Quilling bij de egel versus mijten: het verschil tussen normaal stekelverlies en een huidziekte

Snel antwoord

Een jonge egel die plotseling stekels verliest, humeurig wordt, hanteren weigert en er vlekkerig uitziet, is meestal in de quilling-fase en niet ziek. Quilling is de normale vervanging van babystekels door volwassen stekels.

Het probleem is dat schurftmijten een vergelijkbaar beeld geven, en dat beide een volkomen verschillende aanpak vereisen. Het herkennen van het verschil is de hele kunst.

Door een korte, ongehaaste dagelijkse controle merken baasjes het verschil op tussen normale quilling en een huidprobleem.

• Quilling komt in golven voor tijdens de eerste levensmaanden en gaat vanzelf over.
• Mijten veroorzaken een schilferige huid, korstvorming en jeuk die steeds erger worden in plaats van beter.
• Losse stekels door quilling hebben een schoon knopje aan de basis en laten pijnloos los.
• Kale plekken met blote, droge huid met korsten zijn geen teken van quilling en vereisen een dierenarts.
• Enkel een gedragsverandering, zonder verandering van de huid, is normaal tijdens quilling.

Beslis in 60 seconden

Waarom quilling gebeurt en waarom het voelt als achteruitgang

Een egel wordt geboren met zachte babystekels. Naarmate het dier groeit, worden deze eruit geduwd en vervangen door dikkere volwassen stekels, in meerdere golven in plaats van alles tegelijk.

Elke doorkomende stekel duwt door de huid. Dat is onprettig, op dezelfde manier als een doorkomende tand onprettig is, en het maakt het dier aanraakgevoelig op de rug en schouders.

Dit is waarom een handtamme jonge egel plotseling defensief kan worden. Het rolt zich op, blaast, schrikt op bij aanraking en weigert voer uit de hand. Baasjes vatten dit op als het verlies van de socialisatie van het dier.

Het is geen mislukte training en het is geen erfelijk temperament dat naar boven komt. Het is pijn op precies dat deel van het lichaam dat mensen het meest aanraken.

Het normale gedrag keert terug zodra de golf voorbij is, mits het hanteren tijdens de gevoelige periode zacht en vrijwillig blijft in plaats van gedwongen.

Hoe normale quilling eruitziet

Losse stekels die zich verzamelen in de bodembedekking zijn het eerste wat de meeste baasjes opmerken.

Stekels verschijnen in de bodembedekking, in het looprad en op uw mouw. Wanneer u een uitgevallen stekel oppakt, heeft deze een glad bleek knopje aan de basis waar deze het zakje heeft verlaten.

De huid tussen de stekels behoudt een normale, egale kleur en blijft glad en soepel. Nieuwe stekelpuntjes zijn te zien en te voelen wanneer ze doorkomen, iets donkerder of lichter dan de oude.

Er kunnen kleine, dunnere plekken zijn waar oude stekels zijn verdwenen en nieuwe nog niet zijn doorgekomen. De huid ziet er daar nog steeds gezond uit.

De eetlust blijft meestal normaal. Het gebruik van het looprad kan gedurende een paar dagen afnemen.

Niets hiervan vereist behandeling. Het vereist geduld en een warme, rustige en ongestoorde omgeving.

Veranderingen die betekenen: grijp vandaag in

Een ontspannen houding met een losse voorhoofdshuid is de basislijn om mee te vergelijken.

Schilfers en roos.

Fijn wit vuil rond de stekelbasis is het klassieke vroege teken van mijten. Het wordt vaak verward met een droge huid, en beide kunnen samen voorkomen.

Stekels die er in plukken uitvallen met een blote huid tot gevolg.

Quilling dunt het stekeldek gelijkmatig uit. Schurft veroorzaakt plekken, die meestal beginnen rond de snuit, oren en schouders.

Aanhoudend krabben en schuren.

Quilling zelf is eerder pijnlijk dan dat het jeukt. Een egel die zich herhaaldelijk krabt, tegen schuilplaatsen schuurt of trekt bij aanraking, geeft aan dat er iets anders aan de hand is.

Oorranden die er kartelig of korsterig uitzien.

Gekorste, verdikte, rafelige oorranden wijzen op mijten of een schimmelinfectie en moeten worden gecontroleerd.

Gewichtsverlies of een egel die stopt met eten.

Ongemak alleen hoort er niet voor te zorgen dat een egel stopt met eten. Verlies van eetlust valt niet meer onder de categorie normaal, ongeacht hoe de huid eruitziet.

De routine die problemen vroegtijdig opspoort

Wekelijkse cijfers zijn veel meer waard dan een enkele indruk op een slechte dag. Een egel die al weken in de quilling-fase zit maar op gewicht blijft, is een heel ander dier dan een egel die in de quilling-fase zit en gewicht verliest.

Wat u nooit moet doen

Trek losse stekels er niet uit. Een stekel die klaar is, laat vanzelf los in de bodembedekking, en het uittrekken van een stekel die nog niet klaar is, is pijnlijk en kan de follikel beschadigen.

Was een egel in de quilling-fase niet herhaaldelijk om schilfers te verhelpen. Vaak wassen verwijdert huidoliën en maakt een droge huid erger. Bovendien doet het niets tegen mijten.

Breng geen spot-on-parasietenproducten voor honden of katten, tea tree-olie of middelen die voor wilde egels worden verkocht aan zonder advies van de dierenarts. Lichaamsgrootte en huidabsorptie zorgen ervoor dat egels doseringsfouten niet goed verdragen.

Forceer het hanteren niet om door een defensieve fase heen te drukken. Dat leert het dier dat handen pijn betekenen, en dat effect duurt langer dan de quilling.

Wanneer u hulp moet inschakelen

Maak een afspraak bij een dierenarts voor exoten of kleine zoogdieren als u schilfers, korstvorming, korsten, blote huid, rafelige oorranden of aanhoudend krabben ziet.

Ga sneller als de egel gewicht verliest, eten weigert of als er stekels uitvallen samen met zichtbaar beschadigde huid.

De meeste egels in de quilling-fase worden weer hun oude, rustige zelf zodra de nieuwe stekels doorgekomen zijn.

Neem een paar uitgevallen stekels en een foto van de huid mee naar de afspraak, samen met uw gewichtslogboek en de datum waarop de egel naar huis is gekomen. Een nieuw binnengekomen dier met huidverschijnselen wordt behandeld als een geval van parasieten totdat het tegendeel is bewezen.