Cavia spuit- en medicatietraining: leer het voordat u het nodig heeft

Snel antwoord

Voedsel kalm aannemen uit een platte, stilstaande hand is de eerste stap. Al het andere bij de spuitraining is hierop gebaseerd.

Vroeg of laat heeft bijna elke cavia een toediening via een spuitje nodig: een herstelvoer op basis van vezels als het dier stopt met eten, of vloeibare medicatie na een gebitsbehandeling, operatie, blaasprobleem of infectie. De dieren die hiermee om kunnen gaan, zijn de dieren die al voor hun ziekte bekend waren met een spuitje.

Proberen dit voor de eerste keer aan te leren aan een cavia die pijn heeft, bang is en vastgehouden wordt, leidt tot de uitkomst die niemand wil: verzet, voedsel dat in de luchtwegen terechtkomt, een cavia die precies het voer weigert dat het nodig heeft, en een baasje dat opziet tegen elke voeding.

• Train terwijl het dier gezond is. Twee minuten per dag is genoeg.
• Introduceer de smaak van het herstelvoer voordat u het nodig heeft, omdat cavia's erg neofobisch zijn wat betreft nieuw voer.
• Dien kleine hoeveelheden toe in de zijkant van de mond, achter de voortanden, met de kin op niveau of iets naar beneden.
• Kantel nooit de kop naar achteren, trek nooit aan het nekvel en houd de borstkas niet strak vast.
• Houd medicatie en voeding altijd op aparte spuitjes.

:::danger
Kantel de kop van een cavia nooit naar achteren om slikken te forceren.

Het zachte gehemelte van een cavia zit vast aan de basis van de tong, waardoor er slechts een kleine opening achter in de mond overblijft. Vloeistof die te snel wordt gegeven, of in een kop die omhoog is gericht, komt in de luchtwegen terecht in plaats van in de slokdarm. Aspiratiepneumonie is een veelvoorkomende en vaak fatale complicatie van dwangvoeren thuis, en dit wordt bijna altijd veroorzaakt door het volume en de hoek, niet door het voer zelf.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom dit een specifieke cavia-vaardigheid is

Een cavia is een achterdarmvermenter die continu voer door het spijsverteringskanaal moet laten bewegen. Stop de invoer en de fermentatie gaat door zonder nieuw materiaal, de motiliteit daalt, er hoopt gas op en het dier krijgt pijn, wat de eetlust verder onderdrukt.

Daarom is de standaardbehandeling thuis voor een zieke cavia geen rust en observatie, maar een herstelvoer op basis van vezels dat elke paar uur met een spuitje wordt gegeven, soms dag en nacht, gedurende dagen. Baasjes die dit nog nooit hebben gedaan, moeten het leren op een parkeerplaats na een spoedafspraak.

De anatomie maakt de taak moeilijker dan het lijkt. De mondopening is klein, er is een lange tandloze opening tussen de snijtanden en de maaltanden, en het zachte gehemelte loopt door tot de basis van de tong met slechts een smalle opening naar de keel. Er is weinig ruimte voor fouten in richting of volume.

Voedselneofobie voegt het laatste probleem toe. Cavia's vormen vroeg voedselvoorkeuren en veel volwassenen accepteren geen smaak of textuur die ze nooit eerder hebben ontmoet. Een cavia die herstelvoer voor het eerst ervaart terwijl hij misselijk is, heeft alle reden om het permanent te weigeren.

Vasthouden, voordat de spuit komt

Doe dit eerst goed, want de meeste fouten met spuitjes zijn eigenlijk fouten bij het vasthouden.

Werk op de grond of op schoot, nooit op een hoge tafel.

Cavia's kunnen onverwacht afzetten en een val op een harde vloer veroorzaakt breuken en ruggenmergletsel. Ga op de grond zitten of werk boven een bed of bank.

Ondersteun het hele lichaam.

De ene hand onder de borst en voorpoten, de andere ondersteunt het achterwerk. Het dier mag nooit het gevoel hebben dat de achterkant niet wordt ondersteund, want dat is wat spartelen uitlokt.

Rechtop en geborgen, niet op de rug.

Houd de cavia rechtop tegen uw lichaam of zittend op schoot, van u af kijkend of een beetje schuin. Leg een cavia nooit op de rug om te voeren; dit geeft stress en maakt aspiratie waarschijnlijker.

Een handdoek voor grip, niet voor compressie.

Een opgevouwen handdoek op schoot voorkomt uitglijden en dat urine doorlekt. Als u inbakert, doe dit dan losjes genoeg zodat de borstkas volledig kan uitzetten en de cavia de kop kan bewegen. Cavia's raken snel oververhit, dus strak inbakeren voor een lange sessie is een probleem op zich.

