Egels: zindelijkheidstraining, troep in het loopwiel en het lezen van de bak

Snel antwoord

Afrikaanse witbuikegels kunnen worden overtuigd om een bak te gebruiken voor het grootste deel van hun behoefte, maar ze zullen nooit zo betrouwbaar zindelijk zijn als een kat. Ze poepen terwijl ze bewegen, en daarom maakt bijna elk egelbaasje elke ochtend een loopwiel schoon.

Het waardevolste deel van de oefening is wat u doet met het resultaat. Een egel is nachtactief, verbergt pijn goed en slaapt meestal wanneer u wakker bent, dus de bak en het wiel zijn het belangrijkste kanaal waarlangs het dier aangeeft dat het zich niet goed voelt. Leren hoe de ontlasting eruit moet zien, is meer waard dan welk gedrag u ook kunt trainen.

Een egel trainen werkt door middel van voedsel en herhaling op het eigen wakkere tijdstip, wat de avond is, niet de middag.

• Egels poepen terwijl ze lopen en rennen, dus vervuiling van het wiel is normaal en geen trainingsfout.
• Een bak die geplaatst wordt waar het dier al komt, zal succes hebben; een bak op een plek waar u hem graag wilt hebben, niet.
• Gebruik nooit klontvormende kattenbakvulling van klei voor een egel.
• Groene, slijmerige ontlasting is een erkend vroeg waarschuwingssignaal bij deze soort en vereist een telefoontje naar de Dierenarts.
• Bloed in de bak is bij een egel vaker urinair of uteriene dan darmgerelateerd, en bij intacte vrouwtjes is dit de groep om u zorgen over te maken.

:::danger
Gebruik geen klontvormende klei, cederhoutkrullen of geparfumeerde vulling in een verblijf voor een egel.

Klontvormende klei zwelt op bij vocht. Het blijft plakken aan het genitale gebied, vooral bij mannetjes, waar het verhardt en obstructie en letsel veroorzaakt, en het vormt een massieve klont als het wordt opgegeten. Ceder en niet-ovengedroogd grenen geven aromatische verbindingen af die de luchtwegen irriteren van een klein dier dat de hele nacht met zijn neus op bodemniveau zit. Geparfumeerde producten voegen geur toe aan een soort die bijna volledig op geur navigeert.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom egels moeilijk zindelijk te krijgen zijn

Sanitair gedrag bij dieren gaat meestal over het beschermen van een nest. Konijnen en ratten houden een latrineplek aan omdat een vervuild hol een gezondheids- en predatieprobleem is voor een soort die op één plek leeft.

Egels leven niet zo. In het wild leggen ze de hele nacht afstanden af, gebruiken ze verschillende rustplekken overdag en hebben ze geen speciale investering in één nest. Er is geen druk geweest om de nette gewoonte van het gebruik van een hoek te ontwikkelen die zindelijkheidstraining bij andere soorten gemakkelijk maakt.

Het praktische gevolg is dat een egel vaak halverwege een stap begint te poepen, zonder te stoppen. Op een wiel betekent dat dat de troep ronddraait met het wiel en het dier erdoorheen rent, wat de oorzaak is van het besmeurde wiel en vieze pootjes.

Wat u wel kunt beïnvloeden, is waar het dier zijn tijd doorbrengt en wat het makkelijkste oppervlak is. Egels gebruiken inderdaad bepaalde delen van een verblijf intensiever, meestal in de buurt van het wiel en langs de muren, en een bak op die plekken vangt het meeste op zonder dat het dier iets hoeft te leren.

Een bak opzetten die werkt

Eerst kijken, dan plaatsen.

Besteed drie of vier nachten aan het noteren welke hoeken worden vervuild. Bijna alle egels concentreren zich op één of twee gebieden, en op die plekken moet de bak komen. Een bak in de hoek plaatsen die u liever heeft, en dan wachten, is verspilling van weken.

Zet een bak direct onder en achter het wiel.

Dit is het meest effectieve onderdeel van de opstelling. Een ondiepe bak, of een bak plus een wasbare mat, onder het wiel vangt op wat valt en maakt de dagelijkse schoonmaak een kwestie van optillen en afspoelen in plaats van schrobben.

