Egels en andere huisdieren: een huis indelen zodat contact nooit plaatsvindt

Snel antwoord

Een huisdier-egel heeft één verdediging, en die is ontworpen voor een heel specifiek probleem. Zich oprollen tot een stekelige bal werkt tegen een roofdier dat probeert te bijten in een klein zoogdier. Het werkt niet tegen een hond die de bal oppakt en ermee schudt, en het werkt helemaal niet tegen een kat die de hele nacht de tijd heeft.

Het doel in een huis met meerdere huisdieren is dus niet een zorgvuldige introductie. Het is een set fysieke barrières die contact onmogelijk maken, ook om drie uur 's nachts wanneer de egel het meest actief is en niemand toekijkt.

Zonering begint bij het verblijf, niet bij de dieren. Een deksel dat een kat kan optillen is geen deksel.

• Egels zijn nachtdieren, dus de uren met het hoogste risico zijn de uren met het minste toezicht.
• Een opgerolde egel is een stilstaand doelwit, geen beschermd doelwit. Schud- en verpletteringsletsel zijn wat doodt.
• Elk contact met een hond of kat is een zaak voor de dierenarts op dezelfde dag, zelfs wanneer u geen wond kunt zien.
• Hekjes voor baby's houden honden tegen, maar doen niets tegen katten. Zonering heeft deuren nodig.
• Vloertijd en andere huisdieren delen nooit een kamer, zelfs niet onder toezicht.

:::danger
Laat een hond of kat nooit kennismaken met een egel, onder toezicht of anderszins.

Er is niets te winnen voor de egel en de uitkomst is fataal. Steekwonden verdwijnen onder de stekels en worden thuis routinematig gemist. Verpletteringsletsel aan de borst en buik laten geen uitwendig spoor achter. Vooral kattenbeten inoculeren bacteriën diep in het weefsel en produceren een dag of twee later een abces. Als er contact is geweest, ga uit van letsel en bezoek dezelfde dag een dierenarts.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom egels deze ontmoetingen verliezen

De verdediging is passief.

Oprollen vertrouwt erop dat het roofdier opgeeft. Een wild roofdier dat geen grip krijgt, gaat meestal verder. Een huishond gaat niet verder. Hij heeft tijd, hij heeft geen concurrentie en zijn interesse is vaak spel in plaats van jagen, wat het erger maakt in plaats van beter, omdat spel gepaard gaat met schudden.

Kracht reist door de stekelvacht. Ribben, longen en buikorganen liggen er direct onder. Het is heel goed mogelijk dat een egel wordt opgepakt en laten vallen zonder gebroken huid en met fataal inwendig letsel.

De timing is tegen u.

Egels slapen overdag en worden actief in de avond en 's nachts. Dat is precies wanneer een huishouden stopt met toezicht houden. De meeste ernstige incidenten betreffen een verblijf dat werd geopend, omgestoten of waaruit werd geklommen nadat iedereen naar bed was gegaan.

Katten zijn het specifieke probleem.

Een hond kan meestal achter een deur worden opgesloten en zal daar blijven. Een kat opent deurklinken, springt op oppervlakken, wurmt zich door kieren en werkt 's nachts alleen. Elk zoneringplan dat zou falen tegen een vastberaden kat, is geen plan.

Kattenbeten gedragen zich anders dan hondenbeten.

Tanden van katten zijn fijn en scherp. Ze maken diepe, smalle gaatjes die bijna onmiddellijk sluiten, waardoor bacteriën in het weefsel worden opgesloten. De wond ziet er op de dag zelf onbeduidend uit en produceert een dag of twee later een gezwollen, pijnlijk abces. Bij een egel is die wond ook nog eens verborgen onder stekels, dus wordt deze vaak pas gevonden als het dier al onwel is.

Chemische stoffen reizen tussen soorten.

