Gewichtsverlies bij cavia's: lichaamsconditie beoordelen en de oorzaak vinden

Snel antwoord

Een cavia kan een vijfde van zijn lichaamsgewicht verliezen voordat het zichtbaar is. De weegschaal merkt het veel eerder op dan uw ogen.

Gewicht is de meest gevoelige enkele meting die u bij een cavia kunt doen, en het is degene die het minst vaak wordt uitgevoerd. Een lange of dichte vacht verbergt de lichaamsvorm, de darmen van een cavia blijven vol en rond, zelfs bij een mager dier, en een prooidier maskeert ziekte van nature.

Gewichtsverlies bij een cavia is een symptoom, geen diagnose. In de meeste gevallen probeert het dier nog te eten. De vraag die ertoe doet is wat hem tegenhoudt, en gebitsproblemen staan zo vaak bovenaan die lijst dat ze actief moeten worden uitgesloten in plaats van genegeerd.

• Weeg wekelijks op een digitale keukenweegschaal in grammen, op hetzelfde tijdstip, en noteer het getal.
• Beoordeel de conditie door te voelen over de ruggengraat, ribben en heupen, niet door naar het dier te kijken.
• Controleer of er daadwerkelijk wordt gegeten of dat het voer alleen in de mond wordt genomen en weer wordt uitgespuugd. Dat betekent heel iets anders.
• Reageer niet op gewichtsverlies door meer biks of snacks toe te voegen. Dat verdringt hooi en verbergt de oorzaak.
• Een cavia die een dag niets heeft gegeten en geen keutels heeft geproduceerd, is een spoedgeval, geen gewichtsprobleem.

Beslis binnen 60 seconden

Waarom de weegschaal wint van uw ogen

Een cavia is een vat vol gistende vezels met een vacht eroverheen. Beide verbergen de conditie.

Het spijsverteringskanaal van een cavia bevat een aanzienlijk en vrij constant volume aan plantaardig materiaal. Een cavia die een aanzienlijke hoeveelheid spieren en vet heeft verloren, heeft nog steeds een volle buik, dus de omtrek blijft rond. Baasjes zijn steevast verrast door hoe mager een dier aanvoelt zodra ze het oppakken en over de rug voelen.

De vacht versterkt dit. Rassen met lang haar verbergen de ruglijn volledig. Zelfs bij kortharige dieren vlakt de dichte vacht over de schouders en heupen de contouren af die bij een konijn of kat wel op zouden vallen.

Daarom is een getal op een weegschaal niet alleen handig. Het is de enige methode die het verlies detecteert in de periode waarin de oorzaak meestal nog eenvoudig te behandelen is.

Hoe u op de juiste manier weegt

Gebruik een digitale keukenweegschaal die in enkele grammen leest. Een personenweegschaal kan de veranderingen die hier belangrijk zijn niet registreren.

Weeg elke week op dezelfde dag, op ongeveer hetzelfde tijdstip in verhouding tot de voeding, en noteer het. Darmvulling en een volle blaas laten het getal binnen één dag verrassend veel schommelen, daarom is de consistentie in timing belangrijker dan het exacte tijdstip dat u kiest.

Plaats een klein doosje, een schaaltje of een opgevouwen handdoek op de weegschaal, zet deze op nul en zet de cavia daarin. Een cavia die zich veilig voelt, zit stil. Een cavia die direct op een koude, platte plaat wordt gezet, doet dat niet.

Lees de trend, niet de aflezing. Een enkel laag gewicht zegt weinig. Drie wekelijkse gewichten op rij die naar beneden gaan, is een bevinding, en het is er een die het waard is om actie op te ondernemen, zelfs als het dier er normaal uitziet en zich normaal gedraagt.

Plaats het getal in context. Een cavia van ongeveer 1.000 g die elke week 30 g verliest, verliest binnen een maand ongeveer een tiende van zijn lichaamsgewicht. Verliezen die in grammen triviaal lijken, zijn dat niet als aandeel van een klein dier.

Een gram-weegschaal, wekelijks op dezelfde dag gebruikt, is het nuttigste hulpmiddel voor cavia's dat u kunt bezitten.

Lichaamsconditie met de hand beoordelen

Doe dit terwijl de cavia op uw onderarm of een handdoek zit, met lichte druk. U voelt naar de hoeveelheid spier en vet die de botten bedekt.

