Dracht bij cavia's: het verkeerd geslachte koppel, toxemie en zware bevallingen

Snel antwoord

De meeste onbedoelde drachten bij cavia's beginnen met een verkeerd geslacht koppel uit een winkel of nestgenoten die een paar weken te lang bij elkaar zijn gebleven.

Een onverwacht drachtige zeug is een van de gevaarlijkste situaties bij het houden van kleine huisdieren. De dracht bij cavia's duurt lang, de nesten zijn groot in verhouding tot de moeder en twee complicaties zijn snel fataal: zwangerschapstoxemie en een obstructie bij de geboorte.

Als u denkt dat een zeug drachtig is, is de prioriteit een bezoek aan de kliniek om dit te bevestigen en een plan te maken, niet een diagnose thuis. Weeg haar wekelijks, zorg dat er altijd voer beschikbaar is en scheid elke beer direct.

• Scheid de beer vandaag. Een zeug kan binnen enkele uren na de bevalling opnieuw drachtig worden.
• Druk of knijp niet in de buik om op jongen te controleren. Palpatie thuis kan de baarmoeder en het nest beschadigen.
• Laat een zeug tijdens de late dracht nooit een maaltijd overslaan. Vasten is de uitlokkende factor voor zwangerschapstoxemie.
• Een eerste nest bij een zeug ouder dan ongeveer zes tot acht maanden brengt een reëel risico op een moeizame bevalling met zich mee.
• Plotselinge lusteloosheid, weigering van voer of kwijlen bij een laat-drachtige of pas zogende zeug is een noodgeval, geen vermoeidheid.

:::danger
Zwangerschapstoxemie doodt laat-drachtige en pas zogende zeugen binnen een dag of twee, en het begint onopvallend.

In de laatste twee weken van de dracht vraagt het nest meer energie dan de zeug kan opnemen, zeker als ze overgewicht heeft, een groot nest draagt, gestrest of warm is, of om welke reden dan ook is gestopt met eten. Haar lichaam breekt vet af voor brandstof, ketonen hopen zich op en de daaropvolgende ineenstorting verloopt snel en is vaak onomkeerbaar tegen de tijd dat het duidelijk wordt.

De vroege symptomen zijn stilletjes zijn, een warrige vacht, slecht eten en terughoudendheid om te bewegen. De late symptomen zijn kwijlen, spiertrekkingen, convulsies en coma. Elke laat-drachtige zeug die stopt met eten moet diezelfde dag nog worden gezien, niet 's nachts worden geobserveerd.
:::

Beslis in 60 seconden

Waar onbedoelde drachten vandaan komen

Foutief seksen bij de aankoop.

Het seksen van een jonge cavia vereist een zorgvuldige blik op de vorm van de geslachtsopening en de afstand tot de anus, en het is makkelijk om hierin een fout te maken. Koppels die als twee zeugen worden verkocht, blijken regelmatig een gemengd koppel te zijn en de dracht is vaak al gevestigd wanneer ze aankomen.

Elk nieuw koppel moet worden gesekst door iemand die dit routinematig doet, idealiter uw dierenarts, voordat ze een nacht samen doorbrengen.

Nestgenoten te lang bij elkaar gelaten.

Jonge beren worden vruchtbaar lang voordat ze er volwassen uitzien en ze zullen hun zussen en hun moeder dekken. Mannelijke jongen moeten lang voordat ze oud genoeg lijken, van alle vrouwtjes worden gescheiden.

De beer bij de bevalling laten.

De meest schadelijke fout. Een zeug is binnen enkele uren na de bevalling ontvankelijk, dus een beer die aanwezig is bij de geboorte zorgt direct voor een tweede dracht, bij een zeug wiens lichaam net de eerste heeft afgerond en nu een nest voedt. Drachten achter elkaar is de manier waarop zeugen worden verloren.

Een opvangzeug met onbekende geschiedenis.

