Gras, tuinplanten en wild voer voor cavia's: wat is veilig, per seizoen

Snel antwoord

Alles wat een cavia eet is rauw plantaardig materiaal. De vraag naar veiligheid is niet of het rauw of gekookt is, maar welke plant, hoeveel en waar het geplukt is.

Cavia's zijn strikte herbivoren. Gras, kruiden en bladeren zijn hun natuurlijke dieet, en vers voer is echt goed voor ze: vezels, vocht, vitamine C en iets te doen.

De risico's zijn specifiek in plaats van algemeen. Maaisel van een grasmaaier kan dodelijk zijn. Nieuw voorjaarsgras dat te snel wordt geïntroduceerd, ontregelt de darmen. En een korte lijst met veelvoorkomende tuin- en hegplanten is ernstig giftig, sommige zelfs bij kleine dosissen.

• Voer nooit maaisel van een grasmaaier, op geen enkel moment, hoe vers het er ook uitziet.
• Introduceer gras geleidelijk over meerdere weken, beginnend met minuten in plaats van handenvol.
• Identificeer elke plant voordat u deze plukt. Als u het niet zeker weet, pluk het dan niet.
• Cavia's kunnen niet braken, dus alles wat schadelijk is en wordt gegeten, blijft binnen.
• Vermijd bermen naast wegen en paden, bespoten gazons en plekken waar honden lopen.

:::danger
Maaisel van een grasmaaier doodt cavia's.

Door het snijden wordt het gras gekneusd en warm, en de fermentatie begint binnen enkele minuten nadat het in de opvangbak belandt. Tegen de tijd dat het maaisel het verblijf bereikt, is het materiaal al aan het fermenteren en dit gaat door in een darmstelsel dat gas niet snel kan afvoeren.

Het resultaat is een snelle gasproductie, gasvorming en vaak de dood. Maaisel bevat ook brandstof- en olieresten van de maaier, wordt dicht bij de grond gesneden waar wilde dieren hun behoefte hebben gedaan en is meestal afkomstig van gazons die behandeld zijn.

Er is geen veilige versie hiervan. Vers gemaaid, biologisch, van uw eigen gazon, direct verzameld: het blijft allemaal maaisel. Pluk gras liever met de hand.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom gras anders is dan een kom groenten

De darmen van een cavia werken op continue lange vezels die in een grote blindedarm worden gefermenteerd door een bacteriële populatie die zich langzaam aanpast. Alles wat het substraat verandert dat in die blindedarm aankomt, verandert de fermentatie, en een snelle verandering is wat problemen veroorzaakt.

Vers voorjaarsgras is een aanzienlijke verandering. Het bevat veel water en oplosbare suikers en weinig structurele vezels die hooi biedt. Als het in volume wordt gegeven aan darmen die de winter op hooi hebben doorgebracht, veroorzaakt het een uitbarsting van fermentatie, gas en een verschuiving in de bacteriële populatie.

Dat is de reden waarom hetzelfde gras dat in juli volkomen gezond is, in april problemen veroorzaakt, en waarom de hoeveelheid belangrijker is dan de plant.

De juiste aanpak is saai en effectief. Begin met een paar minuten grazen, of een klein handje, één keer per dag. Voeg elke paar dagen gedurende twee tot drie weken een paar minuten toe, terwijl u de keutels en de eetlust in de gaten houdt. Elke verzachting van de keutels betekent dat u enkele dagen teruggaat naar de vorige hoeveelheid.

Hetzelfde geldt aan het einde van het seizoen. Een cavia die de hele zomer heeft gegraasd en dan maandenlang geen gras heeft gehad, moet het volgende voorjaar geleidelijk opnieuw worden geïntroduceerd, niet zomaar verdergaan waar het gebleven was.

Planten die veilig zijn en de moeite waard om te plukken

Deze worden algemeen gegeten door cavia's en zijn eenvoudig te identificeren als u ze eenmaal kent. Pluk van een schone ondergrond, was het en bied afwisseling in plaats van veel van één ding.

