Gevaren in de lucht voor hagedissen: sprays, diffusers, insecticiden en dampen

Snel antwoord

Een vivarium is geen afgesloten ruimte. Het deelt de lucht met het huishouden en een warmtelamp concentreert alles wat zich in die lucht bevindt.

Een hagedis kan de kamer niet verlaten. Alles wat u in huis sprayt, verdampt, verbrandt of schildert, eindigt in een glazen box die warmer is dan de kamer en veel minder wordt geventileerd dan u denkt.

De meeste vergiftigingen door inademing bij hagedissen zijn geen ongelukken met exotische chemicaliën. Ze komen voort uit alledaagse gebeurtenissen in huis: een vlooienbom voor de hond, een insectspray in dezelfde kamer, een geur-diffuser op de plank boven het verblijf, een vers geschilderde muur of een ongediertestrip die in het verblijf is geplaatst om mijten te doden.

• Verplaats de hagedis en zijn verblijf uit het gebouw voordat een vlooienbom, gasbom of insecticide voor de hele kamer wordt gebruikt, niet naar de kamer ernaast.
• Hang nooit een ongediertestrip in of bij een verblijf. Die strips werken door een organofosfaat-damp af te geven in een afgesloten ruimte, wat precies is wat een vivarium is.
• Geurproducten, spuitbussen, muggenspiralen, wierook en rook horen allemaal in een andere kamer met een deur ertussen.
• Tekenen van inhalatieletsel zijn ademen met open mond bij de juiste temperatuur, belletjes of slijm bij de neusgaten, gapen, trillingen en weigeren om te zonnen.
• Houd de warmte aan na een blootstelling. Een koud reptiel voert een toxine langzamer af, omdat elk onderdeel van dat proces afhankelijk is van de temperatuur.

:::danger
Insecticide ongediertestrips, vlooienbommen en huishoudelijke insectensprays doden reptielen, en ongediertestrips worden online nog steeds op grote schaal aanbevolen als mijtbehandeling.

De actieve damp is zwaarder dan lucht en hoopt zich op in een gesloten verblijf. De hagedis heeft geen manier om eraan te ontsnappen, kan het niet ophoesten en neemt het continu op zolang de strip daar hangt. Organofosfaat- en pyrethroïde-vergiftiging presenteert zich als trillingen, stuiptrekkingen, zwakte en kwijlen, en is vaak dodelijk voordat een baasje zich realiseert dat de mijtbehandeling de oorzaak was.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom een hagedis meer risico loopt dan u

Het gevaar is niet dat reptielen extreem gevoelig zijn op de manier waarop vogels dat zijn. Het is dat het verblijf, de hitte en de fysiologie van het dier slecht combineren.

Het verblijf houdt damp vast.

Een vivarium is gebouwd om warmte en vochtigheid vast te houden. Hetzelfde ontwerp dat voorkomt dat warmte ontsnapt, voorkomt dat dampen ontsnappen. Dampen die zwaarder zijn dan lucht verzamelen zich op de vloer, waar de meeste hagedissen zitten.

Warmte drijft het aan.

Volatiele verbindingen verdampen sneller naarmate de temperatuur stijgt. Een residu dat onschadelijk op een koude plank zou liggen, blijft onder een warmtelamp de hele dag dampen afgeven.

Reptielenlongen voeren slecht af.

De long van een hagedis is een relatief eenvoudige zak met beperkte interne oppervlakteverdeling en een trage mucociliaire trap. De meeste hagedissen verplaatsen lucht met behulp van rib- en lichaamswandspieren in plaats van een middenrif, en ze hebben geen effectieve hoest. Alles wat wordt ingeademd en de bekleding irriteert, heeft de neiging daar te blijven.

Kou vertraagt het herstel.

De lever- en nierfunctie van een ectotherm volgen de lichaamstemperatuur. Een hagedis die na blootstelling koud wordt gehouden, metaboliseert en scheidt de verbinding langzamer uit dan een hagedis die op de juiste temperatuur wordt gehouden. Daarom is "warm houden" een echte Behandeling en geen kwestie van comfort.

De huid is geen volledige barrière.

Reptielenhuid is goed bestand tegen water, maar lipofiele stoffen zoals essentiële oliën en pesticiden op basis van oplosmiddelen dringen er doorheen, en de ogen, neusgaten en cloacale membranen zijn veel doorlatender dan geschubde huid. Een hagedis die door een residu loopt en vervolgens aan zijn snuit likt, heeft ook iets ingeslikt.

De gevaren, gerangschikt op hoe vaak ze schade veroorzaken

Alles in een sprayfles in de buurt van een verblijf verdient een controle van het label. Water vernevelen is prima; dezelfde fles-gewoonte met een schoonmaakmiddel of een mijtspray is waar ongelukken beginnen.

Insecticiden gebruikt tegen reptielenmijten.