Egels doen aan 'self-anointing'. Wanneer ze een sterke nieuwe smaak of geur tegenkomen, kauwen ze erop, produceren ze schuimend speeksel en zwiepen ze dit over hun eigen stekels en huid. Een egel die een hond aflikt die is behandeld met een antiparasitair middel, of loopt waar een dergelijk product is aangebracht, verspreidt die chemische stof opzettelijk over zijn eigen lichaam. Verschillende veelvoorkomende antiparasitaire middelen voor honden zijn gevaarlijk voor kleine zoogdieren.

Hoe goede zonering er echt uitziet

Laag één: de kamer.

De egel woont in een kamer met een deur die in het slot valt en dicht blijft. Geen babyhekje, geen scherm, geen kamerscherm. Als de deur een deurklink heeft en u een kat heeft, voeg dan een secundaire grendel toe.

Laag twee: het verblijf.

Het deksel is het onderdeel dat faalt. Het moet verzwaard, vastgeklikt of vergrendeld zijn. Gaas aan de bovenkant mag geen gaten hebben waar een poot doorheen kan, en het verblijf moet hoog genoeg of glad genoeg zijn zodat de egel niet in de hoeken kan klimmen. Egels zijn veel betere klimmers dan hun vorm doet vermoeden, en ze gebruiken gaas als een ladder.

Diepe wanden, gladde wanden, met een deksel dat vastzit. Alles binnenin moet bereikbaar zijn zonder dat de egel de muren hoeft te beklimmen.

Laag drie: positie.

Zet het verblijf niet op een plek waar een kat bovenop kan zitten of waar een hond tegenaan kan rusten. Een egel die elke nacht door gaas heen een roofdier tegen zich aan voelt ademen, staat onder chronische stress, en chronische stress bij deze soort uit zich in minder wielgebruik, gewichtsverlies en een terughoudendheid om zich uit te rollen.

Laag vier: vloertijd.

Tijd buiten het verblijf gebeurt in een kamer met de deur dicht en de andere dieren fysiek achter een andere gesloten deur. Niet buiten in de tuin, waar ze terug naar binnen kunnen komen. Niet in dezelfde kamer terwijl iemand toekijkt. Egels zijn klein, snel in een rechte lijn en aangetrokken tot kieren onder meubels, dus de kamer moet ook worden gecontroleerd op uitgangen voordat de egel wordt neergezet.

Laag vijf: de regels in huis.

Iedereen die in het huis woont of op bezoek komt, moet de deurregel kennen. Schoonmakers, kinderen, gasten en familieleden die helpen terwijl u weg bent, zijn de mensen die de deur open laten. Schrijf het op en hang het op de deur zelf.

Signalen dat de zonering niet werkt

Sissen, klikken of ploppen op een voorspelbaar moment.

Dit zijn dreigvocalisaties. Als ze elke avond gebeuren wanneer de hond naar boven komt, vertelt de egel u waar het probleem zit.

Weigeren de schuilplaats te verlaten.

Een egel die zijn actieve uren opgerold in de schuilplaats doorbrengt, in plaats van in het wiel te lopen en te foerageren, is niet op zijn gemak.

Wielafstand neemt af.

Wielgebruik is de meest gevoelige gedragsmaatstaf die beschikbaar is voor deze soort. Een egel die het grootste deel van de nacht het wiel gebruikte en het nu nauwelijks aanraakt, is om een reden veranderd.

Gewichtsverlies.

Weeg wekelijks. Gewicht daalt voordat iets anders duidelijk is, en bij een kleine insecteneter wordt een dalend gewicht snel een leverprobleem.

Toegenomen self-anointing of opgezette stekels in rust.

Een egel die zijn stekels gedeeltelijk opgezet houdt tijdens het slapen, is alert.

Verplaats het verblijf naar een rustigere kamer en de temperatuur verhuist mee. Controleer beide wanneer u iets herschikt.

Andere huisdieren, niet alleen honden en katten

Andere egels.

Volwassen egels zijn solitair en hebben geen gezelschap nodig. Samen gehuisvest concurreren ze om voedsel en schuilplaatsen, en ze vechten, wat bijtwonden, stekelverlies en abcessen veroorzaakt. Twee egels hebben twee verblijven nodig.