Elke zeug die wordt aangenomen met een onzekere achtergrond moet de eerste tien weken als mogelijk drachtig worden behandeld, wat vooral betekent: wekelijks wegen en haar niet zonder voer laten zitten.

Is ze echt drachtig?

Gewicht is het meest bruikbare teken.

Weeg wekelijks op een keukenweegschaal en noteer dit. Een drachtige zeug komt gestaag en aanzienlijk aan, en tegen het einde van de dracht is de verandering onmiskenbaar. Een zeug die week na week aankomt zonder verandering in haar dieet, is drachtig tot het tegendeel is bewezen.

De vorm verandert later dan eigenaren verwachten.

De vroege dracht is onzichtbaar. Later wordt de buik breed en peervormig, breder achter de ribben, en de zeug neemt een bredere houding aan.

Beweging kan soms worden waargenomen.

In de laatste weken kan het voorzichtig laten rusten van een hand op de flank terwijl ze rustig is, beweging onthullen. Kijken vanaf de zijkant terwijl ze eet kan dit soms ook. Dat is de limiet van wat beoordeling thuis zou moeten inhouden.

Niet palperen.

Knijpen in de buik om jongen te voelen is hoe baarmoeders scheuren en jongen worden gedood, en het is echt makkelijk om schade aan te richten. Dit onderzoek hoort bij een dierenarts en een echo beantwoordt de vraag veilig.

Wekelijkse Gewichten op een keukenweegschaal, opgeschreven. Deze gewoonte detecteert dracht, detecteert het gewichtsverlies dat voorafgaat aan toxemie en vertelt de dierenarts meer dan elke beschrijving kan.

Een brede buik die geen dracht is

Een zeug zonder mogelijk contact met een mannetje, of een die blijft uitzetten na de verwachte datum, heeft een andere lijst nodig.

Ovariumcysten.

Zeer gebruikelijk bij volwassen zeugen. De buik wordt groter, vaak asymmetrisch, en er is regelmatig symmetrisch haarverlies langs de flanken. De zeug blijft meestal eerst alert.

Obesitas.

Gelijkmatig, algemeen vet in plaats van een gedefinieerde peervorm, en het ontwikkelt zich over maanden in plaats van weken. Dikke zeugen lopen ook het grootste risico op toxemie als ze drachtig worden.

Opgeblazen gevoel of darmstasis.

Een strakke, trommelachtige buik die zich over uren tot een dag ontwikkelt, met pijn, ineengedoken houding en geen keutels. Dit is een noodgeval op zich en lijkt in niets op het langzaam vullen van de buik door dracht.

Abdominale massa's en vocht.

Tumoren, leveraandoeningen en hartaandoeningen kunnen allemaal de buik vergroten. Dit gaat vaak gepaard met gewichtsverlies elders, dus de zeug ziet er groot uit maar is dun over de ruggengraat.

Blaasproblemen.

Stenen en urineweginfecties veroorzaken een ineengedoken, ongemakkelijk dier met bloed in de urine en persen, wat eigenaren soms verwarren met de bevalling.

Een breed silhouet achter de ribben kan duiden op dracht, ovariumcysten, obesitas of vocht. Het onderscheid wordt gemaakt bij onderzoek en beeldvorming, niet door te kijken.

Zorg voor een drachtige zeug

Voer mag nooit opraken.

Onbeperkt gras-hooi, continue toegang, plus haar normale korrels en verse groenten. Er wordt niet gevast, niet op dieet gegaan en niet gewacht tot de avond. De belangrijkste interventie tegen toxemie is dat ze nooit honger heeft.

Vitamine C is belangrijker, niet minder.

Cavia's kunnen hun eigen vitamine C niet aanmaken en de behoefte stijgt tijdens de dracht. Bespreek suppletie met uw dierenarts in plaats van te gokken en onthoud dat vitamine C in drinkflesjes snel afbreekt en een onbetrouwbare route is.

Water moet makkelijk bereikbaar zijn.