Gebruik een bak met lage randen.

Egels hebben korte pootjes en zijn slechte klimmers. Een hoge rand betekent dat het dier erlangs loopt in plaats van erin. Een ondiepe bak, een hoekbak ontworpen voor kleine dieren of een gewone bakplaat werken allemaal.

Maak het aantrekkelijk.

Verplaats de eerste week na elke schoonmaak een paar van de eigen keutels van het dier in de schone bak. Geur markeert de locatie veel effectiever dan positionering.

Kies de bodembedekking zorgvuldig.

Ongeparfumeerde korrels op papierbasis, gewoon versnipperd papier of papierbodembedekking zijn de veiligste keuzes. Vermijd klontvormende klei volledig. Vermijd ceder en niet-ovengedroogd grenen. Vermijd maïskorrels, die schimmelgroei ondersteunen en opgegeten kunnen worden. Vermijd zand, dat schurend is voor de voetzooltjes en stoffig is op neushoogte.

Houd het wiel wasbaar en was het dagelijks.

Een wiel met een stevig oppervlak en een verwijderbare standaard, elke ochtend schoongemaakt, is niet onderhandelbaar in een egelverblijf. Opgedroogd afval op een wiel is onprettig om te verwijderen en zorgt ervoor dat het dier de hele nacht met zijn pootjes in contact blijft.

Een indeling die de bak plaatst waar het dier al komt, en het wiel over een wasbaar oppervlak houdt, doet het meeste werk.

Hoe normale ontlasting van egels eruitziet

Donkerbruin tot bijna zwart, stevig genoeg om in één stuk op te pakken, cilindrisch en vaak iets taps toelopend aan één kant.

Fragmenten van het exoskelet van insecten zijn normaal en worden verwacht bij een egel die insecten eet. Kleine glimmende zwarte of bruine stukjes zijn onverteerde chitine, geen parasieten.

Volume volgt de inname. Een egel die een normale hoeveelheid eet, produceert 's nachts een vrij constante hoeveelheid, en een plotselinge daling is een sterker signaal dan elke verandering in uiterlijk.

Kleur volgt het dieet meer dan mensen verwachten. Gekleurde brokjes, rode biet, wortel en wat fruit zullen de ontlasting kleuren, en dit is het eerste dat u moet elimineren voordat u ziekte veronderstelt. Voedselgerelateerde kleur is uniform, de ontlasting is verder normaal van vorm en consistentie, en het lost op wanneer het voedsel verandert.

De veranderingen die ertoe doen

Groen met slijm.

Dit is het klassieke waarschuwingssignaal van een egel en het verdient aandacht in plaats van afwachten. Groene met slijm bedekte ontlasting betekent dat materiaal te snel door de darmen beweegt om galpigmenten af te breken, en de slijmlaag betekent dat de darmwand geïrriteerd is. Oorzaken zijn onder meer stress, een plotselinge verandering in dieet, bacteriële of protozoaire infectie, inwendige parasieten en vroege systemische ziekte. Eén ongewone keutel na een stressvolle avond kan niets betekenen. Herhaalde groene slijmontlasting betekent een Dierenarts.

Diarree.

Elke ongevormde ontlasting die langer dan een dag aanhoudt is belangrijk, omdat een egel niet veel vochtreserve heeft. De gebruikelijke oorzaken zijn een te snel gewijzigd dieet, te veel meelwormen of andere vette insecten, een bacteriële verstoring of parasieten. Insecten uit de tuin of van een niet-voedselbron zijn een veelvoorkomende route.

Bloed.

Dit is wat eigenaren het vaakst verkeerd toeschrijven. Vers bloed gevonden in de bak van een egel of uitgesmeerd op bodembedekking komt vaak uit het urineweg- of voortplantingskanaal in plaats van de darmen, en bij een intact vrouwtje is de meest waarschijnlijke oorzaak uteriene ziekte, wat veel voorkomt bij deze soort. Blaasstenen en cystitis komen ook vaak voor. Probeer thuis niet urinaire van darminhoud te onderscheiden; fotografeer het, verzamel de bodembedekking en laat het dier zien.