Trek nooit aan het nekvel.

Cavia's hebben geen reflex in het nekvel. Optillen of fixeren bij de huid over de nek is pijnlijk en veroorzaakt precies de paniek die u probeert te vermijden.

Train in een vertrouwde ruimte met de schuilplaats binnen bereik. De mogelijkheid om weg te kunnen gaan, maakt dat een prooidier bereid is te blijven.

De training, stap voor stap

Elke stap moet er saai uitzien voordat u naar de volgende gaat. Een fase overhaasten zorgt voor een cavia die het spuitje in de keuken tolereert, maar er midden in de nacht tegen vecht.

Stap 1. Voedsel aannemen uit een platte, stilstaande hand.

Ga op de grond zitten met een stukje van het favoriete kruid of groente van de cavia op een open handpalm. Beweeg niet richting de cavia. Wacht. Herhaal dit dagelijks totdat het dier zonder aarzeling nadert. Dit is het fundament en geeft u bovendien een betrouwbare indicatie of het dier zich goed voelt.

Stap 2. Het spuitje wordt onderdeel van de omgeving.

Leg een leeg spuitje op de grond tijdens het voeren uit de hand. Laat de cavia het onderzoeken. Houd het in dezelfde hand als het voedsel, zodat het voorwerp en de beloning dezelfde ruimte innemen. Nog geen contact met de mond.

Stap 3. Iets heerlijks komt uit het spuitje.

Vul een klein spuitje met iets duns en aantrekkelijks: een gladde, ongesuikerde groentepuree verdund met water, of water waarin een favoriet kruid heeft getrokken. Bied het uiteinde aan en laat de cavia likken in plaats van iets in de mond te duwen. Beloon elk vrijwillig contact.

Vermijd vruchtensappen en alles met suiker. Suiker destabiliseert de fermentatie in de achterdarm en u bouwt aan een levenslange gewoonte, niet aan een eenmalig trucje.

Stap 4. Introduceer het echte voer vroeg.

Koop een kleine hoeveelheid van het vezelrijke herstelvoer dat uw dierenarts gebruikt, meng een piepklein beetje en bied dit tijdens deze sessies een of twee keer per week aan. Dit is het meest waardevolle onderdeel van de hele oefening. Een cavia die die smaak al herkent als eten, zal het accepteren als hij ziek is; een cavia die het voor het eerst proeft terwijl hij misselijk is, zal het vaak weigeren.

Stap 5. Voeg het vasthouden toe.

Combineer nu beide. Pak de cavia op met de ondersteunende greep, laat hem tot rust komen, geef één kleine toediening via het spuitje en zet hem weer neer. Eén toediening. Eindig de sessie terwijl het nog goed gaat.

Stap 6. Dien correct toe.

Breng het uiteinde in de zijkant van de mond, in de opening achter de snijtanden, iets schuin gericht over de mond naar de tegenoverliggende wang in plaats van recht naar achteren. Dien een kleine hoeveelheid toe. Wacht tot het dier slikt. Herhaal daarna. Kin op niveau of continu iets naar beneden.

Stap 7. Generaliseer.

Oefen in een andere kamer, met een ander persoon, op een ander tijdstip en na een normale sessie waarbij u het dier aanraakt, in plaats van alleen als de cavia honger heeft. Vaardigheden die in slechts één context bestaan, falen op het moment dat u ze nodig heeft.

Stap 8. Oefen af en toe de echte situatie.

Doe eens per veertien dagen een volledige reeks: oppakken, vasthouden, verschillende kleine hoeveelheden voer toedienen, daarna loslaten en iets lekkers geven. Tien sessies per jaar zijn voldoende om het makkelijk te houden.

Varieer met voedsel terwijl de cavia gezond is. Een cavia die maar één groente heeft gegeten, zal alles weigeren als hij ziek is.

Medicatie is een aparte vaardigheid

Meng medicijnen niet door het herstelvoer. Het is de meest gebruikte afkorting en het veroorzaakt twee problemen tegelijk.

Als de cavia slechts de helft van het voer eet, heeft u geen idee hoeveel medicatie het dier heeft binnengekregen en wordt doseren gissen bij een dier dat al onwel is.

Erger nog, een bitter medicijn geeft een nare smaak aan het enige voer dat u de komende week nodig heeft. Zodra die associatie is gelegd, is deze heel moeilijk te verbreken.

Gebruik in plaats daarvan een apart klein spuitje voor medicatie, dien dit als eerste toe en geef direct daarna iets wat de cavia echt lekker vindt. De reeks leert het dier dat het onprettige voorwerp iets goeds voorspelt.

