Zweertjes aan de voeten van een cavia: pododermatitis voorkomen voordat het het bot bereikt

Snel antwoord

Een cavia die wacht tot het voer naar hem toe komt, in plaats van erheen te rennen, vermijdt vaak gewicht op een pijnlijke voet. Weerzin om te bewegen is meestal het eerste wat een baasje opmerkt, en tegen die tijd is de verandering aan de voeten al weken bezig.

Pododermatitis, meestal 'bumblefoot' genoemd, is ontsteking en vervolgens infectie van de voetzool. Het begint als een kale roze plek die geen enkel baasje ziet, omdat niemand een cavia omdraait om te kijken.

Het is belangrijk omdat caviavoeten geen kussentjes hebben. Er is geen dikke zool zoals bij een hond, enkel dunne huid over bot, en zodra die huid breekt, heeft de infectie een zeer korte route naar de pezen en het gewricht.

• Controleer elke week de zolen van alle vier de voeten, tegelijk met de wekelijkse weging. Begin bij de achterpoten, omdat die meer gewicht dragen.
• Gezonde zolen zijn glad, droog en lichtroze of gepigmenteerd, zonder glans en zonder roodheid.
• De drie dingen die dit veroorzaken zijn druk, vocht en schuring, en alle drie komen ze van de vloer van het verblijf.
• Gewicht is de grootste individuele risicofactor waar je controle over hebt. Een cavia met overgewicht heeft meer belasting op hetzelfde kleine huidoppervlak.
• Zodra er een open wond is, is dit een medisch geval voor de dierenarts met wekenlange Behandeling, niet iets om zelf thuis schoon te maken.

Beslis in 60 seconden

Waarom caviavoeten falen

Een hond staat op een voetzool die daarvoor gebouwd is: dik, verhoornd, met vet gevuld, ontworpen om belasting op te vangen. Een cavia heeft dat niet. Hij staat op een klein oppervlak van dunne, haarloze huid over de voetbeentjes, met een bescheiden bloedtoevoer en zonder schokdemper.

Die anatomie is prima in een natuurlijke omgeving, waar het dier constant beweegt over gevarieerde, droge en meegevende grond. Het faalt in een verblijf door vier redenen die elkaar versterken.

Druk. Gewicht gedeeld door contactoppervlak. Vergroot het gewicht of verklein het contactoppervlak en de huid op de drukpunten wordt ischemisch, wat betekent dat de kleine bloedvaten die haar van bloed voorzien, worden dichtgeknepen. Huid die niet doorbloed wordt, sterft geruisloos af.

Schuring. Elke stap op een hard of gestructureerd oppervlak verwijdert een beetje keratine van de oppervlakte. Draad, ruw plastic, kale bodems en grove bodembedekking doen dit allemaal.

Vocht. Urine-vochtige bodembedekking maakt de huid week, zoals huid zacht en wit wordt in een lang bad. Zachte huid breekt bij een fractie van de belasting die intacte huid verdraagt. Daarom is een zachte maar natte vloer slechter dan een stevige, droge vloer.

Besmetting. Zodra het oppervlak is beschadigd, zijn de bacteriën al aanwezig. Staphylococcus aureus is de gebruikelijke boosdoener en deze leeft op de normale huid en in de bodembedekking, dus de wond is binnen enkele minuten besmet.

De achterpoten zijn in de meeste gevallen als eerste aan de beurt, omdat een cavia meer gewicht achterop draagt en omdat hij op zijn spronggewrichten zit.

Hoe gezonde voeten eruitzien

Draai de cavia tegen je borst, ondersteun zijn rug en achterwerk, en bekijk alle vier de zolen bij daglicht.

Kleur. Bleekroze bij niet-gepigmenteerde dieren, grijs of zwart bij gepigmenteerde dieren. Gelijkmatig en mat.

Textuur. Glad en droog. Niet glimmend, niet glanzend, niet vochtig.

Haar. De zool zelf is haarloos, maar het haar rond de randen moet intact en droog zijn, niet weggesleten tot een wijdere ring.

Temperatuur. Koel tot licht warm, en aan beide kanten gelijk. Een voet die merkbaar warmer is dan de andere, is ontstoken.

Nagels. Kort genoeg zodat de tenen plat rusten en de voet waterpas staat. Als de nagels de grond raken voordat de tenen dat doen, is de voet gekanteld en is de druk verplaatst.

Gedrag van het dier. Een cavia die zich goed voelt, rent, 'popcornt' en staat op tegen de tralies voor eten. Verminderde activiteit bij een verder gezond dier is een reden voor voetcontrole, geen verandering van persoonlijkheid.

Stadia: wat verandert er en wanneer

Baasjes ontdekken dit alleen vroeg als ze weten hoe vroeg eruitziet, en vroeg ziet er bijna als niets uit.

Vroegste stadium. Het haar wordt dunner over de zool en de huid ziet er roze, strak en licht glimmend uit. Er is geen wond, geen mank lopen, geen geur. Dit stadium is volledig omkeerbaar met een vloerwissel en gewichtsverlies, en het is het enige stadium waarin de oplossing gratis is.

