Chronische pijn bij de egel: de signalen die een opgerolde prooisoort verborgen houdt

Snel antwoord

Een egel met pijn mankt niet waar u bij staat. Hij rolt zich op en de verandering is zichtbaar in cijfers in plaats van in gedrag.

Een egel kan pijn beter verbergen dan bijna elk ander huisdier, omdat hij daar een mechanische manier voor heeft. Zich oprollen verbergt de buik, de ledematen, het gezicht en de houding tegelijkertijd, en het is dezelfde reactie die het dier geeft bij elke benadering.

Voeg daar aan toe dat het een nachtdier is dat het baasje misschien twintig minuten per dag ziet, en u heeft een diersoort waarbij chronische pijn bijna nooit door kijken wordt opgemerkt. Het wordt opgemerkt door te meten.

• Het meest gevoelige vroege teken bij een huisdier egel is een afname in het gebruik van het loopwiel. Een egel die elke nacht rende en nu minder rent, heeft daar een reden voor.
• Gewicht, gegeten voedsel en nachtelijke activiteit verraden pijn weken voordat gedrag dat doet.
• Een vriendelijke egel die knorrig en defensief wordt, heeft meestal pijn en dit heeft niets te maken met persoonlijkheid of leeftijd.
• Egels zijn vanaf hun middelbare leeftijd opvallend vatbaar voor tumoren, en met name mondtumoren maskeren zich als kieskeurig eetgedrag.
• Geef nooit pijnstillers voor mensen. Paracetamol en ibuprofen zijn gevaarlijk en er zijn veilige veterinaire opties.

Beslis in 60 seconden

Waarom een egel pijn zo goed verbergt

De bal.

Oprollen wordt aangedreven door een spierlaag rond de rand van de stekelhuid die het als een trekkoord sluit. Het is een defensieve reactie op elke waargenomen dreiging, inclusief u. Omdat dezelfde houding antwoord geeft op zowel "Ik ben bang" als "Ik heb pijn", bevat de houding zelf geen informatie.

Cruciaal is dat het ook elk ander signaal tegelijk verwijdert. U kunt de gang, de positie van de ledematen, de buikomtrek, de gezichtsuitdrukking of het ademhalingspatroon van een opgerolde egel niet zien.

Economie van prooisoorten.

Een dier dat in het wild zwakte toont, trekt roofdieren aan, dus de evolutie beloont verhulling tot het punt waarop verhulling niet langer mogelijk is. De signalen die wel verschijnen, zijn daarom late signalen. Tegen de tijd dat een egel vocaliseert bij beweging, is het probleem vergevorderd.

Nachtelijke timing.

De uren waarin een egel normaal actief is, verkent en rent, zijn de uren waarin het huishouden slaapt. Baasjes beoordelen hun egel in een kort avondvenster, en een egel die de hele dag heeft geslapen ziet er in dat venster normaal uit, zelfs als de nacht abnormaal was.

Stekels in plaats van vacht.

Honden en katten communiceren ongemak via vacht, oren, staart en gezichtsspieren. De rug van een egel is een veld vol stekels die allemaal dezelfde kant op wijzen, of hij zich nu goed voelt of niet.

De signalen, in de volgorde waarin ze meestal verschijnen

Eerst: activiteit neemt af.

Afstand in het loopwiel daalt. Minder rondjes in het verblijf. De egel blijft langer in zijn schuilplaats, komt later naar buiten en gaat eerder terug. Baasjes merken vaak dat ze 's ochtends minder rommel vinden en zien dit als goed nieuws.

Dan: optioneel gedrag stopt.

Zelf-zalven wordt zeldzaam. Het onderzoeken van nieuwe voorwerpen stopt. Graven en nestelen nemen af. De egel budgetteert energie en alles wat niet strikt noodzakelijk is, gaat eerst.

Dan: eetgedrag verandert van vorm in plaats van te stoppen.

De egel eet nog steeds, maar langzamer. Hij laat stukjes vallen. Hij laat harde brokken liggen en neemt zacht voer of insecten. Hij eet op een ander tijdstip of neemt voedsel mee naar de schuilplaats in plaats van bij de voerbak te eten. Het gewicht begint te schommelen en het kan in beide richtingen gaan, omdat een egel die is gestopt met rennen kan aankomen terwijl hij zich slechter voelt.

Dan: temperamentveranderingen.

Blazen, ploffen en opspringen bij contact dat voorheen werd geaccepteerd. Sneller oprollen en langer opgerold blijven. Weigeren uit te rollen, zelfs als hij warm en rustig is. Bijten bij een egel die nooit beet.

Dit is het punt waarop de meeste baasjes hun egel als chagrijnig omschrijven. Het is meestal het punt waarop hanteren pijn is gaan doen.

