Egelgeur: wat de geur u vertelt en wat u nooit moet gebruiken

Snel antwoord

Vrijwel alle geur van een egel is afkomstig van oppervlakken in plaats van van het dier zelf. Zoek de bron voordat u besluit iets te wassen.

Een gezonde huisdier-egel ruikt nauwelijks. Wat u ruikt is urine en ontlasting op een loopwiel, in textiel, aan de pootjes en in de bodembedekking, die door bacteriën wordt omgezet in ammoniak. Daarom is het antwoord bijna altijd een schoonmaakschema in plaats van een bad, en waarom baden als eerste reactie het probleem meestal erger maakt in plaats van beter.

De uitzondering is de reden waarom dit belangrijk is om te lezen. Een geur die is veranderd, of die van de egel zelf afkomstig is in plaats van uit het verblijf, is een medisch symptoom. Egels krijgen gebitsproblemen, oor- en huidinfecties, urinewegproblemen, baarmoederaandoeningen en abcessen, en in elk geval is de eerste aanwijzing voor het baasje vaak een geur die zij niet kunnen plaatsen.

• Zoek de bron voordat u deze behandelt. Loopwiel, bodembedekking, nestmateriaal, voerbak, drinkfles of het dier zelf.
• Maak dagelijks schoon en vervang textiel wekelijks. Geurbestrijding bij egels is een kwestie van frequentie, niet van een product.
• Gebruik nooit ontsmettingsmiddelen op basis van dennen of ceder, etherische oliën, geparfumeerde wasmiddelen of luchtverfrissers in de buurt van een egel.
• Meng nooit bleekmiddel met een vervuilde bodem. Bleekmiddel plus urine produceert een irriterend gas.
• Een geur uit de mond, oren, huid of het achterwerk is een probleem voor de dierenarts, geen hygiëneprobleem.

:::danger
Een vochtige egel die afkoelt loopt echt gevaar, dus was nooit een egel om geur te bestrijden en laat hem daarna afkoelen.

Afrikaanse witbuikegels, de gebruikelijke huisdiersoort, komen uit een warm klimaat en gaan niet op de juiste manier in winterslaap. Wanneer hun lichaamstemperatuur daalt, proberen ze dit toch, en een poging tot winterslaap is een langzame, vaak dodelijke instorting in plaats van een gezonde slaap. Een natte vacht verliest warmte veel sneller dan een droge.

Als u een egel wast, droog hem dan grondig af met handdoeken, houd de ruimte constant warm en breng hem terug naar een verwarmd verblijf. Gebruik nooit een badkamer die kouder is dan het verblijf en laat een vochtige egel nooit uit zichzelf opdrogen.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom een egel überhaupt ruikt

Het dier is niet de bron. De chemie wel.

Urine bevat ureum. Bacteriën op oppervlakken produceren een enzym dat ureum splitst in ammoniak. Die reactie heeft warmte, vocht en tijd nodig, en een verwarmd egelverblijf levert continu alle drie.

Dit verklaart waarom de geur gedurende de week opbouwt in plaats van plotseling te verschijnen, waarom het erger is in een warme kamer, en waarom het antwoord verwijderen en drogen is in plaats van maskeren. Het verklaart ook waarom een geparfumeerd product dat aan het verblijf wordt toegevoegd niets doet aan het onderliggende proces, terwijl het een irriterende stof aan de lucht toevoegt.

Ammoniak is een gezondheidsprobleem, niet alleen een overlast.

Ammoniakgas is zwaarder dan lucht en concentreert zich op de vloer, waar de egel leeft en slaapt. Het irriteert de slijmvliezen van de luchtwegen en ogen, en egels zijn al vatbaar voor luchtweginfecties. Een kooi die sterk naar ammoniak ruikt, is het dier actief aan het schaden, en stoort niet alleen u.

Als u ammoniak kunt ruiken terwijl u bij het verblijf staat, is de concentratie bij de neus van de egel aanzienlijk hoger.

Het wiel is de motor van het hele probleem.

Egels rennen elke nacht grote afstanden en ze poepen en plassen terwijl ze rennen. Het resultaat is een besmeurd wieloppervlak en het fenomeen dat baasjes 'poep-laarsjes' noemen: pootjes aangekoekt met hetzelfde materiaal, die vervolgens in het bedje, de schuilplaats en de voerbak worden gedragen.