Langs de ruggengraat.
Ga met een duim en vinger langs weerszijden van de ruggengraat van de schouders naar de heupen. In een goede conditie voelt de ruggengraat als een afgeronde rand met zachte spieren aan elke kant. In een slechte conditie voelt deze scherp aan en vormt de rug een duidelijke dakvorm.

Over de ribben.
Ribben moeten gemakkelijk te voelen zijn onder een dunne laag, zonder dat ze prominent aanwezig zijn of individueel onderscheidbaar als een rij potloden.

Over de heupen en het bekken.
De botten bij de heupen worden scherp en prominent naarmate de conditie daalt, en dit is vaak de eerste plek waar een zorgvuldig baasje een verandering opmerkt.

De buik is geen graadmeter.
Deze kan rond blijven door darminhoud, gas, vocht of een abdominale massa bij een dier dat het grootste deel van zijn spieren is kwijtgeraakt. Een dikke buik bij een mager dier is een reden om naar de dierenarts te gaan, hoe eerder hoe beter.

Beoordeel elke week dezelfde drie gebieden en noteer ze naast het gewicht. Gewicht vertelt u de richting. Conditie vertelt u of er spieren verloren gaan, wat belangrijk is omdat spierverlies wijst op een langer bestaand of ernstiger proces.

De oorzaken, in de volgorde waarin ze uitgesloten moeten worden

Gebitsproblemen staan op nummer één, met afstand.
Cavia-tanden groeien hun hele leven lang. Ze slijten af door de lange zijdelingse maalbeweging die wordt gebruikt voor hooi en gras, en veel minder door de kortere kauwbeweging voor biks en zacht groente. Een dieet met weinig hooi leidt tot onregelmatige slijtage en de onderste kiezen ontwikkelen haken aan de kant van de tong die uiteindelijk over de tong heen kunnen groeien. Wortels kunnen ook doorgroeien in de kaak en richting de oogkas.

De signalen zijn specifiek. Langzamer eten dan voorheen. Voer oppakken en laten vallen. Aan één kant kauwen. Een natte kin of vacht die permanent vochtig is onder de kaak door kwijlen. De voorkeur geven aan zacht voedsel en hooi laten liggen. Gewicht verliezen terwijl het dier nog wel bij de voerbak lijkt te staan.

Besef dat een goed onderzoek niet thuis kan worden gedaan door in de mond te kijken, en vaak ook niet volledig wakker in de kliniek. De mond van een cavia is klein, de wangen zijn vol en het zachte gehemelte sluit bijna de achterkant van de mond. Dierenartsen gebruiken een otoscoop of een speciaal mondspreider, vaak onder sedatie, en schedelröntgenfoto's worden gebruikt om de wortels te beoordelen. Dat u te horen krijgt dat uw cavia sedatie nodig heeft voor een gebitsonderzoek is normaal voor deze soort.

Pijn op elke plek vermindert de hooi-inname.
Artrose bij een ouder dier, zere voetjes of een pijnlijke blaas verminderen de bereidheid om naar de hooizolder te gaan en langdurig te kauwen. Hooi eten is fysiek zwaar werk, en het is de eerste activiteit die een cavia met pijn opgeeft.

Urinewegziekten en blaasstenen.
Komen veel voor bij deze soort. Let op bloed in de urine, persen, piepen tijdens het plassen, een gebogen houding en een natte of bevlekte achterkant.

Eierstokcysten bij zeugjes.
Symmetrisch haarverlies langs beide flanken, korstige of vergrote tepels, een groter wordende buik en soms prikkelbaarheid. Zeer gebruikelijk bij niet-gesteriliseerde vrouwtjes vanaf middelbare leeftijd.

Huidparasieten.
Schurftmijten veroorzaken intens ongemak, verwoed krabben, korstjes langs de rug en achterhand, en in ernstige gevallen toevallen. Aangetaste dieren stoppen met goed eten omdat ze pijn hebben. Luizen zijn minder ernstig, maar veroorzaken ook gewichtsverlies bij een zware besmetting.

Chronische infectie.
Luchtweginfecties zijn klassiek bij cavia's en verlopen vaak stilletjes. Luister naar klikken of piepen, kijk naar korstige ogen en neus, en let op of de ademhaling verandert wanneer het dier rust.