Zwart en teerachtig.

Verteerd bloed uit een hoger gelegen deel van de darmen. Neem dit serieus, zelfs bij een verder vrolijk dier.

Persen met weinig of niets geproduceerd.

Obstipatie, een obstructie of een urinair probleem. Alle drie hebben veterinaire beoordeling nodig, en de urinaire versie is tijdskritisch.

Helemaal niets.

Een lege bak na een hele nacht betekent dat het dier niet heeft gegeten. In een koele kamer is dat vaak een poging tot winterslaap, wat Afrikaanse witbuikegels niet goed overleven omdat het een tropische soort is en ze niet goed in een echte winterslaap gaan. Een koele, trage, niet-reagerende egel met geen ontlasting heeft geleidelijke opwarming en een telefoontje naar de Dierenarts nodig.

Wat het beeld verandert

Leeftijd. Jonge egels die door de wissel van stekels gaan, hebben vaak een periode dunnere ontlasting, maar het wisselen van stekels zou geen groen slijm of bloed mogen produceren. Oudere egels hebben vaker gebitsproblemen, tumoren en nierproblemen, die allemaal de uitscheiding veranderen.

Geslacht en castratiestatus. Intacte vrouwtjes zijn de groep waarbij bloed onmiddellijk een uteriene verdenking moet oproepen. Intacte mannetjes kunnen een normale voorhuidsafscheiding produceren die bodembedekking vlekt en soms wordt aangezien voor bloed.

Dieet. Een egel die te snel tussen brokjes wordt verplaatst, zal dagenlang dunne ontlasting produceren. Insectrijke diëten veranderen zowel kleur als volume. In het wild gevangen insecten introduceren parasieten en zijn de reden dat veel egelhouders alleen commercieel gekweekte voerdieren gebruiken.

Temperatuur. Een koel verblijf vertraagt de darmen, vermindert de eetlust en vermindert de uitscheiding voordat het dier er duidelijk koud uitziet. Als de uitscheiding is afgenomen, controleer dan eerst de temperatuur van het verblijf.

Recente hantering en verandering. Een verhuizing, een nieuwe kamer, een nieuw persoon of een verandering van verblijf zal bij sommige egels een nacht of twee van veranderde ontlasting produceren. Dat is stressgerelateerd en zou moeten oplossen.

Toegang tot het wiel. Het verwijderen van een wiel verandert zowel de hoeveelheid beweging als het patroon van uitscheiding, en kan echt obstipatie veroorzaken bij een egel die gewend is aan rennen. Maak het wiel in plaats daarvan schoon.

De andere helft van het beeld. Een egel die normaal eet, rent en rust naast een ongewone keutel bevindt zich in een andere positie dan een egel die ook stil is geworden.

Waar het gebruikelijke advies misgaat

"Gebruik kattenbakvulling, dat is daarvoor ontworpen."

De meeste kattenbakvulling is ontworpen om te klonteren, en klonteren is precies de eigenschap die het gevaarlijk maakt voor een dier dat laag bij de grond leeft en door zijn eigen bak loopt. Als het wordt vermarkt op absorptievermogen en geurcontrole, is het waarschijnlijk het verkeerde product.

"Haal het wiel eruit totdat hij het leert."

Het wiel verwijderen verwijdert de beweging die een egel nodig heeft, draagt bij aan obesitas en veroorzaakt vaak de obstipatie waar de eigenaar zich dan zorgen over maakt. Maak het wiel in plaats daarvan schoon.

"Straf hem of verplaats hem naar de bak als je hem betrapt."

Egels leggen geen verband tussen een correctie en een handeling waarmee ze bezig zijn, en opgepakt worden tijdens het poepen is schrikbarend genoeg om een angstig dier te laten opkrullen en in het algemeen moeilijker hanteerbaar te maken. Verplaats de bak, niet het dier.

"Was hem elke keer als de pootjes vies zijn."