Gevorderd. De huid wordt dikker en ruwer terwijl ze zichzelf probeert te beschermen. Je voelt misschien een harde eeltplek of ziet een droge korst in het midden van de zool. Sommige dieren lopen nog normaal. De laesie is nu een wond die steeds dichtgaat en weer opengaat.

Verzwaard. Het oppervlak breekt. De zool is rood, vochtig, soms bloedend, soms korstig met een zachte kern. Nu is er sprake van mank lopen en de cavia beweegt minder, wat het paradoxaal genoeg erger maakt: een dier dat stilzit, houdt dezelfde huid langer belast.

Diep. De infectie bereikt de laag onder de huid. De hele voet zwelt op, voelt warm aan, de zwelling kruipt richting het spronggewricht en het dier wil het gewicht niet meer belasten. Dit stadium vereist systemische antibiotica gekozen door een Dierenarts, echte pijnbestrijding en vaak een verband dat herhaaldelijk moet worden vervangen.

Laat. Pezen, gewricht en bot raken betrokken. De voet raakt vervormd en stijf, gewicht dragen stopt mogelijk volledig en de infectie is nu chronisch. Behandeling duurt maanden, herhaling komt vaak voor en een infectie van dit type kan amyloïde-afzettingen veroorzaken in de lever, milt en nieren, wat de levensverwachting van het dier verkort, los van de voet zelf.

De aandoeningen die erop lijken

Een pijnlijke of gezwollen voet is niet altijd pododermatitis, en de Behandeling verschilt.

Artritis en een laag vitamine C verdienen extra aandacht, omdat beide oorzaken zijn in plaats van alternatieven. Het vinden van één betekent niet dat de voeten in orde zijn.

Wat verhoogt het risico, en wat kun je veranderen

Nagellengte bepaalt waar het gewicht rust. Knip zodat de tenen plat rusten en stop ruim voor het leven, want een bloedende nagel zorgt dat een cavia dagenlang stilzit.

Lichaamsgewicht. De sterkste factor waar je controle over hebt. Gewichtsverlies vermindert de belasting op hetzelfde huidoppervlak, en dat gebeurt direct. Verminder biks en traktaties in plaats van hooi, want hooi is het enige waar een cavia onbeperkt van nodig heeft.

Vloer. Draad en gaas zijn het ergst. Kaal hard plastic is de volgende. Solide vloeren bedekt met diepe, droge, absorberende bodembedekking zijn wat je wilt, met variatie in textuur zodat niet de hele dag dezelfde punten belast worden.

Vochtigheid van de bodembedekking. Droogheid is belangrijker dan zachtheid. Een verblijf dat dagelijks vlekkeloos wordt schoongemaakt en regelmatig volledig wordt ververst, wint van een duur zacht oppervlak dat wekelijks wordt vervangen.

Nagellengte. Te lange nagels kantelen de voet en verplaatsen het gewicht naar de hiel. Knip liever vaak een klein beetje dan af en toe veel.

Activiteitsniveau. Beweging herverdeelt druk. Een cavia in een klein verblijf staat de hele dag op dezelfde plek. Vloeroppervlak is een interventie voor voet-Gezondheid, geen luxe.

Leeftijd en artritis. Oudere cavia's zitten meer en genezen langzamer. Als een ouder dier voetlaesies ontwikkelt, vraag de Dierenarts naar pijnbestrijding voor de gewrichten als onderdeel van de voetbehandeling.

Vitamine C. Nodig voor collageen. Een tekort levert huid op die gemakkelijk scheurt en wonden die niet sluiten. Dit is geen supplement om zomaar toe te voegen bij een goed dieet, maar wel een reden om te checken of het dieet het wel echt levert.

Vachtlengte. Langharige Rassen slepen bevuilde vacht over hun voeten en houden ze vochtig. Het trimmen van de vacht rond de achterkant en buik is onderdeel van voetverzorging bij deze dieren.

De vloer die het voorkomt

Kijk naar waar het dier echt staat: onder de waterfles, bij het hooi en in de deuropening van de schuilplek. Die drie plekken worden het natst en daar staat het dier het langst, en daar beginnen laesies.

Een goede vloer is solide, droog, absorberend, diep genoeg om mee te geven onder de voet en gevarieerd.

Op papier gebaseerde bodembedekking op een goede diepte over een solide basis werkt goed en is gemakkelijk droog te houden. Fleece werkt, maar alleen als systeem: een vochtdoorlatende toplaag over een absorberende laag eronder, vaak ververst, waarbij de natste zones dagelijks worden vervangen. Fleece dat direct op een plastic basis ligt, houdt urine vast tegen de voet en is dan slechter dan de kale basis.

Handdoeken worden vaak aangeraden maar zijn een slechte keuze. Ze houden vocht vast in plaats van het door te laten, en de lussen blijven aan de nagels haken.

Wat je ook gebruikt, richt je op de natte zones. Leg een absorberende mat of een bak onder de waterfles en in de hooihoek, en ververs die zones dagelijks in plaats van wekelijks.