Nierziekte, hartziekte en interne tumoren.
Waarschijnlijker bij oudere dieren. Deze presenteren zich meestal precies zoals dit artikel beschrijft, met gestaag gewichtsverlies en verder niets opvallends, en daarom maken bloedonderzoek en beeldvorming deel uit van het onderzoek bij een senior cavia.

Vitamine C-tekort.
Cavia's kunnen hun eigen vitamine C niet aanmaken. Tekort veroorzaakt gewrichtspijn, slechte genezing, ruwe vacht en bewegingsarmoede, die allemaal de eetlust verminderen.

Competitie binnen een groep.
Dit wordt vaak gemist omdat de kooi druk en vrolijk oogt. Een onderdanig dier kan worden weggehouden bij de hooizolder en de bak, vooral 's nachts, en zal gestaag gewicht verliezen terwijl zijn metgezel aankomt. Elke cavia in huis wegen, niet alleen degene waar u zich zorgen over maakt, legt dit snel bloot.

Toegangsproblemen.
Een oudere, artrotische of slechtziende cavia bereikt simpelweg voedsel niet dat op een helling staat, in een hoog rek, of in een hoek van een groot verblijf. Een tweede hoop hooi en een tweede waterbron op vloerniveau toevoegen is op zichzelf al een diagnostische test.

Dieetsamenstelling.
Muesli-mixen maken selectief eten mogelijk, waardoor het dier de zoete vlokken eet en de vezels laat liggen. Een verandering van hooi die het dier niet bevalt, vochtig of stoffig hooi, of een geblokkeerd drinkflesje zorgen allemaal voor minder inname zonder dat er sprake is van ziekte.

Hooi zou het grootste deel moeten vormen van wat elke dag verdwijnt. Als de biksbak leeg is en de hooiberg niet, dan is dat op zichzelf al een bevinding.

Wat verandert er met leeftijd, geslacht en seizoen

Groeiende jongen moeten aankomen.
Een jonge cavia die op gewicht blijft, doet het niet goed, hij groeit niet. Plot het gewicht van een jong dier met de verwachting van een stijgende lijn, en behandel een vlakke lijn zoals u een daling bij een volwassene zou behandelen.

Zeugjes en dracht.
Bij gewichtstoename van een niet-gesteriliseerd zeugje dat bij een beertje is gehuisvest of recent gehuisvest was, moet dracht worden uitgesloten. Later in de dracht is gewichtsverlies of plotseling stoppen met eten een spoedgeval vanwege het risico op zwangerschapstoxicose.

Oudere beertjes.
Impactie van de perineale zak komt vaak voor op latere leeftijd, wat ongemak, een sterke geur en moeite met normaal bewegen veroorzaakt. Het is gemakkelijk te controleren en gemakkelijk te behandelen als men eraan denkt om te kijken.

Senior dieren.
Verwacht een langzame afname van spiermassa over jaren, maar geen gewichtsdaling over weken. Ouderdom verklaart een geleidelijke verandering, nooit een plotselinge.

Winter.
Cavia's die buiten of in een onverwarmde kamer worden gehouden, eten meer om hun temperatuur op peil te houden, dus een gewichtsdaling tijdens koud weer betekent dat de inname aanzienlijk is gedaald. Koude, vochtige huisvesting verergert artrose en luchtwegaandoeningen tegelijkertijd.

Zomer.
Warmte onderdrukt de eetlust voordat het duidelijke hittestress veroorzaakt, en een cavia in een warme kamer kan in de middag stilletjes stoppen met hooi eten.

Waar het gebruikelijke advies fout gaat

"Laat hem gewoon wat aankomen met extra biks en snacks."
Eerder besproken en de moeite waard om te herhalen omdat het de diagnose vertraagt, de gebitsslijtage verergert en de darmen kan verstoren. De uitzondering is een specifiek plan van een dierenarts die het dier heeft onderzocht.

"Doe vitamine C-druppels in het drinkflesje."
Vitamine C vergaat snel in water en licht, dus het grootste deel van de dosis is verdwenen voordat het gedronken wordt. Erger nog, het verandert de smaak en veel cavia's drinken daarna minder, wat het tegenovergestelde is van wat een afvallend dier nodig heeft. Vers groente dat van nature rijk is aan vitamine C, of een tablet die direct wordt gegeven, zijn de betrouwbare routes.