Een zwaar drachtige zeug heeft moeite met rekken. Hang de fles lager of voeg een bakje toe dat ze kan bereiken zonder te strekken.

Verminder stress en hitte.

Hitte en stress verhogen beide het risico op toxemie. Houd de kooi op een koele, rustige plek. Verhuis niet, verbouw de kooi niet, introduceer geen nieuwe dieren en neem haar niet mee naar shows in de late dracht.

Hanteer voorzichtig en minder.

Ondersteun het hele lichaam van onderaf, til nooit onder de buik en houd het hanteren kort. In de laatste twee weken alleen hanteren wanneer noodzakelijk.

Houd haar metgezel, maar kies deze zorgvuldig.

Zeugen zijn sociaal en isolatie is op zichzelf een stressfactor. Een vrouwelijk gezelschapsdier is meestal prima. Een beer niet, in geen enkel stadium.

Zorg voor een geboorteplan voordat u het nodig heeft.

Vraag uw dierenarts nu: wat zijn de regelingen buiten kantooruren, zien ze cavia's en wat willen ze dat u doet als de bevalling stagneert om twee uur 's nachts. Dit vooraf uitzoeken is het verschil tussen een keizersnede en verlies.

Bevalling en wanneer het misgaat

De geboorte bij cavia's is meestal snel en niet dramatisch. De zeug zit ineengedoken, trekt elk jong naar buiten, reinigt het en eet de vliezen op. Veel eigenaren missen het volledig en vinden 's ochtends simpelweg jongen.

Wat normaal is.

Korte periodes van persen, een jong wordt geboren, reinigen, dan de volgende. Het hele proces is vaak snel voorbij. De jongen zijn behaard, de ogen zijn open en ze bewegen binnen minuten.

Niet-productief persen.

Hard, herhaaldelijk persen dat niets oplevert is de belangrijkste waarschuwing. Veel exoten-dierenartsen hanteren een regel van ongeveer twintig minuten niet-productief persen als het punt om te bellen. Het is geen moment om af te wachten, omdat cavia-dystocie zelden vanzelf oplost en de jongen beperkte tijd hebben.

Een lange pauze met aanhoudende inspanning.

Als ze één jong heeft geproduceerd en daarna blijft persen zonder het volgende jong te produceren, zit er iets vast.

Uitvloeiing.

Helders bloed, een groene of bruine uitvloeiing voordat de jongen verschijnen, of een vieze geur betekenen allemaal een noodoproep.

Uitputting.

Een zeug die stopt met persen, plat gaat liggen en niet reageert tijdens de bevalling is in gevaar, ongeacht of er nog jongen binnenin zitten.

Waarom obstructie optreedt.

Het bekken moet verwijden voor de bevalling en dat hangt af van een band tussen de schaambeenderen die onder invloed van hormonen moet scheiden. Bij een zeug die nooit heeft geworpen, vindt die scheiding mogelijk niet goed plaats als ze ouder is dan ongeveer zes tot acht maanden, en de jongen zijn groot en volledig ontwikkeld in plaats van klein en onontwikkeld. Het resultaat is een geboortekanaal dat fysiek het nest niet kan doorlaten, wat chirurgie vereist in plaats van tijd.

Na de bevalling

Laat ze de eerste uren met rust.

Interferentie op dit moment doet meer kwaad dan goed. Kijk van een afstandje of de jongen bewegen, droog zijn en de zeug vinden.

Weeg de jongen dagelijks.

Jongen beginnen bijna direct aan vast voer te knabbelen maar hebben nog steeds melk nodig. Dagelijkse wegingen signaleren een jong dat niet genoeg krijgt, lang voordat het zwak lijkt.

Houd de zeug een week nauwlettend in de gaten.

Toxemie kan na de bevalling toeslaan, net als ervoor, en de vroege lactatieperiode draagt dezelfde risico's. Let op eetlust, keutels en gedrag. Een lusteloze, ineengedoken zeug die na de bevalling niet eet, is een noodgeval.

Controleer het uier.

