Jeuk en haaruitval bij cavia's: de echte oorzaken op een rij

Snel antwoord

Scheid de vacht tegen de richting van de haren in en bekijk de huid zelf, niet alleen de oppervlakte van de vacht

Vlooien staan onderaan de lijst voor cavia's, niet bovenaan. De oorzaken die er werkelijk toe doen zijn een gravende schurftmijt, luizen en een schimmelinfectie. Deze worden meer onderscheiden door de plek van de schade dan door de mate waarin het dier krabt.

De naam die je moet kennen is Trixacarus caviae, de cavia-schurftmijt. Deze graaft in de huid, is intens pijnlijk en ernstige gevallen veroorzaken epileptische aanvallen. Een cavia die een toeval krijgt wanneer hij wordt opgepakt en een korstige, verdikte huid heeft, is een noodgeval.

• Verspreiding is de meest nuttige aanwijzing: gezicht en oren wijzen op een schimmelinfectie, achterwerk en rug op luizen, rug en flanken met korsten op schurft.
• Een negatief huidafkrabsel sluit schurft niet uit. Behandeling op basis van vermoeden is normaal en correct.
• Haaruitval zonder jeuk is een totaal andere lijst, aangevoerd door hormonale ziekten en 'barbering' (bijten).
• Schurft komt vaak opzetten omdat de cavia al ziek, drachtig of gestrest is, dus het is een reden om verder te kijken.
• Gebruik nooit zomaar een parasitair middel voor honden of katten bij een cavia. De doses en veiligheid verschillen volledig.

:::danger
Ernstige schurft bij een cavia kan epileptische aanvallen veroorzaken en een cavia die een toeval krijgt, heeft direct een dierenarts nodig.

Trixacarus caviae graaft in de huid en veroorzaakt pijn en jeuk die zo hevig zijn dat ze convulsies kunnen opwekken, vaak op het moment dat het dier wordt opgepakt of het aangedane gebied wordt aangeraakt. Dit is geen huidaandoening om af te wachten. Het is een van de pijnlijkste aandoeningen die cavia's kunnen krijgen, dieren stoppen met eten door de pijn en zonder behandeling is het dodelijk.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom de gebruikelijke rangschikking onjuist is

De meeste algemene adviezen over huisdieren beginnen met vlooien omdat deze geschreven zijn voor honden en katten. Cavia's zijn geen favoriete gastheer voor de gewone huisvlo, en hoewel een cavia in een zwaar besmet huis ze kan oplopen, staat vlooienbesmetting laag op de lijst van oorzaken waarom een cavia krabt.

De drie die ertoe doen zijn de gravende schurftmijt, bijtende luizen en een dermatofyt-schimmelinfectie. Ze komen veel voor, ze zijn behandelbaar en ze zien er anders uit als je weet waar je moet kijken.

Dit onderscheid is belangrijk, omdat de behandelingen verschillen, het risico voor het huishouden verschilt en een van de drie een noodgeval is.

Waar de jeuk zit, vertelt wat het is

Een gezonde caviahuid is glad en onbeschadigd tussen de haren, zonder korsten, schilfers of bewegende spikkels

Twee vragen doen het meeste diagnostische werk thuis. Ten eerste: is de huid zelf abnormaal, of mist alleen het haar? Ten tweede: is het patroon symmetrisch?

Een abnormale huid wijst op parasieten, infectie of irritatie. Een normale huid met haarverlies wijst op 'barbering' of een hormonale oorzaak. Symmetrie wijst sterk in de richting van een hormonale oorzaak.

De oorzaken, in de volgorde waarin ze voorkomen

Trixacarus caviae, de schurftmijt.

Graaft in de huid en het graven is wat de pijn veroorzaakt. Aangetaste cavia's krabben tot bloedens toe, verliezen haar op de rug en dijen, ontwikkelen dikke gelige korsten en protesteren hevig tegen oppakken. Ernstige gevallen krijgen toevallen.

Hij verspreidt zich door direct contact en via de bodembedekking, en kan in een groep aanwezig zijn waarbij slechts één dier symptomen vertoont.

Luizen.

