Hulp bij voeren en medicatie voor de egel: de veilige methode en het risico op verslikking

Snel antwoord

Elke gram die een egel vrijwillig uit een ondiep bakje eet, is een gram die je niet hoeft te spuiten. Warm, glad voer in een laag bakje is altijd de eerste poging.

Het bijvoeren van een egel betekent warm, glad, calorierijk voer in een dier krijgen dat is gestopt met zelfstandig eten, zonder dat er voedsel in de luchtwegen terechtkomt.

Het is een verpleegkundige vaardigheid, geen Behandeling. Het geeft tijd terwijl de Dierenarts de reden vindt en verhelpt waarom de egel stopte met eten. Een egel die wordt bijgevoerd heeft nog steeds een Diagnose nodig.

• Warm de egel op voordat je voert. Een koude egel kan niet betrouwbaar slikken of het voer verteren.
• Bied eerst vrijwillig aan, uit een ondiep bakje of vanaf een vingertop. Spuiten is het laatste redmiddel, niet de eerste stap.
• Gebruik een 1 mL spuit. Een grotere spuit geeft meer volume per duw en is de voornaamste reden dat er voer in de longen terechtkomt.
• Benader de bek vanaf de zijkant, achter de mondhoek, nooit recht van voren.
• Leer dit terwijl je egel gezond is. Een spuit die voor het eerst tijdens ziekte wordt geïntroduceerd, is een extra stressfactor.

:::danger
Voer een egel niet bij die koud, slap, niet reagerend of strak opgerold is en weigert uit te rollen in een warme kamer.

Dat beeld wijst op een poging tot winterslaap, en een egel in torpor heeft verminderde slikreflexen. Voer dat met een spuit wordt gegeven, komt in de luchtwegen terecht in plaats van in de maag, en aspiratiepneumonie is vaak wat deze dieren daadwerkelijk doodt in plaats van de oorspronkelijke ziekte.

Warm de egel tegen je lichaam onder een fleece tot het dier actief en alert is, en voer dan pas. Als het dier niet opwarmt en alert wordt, is dat een noodgeval en heb je diezelfde dag een Dierenarts nodig.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom niet eten zo snel gevaarlijk wordt bij deze soort

Een egel is een klein dier met een hoge stofwisseling in verhouding tot zijn lichaamsgrootte. Het dier heeft minder bruikbare reserve dan een Baasje die naar een dikke egel kijkt zou aannemen, omdat een groot deel van het zichtbare volume uit stekels, huid en mantelspier bestaat.

Wanneer de opname stopt, wordt lichaamsvet gemobiliseerd en sneller naar de lever getransporteerd dan de lever kan verwerken. Vet hoopt zich op in de levercellen. Een lever vol vet werkt minder goed, en een van de eerste dingen die een slecht functionerende lever doet, is de eetlust verder onderdrukken.

Dat is de cirkel. Niet eten veroorzaakt leververvetting, en leververvetting veroorzaakt niet eten. Zodra de cirkel loopt, is het oorspronkelijke probleem oplossen niet langer genoeg.

Dit is waarom het gebruikelijke advies voor een gezond dier, dat het wel eet als het hongerig genoeg is, actief gevaarlijk is bij een zieke egel. Het is logisch voor een gezonde egel die een nieuwe brok weigert, en onverstandig voor een zieke egel.

Temperatuur ligt hieraan ten grondslag. Egels die onder hun comfortabele bereik worden gehouden, worden trager, stoppen met eten en kunnen in torpor raken, een winterslaapachtige toestand waar huisdieregels van Afrikaanse oorsprong slecht tegen bestand zijn. Een egel in torpor voelt koud aan op de buik, rolt niet uit en reageert traag.

Spijsvertering stopt effectief in een koude egel. Voer dat in de maag van een dier in torpor wordt geplaatst, blijft daar liggen. Slikken wordt onbetrouwbaar, waardoor gespoten voer de verkeerde kant op kan gaan.

Eerst opwarmen, altijd. Dit is geen comfortmaatregel, het is de stap die het voeren veilig maakt.

De rol, en waarom kracht nooit werkt

De gestekelde mantel is een beweegbare huidplooi die de stekels draagt, verankerd door een cirkelvormige spier aan de rand. Wanneer die spier samentrekt, wordt de mantel als het trekkoord van een zak over de kop, flanken en poten getrokken en wordt de kop naar binnen getrokken.