Konijnen, cavia's en knaagdieren.

Een egel is een insecteneter met een goed gebit en zal een klein zoogdier dat dichtbij komt bijten. Hij is ook kwetsbaar om vertrapt te worden door een groter dier. Er is geen voordeel aan gedeelde ruimte in beide richtingen.

Vogels.

Vrij vliegende vogels en een insecteneter op de grond zijn een slechte combinatie. De vogel loopt risico op de vloer en de egel loopt risico door een snavel van een papegaai.

Reptielen.

Huisvest ze nooit samen en wees voorzichtig met gedeeld hanteren. Egels en reptielen dragen beide Salmonella, en gedeelde handen, oppervlakken en handdoeken verplaatsen dit efficiënt door een huishouden.

Als contact plaatsvindt

Scheid eerst de dieren, en plaats de egel dan in een kleine container met een eenvoudige handdoek. Zet hem niet terug in zijn verblijf waar u hem niet kunt zien.

Bel een dierenarts die egels behandelt en vertel dat er contact is geweest met een hond of een kat. Vraag om een afspraak op dezelfde dag, zelfs als u niets kunt zien.

Houd de egel warm en rustig tijdens de reis. Was hem niet, breng geen antisepticum, zalf of crème aan, en probeer niet de stekels uit elkaar te halen om naar wonden te zoeken als het dier gestrest is.

Zoek naar, en noteer: bloeden, elk nat of verward gebied met stekels, een onwil om uit te rollen, een ledemaat die vreemd wordt gehouden, moeizame of snelle ademhaling, bloed bij de mond of neus, en of hij normaal loopt wanneer hij wordt neergezet.

Noteer de grootte van het andere dier, of het de egel heeft geschud of gedragen, en hoe lang het contact duurde. Die informatie verandert waar de dierenarts op let.

Wat u nooit moet doen

Introduceer de dieren niet zodat ze aan elkaar kunnen wennen. Er is geen versie hiervan die de egel helpt.

Vertrouw niet alleen op het verblijf. Een gesloten deur is de barrière die ertoe doet, omdat het verblijf het ding is dat faalt.

Gebruik geen babyhekje als barrière voor een kat.

Laat de egel niet rondlopen in een kamer waar een kat toegang toe heeft, zelfs niet kortstondig, zelfs niet terwijl u in de kamer bent.

Zet een huisdier-egel nooit onbewaakt buiten. Vossen, katten, honden, roofvogels, parasieten en temperatuurschommelingen spelen allemaal een rol, en een egel in een tuin zal een opening vinden.

Maak een bijtwond niet schoon en besluit dan dat het wel meevalt. Kattenbijtwonden zien er op de eerste dag het beste uit.

Huisvest twee egels niet samen om ruimte te besparen.

Wanneer hulp zoeken

Ga dezelfde dag nog na enig contact met een hond of kat, voor een egel die niet wil uitrollen, een egel die mankt of een poot vreemd houdt, een die snel ademt of met een open mond ademt, of een die bloed ergens op zijn lichaam heeft.

Ga onmiddellijk voor een ineengezakte of niet-reagerende egel, voor duidelijke wonden of voor een egel die is gedragen of geschud.

Een goed ingedeelde egel gebruikt het hele verblijf gedurende de nacht en zijn gewicht verandert niet.

Boek een routine-afspraak voor een egel die is gestopt met het wiel te gebruiken, zich verschuilt tijdens zijn actieve uren of gewicht heeft verloren sinds er een ander dier bij het huishouden is gekomen.

Neem het gewichtsdossier mee, een beschrijving van wat er is gebeurd inclusief de grootte van het andere dier en wat het deed, hoe lang het contact duurde en eventuele foto's. Verwacht dat de dierenarts het dier onder sedatie wil onderzoeken als het niet wil uitrollen, omdat een volledige controle van de huid onder de stekels anders niet mogelijk is.