Dit is de belangrijkste vermijdbare oorzaak. Ongediertestrips, vlooiensprays voor honden en katten en tuininsecticiden worden allemaal gebruikt bij mijtuitbraken omdat ze werken tegen mijten. Ze werken ook op de hagedis. Producten die zijn geformuleerd en gelicentieerd voor gebruik bij reptielen bestaan in de meeste markten, en de omgeving moet worden behandeld terwijl het dier is verwijderd.

Ongediertebestrijding voor het hele huis.

Vlooienbommen, begassing en professioneel spuiten deponeren residu op elk oppervlak, ook in een verblijf met gaas. Het verblijf naar een andere kamer in hetzelfde appartement verplaatsen is niet genoeg, omdat de aerosol zich verplaatst en het residu neerdaalt.

Geurende en brandende producten.

Diffusers, geurblokjes, wierook, muggenspiralen en geurkaarsen geven zowel volatiele verbindingen als fijne deeltjes af. Tea tree- en eucalyptusoliën worden veel gebruikt en behoren tot de meer irriterende stoffen. Olie-diffusers laten ook een film achter op glas en meubels die onder invloed van warmte dampen blijft afgeven.

Reinigingschemie.

Bleekmiddel geeft chloorgas af wanneer het wordt gemengd met ammoniak-gebaseerde schoonmaakmiddelen of zuren, en huishoudelijk urineresidu levert de ammoniak. Dennen- en fenolhoudende schoonmaakmiddelen zijn irriterend voor reptielen. Quaternaire ammonium-desinfectiemiddelen worden veel gebruikt bij het houden van reptielen en zijn effectief, maar ze vereisen de contacttijd op het label, gevolgd door grondig afspoelen en drogen, omdat opgedroogd residu onder een warmtelamp een bron van dampen is.

Nieuwe verblijven en decoratie.

Verf, lak, houtbeits, niet-uitgeharde siliconen, isolatieschuim en nieuw multiplex of MDF stoten allemaal gassen uit. De veelgemaakte fout is oordelen op geur in een koude kamer. Laat de verwarming en verlichting een paar dagen draaien met het verblijf leeg en controleer opnieuw op bedrijfstemperatuur, want dat is de conditie waarin de hagedis daadwerkelijk zal leven.

Rook en verbranding.

Sigarettenrook, kookrook en rook van buitenaf zoals bosbranden of landbouwverbranding belasten een kamer met fijne deeltjes. In rookgevoelige regio's is het sluiten van ramen en het draaien van een filter zonder ozongeneratie beschermender dan het dier door het huis verplaatsen.

Oververhitte anti-aanbaklagen.

Polytetrafluoretheen-dampen van een oververhitte pan zijn berucht dodelijk voor vogels en zijn irriterend voor andere dieren in dezelfde luchtruimte. Sommige warmtelampen en bollen hebben ook coatings die gassen kunnen afgeven als ze oververhit raken, wat een extra reden is om nooit een lamp te gebruiken in een armatuur waarvoor deze niet is ontworpen.

Aromatisch houtkrulsel en mottenballen.

Ceder- en dennenkrulsel geven continu aromatische verbindingen af en zijn ongeschikt als substraat voor reptielen. Mottenballen zijn een vaste stof die direct sublimeert in damp en mogen nooit in dezelfde kamer worden bewaard.

Hoe blootstelling eruit ziet, vroeg en laat

Dampen die zwaarder zijn dan lucht nestelen zich laag. Een hagedis op de vloer van het verblijf zit in het ergste, en een hagedis die plotseling stopt met zijn gebruikelijke plekje te gebruiken, probeert u iets te vertellen.

Onmiddellijk, binnen minuten tot een uur.

Sluiten of knijpen met de ogen, wrijven over het gezicht, plotselinge beweging weg van de gebruikelijke zonneplek, gapen en verhoogde ademhalingsinspanning. Bij blootstelling aan pesticiden kunnen kwijlen en fijne trillingen al vroeg beginnen.

Uren tot een dag.

Slijm of belletjes bij de neusgaten en bek, hoorbaar klikken, het hoofd en de nek gestrekt en omhoog houden, lusteloosheid, donkere verkleuring, verlies van eetlust en weigeren te zonnen ondanks de juiste temperaturen. Neurologische tekenen zoals trillen, ongecoördineerdheid en zwakte wijzen eerder op een pesticide dan op een eenvoudige irriterende stof.

Dagen tot weken.

Secundaire bacteriële longontsteking in een long waarvan de afweer beschadigd is. Dit is de reden waarom een hagedis die leek te herstellen van een rook- of spray-incident een week later achteruit kan gaan, en waarom de blootstellingsgeschiedenis van belang is bij die afspraak.

Dit onderscheiden van de look-alikes

De bovenstaande tekenen overlappen bijna volledig met een luchtweginfectie, wat de meest voorkomende verkeerde inschatting is.

Chronisch lage temperatuur.

Een verblijf dat te koel is, levert wekenlang lusteloosheid, slechte eetlust en luchtweginfecties op. Controleer de werkelijk gemeten temperaturen met een sonde of infraroodthermometer voordat u iets anders doet, aangezien een verwarmingsstoring veel meer gevallen verklaart dan vergiftiging.