Regelmatige volledige baden drogen de huid van een egel uit en dragen bij aan schilfering. Een ondiepe voetbad in gewoon warm water gedurende een minuut of twee behandelt vieze pootjes zonder de huid te strippen.

"Groene poep betekent gewoon dat hij iets groens heeft gegeten."

Zeer weinig dingen die een huisdier egel eet, maken de ontlasting groen, en de slijmlaag die er meestal bij hoort is geen voedingseffect. Behandel het als een darmteken.

De routine die problemen vroeg opspoort

Controleer de bak en het wiel elke ochtend op hetzelfde tijdstip, voordat u ze schoonmaakt. Kijk naar wat er ligt in plaats van het op de automatische piloot te verwijderen.

Noteer drie dingen: hoeveelheid, kleur, consistentie. Dat is genoeg om bijna alles vroeg op te sporen.

Weeg wekelijks op een gramweegschaal. Veranderingen in uitscheiding en veranderingen in gewicht samen zijn veel informatiever dan beide afzonderlijk.

Noteer de temperatuur van het verblijf dagelijks. De meeste onverklaarbare dalingen in eetlust en uitscheiding bij deze soort zijn temperatuurproblemen.

Fotografeer alles wat ongewoon is op een effen witte ondergrond met een muntstuk of een liniaal ernaast. Ontlasting verslechtert snel, en een foto gemaakt om 7 uur 's ochtends is veel nuttiger dan een beschrijving om 17 uur 's middags.

Wat u nooit moet doen

Gebruik geen klontvormende klei, geparfumeerde vulling, cederhoutkrullen of maïskorrels.

Verwijder het wiel niet als trainingsmiddel.

Schrob niet het hele lichaam van een egel elke keer als de pootjes vies zijn.

Ga er niet vanuit dat bloed darmgerelateerd is. Laat ernaar kijken en vermeld het geslacht en de castratiestatus van het dier wanneer u belt.

Behandel een egel niet met een ontwormingsmiddel, antiparasitair middel of antibioticum dat bedoeld is voor een andere soort, en gebruik geen overgebleven Medicatie. Dosering bij deze soort is specifiek en verschillende veelvoorkomende producten voor kleine dieren zijn niet geschikt.

Laat een verblijf niet koud worden in de hoop dat het dier "meer zal slapen". Een poging tot winterslaap bij een Afrikaanse witbuikegel is een medisch noodgeval, geen rust.

Maak niet elke dag het hele verblijf en de bak steriel. Een deel van de eigen geur van het dier moet blijven, anders stopt de bak met werken en raakt het dier onrustig.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag nog contact op met een Dierenarts die egels ziet voor herhaalde groene slijmontlasting, diarree die langer dan een dag aanhoudt, bloed, zwarte teerachtige ontlasting, persen waarbij niets wordt geproduceerd of zichtbare parasieten.

Ga onmiddellijk naar een egel die koud aanvoelt, traag is, zich niet goed kan uitrollen of 's nachts niets heeft geproduceerd en niet eet.

Boek een routineafspraak voor een geleidelijke verandering in uitscheiding over weken, voor aanhoudende zachte ontlasting die niet is opgelost na terugkeer naar het vorige dieet, en voor elk intact vrouwtje van middelbare leeftijd of ouder, aangezien uteriene ziekte bij deze soort vaak genoeg voorkomt dat veel Dierenartsen preventief castreren bespreken.

Een egel die eet, rent, normale uitscheiding produceert en daarna rust, geeft u alle vier de metingen die u nodig heeft.

Breng een vers gekoeld monster mee, foto's gemaakt op een witte ondergrond met iets voor de schaal, het exacte dieet inclusief het merk brokjes en elke recente verandering, de bron van alle gevoerde insecten, de dagelijkse temperatuurmetingen van het verblijf, het gewichtsrecord, de leeftijd en het geslacht van het dier en of het gecastreerd is, en hoe lang de verandering al gaande is. Een ontlastingstest, een urinemonster en beeldvorming zijn de gebruikelijke volgende stappen, en het monster in de hand hebben verkort het proces aanzienlijk.