Hamsters: calcium, Gezondheid van de botten en waarom supplementen niet de juiste oplossing zijn

Snel antwoord

Een hamster met een goed, volledig dieet heeft geen calciumsupplement nodig, en het geven ervan brengt de mineralenbalans vaker in gevaar dan dat het de botten versterkt. Gezondheid van de botten bij hamsters draait niet om hoeveel calcium er in het bakje gaat. Het gaat om de verhouding tussen calcium en fosfor in wat het dier daadwerkelijk inslikt, en om het feit dat hamsters niet alles opeten wat je ze voorzet.

Het werkelijke mechanisme is selectief eten. Bij een mix eten de meeste hamsters eerst de zonnebloempitten, pinda's en maïs, en dat zijn de stukjes die het hoogst zijn in vet en fosfor en het laagst in calcium. Het uitgebalanceerde deel van de mix is wat in het bakje achterblijft.

Het dieet van een hamster is wat het dier opeet, niet wat het wordt aangeboden. Wat er in het bakje overblijft is net zo informatief als wat er weg is.

• Een volledige mix is alleen compleet als alles ervan wordt opgegeten.
• Vul het bakje niet aan totdat het leeg is, anders eet het dier simpelweg weer de favorieten.
• Supplementen die aan een volledig dieet worden toegevoegd, maken de verhouding slechter, niet beter.
• Hamsters maken vitamine D aan uit hun voeding, niet uit zonlicht, dus ze hebben geen UVB-lamp nodig.
• De meeste letsels aan ledematen bij hamsters zijn mechanisch, door vallen en door wielen met sporten, niet nutritioneel.

Beslis in 60 seconden

Hoe botten daadwerkelijk achteruitgaan

Calcium in het bloed wordt binnen een nauw bereik gehouden omdat zenuwen en spieren ervan afhankelijk zijn. Wanneer de calciumopname via de voeding laag is, of wanneer fosfor hoog genoeg is om de calciumopname te verstoren, geven de bijschildklieren meer hormoon af, en dat hormoon mobiliseert calcium uit het skelet om de bloedspiegel correct te houden.

De bloedtest blijft Normaal. Het bot niet. Na verloop van weken en maanden worden mineralen uit het skelet onttrokken, wordt het bot dunner en brozer, en wordt het dier kwetsbaar voor breuken door alledaagse activiteiten. Dit proces wordt nutritionele secundaire hyperparathyreoïdie genoemd, en het is hetzelfde mechanisme dat metabole botziekte bij reptielen veroorzaakt, maar dan via een andere voedingsroute.

Voor een hamster is de route selectief eten. Bijna elke commerciële mix bevat een uitgebalanceerde formulering over al zijn componenten. Bijna elke hamster eet eerst de meest vette, smakelijke componenten: zonnebloempitten, pinda's, maïs. Die componenten zijn rijk aan fosfor en vet en arm aan calcium, en als het bakje wordt bijgevuld voordat de rest is opgegeten, hoeft het dier nooit het uitgebalanceerde deel te eten.

Dat is waarom het praktische antwoord op botgezondheid bij hamsters een voedingsmethode is in plaats van een supplement.

Vitamine D hoort ook in het plaatje, maar anders dan bij andere huisdieren. Hamsters zijn nachtactieve en schemeractieve gravende dieren en ze verkrijgen vitamine D uit hun dieet in plaats van het door zonlicht te synthetiseren. Er is geen behoefte aan een UVB-lamp, en het toevoegen van vitamine D bovenop een volledig dieet riskeert een overschot in plaats van een voordeel.

Het dieet op orde krijgen

Kies een geëxtrudeerde volledige korrel of hanteer een regel voor een leeg bakje.

Een geëxtrudeerd dieet, waarbij elk stukje dezelfde samenstelling heeft, maakt selectief eten onmogelijk. Het is de eenvoudigste oplossing en het verwijdert het probleem volledig.

Als je de voorkeur geeft aan een mix, en veel baasjes doen dat omdat het interessanter is voor het dier, dan is de regel dat je geen voer bijvoegt totdat wat in het bakje zit op is. Dat geldt ook voor de stukjes die de hamster niet lekker vindt. Dit vergt enige vastberadenheid in de eerste week en daarna werkt het.

Verspreid het voer in plaats van het in een bakje te doen.

Verspreiden door de bodembedekking verandert eten in foerageren, verlengt de tijd die aan eten wordt besteed en vermindert het vermogen om in één keer te sorteren en favorieten uit te kiezen. Het geeft je ook een duidelijk signaal over wat wordt genegeerd, omdat de afgewezen stukjes blijven liggen waar ze waren.

Zorg voor passend dierlijk eiwit.