Een wiel dat dagelijks wordt gewassen, verandert de geur van het hele verblijf meer dan enige andere actie.

Het dieet bepaalt de basis.

Egels zijn insecteneters die een eiwitrijk dieet krijgen. Hoog eiwit betekent meer stikstofhoudend afval en geconcentreerdere urine. Een bescheiden basisgeur is een normaal gevolg van het dier correct voeren, en het eiwitgehalte verlagen om geur te verminderen is een slechte ruil.

Sommige geuren zijn gedrag, geen hygiëne.

'Self-anointing', waarbij een egel op een nieuwe geur kauwt, schuimend speeksel produceert en dit over zijn eigen stekels heen strijkt, is normaal en universeel. Het ruikt. Het is geen teken van ziekte of een vies dier.

De geurkaart: vind de bron voordat u het oplost

Werk deze punten in volgorde af in plaats van alles tegelijk schoon te maken, omdat weten waar de geur vandaan komt u vertelt of het om huisvesting of medische zorg gaat.

De set voor routinehygiëne is klein: een zachte borstel, een kam, een knipper en handdoeken. Niets geparfumeerd, niets met medicatie, en niets dat in een oor gaat.

Wanneer de geur medisch is

De doorslaggevende vraag is of de geur met het dier meebeweegt. Geuren van het verblijf blijven in het verblijf. Een egel die nog steeds ruikt na een grondige schoonmaakbeurt en een voetbad, heeft een eigen geur.

Mond.

Tandvlees- en gebitsproblemen komen veel voor bij egels en zijn een echte oorzaak van slechte adem, verminderde eetlust en gewichtsverlies. Dat geldt ook voor gezwellen in de mond; plaveiselcelcarcinoom in de mond is een erkende egel-tumor en presenteert zich vaak als een zwelling van de kaak of het tandvlees, kwijlen, voedsel laten vallen of voedsel dat in één wang wordt gepropt.

Omdat een egel zich oprolt en omdat de mond klein en diep is, is voor een goed mondonderzoek meestal sedatie nodig. Dat is geen dierenarts die voorzichtig is, het is de enige manier om de achterkant van de mond bij deze soort te zien.

Oren.

Korstige, gehavende, verdikte oorranden zijn een klassieke bevinding bij egels en zijn vaker ringworm, mijten of droge huid dan een echte infectie van de gehoorgang. Een echt stinkend oor met afscheiding is een infectie van het kanaal en moet met een otoscoop worden onderzocht, niet thuis worden gereinigd. Doe nooit druppels of wattenstaafjes in de gehoorgang van een egel zonder diagnose.

Huid.

Ringworm komt bij egels zo vaak voor dat het bovenaan elke lijst voor schilfering, korstvorming, stekelverlies en huidgeur moet staan, en het is overdraagbaar op mensen. Mijten vertonen vergelijkbare tekenen. Een abces produceert een gelokaliseerde, duidelijk vieze geur met warmte en zwelling.

Urine.

Een dramatisch sterkere ammoniakgeur, natte vacht rond het achterwerk, persen bij het plassen of zichtbaar bloed wijzen op blaasontsteking, blaasstenen of, bij vrouwtjes, baarmoederaandoeningen. Baarmoederaandoeningen zijn een van de meest voorkomende ernstige problemen bij niet-gesteriliseerde vrouwtjes, en bloed in de bodem is meestal het eerste teken. Dat is een zaak voor de dierenarts voor deze week, niet voor de schoonmaak.

Ontlasting.

Groene, dunne of vies ruikende ontlasting wijst op een darmprobleem: een te snelle verandering van dieet, inwendige parasieten of een infectie. Kleur en consistentie veranderen samen en het is de moeite waard om daar foto's van te maken.

Lichaamsconditie als oorzaak.

Een egel met obesitas kan zich niet volledig oprollen of bij de eigen onderkant komen, en een oudere egel met artrose kan dat ook niet. Beiden raken bevuild door simpele mechanica. De oplossing is gewicht en mobiliteit, en alleen schoonmaken is niet genoeg.