Gebruik het kleinst mogelijke spuitje voor de dosis. Een brede cilinder levert een groot volume voor een kleine beweging van de zuiger, en zo komt er in één keer te veel in de mond.

Wat het antwoord verandert

Leeftijd.

Cavia's jonger dan ongeveer zes maanden accepteren nieuw voer en hantering veel makkelijker. Als u een jonge cavia heeft, is dit de goedkoopste training die u ooit zult doen. Bij een oudere cavia werkt hetzelfde programma, maar het duurt langer en vereist kortere sessies.

Gebitsproblemen.

Een cavia die niet kan kauwen, kan niet worden afgeleerd te weigeren. Voedsel dat uit de mond valt, een natte kin, selectief eten van zacht voer en gewichtsverlies wijzen allemaal op problemen met de maaltanden. Een spuitje helpt u het dier te ondersteunen, maar de tanden moeten nog steeds behandeld worden.

Pijn en misselijkheid.

Een cavia na een operatie, een cavia met blaasstenen of een cavia in stasis is niet moeilijk aan het doen. Pijnstilling en ondersteuning van de darmmotiliteit voorgeschreven door de dierenarts veranderen weigering meestal binnen enkele uren in acceptatie. Als voeren een strijd is, vraag dan naar pijnstilling voordat u harder gaat pushen.

Vachttype.

Langharige cavia's eindigen sessies met voer in de vacht, wat gaat klitten en vervolgens de huid eronder irriteert. Gebruik een slabje of een opgevouwen doek onder de kin en veeg de kin, borst en voorpoten na elke voeding schoon.

Vitamine C.

Cavia's kunnen zelf geen vitamine C aanmaken en een zieke cavia heeft meestal een supplement nodig. Neem het product en de dosering van uw dierenarts en geef het via een spuitje in plaats van in de drinkfles. Het breekt snel af in water en kan het water zo onaangenaam laten smaken dat de cavia minder gaat drinken.

De andere cavia.

Houd een maatje in de buurt of in hetzelfde verblijf tijdens het herstel waar de dierenarts dit toestaat. Een zieke cavia volledig scheiden vermindert de eetlust meestal nog verder, en herintroductie na een lange scheiding kan vechten uitlokken.

Wat u nooit moet doen

Spuit niet een volle spuit in één keer leeg. Kleine hoeveelheden, met een slikbeweging tussen elke hap, is de hele techniek.

Houd de kop niet omhoog of naar achteren. Richt schuin in de mond, houd de kin op niveau of iets naar beneden en laat de zwaartekracht voor u werken.

Ga niet door als de cavia hoest, proest, met de kop schudt of vloeistof bij de neusgaten krijgt. Stop, houd het dier rechtop en bel de dierenarts.

Fixeer een spartelend dier niet harder. Zet het neer, laat het kalmeren en begin opnieuw. Escaleren van fixatie leert de cavia dat spartelen nodig is.

Gebruik geen gezoete vloeistoffen, vruchtensap, honingwater of babyvoeding als trainingsbeloning. U vormt een gewoonte rond voedsel dat de achterdarm schaadt.

Train niet tot het punt van frustratie. Twee minuten die goed eindigen is beter dan tien minuten die slecht eindigen, want de laatste dertig seconden zijn wat het dier onthoudt.

Beoordeel succes niet op hoeveel u naar binnen heeft geduwd. Beoordeel het op basis van het gewicht de volgende ochtend en de keutels in de kooi.

De routine die de vaardigheid levend houdt

Wat de dierenarts wil weten

Het doel is een dier dat meewerkt aan de procedure in plaats van een dier dat het ondergaat. Elke sessie beëindigen voordat de cavia de aandacht verliest, is wat dit resultaat geeft.

Wanneer hulp zoeken

Dezelfde dag voor een cavia die 12 uur lang niets heeft gegeten, geen keutels heeft geproduceerd, ineengedoken en stil zit, of het spuitje volledig weigert.

Direct bij hoesten, proesten, vloeistof bij de neusgaten, moeizame ademhaling of enige verslechtering in de uren na een voersessie, aangezien aspiratiepneumonie zich snel ontwikkelt.

Deze week voor een cavia die de afgelopen dagen moeilijker te voeren is geworden, voedsel uit de mond laat vallen, een aanhoudend natte kin heeft of gewicht verliest ondanks schijnbaar normaal eten.

Neem het logboek mee. Bij een diersoort die ziekte zo goed verbergt, is het dossier van wat erin is gegaan en wat eruit is gekomen meestal nuttiger dan wat er op de onderzoekstafel zichtbaar is.