Paardenbloem.
Bladeren en bloemen. Erg geliefd en een goede bron van vitamine A-voorlopers. Het is ook relatief hoog in calcium, dus wissel het af in plaats van dagelijks een komvol te voeren.

Smalle en grote weegbree.
Veelvoorkomend op gazons, gemakkelijk te herkennen aan de parallelle nerven in het blad, en goed geaccepteerd.

Vogelmuur.
Een zachte, uitspreidende lage plant. Populair en mild, en een van de veiligste introducties.

Bramenbladeren.
Bramenbladeren zijn een echte favoriet en de doorns zijn geen probleem voor een cavia. Pluk ze uit de buurt van paden waar honden lopen.

Frambozen- en aardbeienbladeren.
Veilig en geliefd, en gemakkelijk zelf te kweken.

Kleefkruid.
De plakkerige klimplant. Veilig en wordt graag gegeten.

Duizendblad, melkdistel en tasjeskruid.
Allemaal algemeen gevoerd zodra u ze met zekerheid kunt identificeren.

Brandnetel.
Het beste verwelkt of gedroogd, op dat punt is de prik weg. Voedzaam en wordt graag gegeten.

Meidoorn, appel, peer, wilg en hazelaar.
Bladeren en kleine takken van deze bomen zijn veilig en zorgen voor kauwplezier en voeding. Vermijd steenvruchtbomen zoals kers en pruim.

Kruiden uit de moestuin.
Koriander, basilicum, dille en munt zijn allemaal veilig. Peterselie is veilig maar hoog in calcium, dus het moet incidenteel zijn in plaats van dagelijks.

Te vermijden planten

Deze lijst is niet volledig, wat het punt is: de werkregel is dat u alleen voert wat u positief als veilig kunt identificeren, niet alles wat u niet als gevaarlijk kunt identificeren.

Jakobskruiskruid.
Bevat alkaloïden die de lever cumulatief beschadigen. Het blijft giftig wanneer het gedroogd is, dus het is een risico in slecht geoogst hooi evenals in een veld.

Kruiskruid en andere Senecio-soorten.
Verwant aan Jakobskruiskruid en bevat dezelfde klasse alkaloïden. Het komt in oudere voerlijsten voor als veilig en moet niet worden gevoerd.

Vingerhoedskruid.
Bevat hartglycosiden. Ernstig giftig in kleine hoeveelheden.

Taxus.
Extreem giftig, inclusief het maaisel en de gedroogde plant. Elk onderdeel behalve de vlezige rode zaadmantel is gevaarlijk.

Rhododendron en azalea.
Bevatten grayanotoxinen. Giftig in kleine hoeveelheden.

Adelaarsvaren.
Bevat een enzym dat thiamine vernietigt, en andere schadelijke verbindingen.

Boterbloem.
Irriterend voor de mond en darmen wanneer vers.

Nachtschadefamilie.
Wolfskers, bitterzoet en ook de groene delen van aardappel- en tomatenplanten.

Bolgewassen.
Narcis, tulp, hyacint, blauwe druifjes, krokus, sneeuwklokje. Giftig in blad en bol, en een voorjaarsgevaar omdat de bladeren in gazons opkomen.

Gevlekte scheerling, gevlekte aronskelk, lelietje-van-dalen, monnikskap en goudenregen.
Allemaal ernstig giftig.

Klimop, liguster en de meeste groenblijvende planten.
Inclusief naaldboomafval, wat een wintergevaar is wanneer tuinen worden opgeruimd.

Rabarberbladeren.
Hoog in oxalaten.

Avocado, uien, knoflook, prei en bieslook.
Geen voer, maar vaak aangeboden uit de keuken en allemaal ongeschikt.

Eikels, paardenkastanjes en de meeste boomzaden.
Een herfstgevaar waar cavia's toegang hebben tot een buitenren.