Trekkend aan de rand van een opgerolde egel werken tegen een spier die sterker is dan hij eruitziet en veel koppiger is. Het doet pijn, het leert het dier dat handen kracht betekenen, en het maakt elke toekomstige handeling moeilijker.

Wat een egel echt laat uitrollen is warmte, rust en een bekende geur. Houd het dier in beide handen over een fleece op je schoot, houd je handen stil en wacht. De meeste egels rollen binnen een minuut of twee uit, waarbij ze eerst de snuit laten zien, dan de voorpoten.

Zodra de snuit eruit is, houd je je handen waar ze zijn. Het instinct is om te grijpen, en grijpen brengt je terug naar het begin.

Dit is ook waarom een strakke handdoekwikkel, die goed werkt voor een kat of een konijn, hier fout is. Druk op de mantel lokt een sterkere rol uit, geen rustiger dier. Fleece wordt gebruikt om het lichaam van onderaf te ondersteunen en je handen te beschermen, niet om vast te houden.

Voordat je begint: wat je klaar moet hebben

Weeg elke dag op hetzelfde tijdstip op een weegschaal die in grammen leest. Bij een dier van deze grootte is de gewichtstrend de enige eerlijke maatstaf voor of het voeren werkt.

Een 1 mL spuit zonder naald.

Kleine spuit, bewust. Een grotere spuit levert veel meer volume bij dezelfde beweging van je duim, en duimcontrole is de hele veiligheidsmarge in deze procedure. Bewaar er meerdere zodat je altijd een schone hebt.

Een keukenweegschaal die hele grammen leest.

Lichaamsgewicht is de maatstaf die je vertelt of het voeren voldoende is. Bij een dier van deze grootte zijn veranderingen die ertoe doen onzichtbaar voor het oog en duidelijk op een weegschaal.

Fleece of een gladde doek.

Voor je schoot en je handen. Vermijd stof met een grove weving en badstof met lusjes. Egelpootjes en teentjes raken verstrikt in draden, en een draad rond een teen snijdt de bloedsomloop af.

Een ondiep bakje.

Lage randen, breed, stabiel, zodat een zwakke egel bij het voer kan zonder te klimmen. Veel egels die een bakje droge brokjes weigeren, eten wel zacht voer uit een schoteltje.

Een warme, rustige kamer.

Geen badkamer met een tegelvloer en een echo. Warmte en weinig stimulatie maken het dier makkelijker om mee te werken.

Wat te voeren

De eerste keuze is een commercieel hersteldieet voor carnivoren of insecteneters, geleverd door je Dierenarts. Deze zijn ontworpen om door een fijne spuit te gaan, calorierijk te zijn en een eiwit- en vetprofiel te hebben dat een insecteneter kan gebruiken.

Vervang dit niet door een critical care-formule voor planteneters. Die zijn gemaakt voor konijnen, cavia's en chinchilla's, en bevatten vooral vezels. Een egel die hiermee gevoerd wordt, krijgt volume zonder de voedingsstoffen die hij nodig heeft.

Als je niet snel aan een formule kunt komen, is het praktische alternatief de eigen brokjes van de egel, geweekt in warm water tot ze uit elkaar vallen, daarna geblend en door een zeef gedrukt tot het volledig glad is. Een puur natvoer op vleesbasis zonder ui, knoflook of toegevoegde suiker werkt ook.

De textuurtest is simpel. Het moet in een 1 mL spuit gezogen kunnen worden en er weer uitkomen zonder één enkel klontje. Elk klontje dwingt je tot het gebruik van een bredere spuit, en een bredere spuit is hoe voer in de luchtwegen terechtkomt.

Verwarm het tot ongeveer lichaamstemperatuur en test het aan de binnenkant van je pols, net zoals je een babyfles zou testen. Koud voer bij een egel die al kampt met temperatuurproblemen is een slechte combinatie.

De techniek, stap voor stap

1. Warm het dier en het voer op.

Voel de buik en onder de kin. Als ze koel aanvoelen, houd de egel tegen je lichaam onder een fleece tot het dier actief is en beweegt, en begin dan.

2. Wegen en schrijf het getal op.

Zelfde weegschaal, zelfde tijdstip. Dit is het Dossier dat jou en de Dierenarts vertelt of het plan werkt.

3. Bied vrijwillig aan.

Doe een kleine hoeveelheid warm voer in een ondiep bakje, of een klein beetje op je vingertop, en houd het bij de snuit. Egels leiden met hun neus en velen zullen gaan oplikken. Geef dit een minuut de tijd voordat je escaleert.