Dan: verzorging en houding falen zichtbaar.

Nagels groeien overmatig, omdat een egel ze afslijt door te rennen. Stekels zien er dof, vettig of vies uit, vooral op plekken waar de egel niet meer bij kan. Hij zit gebogen, verlegt zijn gewicht, houdt één pootje op, of zit op zijn hakken. Hij slaapt buiten de schuilplaats omdat in de schuilplaats komen moeilijk is.

Laatst: vocalisatie en zichtbare nood.

Piepen of huilen bij beweging, terugschrikken bij aanraking op elke plek en weigering om überhaupt te bewegen. Dit zijn late signalen en ze mogen nooit het eerste zijn wat u opmerkt.

De weegschaal en het notitieboekje zijn de diagnostische instrumenten bij deze soort. Een gewichtstrend en een verslag van het loopwiel vinden pijn die kijken nooit zal vinden.

Wat doet werkelijk pijn

Chronische pijn bij een huisdier egel is geen diagnose. Dit zijn de aandoeningen die erachter zitten en elk heeft een kenmerk dat het onderscheidt.

Twee dingen die geen pijn zijn en er vaak mee worden verward: een koude egel die probeert te overwinteren (deze is opgerold, sloom en koud op de buik in een koele kamer en heeft een gecorrigeerde temperatuur nodig) en hittestress (die zorgt voor een platte, gespreide, hijgende egel in een hete omgeving). Controleer de kamertemperatuur voordat u conclusies trekt.

De meetroutine die het vroeg vindt

U kunt een nachtdier dat zich verbergt niet observeren. U kunt het wel meten.

Weeg wekelijks, in grammen, op dezelfde dag.

Een platte digitale keukenweegschaal met een kom erop. Noteer het. Een enkel gewicht is betekenisloos; een trend over een maand is diagnostisch. Een daling van enkele procenten bij een klein dier is significant.

Noteer het gebruik van het loopwiel elke ochtend.

Als uw loopwiel een teller heeft, noteer dan het getal. Zo niet, veeg dan elke avond het oppervlak van het loopwiel schoon en kijk 's ochtends naar de sporen, of noteer simpelweg gebruikt of ongebruikt. Dit is het meest gevoelige cijfer dat beschikbaar is voor een egelbaasje en het kost tien seconden per dag.

Weeg voedsel in en uit.

Doe een afgemeten hoeveelheid erin en weeg wat er overblijft. Dit detecteert de egel die twintig procent minder eet, lang voordat de voerbak er overduidelijk onaangeroerd uitziet.

Kijk naar de keutels.

Aantal, grootte, consistentie en kleur, vergeleken met gisteren.

Film een wandeling eenmaal per maand.

Laat de egel over een vlakke vloer van u vandaan lopen en film hem van achteren, dan vanaf de zijkant. Bij het terugkijken is een ongelijkmatige gang, een afhangende heup of een pootje dat niet belast wordt veel zichtbaarder dan in real time.

Time het uitrollen.

Geen stopwatch-oefening, gewoon een consistente indruk. Hoe lang duurt het voordat deze egel zich opent in een rustige kamer in uw handen? Een egel die voorheen in een minuut opende en nu tien minuten dicht blijft, is veranderd.

Kijk hoe hij de bak benadert en hoe hij voer opneemt. Langzaam, voorzichtig eten en laten vallen van stukjes wijzen op de mond lang voordat een baasje bloed ziet.

Een egel hanteren waarvan u vermoedt dat hij pijn heeft

Schep met twee platte handen van onderaf in plaats van te grijpen. Knijp nooit in een opgerolde egel en probeer er nooit een open te wrikken.

Werk in een warme, schemerige, rustige kamer. Een koude of geschrokken egel zal niet uitrollen en u zult niets leren.

Laat hem openen in uw handen op schoot, kijk dan in plaats van te manipuleren. Controleer de voeten en nagels, de onderkant, de stekelbasis op schilfers of korsten en de buikomtrek. Noteer alles waar de egel specifiek bezwaar tegen maakt, in tegenstelling tot bezwaar hebben tegen het hanteren in het algemeen.

Forceer de bek niet open. Als u de voortanden kunt zien terwijl de egel gaapt of eet, gebruik dat dan. Laat de rest over aan de dierenarts.

Stop als de egel gestrest is. Herhaaldelijk mislukte pogingen leren een pijnlijke egel dat handen pijn betekenen, en dat maakt elke daaropvolgende controle moeilijker.

Wat de dierenarts zal doen

Verwacht sedatie voor een goed onderzoek.

Dit is normaal en correct bij egels, geen teken van een overvoorzichtige dierenarts. Bij een opgerolde egel kan de buik niet worden gevoeld, de voeten niet worden geïnspecteerd, de mond niet worden onderzocht of de huid niet goed worden beoordeeld. Sedatie maakt het onderzoek mogelijk en is veel minder stressvol dan een langdurig gevecht.