Hamsters zijn alleseters, in tegenstelling tot cavia's en konijnen, en dit is werkelijk anders. Kleine hoeveelheden levende of gedroogde insecten, puur gekookt ei, of puur gekookte kip zonder kruiden zijn passende toevoegingen, vooral voor groeiende, zwangere en zogende dieren.

Houd vers voedsel klein en passend.

Kleine hoeveelheden geschikte groenten en af en toe fruit zijn prima. Grote hoeveelheden veroorzaken diarree bij een diersoort met kleine darmen.

Controleer wat er wordt gehamsterd, niet alleen wat wordt gegeten.

Hamsters dragen voer naar een opslagplaats. Een voorraad die alleen de afgewezen stukjes bevat, vertelt je hetzelfde verhaal als een bakje dat dat doet.

Het afmeten van de dagelijkse hoeveelheid maakt de regel voor een leeg bakje werkbaar. Te veel voer in het bakje garandeert selectief eten; de juiste hoeveelheid zorgt ervoor dat het hele rantsoen wordt opgegeten.

Wat je achterwege moet laten

Kleverige traktaties. Honingstengels, yoghurt-drops en alles wat kleverig is, vormen eerst een probleem voor de wangzakken en daarna pas een voedingsprobleem. Kleverig materiaal kan vast komen te zitten in een wangzak, en een verstopte wangzak heeft een Dierenarts nodig.

Suikerhoudende traktaties in het algemeen. Sommige dwerghamsterstammen zijn gevoelig voor diabetes, en suikerhoudende diëten zijn bij geen enkele hamster nuttig.

Zout- en mineralenblokken. Onnodig bij een volledig dieet en een gemakkelijke manier om overmatige inname aan te moedigen.

Vitaminedruppels in het water. Ze breken af in het licht, ze veranderen de smaak waardoor sommige hamsters minder drinken, en ze vormen voedingsstoffen voor bacteriën in de fles. Als een hamster supplementen nodig heeft, heeft hij deze nodig in voedsel en op advies van een Dierenarts.

Amandelen. Bittere amandelen bevatten een verbinding die cyanide vrijgeeft. Het is eenvoudiger om amandelen te vermijden dan om zeker te weten welke soort je hebt.

Citrus, ui, knoflook, chocolade, rauwe bonen en appelpitten. Standaard uitsluitingen, en het is de moeite waard om ze te kennen in plaats van te gokken.

Mueslimixen met een zeer hoog aandeel zonnebloempitten en pinda's. Als de verpakking zichtbaar wordt gedomineerd door de stukjes die de hamster als eerste zal uitzoeken, is het gedoemd te mislukken.

Hoe zwakke botten eruitzien, en wat het nog meer zou kunnen zijn

Tekenen die de vraag naar slechte botsterkte zouden opwerpen zijn onder meer terughoudendheid om te klimmen, het wiel vermijden, een stijve of voorzichtige gang, pijn bij het hanteren en breuken die optreden zonder duidelijke oorzaak.

Maar die lijst overlapt grotendeels met verschillende andere aandoeningen, en in de praktijk zijn de meeste ledemaatproblemen bij hamsters mechanisch in plaats van nutritioneel.

Dit is belangrijk omdat de Behandeling volledig verschilt. Een breuk heeft pijnbestrijding en beheer door een Dierenarts nodig. Een beroerte heeft ondersteunende zorg nodig. Een nutritioneel probleem vereist een dieetwijziging en duurt weken om te verbeteren. Verkeerd gokken kost het dier tijd.

Het meest nuttige wat een Baasje kan doen is het dier filmen terwijl het beweegt en noteren of het probleem één ledemaat betreft of meerdere, of het plotseling of geleidelijk is ontstaan en of het dier reageert op aanraking op een bepaalde plek.

Wat het antwoord verandert

Leeftijd. Jonge groeiende hamsters hebben een hogere mineralenbehoefte en een skelet dat nog in vorming is, dus dieetfouten in de eerste maanden zijn belangrijker. Oudere hamsters verliezen botdichtheid en spiermassa, ongeacht het dieet, en de praktische reactie is het wiel te verlagen, hoge niveaus te verwijderen, hellingen te bieden in plaats van klimroutes en de landingen zacht te maken.

Zwangerschap en lactatie. Dit is de enige situatie waarin de calciumbehoefte echt fors stijgt, omdat het vrouwtje een nestje skeletten mineraliseert en daarna melk produceert. Het antwoord is een goed volledig dieet met passend eiwit, geen calciumpoeder, en het is de moeite waard om een Dierenarts te vragen in plaats van te improviseren.

Soort en stam. Campbell-dwerghamsters en sommige hybride dwerghamsterlijnen zijn gevoelig voor diabetes, wat verandert welke suikers passend zijn. Syrische hamsters zijn groter en zwaarder, en een val van hoogte brengt meer energie met zich mee.