Voeg bewust variatie in textuur toe: een platte tegel op een koele plek, een stuk onbehandeld hout, een gebied gevuld met hooi. Verschillende oppervlakken belasten verschillende delen van de voet, wat hetzelfde principe is als bij het veranderen van de houding van een bedlegerig persoon.

De wekelijkse routine die het vroeg opvangt

Doe de voetcontrole op een laag, zacht oppervlak met het dier ondersteund tegen je lichaam. Een cavia die op hoogte worstelt, kan een bot breken bij een val, wat een erger probleem is dan datgene waar je op controleerde.

Het advies dat het erger maakt

"Gewoon schoonmaken en er zalf op doen."

Lokale Behandeling alleen faalt zodra de infectie onder het oppervlak zit. De huid sluit zich over een geïnfecteerde ruimte en het probleem gaat eronderdoor. Gevorderde gevallen hebben systemische antibiotica nodig, gekozen nadat de Dierenarts de diepte heeft beoordeeld, samen met pijnbestrijding.

"De voet laten weken."

Langdurig weken maakt de huid week, wat het tegenovergestelde is van wat je wilt, tenzij een Dierenarts het specifiek heeft voorgeschreven als onderdeel van een wondverzorgingsplan en je heeft laten zien hoe je de voet daarna droogt.

"De korst eraf halen zodat het kan ademen."

Thuis een korst verwijderen veroorzaakt bloedingen, pijn en een diepere introductie van bacteriën. Debridement is een procedure voor de Dierenarts.

"De antibiotica gebruiken die nog over was van de hond."

Gevaarlijk. Verschillende antibioticaklassen veroorzaken fatale verstoring van de darmflora bij cavia's, wat leidt tot enterotoxemie. Alleen een Dierenarts met ervaring met cavia's moet het medicijn, de route en de Dosis kiezen, en elke kuur moet vergezeld gaan van controle van de eetlust en de keutels.

"Menselijk ontsmettingsmiddel volstaat."

Cavia's wassen zichzelf en krijgen binnen wat er op hun voeten zit. Verschillende veelvoorkomende menselijke producten zijn giftig bij inname of vertragen de wondgenezing bij contact.

"Nagels helemaal terugknippen om de druk eraf te halen."

In het leven knippen veroorzaakt bloeden en pijn, en een cavia met pijn zit stil, wat de zere voet langer belast. Knip vaker een klein beetje.

"Fleece is zacht, dus de vloer is prima."

Zachtheid zonder droogheid is geen bescherming. De variabele die laesies voorspelt is hoe nat het oppervlak is waar het dier op staat, niet waar het van gemaakt is.

Wat de Dierenarts zal willen

Neem het beheer mee. Bij deze aandoening is het verblijf meer diagnostisch dan het dier zelf.

Neem het gewichtslogboek mee, foto's van beide achterzolen van de laatste paar weken, een foto van het hele verblijf inclusief de vloer en het gebied onder de waterfles, het type bodembedekking en hoe vaak dat wordt ververst, de dagelijkse voeding inclusief biks, hooi en verse groenten, de vitamine C-bronnen, de geschiedenis van het nagelknippen en hoeveel van de dag het dier ligt.

Zeg of andere cavia's in hetzelfde verblijf veranderingen aan de voeten hebben. Bilaterale ziekte bij meer dan één dier wijst direct op de omgeving.

Verwacht dat de Dierenarts de diepte beoordeelt, mogelijk een uitstrijkje neemt voor een kweek, en röntgenfoto's overweegt als de zwelling boven de voet uitkomt, omdat de vraag of bot betrokken is zowel de Duur van de Behandeling als de prognose verandert.

Wees voorbereid op de eerlijke versie van de tijdlijn. Vroege gevallen keren na enkele weken. Diepe gevallen duren maanden, vereisen herhaaldelijk verbandwisselingen en kunnen terugkeren. Amputatie is zelden een goed antwoord bij een cavia, omdat het dier de resterende voeten dan zwaarder belast en het probleem aan de andere kant terugkomt.

Wanneer hulp zoeken

Boek een urgente afspraak voor een voet die gezwollen, warm of bloedend is, of waar de zwelling naar het spronggewricht trekt, en voor elke cavia die het gewicht niet op een poot wil zetten.

Behandel het als een noodgeval als het dier stopt met eten of stoppen met keutelen. Darmstasis bij een cavia verloopt sneller dan elke voetlaesie en is de meest waarschijnlijke oorzaak voor overlijden op korte termijn. Pijn alleen is genoeg om het te activeren.

Boek een routineafspraak voor een verdikte zool, een hardnekkige korst of een vroege laesie die na twee weken betere vloer en drogere bodembedekking niet is verbeterd.

Maak foto's van de zolen voordat je gaat, bij daglicht, met iets in beeld voor de schaal, en maak een foto van de vloer van het verblijf zoals het er op een normale dag uitziet in plaats van nadat je het hebt schoongemaakt. Die laatste foto is vaak degene die de zaak oplost.