Verwacht dat de mond een prioriteit is.

Gebitsaandoeningen en mondtumoren komen bij deze soort zo vaak voor dat elke egel die anders eet een zorgvuldige mondelinge beoordeling krijgt, vaak met röntgenfoto's van de kop.

Verwacht beeldvorming.

Röntgenfoto's voor het skelet, de borstkas en eventuele vermoedelijke stenen; echografie voor de buik, de baarmoeder bij een niet-gecastreerd vrouwtje en het hart als ademhaling een kenmerk is.

Verwacht monsters van knobbels.

Een naaldmonster van elke massa is snel en beantwoordt vaak de vraag. Tumoren bij egels komen veel voor en het type verandert het plan volledig.

Verwacht dat een proef met pijnstilling wordt aangeboden en neem dit serieus.

Waar geen enkele oorzaak wordt gevonden, is een kuur met passende veterinaire analgetica een legitieme diagnostische stap. Niet-steroïde ontstekingsremmers zoals meloxicam en opioïden zoals buprenorfine worden beide gebruikt bij egels, waarbij de dosis door specialisten in exoten wordt geëxtrapoleerd van andere diersoorten.

Als de loopwielafstand terugkeert en het gewicht stabiliseert door pijnbestrijding, was dat pijn en weet u dat nu. Dat is een veel eerlijker antwoord dan een normaal bloedresultaat bij een dier dat nog steeds niet wil rennen.

Breng mee: de gewichtsgrafiek, het verslag van het loopwiel, de voedselgewichten, de maandelijkse wandelvideo, de leeftijd, of het vrouwtje gecastreerd is, het dieet, het nestmateriaal en de datum waarop u de verandering voor het eerst opmerkte.

:::danger
Geef een egel nooit paracetamol, ibuprofen, aspirine of enige andere pijnstiller voor mensen.

Deze medicijnen zijn geen kleinere versies van veterinaire middelen. Bij kleine zoogdieren veroorzaken ze maagzweren, nierletsel en leverschade, en de marge tussen een ineffectieve dosis en een schadelijke dosis bij dit lichaamsgewicht is niet iets dat thuis kan worden beoordeeld. Veilige, effectieve analgetica bestaan voor egels en vereisen een recept.
:::

Wat u nooit moet doen

Accepteer niet "langzamer worden door de leeftijd" voor een verandering die in weken is gebeurd.

Geef geen medicijnen voor mensen.

Forceer een opgerolde egel niet open en blijf niet proberen nadat hij gestrest is geraakt.

Houd geen voedsel in om te zien of de eetlust terugkeert. Een egel die stopt met eten kan snel leverproblemen ontwikkelen.

Behandel vermoedelijke mijten of huidproblemen niet met producten voor honden of katten. Verschillende zijn neurotoxisch voor kleine zoogdieren.

Plaats een egel met vermoedelijke pijn niet op een warmtemat voor comfort zonder de temperatuur te controleren. Brandwonden door ongereguleerde warmtebronnen zijn een echte oorzaak van pijn bij deze soort.

Wacht niet tot de egel u laat zien dat hij pijn heeft. Dat zal hij niet doen, tot het te laat is.

Het doel van de behandeling is een egel die weer normaal verkent, zijn loopwiel gebruikt en voedsel tot zich neemt. Dat zijn dezelfde maatregelen die het probleem hebben gedetecteerd.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een dierenarts voor exoten voor:

• Een dag helemaal niet eten
• Bloed in het nestmateriaal, op het voer of uit elke opening
• Persen zonder keutels of urine te produceren
• Een opgezwollen, stevige of pijnlijke buik
• Huilen of piepen bij beweging
• Een egel die een ledemaat niet kan belasten

Boek binnen de week voor:

• Gebruik van het loopwiel dat is gedaald of gestopt
• Een gewichtstrend die in beide richtingen beweegt
• Langzamer eten, voedsel laten vallen of hard voedsel weigeren
• Nieuwe defensiviteit bij hanteren
• Overgroeide nagels, doffe of vieze stekels of verzorging die zichtbaar heeft gefaald
• Elke knobbel gevonden bij het hanteren

Vraag specifiek of de praktijk Afrikaanse witbuikegels ziet en of deze bereid is te sederen voor een volledig onderzoek, omdat een onderzoek dat stopt bij "wilde niet uitrollen" geen onderzoek is. Toegang tot zorg voor exoten varieert sterk per regio en op sommige plaatsen is het houden van egels als huisdier beperkt of verboden, wat van invloed is op welke dierenartsen ze zullen zien. Bepaal waar u heen zou gaan voordat u daarheen moet.