Huisvesting. Kooihoogte is de grootste bepalende factor voor valletsel. Een hamster die in de tralies klimt en op een harde vloer valt, loopt echt risico, en een diepe bodembedekking eronder verandert de uitkomst. Wielen met sporten of een dwarsbalk veroorzaken direct letsel aan ledematen.

Hanteren. De meeste breuken bij huisdierhamsters zijn terug te voeren op het laten vallen, en de meeste valpartijen gebeuren wanneer een hamster boven een hard oppervlak wordt gehanteerd. Hanteer terwijl je op de vloer zit, of boven een bed of een diepe bak.

Bij een geëxtrudeerd dieet is elk stukje identiek, dus er is niets te sorteren. Bij een mix zijn de achtergebleven stukjes de gebalanceerde.

Waar het gebruikelijke advies fout gaat

"Voeg een calciumblok toe voor sterke botten."

Botten hebben een verhouding nodig, geen hoeveelheid. Het toevoegen van calcium aan een gebalanceerd dieet verplaatst de verhouding in de verkeerde richting en kan bijdragen aan het afzetten van mineralen op plekken waar ze niet horen.

"Zonnebloempitten zijn natuurlijk, dus die moeten prima zijn."

Ze zijn natuurlijk, hoog in vet en fosfor en laag in calcium. In een natuurlijk dieet zouden ze een item zijn tussen vele andere. In een bakje zijn ze het item dat de hamster uitkiest.

"Vul het bakje elke dag bij zodat het nooit opraakt."

Dit is het enige gedrag dat selectief eten garandeert. Een hamster met een permanent vol bakje hoeft nooit iets te eten wat hij niet verkiest.

"Geef een hamster een UVB-lamp zoals een reptiel."

Hamsters krijgen vitamine D uit voeding. Een UVB-lamp biedt geen voordeel en voegt licht en warmte toe aan het verblijf van een nachtactief gravend dier.

"Vitaminedruppels in het water zijn een gemakkelijk vangnet."

Ze breken af, veranderen de smaak en kunnen de waterinname verminderen, en ze kweken bacteriën in de fles. Als supplementen echt nodig zijn, horen ze in voedsel onder begeleiding van een Dierenarts.

"Hij mankt, het moet zijn dieet zijn."

Meestal is dat niet zo. Controleer het wiel, de afstand tussen de tralies en of iemand hem heeft laten vallen.

Wat je nooit moet doen

Voeg geen calciumsupplement toe aan een volledig dieet.

Vul een bakje waar nog voer in zit niet aan.

Gebruik geen vitaminedruppels in drinkwater.

Geef geen kleverige traktaties aan een dier met wangzakken.

Geef geen amandelen.

Verplaats geen hamster terwijl je staat boven een harde vloer.

Gebruik geen wiel met sporten of een dwarsbalk.

Behandel een ledemaatprobleem niet als een dieetprobleem zonder het dier te laten onderzoeken, en probeer niet zelf een poot van een hamster te spalken of te verbinden.

Wanneer hulp zoeken

Ga dezelfde dag naar de Kliniek voor een pootje dat omhoog wordt gehouden of bungelt, een duidelijke misvorming, een wond, een hamster die niet zelfstandig kan opstaan, een scheve kop of cirkelen, of een hamster die is gestopt met eten.

Ga dezelfde dag naar de Kliniek voor meer drinken en plassen in combinatie met gewichtsverlies, vooral bij een dwerghamster.

Boek een afspraak voor een hamster die terughoudend is geworden met klimmen of het gebruik van het wiel, voor een stijve of voorzichtige gang, en voor elke oudere hamster die langzamer wordt, want pijnbestrijding en veranderingen aan het verblijf helpen beide en gebeuren niet vanzelf.

Vraag een Dierenarts voordat je een zwanger of zogend vrouwtje supplementeert, en voordat je het dieet verandert van een hamster met een bestaande medische aandoening.

Een hamster op een dieet dat hij volledig opeet, met een veilig wiel en geen onnodige hoogte, doet alles wat een supplement geacht werd te doen.

Neem het exacte voer mee inclusief een foto van de verpakking, een schatting van hoeveel er wordt aangeboden en hoeveel er overblijft, een monster van wat er wordt afgewezen, welke traktaties en extra's worden gegeven, of er iets aan het water wordt toegevoegd, de leeftijd en soort van het dier, het dossier van het gewicht, een video van de beweging en een foto van het verblijf met het wiel en de klimhoogte. Als een breuk wordt vermoed, verwacht dan dat de Dierenarts beeldvorming wil en wil bespreken of kooirust en pijnbestrijding of chirurgisch beheer passend is voor een dier van die omvang.