"Weeg ze eens per maand."
Te grof. Tegen de tijd dat een maandelijks cijfer een daling laat zien, zijn er al weken van onzichtbare achteruitgang verstreken.

"Ze eten, dus de tanden moeten in orde zijn."
Een cavia met kieshaken wil meestal eten en probeert te eten. Kijken of het dier daadwerkelijk slikt is wat telt, niet kijken of het de bak benadert.

"Dwangvoeren en kijken of het verbetert."
Ondersteunde voeding met een goede herstelformule is vaak essentiële steun en houdt de darmen in beweging terwijl de diagnose wordt gesteld. Het is geen behandeling. Het brengt ook een reëel risico op verslikken met zich mee als het te snel gaat of met het hoofd naar achteren gekanteld, dus laat de techniek zien door uw dierenarts in plaats van het via een video te leren.

"Het is gewoon ouderdom."
Ouderdom is geen mechanisme. Elk geval in dit artikel kan op elke leeftijd voorkomen en de meeste zijn behandelbaar.

De routine die problemen vroeg opspoort

Wat de dierenarts zal willen

Neem de cijfers mee. Elk gewicht dat u hebt, met datums, in volgorde.

Neem een video van uw telefoon mee waarop de cavia hooi eet. Kauwpatroon, snelheid, voer laten vallen en kantelen van de kop zijn allemaal dingen die een dierenarts kan afleiden uit dertig seconden beeldmateriaal, en het dier zal niet normaal eten in een spreekkamer.

Beschrijf het dieet nauwkeurig: welk hooi, hoe het wordt aangeboden, welke biks en hoeveel, welke groenten en hoe vaak, en wat er recent is veranderd.

Fotografeer de keutels naast een muntje voor de schaal en neem indien mogelijk een vers monster mee.

Zeg hoeveel cavia's er samenwonen en of een van de anderen in dezelfde periode is aangekomen.

Verwacht een gebitsonderzoek, verwacht het advies van sedatie voor een goede blik en verwacht schedelröntgenfoto's als wortelziekte wordt vermoed. Verwacht bij een ouder dier bloedonderzoek en beeldvorming van de buik. Dit is een onderzoek, geen enkele test, omdat gewichtsverlies een lange lijst met differentiaaldiagnoses heeft.

Wat u nooit moet doen

Onthoud geen voedsel om een kieskeurige eter te "resetten". Cavia's kunnen niet vasten. Darmmotiliteit vertraagt binnen uren en stasis is levensbedreigend.

Probeer de tanden niet zelf te vijlen of te knippen, en laat niemand zonder de juiste apparatuur dit doen. Gebitswerk wordt om een reden onder sedatie met goede visualisatie gedaan.

Geef geen antibiotica die over zijn van een ander dier. Verschillende antibioticaklassen die routine zijn bij honden en katten, vernietigen de darmflora van een cavia en kunnen fataal zijn. Elk antibioticum voor een cavia moet worden gekozen door een dierenarts die de soort kent.

Verander het hooi niet plotseling tijdens een onderzoek naar gewichtsverlies. U verliest het vermogen om te vertellen of een verandering in inname de ziekte was of het hooi.

Behandel een dikke buik niet als geruststelling. Distensie door gas, vocht of een massa zit boven op een mager dier.

Stop niet met wegen als het gewicht stabiliseert. Het wekelijkse getal is wat ook het volgende probleem zal opvangen.

Het doel is een stabiel weekgewicht waarbij hooi gestaag verdwijnt, geen dikkere cavia.

Wanneer hulp zoeken

Neem op dezelfde dag contact op met een dierenarts met ervaring met kleine zoogdieren als een cavia niets heeft gegeten en geen keutels heeft geproduceerd gedurende ongeveer een halve dag, bol zit en niet reageert, op zijn tanden knarst of perst bij het urineren.

Boek binnen de week voor een gewicht dat over drie opeenvolgende wegingen is gedaald, voor voer dat tijdens het eten wordt uitgespuugd, voor een aanhoudend vochtige kin, of voor elke cavia die gewicht verliest terwijl hij schijnbaar normaal eet.

Terwijl u wacht, blijf onbeperkt hooi en vers water op vloerniveau binnen handbereik aanbieden, houd het dier warm en bij zijn metgezel, en blijf dagelijks wegen zodat u de dierenarts precies kunt laten zien hoe snel dit verloopt.