De Gezondheid en Verzorging van de Ierse Wolfshond Begrijpen

Snel antwoord

De Ierse Wolfshond is een majestueus ras dat gespecialiseerde aandacht vereist vanwege zijn grootte en specifieke gezondheidsaanleg. Baasjes moeten prioriteit geven aan het controleren op tekenen van hartaandoeningen, botgezondheidsproblemen en plotselinge noodgevallen van de spijsvertering. Door een slanke lichaamsconditie te behouden en nauw samen te werken met uw dierenarts bij routinematige controles, kunt u de unieke uitdagingen van dit ras beheersen.

Gastrische dilatatie-volvulus

Deze levensbedreigende maagaandoening, vaak maagtorsie of maagkanteling genoemd, ontstaat wanneer de maag zich vult met gas en ronddraait. Dit is een bekende neiging bij het ras. U kunt opmerken dat uw hond ijsbeert, probeert te braken zonder dat er iets doorkomt, of een opgezwollen, harde buik heeft. Dit is een absoluut noodgeval. Als u deze tekenen ziet, moet u direct naar de dichtstbijzijnde spoedkliniek gaan. De dierenarts zal een röntgenfoto maken om te bevestigen of de maag is gedraaid. Wacht niet af om te zien of het overgaat, want het tijdsbestek voor een succesvolle behandeling is erg kort.

Dilatatieve cardiomyopathie

Dit is een bekende aandoening bij het ras. Het omvat het verzwakken van de hartspier, waardoor het vermogen om bloed effectief rond te pompen afneemt. Omdat deze aandoening goed gedocumenteerd is binnen het ras, is regelmatige hartcontrole essentieel. U kunt opmerken dat uw hond sneller vermoeid raakt tijdens wandelingen of in rust sneller ademhaalt dan normaal. Uw dierenarts zal luisteren naar hartruis of onregelmatige ritmes en zal waarschijnlijk een echocardiogram of een ECG gebruiken om de hartfunctie te beoordelen.

Osteosarcoom

Dit is een vorm van botkanker die een bekende neiging is bij het ras. Het treft meestal de ledematen. U moet letten op elke nieuwe, aanhoudende kreupelheid of een zichtbare bult op de poot van uw hond. Als uw hond begint te hinken zonder duidelijke verwonding, zal de dierenarts waarschijnlijk röntgenfoto's laten maken om te zoeken naar veranderingen in de botdichtheid. Vroege opsporing is belangrijk voor het beheersen van de pijn die met deze aandoening gepaard gaat.

Heup- en elleboogdysplasie

Dit zijn ontwikkelingsaandoeningen die de gewrichten aantasten. Dit is een bekende neiging bij het ras. U kunt opmerken dat uw hond moeite heeft met opstaan, aarzelingsgedrag vertoont bij het springen of een stijve gang vertoont na het rusten. De dierenarts zal lichamelijk onderzoek uitvoeren en röntgenfoto's gebruiken om de passing van de gewrichten te beoordelen. Het voorzien van antislipvloeren in huis en het op een slank gewicht houden van uw hond helpt de belasting van deze gewrichten te verminderen.

Lever-shunt en portosystemische shunt

Dit is een bekende aandoening bij het ras, meer specifiek de intrahepatische portosystemische shunt of patent ductus venosus. Een shunt is een afwijkende verbinding tussen de bloedvaten die de lever omzeilt. U kunt opmerken dat uw hond kleiner is dan zijn nestgenoten, sloom oogt of tekenen van neurologische verwarring vertoont na het eten. De dierenarts zal bloedonderzoek gebruiken om de leverfunctie te controleren en kan echografie of geavanceerde beeldvorming gebruiken om de shunt te lokaliseren.

Ziekte van Von Willebrand

Dit is een erfelijke bloedstollingsstoornis die een bekende neiging is bij het ras. Het beïnvloedt het vermogen van het bloed om goed te stollen. U merkt mogelijk niets op totdat uw hond een operatie ondergaat of een lichte verwonding oploopt die langer bloedt dan verwacht. Als u chirurgische ingrepen plant, zorg er dan voor dat uw dierenarts op de hoogte is van deze aanleg, zodat deze vooraf de nodige bloedstollingsonderzoeken kan uitvoeren.

Congestief hartfalen

Dit is een bekende aandoening bij het ras, met name bij reuen. Het is een aandoening waarbij het hart het bloed niet langer efficiënt kan rondpompen, wat leidt tot vochtophoping in de longen of het lichaam. Dit is een bekende neiging bij het ras, en de wijze van overerving is onduidelijk, hoewel autosomale dominante overdracht met onvolledige penetrantie is gerapporteerd. U kunt een aanhoudende hoest, inspanningsintolerantie of snelle ademhaling opmerken. Uw dierenarts zal beeldvorming gebruiken om vocht te identificeren en de aandoening behandelen met geschikte medicatie.

Myxomateuze mitralisklepdeficiëntie

Dit is een bekende neiging bij het ras, aangezien het een groot hondenras is met een verhoogde incidentie van atrioventriculaire klepaandoeningen. In de loop van de tijd kan de hartklep gaan lekken, waardoor het hart harder moet werken. U kunt een hartruis opmerken tijdens een routinecontrole. De dierenarts zal de voortgang van de ruis controleren om te bepalen wanneer ingrijpen noodzakelijk is.

Lymfoom

Dit is een vorm van kanker die het immuunsysteem aantast. Er is een bekende neiging tot T-cellymfoom bij het ras. U kunt opgezwollen lymfeklieren opmerken onder de kaak, voor de schouders of achter de knieën. Als u onverklaarbare bultjes vindt of opmerkt dat uw hond gewicht of eetlust verliest, zal de dierenarts een biopsie of dunne-naaldaspiratie uitvoeren om de cellen te controleren.

Boezemfibrilleren

Dit is een hartritmestoornis die een bekende neiging is bij het ras. Het is vaak een vroege bevinding, die soms verschijnt vóór andere tekenen van hartspierziekte. Het kan leiden tot een onregelmatige hartslag die u kunt voelen als u uw hand op de borst van uw hond legt. De dierenarts zal dit bevestigen met behulp van een ECG. Omdat dit een bekende neiging is, zal uw dierenarts het ritme van uw hond waarschijnlijk bij elke jaarlijkse controle controleren.

Idiopathische epilepsie

Dit omvat terugkerende aanvallen zonder duidelijke onderliggende oorzaak. Een genetische basis wordt sterk vermoed of is bewezen voor deze aandoening, en het is een bekende neiging bij het ras. Tijdens een aanval kan uw hond het bewustzijn verliezen, met de poten maaiende bewegingen maken of de controle over de blaas verliezen. Als dit gebeurt, zorg er dan voor dat uw hond niet kan vallen, neem de tijd van de aanval op en neem contact op met uw dierenarts. De dierenarts zal bloedonderzoek uitvoeren om andere metabolische oorzaken uit te sluiten alvorens de diagnose epilepsie te stellen.