Voedselallergieën bij cavia's: de mythe en de betekenis van symptomen

Snel antwoord

Voedselallergie is een goed gedocumenteerde aandoening bij honden en katten. Bij cavia's is dit echter geen erkende klinische entiteit, er is geen gevalideerd eliminatiedieet voor deze soort en het uitvoeren ervan is echt gevaarlijk.

Een cavia is een achterdarmvermenter die een constante stroom vezels nodig heeft en zelf geen vitamine C kan aanmaken. Het schrappen van voedselgroepen, vasten of het dieet abrupt veranderen zijn de drie snelste manieren om darmstasis en een vitamine C-tekort te veroorzaken, en beide zijn dodelijk voor cavia's.

Het dieet is bijna nooit het antwoord op een jeukende cavia. Het is vaak juist hetgeen dat beschadigd raakt terwijl mensen naar een oplossing zoeken.

• Laat een cavia nooit vasten en verwijder nooit hooi, om welke reden dan ook, inclusief een vermoedelijke allergie.
• Een jeukende cavia met korstjes heeft veel vaker last van mijten dan van een voedselintolerantie.
• Bilateraal haarverlies op de flanken zonder jeuk bij een niet-gecastreerde zeug wijst meestal op eierstokcysten.
• Zachte ontlasting betekent meestal te veel vers voer, te weinig hooi of een verstoorde darmwerking, niet een voedselallergie.
• Diverse antibiotica die routine zijn bij andere diersoorten zijn dodelijk voor cavia's.

:::danger
Diverse veelvoorkomende antibiotica zijn dodelijk voor cavia's.

Penicillines, ampicilline, amoxicilline, clindamycine, lincomycine, erythromycine en verwante medicatie doden de normale darmflora, waardoor toxine-producerende bacteriën de overhand krijgen en fatale enterotoxemie veroorzaken. Geef een cavia nooit antibiotica die voor een ander dier of een ander persoon zijn voorgeschreven, gebruik nooit een overgebleven kuur en bevestig dit altijd met een dierenarts die ervaring heeft met deze diersoort. Als jouw cavia diarree krijgt tijdens een antibioticakuur, neem dan direct contact op met de behandelend dierenarts in plaats van zelf te stoppen.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom een eliminatiedieet de verkeerde aanpak is

Bij honden en katten werkt een eliminatiedieet omdat je wekenlang één nieuwe of gehydrolyseerde eiwitbron kunt voeren en daarna kunt provoceren. Die hele aanpak is afhankelijk van het feit dat het dier zonder schade kan leven van een beperkt dieet.

Een cavia kan dat niet.

De darmen stoppen nooit.

Fermentatie in de blindedarm is continu en is afhankelijk van een gestage toevoer van vezels. Verminder of onderbreek de inname en de beweeglijkheid vertraagt, gas bouwt zich op, de microbiële populatie verandert, de cavia voelt zich slechter en eet minder, en de cirkel is rond. Dat is darmstasis, en dat is dodelijk.

Vitamine C raakt snel op.

Cavia's missen, net als mensen, het enzym om ascorbinezuur aan te maken. Hun aanvoer komt uit vers voer en uit correct geformuleerde, vers bewaarde korrels. Beperk het dieet niet zonder bewust vitamine C aan te vullen, anders ontstaat er binnen enkele weken een tekort: een ruwe vacht, terughoudendheid om te bewegen, pijnlijke gewrichten, slechte wondgenezing en bloedend tandvlees.

Er valt niets zinnigs te elimineren.

Een cavia eet gras, hooi, bladplanten en vezelrijke korrels. Er is geen eiwitbron om te vervangen door een nieuwe, en er is geen wetenschappelijke basis voor welk ingrediënt als eerste verwijderd moet worden. De oefening heeft geen gedefinieerd eindpunt.

Plotselinge verandering veroorzaakt zelf zachte ontlasting.

Wat betekent dat een eliminatietest betrouwbaar het symptoom produceert dat het zou moeten onderzoeken.

Wat jeuk werkelijk betekent

Schurftmijt.

Trixacarus caviae is het eerste waar je aan moet denken bij een jeukende cavia. Het graaft gangen in de huid en veroorzaakt intense irritatie, met krabben dat de huid beschadigt, dikke gelige korsten langs de rug, flanken en binnenzijde van de dijen, en haarverlies. Ernstig getroffen dieren kunnen convulsies krijgen door de jeuk, wat baasjes begrijpelijkerwijs als toevallen beschrijven.