Twee soorten bijtende luizen komen veel voor bij cavia's. Ze zijn zichtbaar op het huidoppervlak als kleine bleke spikkels die snel bewegen als de vacht wordt gescheiden, en hun eitjes hechten zich vast aan de haarschacht. De jeuk is meestal matig in plaats van verwoed, met haarverlies rond het achterwerk en achter de oren.

Zeer gebruikelijk bij cavia's uit dierenwinkels, fokkers en opvangcentra, en gemakkelijk te behandelen zodra ze zijn vastgesteld.

Ringworm.

Een schimmelinfectie van het haar en de huid, geen worm. Bij cavia's begint het meestal rond het gezicht, de neus, de ogen en de oren en verspreidt het zich naar buiten, wat resulteert in min of meer ronde plekken met haaruitval, schilfering en afgebroken haren.

Het is overdraagbaar op mensen, vooral kinderen, en overleeft in de omgeving op bodembedekking en in het verblijf.

Vachtmijt.

Vaak in kleine aantallen aanwezig zonder symptomen te veroorzaken, en toevallig gevonden op een plakbandje. Een zware besmetting veroorzaakt wel jeuk en haaruitval op het achterwerk.

Secundaire bacteriële en gistinfectie.

Volgt op een van de bovenstaande zodra de huid beschadigd is. Dit zorgt voor extra jeuk, geur en afscheiding en vereist een eigen behandeling.

Contactirritatie en slechte bodembedekking.

Stofferige bodembedekking, geparfumeerde producten, naaldhoutkrullen, vochtige bodembedekking en agressieve schoonmaakresten irriteren allemaal de huid. Vermoed dit wanneer de aangedane plekken de delen zijn die de grond raken.

Vlooien.

Mogelijk in een huishouden met honden of katten, en het waard om te controleren met een vlooienkam, maar niet het eerste om aan te nemen bij een cavia.

Haaruitval zonder jeuk is een andere lijst

Als de huid onder de kale plek glad, intact en normaal is, zoek dan niet langer naar parasieten.

'Barbering' door een kooigenoot. Het haar is kort afgebeten in plaats van afwezig, en het gebeurt op plekken die het dier zelf niet kan bereiken. Meestal dominantiegedrag, wat wijst op een huisvestings- of koppelingsprobleem.

Zelf-barbering. Op bereikbare plekken en geassocieerd met pijn, verveling, stress of een onvoldoende vezelrijk dieet. Een cavia die aan zijn eigen vacht knaagt, vertelt je mogelijk dat hij ergens pijn heeft.

Hormonale haaruitval. Symmetrische verdunning op beide flanken van een zeug wordt meestal veroorzaakt door ovariumziekte, en heeft een eigen diagnostisch pad en behandelopties.

Dracht en lactatie. Haaruitval in de latere stadia van de dracht en tijdens het zogen van een nestje is gebruikelijk en gaat vanzelf over.

Slechte vacht door ziekte of dieet. Een ruwe, doffe, piekende vacht zonder patroon wijst vaak op algemene ziekte, gebitsproblemen die eten beperken, of een tekort aan vitamine C.

Waarom schurft een aanwijzing is voor iets anders

Mijtpopulaties kunnen in kleine aantallen aanwezig blijven zonder symptomen te geven. Wat een stille besmetting doet uitgroeien tot een klinisch geval, is meestal een afname van de weerstand van het dier zelf.

Dat betekent dat een plotseling ernstig schurftgeval twee vragen oproept: wat is de mijtbehandeling, en wat is er veranderd bij deze cavia?

Dracht, een recente ziekte, gebitsproblemen waardoor de voedselinname is verminderd, een stressvolle verhuizing, het verlies van een maatje en ouderdom spelen hier regelmatig een rol. De mijten behandelen en de oorzaak negeren leidt ertoe dat het dier terugvalt.

Wat de dierenarts zal doen

Diepe huidafkrabsels zijn de standaard eerste test, afgenomen op meerdere plekken. Het is belangrijk te weten dat Trixacarus vaak niet wordt gevonden op afkrabsels, zelfs niet in duidelijke gevallen. Een negatief resultaat sluit het dus niet uit en behandelen op basis van klinisch vermoeden is standaardpraktijk. Laat een negatief afkrabsel het gesprek niet beëindigen.

Plakbandstrips of het borstelen van de vacht brengen luizen en vachtmijt gemakkelijk aan het licht.