4. Ga zitten en houd het laag.

Werk op je schoot of op een tafel met het dier op een opgevouwen fleece. Egels zijn verrassend snel en een val vanaf staande hoogte verwondt ze.

5. Laat het dier op zijn eigen tempo uitrollen.

Handen in een kom en stil. Wacht op de snuit.

6. Ondersteun, knijp niet.

Eén hand onder het lichaam door de fleece, om het gewicht te dragen. De andere hand houdt de spuit. Druk de stekels niet plat en houd de kop niet vast.

7. Kom vanaf de zijkant.

Breng de spuittip naar de mondhoek, achter de onderlip, enigszins in de richting van de wang. De tanden van een egel zitten voorin een lange snuit. Recht van voren komen lokt een beet uit en levert voer direct achter in de keel, wat precies is wat je wilt vermijden.

8. Dien een zeer kleine hoeveelheid toe, wacht dan.

De hoeveelheid mag niet meer zijn dan het dier in één beweging kan slikken. Let op de keel en wacht op de slik voordat je de volgende keer duwt. Langzaam is veilig.

9. Let constant op de neus.

Bubbeltjes bij de neusgaten, niezen, hoesten of vloeistof die bij de neus verschijnt, betekent direct stoppen. Kantel het hoofd voorzichtig naar beneden zodat vloeistof naar voren loopt in plaats van naar achteren, en laat het dier zichzelf schoonmaken. Hervat die sessie niet en vertel je Dierenarts dat het is gebeurd.

10. Stop voordat de egel er genoeg van heeft.

Voortdurend wegdraaien, puffen of rollen betekent dat de sessie voorbij is. Kleine hoeveelheden meerdere keren per dag werken beter dan één grote sessie, zowel voor tolerantie als voor darmen die even hebben stilgelegen.

11. Maak het gezicht schoon.

Veeg de snuit, kin en borst af met een vochtige doek en droog ze af. Voer dat opdroogt in de vacht onder de kin van een egel veroorzaakt huidirritatie, klitten en uiteindelijk zweren.

Je Dierenarts stelt het dagelijkse doelvolume en de frequentie vast op basis van het gewicht en de conditie van het dier. Gok niet op basis van een internetcijfer en schaal geen aanbeveling voor een hond of kat op, want dit aan beide kanten fout doen veroorzaakt schade.

Het doel van elk bijvoermoment is om niet langer te hoeven bijvoeren. Blijf het normale dieet ernaast aanbieden en noteer de eerste dag dat de egel het zonder aanmoediging eet.

Medicatie geven

Vraag naar de toedieningsweg voordat je de praktijk verlaat en vraag of ze het één keer laten zien. Een enkele demonstratie in de spreekkamer is meer waard dan elke geschreven beschrijving.

De meeste orale Medicatie voor een egel is een klein volume vloeistof, gegeven precies als een voeding: zijkant van de bek, klein volume, wacht op de slik. Hetzelfde risico op verslikking geldt, en een medicijn dat te snel wordt gegeven wordt uitgespuugd of ingeademd.

Splijt of vermaal geen tabletten gemaakt voor honden en katten. Bij het lichaamsgewicht van een egel is voor een nauwkeurige Dosis meestal een vloeistof nodig die hiervoor is samengesteld, en een fragment van een tablet is een gok.

Vermijd het verstoppen van medicijnen in favoriet voer als je een alternatief hebt. Egels vormen sterke voedselaversies na één slechte ervaring, en het voer dat je vandaag verontreinigt, is vaak het voer dat je de volgende week hard nodig hebt dat ze accepteren. Als je voer moet gebruiken, kies er een waarop je anders niet vertrouwt.

Maak de kuur af, zelfs als het dier er gezond uitziet. Behandelingen tegen mijten in het bijzonder mislukken als ze vroegtijdig worden gestopt, omdat het omgevingsstadium van de levenscyclus doorgaat en een egel die net is genezen opnieuw besmet. Abcessen komen om dezelfde reden terug wanneer antibiotica worden gestopt op het punt van zichtbare verbetering.

Schrijf elke Dosis op papier, met de tijd. In een huishouden waar twee mensen voor het dier zorgen, komen dubbele doseringen en gemiste doseringen vaak voor, en geen van beide is achteraf duidelijk.