Twee dingen maken het makkelijk te missen. Het flakkert vaak op als een cavia gestrest of al ziek is, waardoor de mijten als gevolg in plaats van oorzaak worden behandeld. En huidafkrabsels zijn vaak negatief, zelfs als mijten aanwezig zijn, dus een dierenarts kan terecht besluiten te behandelen op basis van verdenking in plaats van te wachten op een positieve test.

Het is behandelbaar, maar probeer dit niet met een product dat gekocht is voor een ander diersoort.

Luizen.

Kleine, bleke, snel bewegende insecten die in de vacht zichtbaar zijn, vooral rond de achterhand en achter de oren. Minder jeukerig dan schurft, maar wel een oorzaak van krabben en vachtschade.

Schimmelinfectie.

Cirkelvormige plekken met haarverlies met schilfering en korstvorming, klassiek beginnend op het gezicht rond de neus, ogen en oren en zich uitbreidend. Het kan overgaan op mensen en andere dieren, dus handschoenen en handen wassen zijn belangrijk.

Eierstokcysten.

Vaak voorkomend bij niet-gecastreerde zeugen en een van de meest gemiste verklaringen voor haarverlies. Het patroon is kenmerkend: symmetrisch verlies op beide flanken, geen jeuk, vaak met vergrote of korstige tepels, en soms een verandering in temperament. Het wordt gediagnosticeerd via een echo en medisch of chirurgisch behandeld.

Barbering.

Haar kort afgekauwd, waarbij een gezonde huid achterblijft zonder korsten of roodheid. Een cavia kan dit bij zichzelf doen, meestal waar hij bij kan, of een kooigenoot kan het doen, in welk geval het patroon zit op plekken waar de cavia zelf niet bij kan. Te weinig vezels, verveling, te weinig ruimte en sociale spanning dragen hieraan bij.

Urinebrand en vervuiling bij het achterwerk.

Natte, rode, pijnlijke huid rond de achterkant. Veroorzaakt door blaasaandoeningen, obesitas, artritis of een natte kooi, en op zichzelf al pijnlijk.

Vitamine C-tekort.

Een ruwe, doffe vacht, moeite met bewegen, pijnlijke gewrichten en slechte genezing.

Irritatie door bodembedekking.

Het dichtst bij een echte omgevingsgevoeligheid. Stoffige bodembedekking, geparfumeerde producten en zachthoutkrullen zoals ceder en onbehandeld dennenhout laten aromatische stoffen vrij die de huid en luchtwegen irriteren. Dit reageert goed op het vervangen van de bodembedekking, wat een veel kleinere ingreep is dan het dieet veranderen.

Hooi is het dieet. Al het andere is een aanvulling, en hooi is het enige dat nooit mag worden verminderd terwijl een probleem wordt onderzocht.

Wat zachte ontlasting werkelijk betekent

Te veel vers voer, te snel.

De veruit meest voorkomende oorzaak. Een grote kom groenten, een nieuwe groente die in grote hoeveelheid wordt geïntroduceerd, of fruit dat als dagelijks tussendoortje wordt gegeven. Vooral fruit bevat veel suiker en weinig vezels.

Te weinig hooi en te veel korrels.

Korrels zijn handig en cavia's vinden ze lekker, waardoor het makkelijk is dat de hooi-inname daalt. De darmen hebben lange vezels nodig, niet alleen voedingsstoffen.

Plotselinge verandering van welke aard dan ook.

Nieuw merk korrels, nieuwe hooi-leverancier, een verhuizing of een andere groenterotatie.

Antibiotica-geassocieerde dysbiose.

Hierboven besproken en het herhalen waard: zachte ontlasting tijdens een antibioticakuur is een reden om direct de behandelend dierenarts te bellen.

Parasieten en infecties.

Coccidia, Giardia, Cryptosporidium en diverse bacteriën veroorzaken allemaal diarree, vooral bij jonge of onlangs verplaatste dieren.

Gebitsproblemen.

Een cavia met pijnlijke kiezen stopt met het eten van hooi en leeft op zacht voer, waardoor de ontlasting verandert. Het gebitsprobleem is de oorzaak en de ontlasting het symptoom.

Niet opgegeten blindedarmkeutels.

Geen echte diarree. Cavia's produceren zachte blindedarmkeutels die ze normaal gesproken direct opeten. Een cavia die er niet bij kan, vanwege artritis, obesitas, een grote tumor of rugklachten, laat ze platgedrukt in het verblijf achter, en baasjes rapporteren dan zachte ontlasting.

Wat niezen en ooguitvloeiing werkelijk betekenen

Luchtweginfectie.