Warme, harde, rode of pijnlijke melkklieren betekenen mastitis, wat onmiddellijke diergeneeskundige Behandeling vereist en van invloed is op of de jongen kunnen drinken.

Scheid de mannelijke jongen vroeg.

Mannelijke jongen worden veel jonger vruchtbaar dan de meeste eigenaren verwachten en ze bij hun moeder en zussen laten, zorgt voor de volgende generatie onbedoelde nestjes. Plan de scheiding ruim voordat het spenen is voltooid, op basis van het advies van uw dierenarts voor hun leeftijd.

Herplaats verantwoord.

Zeugen in groepen van hetzelfde geslacht, beren in paren of alleen, en elk dier moet door iemand die bekwaam is worden gesekst voordat het vertrekt.

De fouten in het gebruikelijke advies

Twee cavia's van hetzelfde geslacht kopen en het label vertrouwen.

Fouten bij het seksen in winkels komen zo vaak voor dat de aanname moet worden omgedraaid: bevestig het zelf met een dierenarts voordat ze samenwonen.

De buik voelen om op baby's te controleren.

Wordt online veel gesuggereerd en is echt gevaarlijk. Een ruptuur van een drachtige baarmoeder is meestal fataal.

Een drachtige zeug op dieet zetten omdat ze dik is geworden.

Het tegenovergestelde van wat ze nodig heeft. Het beperken van voer bij een drachtige zeug is een directe route naar toxemie.

's Nachts wachten omdat ze alleen wat stil is.

Het venster tussen het eerste teken van toxemie en ineenstorting is kort. Stil zijn en niet eten is bij deze soort in dit stadium een noodgeval.

De beer bij haar laten omdat ze een band hebben.

Hij maakt haar op de dag van de bevalling direct weer drachtig. Castreer hem en observeer de wachtperiode die uw dierenarts geeft, en herintroduceer dan.

Aannemen dat een keizersnede een routinematige optie is.

Het is een reële optie en het redt levens, maar het vereist een ervaren exoten-chirurg en het moet snel gebeuren. Daarom wordt de telefoon gepakt bij het eerste teken van problemen in plaats van na een uur kijken.

Wat de dierenarts wil weten

Wat u nooit moet doen

Palpeer of knijp niet in de buik om op jongen te controleren.

Beperk geen voer en probeer geen gewichtsverlies bij een drachtige zeug.

Laat een beer op geen enkel moment tijdens de dracht, bevalling of de dagen erna bij een zeug.

Probeer niet een jong dat gedeeltelijk naar buiten komt te trekken, tenzij een dierenarts u aan de telefoon instrueert.

Was een zwaar drachtige zeug niet en hanteer haar niet intensief.

Geef geen enkele Medicatie, supplement of huismiddeltje zonder diergeneeskundige instructie.

Fok niet bewust met een zeug die nooit een nest heeft gehad en voorbij de jonge volwassenheid is.

Wanneer hulp inschakelen

Een alerte, etende, gestaag aankomende zeug in een koele rustige kooi is hoe een goed beheerde dracht eruitziet.

Ga onmiddellijk voor persen zonder resultaat, een lange pauze tijdens de bevalling, enige uitvloeiing voordat de jongen verschijnen, ineenstorting, kwijlen, trillen of stuipen, of een laat-drachtige zeug die is gestopt met eten.

Ga dezelfde dag nog voor een drachtige of net zogende zeug die stil, ineengedoken, warrig is of niet eet, voor elk gewichtsverlies in de late dracht, en voor warme of pijnlijke melkklieren na de bevalling.

Boek deze week een Bezoek om een vermoedelijke dracht te bevestigen, om een nieuw koppel goed te seksen, om het castreren van de beer te bespreken en om de geboorte te plannen, inclusief dekking buiten kantooruren.

Terwijl u wacht op hulp, houd hooi en water binnen handbereik, houd haar koel, rustig en ongestoord, en probeer geen enkele thuisinterventie op de buik.