Elke kamerplant.
Ga ervan uit dat ze onveilig zijn, tenzij u specifiek anders heeft bevestigd.

Weeg wekelijks gedurende het graasseizoen. Een cavia die afvalt of aankomt terwijl het dieet verandert, vertelt u iets.

De seizoenskalender

Vroege voorjaar.
De periode met het hoogste risico. Gras is weelderig, suikerhoudend en arm aan structurele vezels, cavia's hebben een winter op hooi gehad en bollen komen door gazons precies op de plek waar u zou plukken. Introduceer gras in minuten, niet in handenvol, en controleer gazons op narcis-, blauwe druifjes- en krokusblad voordat u een cavia laat grazen.

Laat voorjaar en vroege zomer.
Hoogseizoen voor voer en de beste variatie. Twee nieuwe risico's komen op: hitte, omdat cavia's er zeer weinig tolerantie voor hebben en een buitenren in de zon gevaarlijk is, en het sproeien van herbiciden op gazons, bermen en landbouwgrond. Grazen moet in de schaduw gebeuren, onder toezicht, en nooit midden op een warme dag.

Hoogzomer.
Graszaden en kafjes kunnen vast komen te zitten in ogen, oren en huid. Controleer de vacht en ogen na buitenstijd. Vliegen zijn ook een risico voor elke cavia met een vervuilde achterkant.

Herfst.
Afgevallen fruit fermenteert waar het ligt en trekt wespen aan, dus het mag niet binnen bereik van een ren liggen. Afgevallen bladeren hopen zich op en sommige zijn giftig. Eikels en paardenkastanjes zijn een specifiek gevaar. De grasgroei vertraagt en het suikerprofiel verandert met koude nachten.

Winter.
Zeer weinig veilig voer. Bevroren en door vorst beschadigd gras, beschimmeld afgevallen materiaal en groenblijvend snoeiafval van het opruimen van de tuin zijn de gevaren. Dit is het seizoen om op hooi en een consistente groenteportie te vertrouwen, en te accepteren dat buiten grazen grotendeels voorbij is.

Veilig plukken

Identificeer eerst.
Gebruik een plantenidentificatieboek of app en bevestig met een tweede bron voordat u iets nieuws voert. Leer een klein aantal soorten goed in plaats van een lange lijst vaag.

Kies de locatie, niet alleen de plant.
Vermijd bermen, parkeerplaatsen, voetpaden en plekken waar honden worden uitgelaten, vanwege uitlaatgassen, hondenurine en -uitwerpselen, en de parasieten die ze dragen. Vermijd veldranden naast bouwland vanwege sproeidrift en vermijd elk gazon dat behandeld is.

Pluk met de hand.
Een schaar is acceptabel als het gras direct naar de cavia's gaat. Wat telt is dat het materiaal niet gekneusd is, opgewarmd is en in een hoop is achtergelaten.

Niet inpakken en bewaren.
Gras dat in een afgesloten plastic zak mee naar huis wordt genomen, wordt warm en begint binnen korte tijd te fermenteren. Gebruik een losse open container, breng het snel naar huis en voer het vers. Bewaar de restjes niet voor morgen.

Wassen en inspecteren.
Spoel in koud water en kijk naar naaktslakken en slakken, die longworm overdragen, en naar insecten en vogelpoep.

Voer het vers en verwijder restjes.
Vers voer dat in het verblijf blijft liggen, verwelkt, fermenteert en trekt vliegen aan.

Beoordeel hooi en voer op geur en zicht. Zoet en groen is goed; muf, stoffig of zuur niet.

Veilig buiten grazen

Een buitenren is de beste manier om gras te voeren, en het introduceert zijn eigen lijst.

Beveilig de ren tegen roofdieren van bovenaf en van opzij, inclusief roofvogels, en laat cavia's nooit onbeheerd in een ren.

