Begrijp de Gezondheid en Verzorging van de Lappenhond

Snel antwoord

De Lappenhond is een robuust, intelligent en energiek Ras dat floreert bij consistente betrokkenheid en een slanke levensstijl. Hoewel ze over het algemeen taai zijn, moeten baasjes op de hoogte zijn van specifieke aandoeningen, waaronder heupdysplasie, progressieve retina-atrofie en de ziekte van Pompe. Door te letten op subtiele veranderingen in beweging, zicht of energieniveau, kunt u effectief samenwerken met uw Dierenarts om de levenskwaliteit van uw hond te behouden.

Heupdysplasie

Heupdysplasie is een aandoening waarbij het heupgewricht niet perfect in elkaar past, wat leidt tot abnormale slijtage en mogelijk ongemak. Dit is een welbekende aandoening bij dit Ras. Thuis merkt u misschien dat uw hond terughoudend is om te springen, moeite heeft om op te staan na een dutje, of een wiegende gang ontwikkelt tijdens het lopen. Sommige baasjes verwarren dit met simpele vermoeidheid of ouderdom, maar aanhoudende stijfheid is een duidelijk signaal dat de gewrichten aandacht nodig hebben.

Wanneer u de Kliniek bezoekt, zal de Dierenarts een lichamelijk onderzoek uitvoeren om te controleren op pijn en bewegingsbereik in de heupen. Een definitieve Diagnose wordt meestal bereikt via röntgenfoto's, waarmee de Dierenarts de pasvorm van het gewricht kan zien. De urgentie van deze aandoening hangt af van het pijnniveau dat uw hond ervaart. Als uw hond plotseling weigert om op een achterpoot te steunen, vereist dit onmiddellijke aandacht. Een veelgemaakte fout is afwachten of de hond het 'eruit loopt' terwijl het gewricht blijft lijden onder ontsteking.

Progressieve Retina-Atrofie (PRA)

Progressieve retina-atrofie is een aandoening die de lichtgevoelige cellen in de achterkant van het oog aantast. Dit is een erkende neiging bij het Ras. Omdat de verandering geleidelijk gaat, merkt u dit misschien niet onmiddellijk op. Baasjes zien vaak als eerste dat hun hond aarzelend reageert bij weinig licht, tegen meubels botst in het donker, of angstig lijkt bij het wandelen in onbekende omgevingen 's nachts.

Uw Dierenarts zal een oftalmoscoop gebruiken om in de achterkant van het oog te kijken en te controleren op veranderingen in het netvlies. Als ze gezichtsverlies vermoeden, kunnen ze u doorverwijzen naar een veterinair oogarts voor gespecialiseerd onderzoek om de Diagnose te bevestigen. Hoewel deze aandoening niet pijnlijk is, is het levensveranderend. De meest gemaakte fout is aannemen dat de hond gewoon onhandig of eigenzinnig is. Als u merkt dat uw hond moeite heeft met navigeren bij weinig licht, plan dan een Bezoek om het gezichtsvermogen te laten beoordelen.

Ziekte van Pompe

De ziekte van Pompe is een stofwisselingsaandoening die van invloed is op hoe het lichaam glycogeen verwerkt. Dit is een erkende neiging bij het Ras, hoewel niet vaststaat hoe dit wordt overgeërfd. Thuis merkt u misschien dat uw hond tekenen vertoont van spierzwakte, inspanningsintolerantie of een algemeen gebrek aan uithoudingsvermogen dat onkarakteristiek lijkt voor zo'n energiek Ras. Ze kunnen tijdens het spelen veel sneller moe worden dan hun soortgenoten.

Wanneer u uw hond meeneemt naar de Dierenarts, zal deze kijken naar tekenen van spierafbraak of zwakte. Omdat dit een complex metabool probleem is, zal de Dierenarts waarschijnlijk bloedonderzoek of gespecialiseerde genetische screening uitvoeren om de aanwezigheid van de aandoening te identificeren. De urgentie wordt bepaald door de mate waarin de zwakte het vermogen van uw hond om normaal te ademen of te bewegen beïnvloedt. Een veelgemaakte fout is om deze zwakte toe te schrijven aan een gebrek aan fitheid of 'luiheid', wat het noodzakelijke diagnostische Rapport vertraagt. Als uw hond consequent moeite heeft om bij te blijven, negeer dit dan niet.