Oorranden zijn een van de meest informatieve plekken om te kijken. Gladde, schone randen zijn normaal; gehavende, korstige of verdikte randen wijzen op ringworm, mijten of droge huid, en een geur met afscheiding wijst op een probleem in het kanaal.

Schoonmaken dat werkt, en schoonmaken dat schaadt

Het schema is belangrijker dan het product.

Dagelijks: ontlasting verwijderen, wiel wassen, voerbakken wassen, water verversen, vlekken in de bodem weghalen.

Wekelijks: al het textiel verschonen, de bodem afnemen, alles verplaatsen en schoonmaken, inclusief onder schuilplaatsen, de drinkfles van binnen schrobben.

Maandelijks: een diepere reiniging van de structuur van het verblijf, hoeken en verbindingen waar urineaanslag zich ophoopt.

Wat veilig is.

Heet water en ongeparfumeerd afwasmiddel doen het meeste werk. Witte azijn verdund in water lost de minerale aanslag op die geur vasthoudt in hoekjes en op plastic. Enzymatische reinigers die verkocht worden voor huisdierurine breken de organische resten af in plaats van ze te bedekken, en zijn de meest effectieve optie voor zowel textiel als harde oppervlakken.

Wat u ook gebruikt, spoel grondig af en laat oppervlakken volledig drogen voordat de egel terugkeert. Resten zijn het probleem, niet het product.

Wat u moet vermijden en waarom.

Ontsmettingsmiddelen op basis van dennen en ceder, het soort dat troebel wordt in water, geven aromatische verbindingen af die geassocieerd worden met luchtwegirritatie bij kleine zoogdieren. Vermijd ze volledig.

Etherische oliën, geurkaarsen, waxmelts, plug-in diffusers en luchtverfrissers in de buurt van het verblijf voegen irriterende stoffen toe aan de lucht van een dier met gevoelige luchtwegen, en maskeren de geur die u juist als diagnostisch middel moet gebruiken.

Bleekmiddel mag nooit worden gebruikt op een vervuilde bodem of een met urine nat oppervlak. Bleekmiddel dat in contact komt met de ammoniak in urine produceert een irriterend gas. Als u toch bleekmiddel gebruikt, doe dit dan op een afgespoeld, urinevrij oppervlak, spoel daarna opnieuw en laat volledig drogen.

Geparfumeerd wasmiddel en wasverzachter laten resten achter in fleece en voeringen die de hele dag direct tegen de huid van de egel liggen. Was beddengoed heet, met ongeparfumeerd wasmiddel en sla wasverzachter volledig over.

Ceder- en dennenkrullen als bodembedekking dragen hetzelfde aromatische probleem met zich mee als de ontsmettingsmiddelen. Oven-gedroogd populierenhout, bodembedekking van papier en wasbare fleece zijn de gebruikelijke alternatieven.

Ventilatie, zonder tocht.

Luchtbeweging verwijdert ammoniak, wat pleit voor een goed geventileerd verblijf. Koude lucht is gevaarlijk voor deze soort, wat pleit tegen tocht. De oplossing is een warme kamer met een zachte luchtuitwisseling, nooit een ventilator of een open raam gericht op het verblijf. Temperatuur wint altijd het argument.

Baden: wanneer het helpt en wanneer het schaadt

Baden is niet het antwoord op geur in het verblijf. Het is het antwoord op een vieze egel, wat een nauwer probleem is.

Voetbadjes zijn het meest effectief.

De meeste wasbehoeften van een egel betreffen alleen de voetjes en onderpoten. Een ondiepe schaal met warm water, een paar minuten, voorzichtig wrijven, daarna grondig afdrogen. Dit is veel minder stressvol en veel minder uitdrogend voor de huid dan een volledig bad.

Volledige baden, zelden.

Alleen wanneer het dier echt bevuild is, of wanneer een dierenarts een medicinale wassing heeft voorgeschreven voor een gediagnosticeerde huidaandoening. Vaak baden stript de huid van natuurlijke vetten en produceert de droge, schilferige huid die baasjes vervolgens proberen te behandelen met nog meer baden.

Hoe u het doet zonder schade aan te richten.