Zorg te allen tijde voor schaduw over ten minste een deel van de ren en gebruik deze niet tijdens het heetste deel van de dag. Cavia's raken snel oververhit en kunnen zichzelf niet effectief koelen.

Verplaats de ren zodat de dieren niet herhaaldelijk grazen op grond die door hun eigen keutels is vervuild, en controleer het gebied voor gebruik op katten- en vossenuitwerpselen.

Controleer de grond voor elke sessie op giftige planten, paddenstoelen en slakkenkorrels, niet alleen de eerste keer.

Houd water beschikbaar in de ren.

Controleer na afloop de vacht, ogen en oren op graszaden en controleer de achterkant op vervuiling.

Het herkennen van de noodgevallen

Gasvorming.
Een strakke, trommelachtige buik, een gebogen houding, terughoudendheid om te bewegen, niet eten en soms kwijlen. Het is pijnlijk en vordert snel, en het is het klassieke resultaat van maaisel of een plotselinge hoeveelheid fermenteerbaar materiaal. Dit is een onmiddellijk noodgeval.

Darmstasis.
Verminderde of afwezige keutels, weigeren van voedsel, een gebogen houding en tandenknarsen. Ook urgent.

Diarree.
Waterige, ongevormde ontlasting met een vervuilde achterkant. Bij een cavia is dit serieus in plaats van routine.

Vermoedelijke vergiftiging.
Kwijlen, trillingen, zwakte, instorten of een plotselinge verandering na toegang tot buiten. Neem een monster van de plant mee.

In elk geval, houd hooi beschikbaar, houd het dier warm, laat het niet vasten, geef geen medicatie voor mensen en ga.

Waar de Dierenarts naar zal vragen

• Precies wat er gegeten is, en hoeveel, en wanneer.
• Een monster van de plant, of een duidelijke foto ervan ter plekke, als vergiftiging wordt vermoed.
• Of het gras gemaaid was of met de hand geplukt.
• Of het gazon of veld behandeld is, en wanneer.
• Hoe de keutels er de laatste paar dagen uit hebben gezien.
• Huidig gewicht en de recente trend.
• Of de hooi-inname is veranderd.
• Of er meer dan één dier is aangetast.
• Of de cavia's toegang tot buiten hebben gehad, en tot welke grond.

Wat u nooit moet doen

Voer geen maaisel van een grasmaaier.

Voer niets wat u niet positief kunt identificeren.

Verhoog gras niet snel omdat de cavia's ervan genieten.

Bewaar geplukt gras niet, of voer geen gras dat in een zak heeft gezeten.

Pluk niet uit bermen, behandelde gazons of uitlaatgebieden voor honden.

Voer geen groenblijvend snoeiafval of naaldboomafval.

Laat cavia's niet onbeheerd in een buitenren.

Graas niet in de volle zon of tijdens het heetste deel van de dag.

Verminder hooi niet omdat de cavia's gras eten.

Wacht niet af of gasvorming afneemt.

Normale keutels, een stabiel gewicht en aanhoudende hooi-inname zijn de drie signalen dat een voerplan werkt.

Wanneer hulp inroepen

Ga onmiddellijk naar een Dierenarts bij een strakke opgezwollen buik, een gebogen cavia die niet eet, geen keutels, kwijlen, trillingen, zwakte of instorting, en bij elke vermoedelijke inname van een giftige plant.

Ga dezelfde dag nog bij diarree, aanzienlijk zachtere of minder keutels, of een cavia die stil is geworden na toegang tot buiten.

Maak binnen een paar dagen een afspraak voor gewichtsverlies gedurende opeenvolgende weken, herhaaldelijk zachte keutels wanneer gras wordt aangeboden, of graszaden die u niet uit een oog of oor kunt verwijderen.

Neem de plant of een foto, de tijdlijn, het gewichtsdossier en de geschiedenis van de keutels mee. In gevallen met voer verandert de identificatie van de plant de Behandeling volledig, en het is iets wat alleen u kunt aanleveren.