een geïnfecteerde wond wordt. Houd het dier op schoon papier totdat de huid gesloten is.

Vier. Reinig voorzichtig, met het juiste middel.

Steriele zoutoplossing, of afgekoeld gekookt water als dat het enige is wat je hebt, aangebracht met schoon gaas of een wattenstaafje. Niets anders zonder aanwijzing van een dierenarts.

Vijf. Sluit het niet af.

Geen zalven, crèmes, oliën, honing, vaseline of pleisters. Ze sluiten bacteriën op tegen de huid en maken beoordeling moeilijker.

Zes. Zorg voor de juiste temperatuur.

Huidgenezing bij reptielen is temperatuurafhankelijk. Een wond in een te koud verblijf geneest langzaam en raakt vaker geïnfecteerd. Controleer de gradiënt met een sonde op het niveau van het dier.

Zeven. Kijk, dagelijks, gedurende twee weken.

Zwelling, afscheiding, kleurverandering, een harde knobbel, verminderd gebruik van een ledemaat, verminderde eetlust. Elk van deze betekent een afspraak.

Steken, en wat er daadwerkelijk gebeurt

Wespen- en bijensteken komen voor, meestal bij hagedissen die tijd buiten doorbrengen of in verblijven nabij een open raam, en incidenteel wanneer een hagedis een stekend insect vangt en opeet.

Wat kun je verwachten.

Lokale zwelling en pijn op de plek. De meeste hagedissen gaan zonder drama om met een enkele steek op het lichaam.

Wat echt gevaarlijk is.

Zwelling in of rond de mond, keel of gezicht. Reptielen hebben smalle luchtwegen en een vaste schedelstructuur, en zwelling in dat gebied kan de ademhaling belemmeren. Elke zwelling van het gezicht na een vermoedelijke steek is een spoedgeval.

Wat je niet moet doen.

Geef geen antihistaminica of enig medicijn voor mensen. Dosering bij reptielen is niet afgeleid van menselijke of zelfs zoogdierdoseringen, en het verkeerde medicijn of de verkeerde hoeveelheid is gevaarlijk.

Wat niet gedocumenteerd is.

De dramatische allergische reactie door het hele lichaam waar mensen zich zorgen over maken, is een patroon bij zoogdieren, en het is niet iets waar reptielhouders rekening mee hoeven te houden. De realistische risico's zijn lokale zwelling, obstructie van de luchtwegen als de steek in de mond zit, en infectie op de plek zelf.

De ongewervelden die gevaarlijk zijn

Vuurvliegjes en glimwormen.

Giftig voor hagedissen, en van baardagamen is dit bijzonder goed gedocumenteerd. Voer ze nooit, en laat een hagedis nooit buiten jagen waar ze voorkomen.

In het wild gevangen insecten in het algemeen.

Tuin- en veldinsecten kunnen resten van pesticiden, interne parasieten en ziekteverwekkers dragen die in gevangenschap gekweekte voederdieren niet hebben. Wilde sprinkhanen en krekels zijn een bekende bron van parasieten.

Mieren.

Een ernstig gevaar voor pasgeborenen en immobiele dieren. Mieren vinden verblijven door gemorst voedsel te volgen en kunnen een klein of zwak reptiel overspoelen. Sommige soorten steken ook.

Duizendpoten en spinnen.

Giftige beten, en sommige zijn groot genoeg om een kleine hagedis direct te verwonden.

Felgekleurde kevers en insecten.

Lieveheersbeestjes, vuurwantsen en schildwantsen dragen allemaal defensieve chemicaliën. Als regel geldt: insecten die zichzelf adverteren met felle kleuren, adverteren daarmee dat ze onaangenaam zijn om te eten.

Alles uit een behandeld gebied.

Insecten verzameld nabij een behandeld gazon, een besproeid gewas of een huisdier dat tegen vlooien behandeld is, dragen residuen bij zich die schadelijk kunnen zijn voor een klein dier.

Het veilige standpunt is eenvoudig: voederdieren komen uit een in gevangenschap gekweekte bron en de tuin is geen voedselvoorziening.

Voedingspraktijk die dit alles voorkomt

Schone handdoeken, gaas en een transportbak, klaar voordat je ze nodig hebt. Het meeste wat een baasje doet voor een voederbeet is preventie plus een schone omgeving.

Wat het nog meer kan zijn

Een knobbel of zwelling bij een hagedis is niet altijd een beet, en de alternatieven zijn belangrijk.

Abces.

Stevig, vaak goed gedefinieerd, ontwikkelt zich dagen tot weken na een wond. Reptielpus is solide, dus het barst niet open en draineert niet zoals een abces bij een hond, en het heeft meestal chirurgische verwijdering nodig.

Constrictie door achtergebleven vervelling.

Een ring van niet-vervelde huid op een teen of staartpunt die de bloedsomloop afsnijdt. Het weefsel erachter zwelt op, wordt dan donker en sterft af. Gemakkelijk te verwarren met een bijtwond.

Metabole botziekte.

Zwelling van de kaak en ledematen, een rubberachtige onderkaak, trillingen en moeite met lopen. Heeft niets met insecten te maken en is een eigen spoedgeval wat betreft de verzorging.

Thermische verbranding.

Rode of blaarvormige huid door contact met een onbeveiligde lamp of een warmtesteen, vaak op de rug of buik in plaats van de tenen.

Mondinfectie.

Roodheid, afscheiding of kaasachtig materiaal in de mond, terughoudendheid om te eten en zwelling van de kaaklijn.

Tumoren en cysten.

Veelvoorkomend bij oudere hagedissen en kunnen het beste vroeg worden beoordeeld.

Als je geen insecten op het dier hebt gezien, ga dan niet uit van een beet. Maak een foto, noteer wanneer het verscheen en laat de dierenarts de lijst doornemen.

Wat de dierenarts wil weten

Wat je nooit moet doen

Laat levende voederinsecten niet 's nachts in een verblijf.

Voer geen insecten die buiten zijn verzameld, en nooit een lichtgevend exemplaar.

Breng geen antiseptische crèmes, zalven, vaseline of pleisters voor mensen aan op een reptielwond.

Gebruik geen waterstofperoxide op weefsel.

Geef geen antihistaminica, pijnstillers of enig ander medicijn voor mensen.

Laat een gewonde hagedis niet op losse bodembedekking zitten.

Bied geen levende insecten aan aan een dier dat vervelt, in winterslaap is of niet in orde is.

Knijp niet in een stevige zwelling en probeer deze niet thuis te draineren.

Wanneer hulp inroepen

Het resultaat om naar te streven: een kalme hagedis op schone bodembedekking, met de voederroutine gecorrigeerd zodat het niet opnieuw gebeurt.

Ga onmiddellijk bij zwelling van gezicht of mond, ademhalingsmoeilijkheden, instorting of enig teken van ziekte nadat een wild insect is gegeten. Neem het insect of een foto mee.

Ga dezelfde dag voor een gewond oog of ooglid, een wond die zwelt of pus afscheidt, een hagedis die een ledemaat niet meer gebruikt of een pasgeborene met meerdere beten.

Boek deze week een afspraak voor een harde knobbel die ontstaat na een beet, een donker wordende teen of staartpunt, ontbrekende teentoppen of een wond die na een paar weken nog niet dicht is.

Terwijl je hulp regelt, houd je de hagedis op schoon keukenpapier met de juiste temperatuurgradiënt, laat je de wond met rust behalve voor het voorzichtig reinigen met zoutoplossing en zorg je ervoor dat er geen enkel levend insect meer in het verblijf achterblijft.