Eerst een warme kamer, en houd het gedurende het hele proces warm. Ondiep water op een aangenaam warme temperatuur, nooit diep genoeg om de egel te dwingen te zwemmen. Een zachte borstel voor de stekels. Alleen ongeparfumeerde, zachte producten, en niets met medicatie zonder recept. Spoel volledig af, want resten irriteren.

Daarna goed drogen met handdoeken, in een warme kamer, en de egel terugzetten in een verwarmd verblijf. Dit is de stap die het meest telt en de stap die het vaakst wordt afgeraffeld.

Gebruik nooit medicinale shampoo voor mensen, vlooienmiddel voor honden of producten met tea tree.

Vooral tea tree olie wordt herhaaldelijk in verband gebracht met toxiciteit bij kleine dieren en heeft niets te zoeken in de buurt van een egel.

Als een bad echt nodig is, houd de kamer warm, houd het water ondiep, gebruik niets met geur en plan het drogen voordat u begint. Een vochtige egel in een koude badkamer is het werkelijke gevaar.

De routine die het onder controle houdt

Wat u nooit moet doen

Gebruik nooit ontsmettingsmiddelen op basis van dennen of ceder, fenolische reinigers of producten waarvan de geur blijft hangen na het spoelen.

Laat nooit een diffuser, geurkaars, waxmelt of plug-in luchtverfrisser aanstaan in de kamer waar de egel leeft. Het irriteert de luchtwegen en verbergt de informatie die u nodig heeft.

Meng nooit bleekmiddel met urine-doorweekte bodembedekking of textiel.

Doe nooit wattenstaafjes, druppels of schoonmaakmiddelen in de gehoorgang van een egel zonder diagnose.

Was nooit een egel om een geur in het verblijf op te lossen. U droogt de huid uit, stresseert het dier en riskeert afkoeling, en het verblijf zal nog steeds ruiken.

Laat een egel nooit koud en vochtig worden, in geen enkele context, om geen enkele reden.

Gebruik nooit vlooienmiddelen voor honden of katten, medicinale shampoos voor mensen of tea tree producten bij een egel.

Ga er nooit vanuit dat een vieze geur gewoon is bij egels, als het nieuw is. Langdurige basisgeur is huisvesting. Verandering is medisch.

Behandel vermoedelijke ringworm nooit thuis zonder bevestiging, zowel omdat de behandeling verschilt van die tegen mijten als omdat u en uw huishouden risico lopen zolang het niet gediagnosticeerd is.

Wanneer hulp zoeken

Maak deze week een afspraak bij de dierenarts voor een van de volgende punten:

• Een geur uit de mond, kwijlen, voedsel laten vallen of een zwelling langs de kaak
• Een geur uit een of beide oren, of korstige, gehavende, verdikte oorranden
• Schilferige huid, korsten of verlies van stekels met of zonder geur
• Een verandering in de geur van urine of ontlasting die aanhoudt nadat het verblijf is schoongemaakt
• Natte of bevlekte vacht rond het achterwerk
• Een egel die te dik of te stijf is om de eigen onderkant te verzorgen

Zoek sneller hulp, binnen een dag, voor:

• Bloed in het beddengoed, in urine of uit het achterwerk
• Persen bij het plassen of poepen
• Een vieze geur in combinatie met lusteloosheid, gewichtsverlies of weigering om te eten
• Een warme, gezwollen, pijnlijke plek ergens op het lichaam

Neem het gewichtsoverzicht mee, een notitie van wanneer de geur veranderde, foto's van de ontlasting en van eventuele veranderingen aan huid of oren, en een beschrijving van de bodembedekking, het nestmateriaal en de schoonmaakmiddelen die u gebruikt. Omdat een egel zich oprolt, moet u ervan uitgaan dat de dierenarts sedatie zal bespreken voor een grondig onderzoek van de mond, oren en onderkant; bij deze soort is dat normale praktijk in plaats van een escalatie.

Als ringworm wordt vermoed, meld dan of iemand in het huishouden een onverklaarbare jeukende uitslag heeft. Het is vaker een gedeelde diagnose dan baasjes verwachten, en dat vroegtijdig melden bespaart u beiden weken.