Bordetella en Streptococcus zijn de twee organismen die ertoe doen. Beide veroorzaken dikke uitvloeiing, moeizame ademhaling, korstige ogen, verminderde eetlust en een gebogen, stille cavia. Beide kunnen door andere dieren worden gedragen zonder symptomen, wat de specifieke reden is dat cavia's niet samen met konijnen moeten worden gehuisvest en uit de buurt moeten blijven van honden met kennelhoest.

Stoffig hooi of bodembedekking.

Een echte irriterende oorzaak. Heldere uitvloeiing, niezen dat verbetert wanneer de bodembedekking verandert, en een cavia die verder in orde is.

Ammoniak.

Een kooi die te weinig wordt schoongemaakt, produceert voldoende ammoniak om de ogen en luchtwegen te irriteren.

Gebitsproblemen.

De wortels van de bovenste kiezen zitten dicht bij het traankanaal. Als ze doorgroeien, kunnen ze daarop drukken, wat resulteert in een waterig of korstig oog, meestal aan één kant. Dit is een mondprobleem dat zich presenteert als een oogprobleem, en dit wordt constant gemist.

Een hooizaadje in het oog.

Plotseling, eenzijdig, waarbij het oog dichtgehouden wordt. Moet bekeken worden in plaats van aangekeken.

Als een dieetverandering echt nodig is

Soms is het nodig: een ongepaste korrel, te veel fruit, hooi dat de cavia niet eet, of een door de dierenarts voorgeschreven verandering voor blaas- of gebitsproblemen. Doe het als volgt.

Verander één ding tegelijk, gedurende één tot twee weken, waarbij je het nieuwe item mengt met het oude in een geleidelijk toenemende verhouding.

Verminder nooit hooi. Hooi is de basis, geen onderdeel, en het moet te allen tijde beschikbaar zijn tijdens elke verandering.

Zorg voor een bewuste inname van vitamine C. Weet waar het vandaan komt en onthoud dat vitamine C in korrels degradeert door tijd en licht, dus een oude zak is geen betrouwbare bron.

Weeg dagelijks op een gramweegschaal tijdens elke verandering, op hetzelfde tijdstip, en schrijf het op. Een dalend gewicht is je vroege waarschuwing.

Tel de keutels. Minder, kleinere of drogere keutels betekenen dat de darmen vertragen en de verandering te snel gaat.

Stop en bel de dierenarts als de cavia minder eet, stil wordt of minder keutels produceert.

Wat je nooit moet doen

Laat een cavia nooit vasten, zelfs niet 's nachts, en niet vóór een bezoek aan de dierenarts tenzij een dierenarts dit specifiek aangeeft.

Verwijder nooit hooi als onderdeel van een test.

Gebruik nooit een allergieproduct voor honden of katten, een gehydrolyseerd dieet of een dieet met nieuwe eiwitbronnen. Niets daarvan is geschikt voor een herbivoor.

Gebruik nooit vlooien- of mijtenproducten die gekocht zijn voor katten of honden. Sommige zijn giftig voor kleine zoogdieren en de doses kloppen niet.

Geef nooit menselijke antihistaminica of steroïde crèmes.

Geef nooit overgebleven antibiotica.

Behandel een cavia die gestopt is met eten nooit als een dieetpuzzel. Het is eerst een noodgeval en daarna pas een diagnostische vraag.

Wanneer hulp zoeken

Ga dezelfde dag nog naar de dierenarts voor elke cavia die gestopt is met eten, geen of zeer weinig keutels produceert, gebogen en stil is, moeite heeft met ademen of diarree heeft gekregen tijdens medicatie.

Boek deze week een afspraak voor aanhoudend krabben, korstvorming, schurft, cirkelvormige schilferige plekken, symmetrisch haarverlies op de flanken, afgekauwd haar, een oog dat aan één kant traant, of niezen met dikke uitvloeiing.

Vraag om een goed gebitsonderzoek onder sedatie, in plaats van een blik met een otoscoop bij een wakkere cavia, als er enige suggestie is van minder hooi eten, gewichtsverlies, kwijlen of eenzijdige ooguitvloeiing. De achterkant van de mond van een cavia kan niet goed worden beoordeeld terwijl deze wakker is.

Neem de gewichtshistorie mee, een volledige lijst van alles wat gevoerd wordt inclusief merken en hoe lang de zak al open is, het type bodembedekking, gedateerde foto's van het getroffen gebied, en details van elk product dat gebruikt is bij dit of enig ander dier in het huishouden.

Een cavia die hooi eet, op gewicht blijft en comfortabel is in zijn vel. Dat is het eindpunt, en dat wordt zelden bereikt door voedsel te schrappen.

Als een dieetverandering echt nodig is, meet het af, doe het geleidelijk en weeg de cavia dagelijks terwijl je dit doet.