Schimmelkweek of een PCR-test stelt de diagnose ringworm. Een uv-lamp is geen betrouwbaar screeningsmiddel bij deze soort, omdat de meest betrokken schimmel niet oplicht. Een negatief resultaat met de lamp vertelt je dus helemaal niets.

Cytologie van een beschadigde huid identificeert secundaire bacteriële of gistinfecties.

Een algemeen onderzoek, inclusief het gebit en het gewicht, zoekt naar het onderliggende probleem achter de uitbraak.

Verwacht een recept voor een antiparasitaire behandeling in de juiste dosis voor het gewicht, herhaald met vaste intervallen, omdat de meeste producten wel mijten doden, maar niet de eitjes. Verwacht pijnstilling als onderdeel van de schurftbehandeling, omdat de aandoening oprecht pijnlijk is en onbehandelde pijn ervoor zorgt dat cavia's stoppen met eten.

De omgeving en de hele groep behandelen

Het gewicht is de maatstaf die vertelt of de behandeling werkt, nog lang voordat de vacht er beter uitziet

Behandel elke cavia die in contact is geweest tegelijk, inclusief de cavia's zonder symptomen. Een groep waar één dier wordt behandeld, is een groep die zichzelf opnieuw besmet.

Verwijder en vervang de bodembedekking aan het begin van de behandeling en opnieuw tijdens de kuur, en reinig het verblijf en alle stoffen artikelen grondig. Schuilplaatsen, tunnels en fleecematerialen dragen parasieten en schimmelsporen.

Zet nieuwe cavia's in quarantaine voordat je ze introduceert en controleer hun huid goed gedurende die periode.

Voor ringworm is hygiëne in huis nodig: was je handen na het aanraken, beperk het contact met kinderen totdat het is genezen en reinig gedeelde oppervlakken. Vertel je eigen huisarts als iemand een jeukende, ronde uitslag krijgt.

Weeg elke cavia wekelijks tijdens de behandeling en leg dit vast in het dossier. Gewicht is de vroegste indicator voor zowel een cavia die lijdt als een cavia die herstelt.

Wat je nooit moet doen

Breng geen 'spot-on' producten voor honden of katten aan bij een cavia. Doses, samenstellingen en veiligheidsmarges verschillen per soort, en sommige producten die routinematig bij honden worden gebruikt, zijn gevaarlijk voor kleine zoogdieren.

Gebruik geen mijtensprays, poeders of medische baden uit de dierenwinkel met een onbekende samenstelling. Ze werken vaak niet, ze vertragen de diagnose en sommige werken irriterend op een reeds beschadigde huid.

Doseer geen antiparasitaire producten op het oog of vanuit een preparaat voor grote dieren. Cavia's worden gedoseerd op gramgewicht en de foutmarge is klein.

Was de cavia niet herhaaldelijk om jeuk te verlichten. Wassen verwijdert de huidoliën en stelt het dier bloot aan stress zonder de oorzaak aan te pakken.

Gebruik geen tea tree olie of andere essentiële oliën op of in de buurt van cavia's.

Behandel niet één cavia in een groep en laat de rest met rust.

Accepteer een negatief huidafkrabsel niet als bewijs dat er geen mijten zijn.

Behandel jeuk niet zonder te vragen waarom het dier er nu vatbaar voor werd.

Wacht niet als het dier is gestopt met eten. Een cavia die niet eet, bevindt zich in een apart noodtraject, ongeacht hoe de huid eruitziet.

Wanneer hulp zoeken

Ga direct voor epileptische aanvallen, voor een cavia die gilt of spartelt bij het hanteren, voor zware zelf toegebrachte bloedingen of voor elke jeukende cavia die is gestopt met eten.

Ga dezelfde week nog voor een korstige, verdikte huid, zichtbare parasieten, ronde schilferige plekken op het gezicht, urinebrand of enige vorm van haaruitval in combinatie met gewichtsverlies.

Maak een afspraak voor symmetrische haaruitval op de flanken, voor 'barbering' dat is ontstaan in een gevestigd koppel en voor een vacht die dof en ruw is geworden zonder aanwijsbare oorzaak.

Herstel wordt eerst beoordeeld op eten, gewicht en comfort. De vacht is het laatste dat terugkomt