Luchtweginfectie door verzorging.

Meestal geleidelijk, bij een dier met een geschiedenis van marginale temperaturen, lage of buitensporige vochtigheid of onhygiënische omstandigheden.

Vervellingsresten over de neusgaten.

Produceert lawaaierige ademhaling en wrijven zonder enige systemische ziekte. Kijk direct naar de neusgaten.

Bekinfectie.

Stomatitis produceert kwijlen en symptomen in de bek zonder ademhalingsmoeilijkheden, en de bek zelf ziet er abnormaal uit.

De kenmerken die wijzen op een oorzaak in de lucht:

Plotseling begin bij een voorheen gezond dier, timing die overeenkomt met een gebeurtenis in huis, meerdere dieren in dezelfde kamer die tegelijkertijd worden aangetast en geen verbetering wanneer de temperaturen worden gecorrigeerd.

Als het al is gebeurd

Verplaats de hagedis eerst naar schone lucht. Buiten is prima als het weer niet koud is, anders een andere kamer met de deur dicht en een raam open.

Houd het warm. Neem een warmtebron mee als u het dier verplaatst, of gebruik een autoverwarming of een warme kamer. Zet een mogelijk vergiftigd reptiel niet ergens koel om te "rusten".

Ventileer de besmette kamer en het verblijf volledig. Verwijder en gooi poreuze items weg die het product hebben geabsorbeerd, zoals substraat, kurkschors en zachte inrichting.

Als er vloeistof of residu op de huid zit, veeg dit dan af met gewoon lauw water, werk van de kop naar achteren en wees voorzichtig rond de neusgaten en ogen. Gebruik geen schoonmaakmiddelen of oplosmiddelen op het dier.

Verzamel de verpakking van wat er is gebruikt, inclusief de naam van het werkzame bestanddeel, en neem deze mee.

Bel een Dierenarts voor exoten voordat u op reis gaat, omdat deze mogelijk zuurstof of een specifieke Behandeling wil voorbereiden. Sommige pesticidegroepen hebben specifieke tegengiffen en andere worden alleen met ondersteunende zorg behandeld, en de productnaam is wat dat bepaalt.

De routine die het meeste hiervan voorkomt

Tijd op de vloer brengt een hagedis in contact met alles wat uit de lucht is neergedaald, dus waarmee u de vloer schoonmaakt wordt een onderdeel van zijn omgeving.

Wat u nooit moet doen

Gebruik geen ongediertestrip, vlooienbom, insectspray of tuininsecticide in de buurt van een reptielenverblijf.

Laat geen geur-diffuser, oliebrander, wierookstokje of muggenspiraal draaien in dezelfde kamer.

Reinig een verblijf niet met dennen- of fenolhoudende producten en meng bleekmiddel nooit met iets anders.

Zet een hagedis niet in een nieuw gebouwd, geschilderd of verzegeld verblijf omdat het er droog uitziet. Oordeel op geur op bedrijfstemperatuur.

Gebruik geen ceder- of dennenkrulsel als substraat.

Koel een hagedis niet af die is blootgesteld aan een chemische stof.

Ga er niet vanuit dat omdat het dier de dag heeft overleefd, het onaangetast is, aangezien secundaire longontsteking zich later ontwikkelt.

Wanneer hulp zoeken

Neem onmiddellijk contact op met een Dierenarts voor exoten of reptielendierenarts bij trillingen, stuiptrekkingen, zwakte, kwijlen, instorting, gapen met zichtbare inspanning of enige bekende blootstelling aan een vlooienbom, ongediertestrip of geconcentreerd insecticide, zelfs als de hagedis er nog normaal uitziet.

Neem dezelfde dag contact op bij belletjes of slijm bij de neusgaten, klikkende ademhaling, een gestrekte opgeheven nek, of plotselinge weigering om te zonnen.

Maak snel een afspraak als een hagedis die een week of langer geleden is blootgesteld nu minder eet, weg van de warmte zit of anders ademt, omdat dat patroon wijst op een secundaire infectie die de overhand krijgt.

Breng deze mee naar de afspraak:

• De productverpakking of een foto van het ingrediëntenpaneel
• Wanneer de blootstelling plaatsvond, voor hoe lang en of het dier in het verblijf was
• De grootte van de kamer en welke ventilatie beschikbaar was
• Uw gemeten temperaturen voor de warme zone, koele zone en nacht, gemeten met een sonde of infraroodthermometer in plaats van een wijzerplaatmeter
• Hoe lang de symptomen aanwezig zijn en of ze verergeren
• Of andere dieren in dezelfde kamer worden aangetast

Productbeschikbaarheid en ongediertebestrijdingspraktijken verschillen sterk per land, en een Behandeling die in de ene regio routinematig is, kan in de andere worden beperkt of onbeschikbaar zijn. Beschrijf het actieve bestanddeel in plaats van het merk wanneer u grensoverschrijdend advies zoekt.