Sommige medicijnen voor egels, met name bepaalde parasietenbehandelingen, worden per injectie in de praktijk gegeven in plaats van thuis. Dat is Normaal en geen teken dat men je als onbekwaam beoordeelt.

Train het voordat je het nodig hebt

Wat je nooit moet doen

Voer geen koude egel. Eerst opwarmen, elke keer, zonder uitzondering.

Gebruik geen grote spuit voor de snelheid. De veiligheid van de procedure zit volledig in hoe nauwkeurig je het volume kunt controleren.

Niet knijpen, forceren of uitrollen met kracht. Het doet pijn, het mislukt en het kost je de medewerking van het dier voor maanden.

Voer een dier waarvan je vermoedt dat het een verstopping heeft niet bij. Een egel die op fleece, schuim of rubber heeft gekauwd en nu een strakke buik heeft, geen keutels heeft en voer uitspuugt, heeft een beoordeling voor chirurgie nodig, geen extra voer dat achter de obstructie wordt geduwd.

Gebruik geen onbedekte warmtemat op een hoge stand om een zwakke egel op te warmen. Een egel die te ziek is om weg te lopen raakt verbrand, en brandwonden door een warmtemat op de buik zijn een erkend en pijnlijk letsel. Gebruik een thermostatisch gestuurde bron met een hoes, of je eigen lichaamswarmte.

Behandel bijvoeren niet als het antwoord. Het is ondersteuning terwijl een Diagnose wordt gesteld. Een egel die al een paar dagen bijvoeding nodig heeft zonder een werkende Diagnose, heeft een ander gesprek met de Dierenarts nodig.

Waar de Dierenarts om zal vragen

Neem de cijfers mee, geen indrukken.

• Het gewichtslogboek, met data en tijden
• Wat je voerde, hoeveel er per sessie naar binnen ging en hoeveel sessies per dag
• Of het dier gemakkelijk slikte of voer in de bek hield
• De kleur en hoeveelheid van de keutels, aangezien groene of afwezige keutels veel zeggen over de doorgang
• De datum en tijd dat de egel voor het laatst vrijwillig heeft gegeten
• De kamertemperatuur waar het verblijf staat, gemeten in plaats van geschat
• Een foto of korte video van een voersessie als je onzeker bent over je techniek

Verwacht een volledig onderzoek en verwacht dat de mond onder sedatie wordt onderzocht. Een wakkere egel staat geen goed zicht op de achterkant van de bek toe, en mondziekte is een van de meest voorkomende redenen waarom een huisdieregel stopt met eten.

Bloedonderzoek is waarschijnlijk, zowel om naar leverbetrokkenheid te kijken als om uitdroging te controleren. Beeldvorming is waarschijnlijk als een verstopping of een massa wordt vermoed.

Beschikbaarheid verschilt per land. Herstelformules worden in sommige plaatsen zonder recept verkocht en in andere alleen via dierenartsen; in egels gespecialiseerde dierenartsen voor exoten zijn geconcentreerd in steden, en in sommige landen is het houden van deze soort beperkt, wat van invloed is op waar je überhaupt hulp kunt krijgen. Zoek uit wat je lokale situatie is voordat je haast hebt.

Het eindpunt waar je naar streeft. De egel eet zonder aansporing, het bakje raakt vanzelf leeg en de spuit gaat terug in de lade tot de volgende routine-oefensessie.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag nog contact op met een dierenarts gespecialiseerd in exoten of egels als:

• De egel koud aanvoelt en niet opwarmt en alert wordt
• Er iets bij de neus verscheen tijdens het voeren, of het dier daarna hoestte of nat klonk
• De buik strak of gezwollen is, of de keutels zijn gestopt
• Voer wordt uitgespuugd
• Het gewicht na twee of drie dagen voeren nog steeds daalt
• Er overal bloed is: in de bek, in de keutels of in het beddengoed
• De egel wankelt, rondjes draait of zijn kop scheef houdt

Neem binnen een dag of twee contact op als de egel niet vrijwillig heeft gegeten, zelfs als hij de bijvoeding goed neemt, of als hij eet maar voer laat vallen, aan één kant kauwt of een aanhoudend vochtige kin heeft.

Bijvoeren houdt een egel in leven terwijl iemand uitzoekt waarom het dier stopte met eten. Het is geen vervanging voor dat werk, en hoe sneller de onderliggende oorzaak wordt benoemd, hoe korter de voerperiode zal zijn.